Als je dit leest ben ik al weer thuis.
Kleine Belties, Woensdag 3 juni 2026
Deze morgen was er Aquajoggen.
Nou dat heb ik geweten, de rest van de dag was ik megastijf.
Maar het was leuk en het bad was barstensvol mensen.
Na wat uitgerust te hebben fietste ik buitenom naar kringloopwinkel Red een Kind.
Ik was vergeten te kijken hoe laat ie open ging, dus moest nog 10 minuten buiten wachten.
Erg blij met twee grote vrolijke zomersjaals van een euro per stuk.
Een mooie kom en een bloempotje.
En een hoop knutselwaar, waaronder origamipapier en een potje kunstsneeuw.
En tegenwoordig neem ik als ik ze tegen kom ook altijd foamblokjes mee.
Om duistere redenen kan ik ze bij ons in de gewone winkels nooit te pakken krijgen.
Toen ik naar buiten kwam dreigde er een flinke bui, dus ik besloot me dan eindelijk eens te bezondigen bij McDonald aan de overkant.
De laatste keer was met Anne, nog voor de pandemie volgens mij.
Schrok van de prijzen en de flinterdunne hamburgertjes.
En ik merk dat mijn smaak veranderd is, vond de bananenshake veel te zoet.
Voor ie op was begon het papieren rietje al in elkaar te zakken.
En ondertussen stond de zon stralend aan de hemel.
Maar uiteindelijk kwam er toch nog een klein buitje.
Omdat er nog meer verwacht werd trok ik maar vast m'n regencape aan.
En natuurlijk bleef het de hele weg droog.
Deze middag bleef ik thuis.
Bij de crea gingen ze van die pijlbordjes met teksten maken.
Ik had ff geen puf meer.
Dus luierde ik wat.
En vervolgens ging ik pannenkoeken bakken, net als diverse andere gasten.
Ik voegde dit keer rozijnen toe.
Die pannenkoeken aten we daarna, net als vorig jaar gezamenlijk op.
Wie niet bakte betaalde 5€ voor een goed doel.
Er waren veel meer mensen dan vorig jaar.
En de pannenkoeken waren erg snel op.
Ik hoorde wel dat men enthousiast was over de rozijntjes.
Ik had er zelf maar twee, want toen was alles al op.
Dus ik at thuis nog wat komkommer.
Nb uit dit pakje haal je er dus maar 7.
Mocht ik weer eens kunnen gaan, dan bak ik twee pakken en houd er voor de zekerheid een paar thuis achter.🤣
's Avonds was er speciaal voor ons en nog een vakantiepark een optreden van mannenkoor 't Vechtdal in een kerk in Hardenberg.
De avond ervoor kreeg ik tot mijn verbazing een telefoontje van die aardige automaatjeman die me vorige jaren met fiets en eerder ook met Lolo naar mijn vakantie adressen vervoerde.
Hij zou me dit keer aan het einde van mijn vakantie ophalen, dus ik dacht even dat er wat mis was.
Maar nee hij zingt bij dit koor en wilde weten of ik kwam kijken.
Ik kon meerijden met mensen.
En het duurde even voor ik hem kon vinden tussen al die mannen.
Het zeventig man tellende koor zong geweldig goed.
Kerkelijke muziek, waar ik tot mijn verbazing het meeste niet van kende.
Maar bij Psalm 42 kreeg ik het even te kwaad.
Hier werd het gezongen in de oude berijming: "Hijgend hert der Jacht ontkomen".
Ik koos het indertijd in de moderne berijming voor mijn vaders begrafenis: "Even als een moede hinde naar het klare water smacht".
Om duistere redenen denk ik mijn halve leven al dat dit Psalm 3 was en dat ik vers 1 en 2 verkoos.
Maar het was dus Psalm 42 vers 1 en 7.
Soms speelt je geheugen rare trucjes met je.
Wordt vervolgd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten