Herinneren jullie nog hoe ik 1,5 jaar geleden nee moest zeggen tegen een hartstikke leuk, maar volledig gestripte maisonette waar ik zo snel in moest dat ik niet eens in oplossingen kon denken?
Uiteindelijk hebben zeven mensen er vanaf gezien en nr acht is een half jaar bezig geweest voor ze erin konden.
Ik stond anderhalve dag op 1 toen zakte ik naar 3 en twee dagen later stond ik toch weer op 1.
Op de laatste avond dook er toch nog iemand voor me, die woensdag ook al heel snel het huis accepteerde.
Stress weg en eindelijk weer een redelijke nacht slaap.
Maar donderdagavond keek ik voor het slapen gaan per ongeluk nog even in de app.
En toen stond er opeens iets anders wat ik niet begreep.
Op de laatste avond dook er toch nog iemand voor me, die woensdag ook al heel snel het huis accepteerde.
Stress weg en eindelijk weer een redelijke nacht slaap.
Maar donderdagavond keek ik voor het slapen gaan per ongeluk nog even in de app.
En toen stond er opeens iets anders wat ik niet begreep.
Weer een doorwaakte nacht.
Vrijdagochtend al vroeg gebeld hoe of wat, omdat ik smiddags weg moest.
En toen bleek ik toch aan de beurt.
Gelukkig kon ik die ochtend al terecht en de onvolprezen R2A die er bij mijn vorige verhuizing voor zorgde dat alles op een rijtje bleef ging mee.
Ik ging net voor vertrek ook nog even finaal door m'n rug dus het begon al goed.
Vrijdagochtend al vroeg gebeld hoe of wat, omdat ik smiddags weg moest.
En toen bleek ik toch aan de beurt.
Gelukkig kon ik die ochtend al terecht en de onvolprezen R2A die er bij mijn vorige verhuizing voor zorgde dat alles op een rijtje bleef ging mee.
Ik ging net voor vertrek ook nog even finaal door m'n rug dus het begon al goed.
Maar dit huis heeft meer voordelen.
Een eigen stukje galerij, dicht bij de lift en trap.
En leuke zijraampjes.
Daar viel ik jaren geleden al voor.
Toch lukt het me nog niet om blij te worden.
Alles is zo dubbel.
Ik heb een hartstikke leuk huis waar ik zo gelukkig ben geweest.
Maar mijn gezonde verstand weet dat dit een kans uit duizenden is en dat er straks eindelijk ruimte komt voor dingen die ik steeds maar uitstel en hopelijk te zijner tijd ook wat meer rust in m'n hoofd.
Vanmorgen in alle vroegte kreeg ik de eindbevestiging dat het huis definitief van mij is.
En nu moet ik weer wanhopig op zoek naar hulp, want R2A is een kanjer maar met z'n twee redden we het echt niet.


ah Fijn dat je het hebt en er denk ik ook aan toe bent succes met plannen e.d.
BeantwoordenVerwijderenHet blijft dubbel.
VerwijderenEn het is echt een probleem om hulp te vinden.
Gefeliciteerd met je nieuwe huis en natuurlijk een hele verstandige beslissing.
BeantwoordenVerwijderenJammer dat ik te ver weg woon want anders had ik je graag geholpen, ik heb een grote auto, een stationcar waarvan de achterbanken altijd zijn ingeklapt en daar kan heel veel in. En verder ben ik nogal handig in opruimen en organiseren.
Maar voor zware dingen en schoonmaken zou je weer niks aan mij gehad hebben.
Misschien bij een uitje van de Uitbus eens rondvragen waar anderen hulp hebben gevonden?
Ik heb alle uitjes afgezegd, dasr heb ik echt geen tijd of energie voor.
VerwijderenHet gaat vooral om inpakken.
De mensen in de uitbus zijn bijna allemaal al ver in de 80 en 90.
De uitbus is voor mensen die niet meer zelfstandig op pad kunnen.
Die kunnen echt niet helpen.