Sokken en weessokken

De afgelopen maanden heb ik wel 22 paar sokken weggedaan omdat ze op waren, elastiek deed niets meer of er vielen gaten in.

De meesten daarvan waren wel  tussen de 15 en 20 jaar oud, dan mag het wel eens he.

Ik heb nog een enorme voorraad sokken in reserve uit de tijd dat ik echt een sokkentik had, dus daar mag ik nu wat van gaan gebruiken.

Want ik gebruik niet alles door elkaar.

Eerst de oude en pas als er geen passende kleur meer is dan mag ik nieuwe pakken.

Anders is straks alles oud.

Links zie je de oude sokken.

In het midden mijn lange sokken, die ik voor m'n Meindls aanschafte.

Helaas zijn m'n Meindls nog steeds te zwaar voor me en staan ze te verstoffen in de kast.

Rechts de reserve sokken.

Als je in m'n sokkenblogje van een aantal jaar geleden kijkt, dan zijn er al aardig wat sokken minder, maar nog steeds veel te veel. 

Ooit had ik een cadeaukaart van de Hema die op moest en toen kocht ik alle afgeprijsde sokken in mijn maat op.

Als ik nu zo de foto zie, dan zijn er heel wat kleuren verdwenen.

Rood en groen zijn op.

Ik zie veel roze, blauw en grijs, terwijl ik nu voornamelijk zwarte en rode broeken heb.

Ik zal dapper moeten zijn, de verleiding weerstaan en het blijven doen met wat er is.

Goed moment om weer eens naar m'n weessokken te kijken.

Ik schreef er al vaker over: ik raak op miraculeuze wijze sokken kwijt.

En ik ben er nog steeds niet achter waardoor.

Met een bovenlader kunnen ze onmogelijk in de wasmachine kruipen.

M'n hulp kijkt regelmatig onder het bed.

Maar er blijven er verdwijnen.

Vroeger gaf ik de katten de schuld.

Die smoes heb ik niet meer.

Boven zie je het resultaat van afgelopen januari.

Onder van vandaag.

De reserve sokken links boven zijn weer in gebruik.

Die kon ik weer combineren met sokken waarvan de andere helft kapot was.

De groene sokken mogen nu weg.

De middelste  twee hieronder heb ik meerdere paren van, dus blijven reserve.

De roze sokken heb ik teruggevonden.

Maar nu ben ik weer paarse en beige kwijt.

Na het maken van de foto kwamen de tweede donkerpaarse, rode en beige sok nog uit de wasmand te voorschijn.

Ik ben er dus nog 4 kwijt.

Het gaat de goede kant op.

Zouden het dan in het verleden toch de katten geweest zijn?

Sokken tip

Busy Bessy's uitdaging om elke maand een tip te plaatsen is afgelopen, maar ik ga nog even door.

Ik heb jaren een sokkentik gehad en heb dus echt een enorme la vol sokken.

Daar schreef ik hier al eens over.

Ik vond vorige maand een foto die ik een jaar eerder maakte van mijn weessokken.

Ik heb er vaak veel en dat terwijl ik geen sokkenvretende wasmachine heb.

Die sokken blijf ik altijd een eeuwigheid bewaren hopende dat de andere helft nog tevoorschijn komt.

Af en toe vis ik de stapel onderuit de kast en dan blijkt dat ik er inderdaad wel weer een paar kan verenigen.

Maar er blijven ook mysterieuze enkelingen over.

En dan heb ik geen idee meer of die er al heel lang of kort liggen.

Nu kwam ik op het idee om die stapel te vergelijken met de foto van een jaar eerder.

Als er sokken op staan die er toen ook al op stonden, dan kunnen die weg.

Uitzondering zijn de sokken waar ik meerdere paren van heb, zoals de gestreepte exemplaren.

Die kan ik verenigen als er van een ander paar eentje stuk gaat of zoek raakt.

Afgelopen december lag dit onderin de kast

En inderdaad staan er een aantal sokken op die er minstens al een jaar eenzaam liggen te zijn.

In het afgelopen jaar is het aantal nogal eens gewisseld.

Sommige sokken vonden hun maatje, anderen raakte ze weer kwijt.

De teller stond toen op 30.

In december op 22, waarvan er 7 weg konden, 6 op de reservebank liggen en die stapel groenen kom ik even niet uit.

Heb ooit een hele lading groene sokken van een tuincentrum gekocht, 3 paar voor een euro of zo.

Die lijken veel op elkaar, maar zijn allemaal net weer even anders van tint of boord of lengte.

Is dus goed mogelijk dat ik de verkeerde bij de verkeerde gevoegd heb.

Kom ik vanzelf weer tegen, of niet, en dan gaan ze er over een poosje alsnog uit.

Zoiets geldt ook voor de roze.

Dus die krijgen nog even het voordeel van de twijfel.

En zo ziet het er nu uit.

Links 4 sokken waarvan ik meerdere paren heb en die dus op de reservebank mogen blijven.

En rechts nog maar 5 weessokken.

Oh ja, de tip is dus: "maak af en toe een foto van je weessokken, dan kun je zien wat er steeds overblijft".

Natuurlijk alleen handig als je net zo'n sokkenchaos hebt als ik.

Waarom ....

 ..... Sleep ik dit al veertig jaar mee?

Toen ik net op kamers woonde droeg ik voornamelijk geitenharen sokken.

Die ik keurig in alle kleuren van de regenboog stopte als er weer een stukkie doorgesleten was.

Maar ik wilde graag lange kousen.

Sokken breien was toen niet hip.

En de keus aan sokkenwol was nihil.

Dus toen ik een paar gele knotten op de kop tikte ging ik enthousiast aan de slag.

Zo enthousiast dat ik door breide tot de wol op was.

Om vervolgens te ontdekken dat mijn kuiten, die toen toch nog lang niet zo riant waren als tegenwoordig, er met geen mogenlijkheid in pasten.

Ik had geen idee hoe ik dat op kon lossen.

De kousen verdwenen in de kast en uiteindelijk in een doos, om veertig jaar later en 6 huizen verder weer te voorschijn te komen.

Nooit heb ik me meer aan sokken breien gewaagd.

Maar ja wat doe ik nu met mijn mislukte kousen?

Zou het nog lukken om er sokken van te maken?

Afknippen en nieuwe boord aan breien?

Sokken

Met Anja hebben we het nogaleens over sokken.

Ze breit ze nl altijd zelf en ook nog eens hele mooie.

Toen ik me afvroeg hoeveel ze er wel had, weidde ze er gelijk een blogje aan.

En nu kan ik natuurlijk niet achter blijven.

Ik heb al sinds m'n 21 een sokkentik.
In die tijd had ik nog een voor mij zeer bescheiden kledingmaatje 44, maar grote maten winkels waren er nog niet en de gewone winkels gingen niet verder dan 42.
Dus liep ik in herenbroeken en oude overhemden van mijn vader.
(Oh wat een opluchting toen een paar jaar later de eerste grote maten winkel Studio Star in Beverwijk haar deuren opende)

Er waren drie dingen waar ik niet belemmerd werd door de maat.
Oorbellen, sjaaltjes en sokken (toen nog maat 41)
In de aanloop naar mijn verhuizing telde ik nog ruim 300 paar oorbellen, meest uit mijn 20er jaren en een plank vol sjaals.
Van de sjaals is een deel in de kledingcontainer verdwenen.
Van de oorbellen een klein deel naar de rommelmarkt.

En ja dan zijn er nog mijn sokken
Tot voor kort verdeeld over twee laatjes.
Een voor gebruikte sokken en één voor nieuwe.
Uit die laatste mag ik alleen pakken als de kleur niet meer in mijn gebruikte sokkenla voor komt.
Zo voorkom ik dat ik op een gegeven moment met alleen nog maar versleten sokken zit.

En toen kwam er vorig jaar een paar Meindl's op mijn pad en bleken vrijwel  al mijn sokken te kort.
Dus plunderde ik uit de aanbiedingenbak van het Kruidvat de Happy Socks, die lekker lang zijn.
Maar nu heb ik dus echt heeeeeeeel veel sokken.

Links de gebruikte, in het midden m'n lange, en rechts de reserve.

Bloos.

Vanalleswatjetoe en nog veel meer

Gisteravond had ik een bijeenkomst voor de vrijwilligers die op 17 september a.s. meehelpen om de "Motortoertocht voor het goede doel" tot een geslaagde dag te maken.
Dit jaar is de opbrengst voor Stichting Hartedroom.

En gelijk is er weer die goede sfeer van mensen die samen iets moois willen neerzetten.

Geen scheve argwanende gezichten vanwege mijn Noord Hollandse accent.
Geen gezeur over mijn cv met een gat van 18 jaar.
Geen gezanik over wat ik niet kan.
Of dat ik eerst maar eens 30 kilo af moet vallen voordat ik mee mag doen.

Maar gewoon bij binnenkomst enthousiaste zoenen omdat je er weer bij bent en blijheid omdat je mee doet.
Een verademend positieve groep tussen alle negatieve ervaringen van de afgelopen jaren.
Lol om het T-shirt wat elke vrijwilliger krijgt, maar waar ik natuurlijk met geen mogenlijkheid in pas.
En om het misverstand van vorig jaar waardoor er iemand naar het station gestuurd werd om deze Noord Hollandse van de trein te halen, terwijl ik tot grote verbazing op mijn fietsje aan kwam rijden.

-----

Tot mijn vreugde hebben we met ingang van vandaag weer een kringloop in het dorp.
Twee keer zo groot als de vorige.
Met goede spullen en betaalbare prijzen.
Tot mijn verdriet (nog) geen handwerkspulletjes en in de kledinghoek was de grootste maat 42.
Maar ik zal er vast weer af en toe binnen lopen om te snuffelen of wat overbodige spulletjes  af te geven.

Ik vond er wel twee deegrollen, die ik ga gebruiken om stof te bedrukken.
En een puzzel waar ik me vast een tijdje mee zal vermaken voor het naar de volgende rommelmarkt verdwijnt.

-----

Sinds een paar weken heb ik er een wandelmaatje bij, waar ik één a twee avonden per week mijn  nieuwe Meindl's mee in loop.
Maar in mijn sokkenlades bleken voornamelijk korte damessokken te zitten.
Met als gevolg dat ik geen blaren op mijn tenen kreeg maar op mijn schenen.
Dus heb ik bij de heropening van de verbouwde Kruidvat alhier, maar gelijk de hele voorraad afgeprijsde lange vrolijk gekleurde sokken opgekocht.

-----

En eindelijk, eindelijk kan ik weer voorzichtig een klein beetje in de tuin aan de slag.
De spier in mijn bovenarm is nog niet helemaal genezen, maar ik heb gelukkig niet meer van die super pijnlijke krampaanvallen.
Het zal nog maanden duren voordat ik de wildernis, die de afgelopen tien maanden in mijn tuin ontstaan is, weer in het gareel heb.
Maar er is weer een beetje beweging in gelukkig.

Volgende stap is weer eens achter de naaimachine kunnen kruipen, maar die beweging wil nog niet.

--------
Ik loop een klein beetje achter met de latvian sampler en het vakje per week, maar ik heb toch weer twee steken aan mij tunische rol toegevoegd.
Beide bleek ik achteraf verkeerd te hebben gedaan, maar het resultaat is wel leuk, dus ze mogen blijven.
Maar dit is denk ik het saaiste grauwste onzinnige werkstuk dat ik ooit gemaakt heb.
En alleen mijn koppigheid maakt dat ik nog door ga.

----------

En last but not least heb ik weer een paar dingen verkocht deze week.
Vorige maand had ik alle borduurwerken op marktplaats geplaatst.
Maar het eerste bod dat ik kreeg, was 75 cent per stuk voor de fijnste met twee draadjes geborduurde werkstukjes.
Dat vond ik zo erg dat ik ze er maar weer af wilde halen.

En toen kwam er iemand die op vier werkstukken 50€ bood.
Ik dacht eerst dat het een geintje was, maar het was serieus.
Ze was een stoel met borduurwerken aan het stofferen en kwam nog wat te kort.
Het voelt goed dat ze nu gebruikt worden voor zo'n mooi project.

En de zak leer is vandaag ook verkocht.
Dus ik kan weer een paar keer een dagje uit plannen deze zomer.

------

Dit is denk ik de langste blogpagina die ik ooit geproduceerd heb.
Ik hoop dat ie niet te saai geworden is.

Routine-rondje Vlissingen

Het was al weer een hele tijd geleden dat ik in Vlissingen was.

In de winter is Vlissingen​ een beetje troosteloos, maar vandaag was de verwachting eindelijk goed.

Mijn rondje Vlissingen begint een beetje saai te worden, maar het einde van het rondje is zoals altijd fantastisch.

Als ik uit de bus stap is mijn eerste gang altijd naar de supermarkt er tegenover om te fourageren. 😀😀😀

Een beetje gezond en een beetje ongezond en natuurlijk let ik op de kleintjes.

Ligt het nu aan mij of worden de standaardwinkels steeds saaier?

Kwam ik vroeger nooit zonder lege handen uit winkels als de Big Bazar en de Action, tegenwoordig vind ik er niet veel meer.

De nieuwe formule van de Blokker vind ik ronduit onaantrekkelijk.

Net als de Bruna.

Bij de Wibra zoek ik alweer tevergeefs naar  mijn favoriete goedkope sloggi-achtige slip, maar ik vond er wel oranje sokken.

Ik heb deze week weer eea verkocht en aangezien er nog steeds meer uit ging dan er binnenkomt, kon ik de verleiding niet weerstaan om een paar zwaar afgeprijsde, want uit elkaar gevallen, bollen Fenna te kopen.

Pas toen ik even later de foto maakte zag ik dat ze er per ongeluk een bol teveel in had gestopt.

Ik ben toen, tot stomme verbazing van de winkelmedewerkster, de grijze bol in het midden toch maar even netjes terug gaan brengen.

Ik mag van mezelf allen afgeprijsde bollen Fenna kopen en wil er uiteindelijk een grannysprei mee gaan maken.

Bij de Action vond ik dan eindelijk een betaalbaar koekenpannetje ter vervanging van een zwartgeblakerde.

Pannenkoeken bakken in een teflonpannetje bleek nl niet zo'n goed idee.

En eindelijk hadden ze weer papierklei, waar ik een paar jaar geleden zo'n leuke stokpauwes mee gemaakt heb. 

Mijn lunch nuttig ik altijd op de zalig brede bank op het kerkplein.
Karel was er ook weer.
Mijn broodjes waren al op, dus ik gaf hem een worteltje.
Dat ie in eerste instantie oppikte, maar toen diep verontwaardigd weer liet vallen.
Ik heb nog nooit zo'n verontwaardigde vogelkop gezien.

En het einde van mijn rondje is zoals altijd de boulevard, waar ik uren kan zitten met een handwerkje en mijn hoofd zo heerlijk leeg wordt van de golfslag.

Ik had mijn fototoestel niet bij me, dus mijn fotos zijn niet de kwaliteit die je van mij gewend bent.
Ik kon door het licht nauwelijks wat zien op mijn tablet en heb soms maar lukraak wat geknipt.

Tot mijn verbazing had ik deze keer voor het eerst WiFi op de boulevard, waardoor ik eindelijk een selfie via de webcam van Zeegat.nl kon maken.

En op de terugweg vul ik bij de Aldi mijn voorraad volkorenpasta weer aan.
Die is zoveel goedkoper dat het interessant blijft om mee te sjouwen.

Over breien en dingen die verslijten

 Week 19 van de latvian-sampler.
Alweer een hele mooie.
Inmiddels kan ik de sjaal al 2x om mijn nek draaien.
Maar wat is ie toch mooi.

Ik heb weer zo'n maand dat alles opeens versleten blijkt.
Ondergoed, dat niet meer te repareren valt. ( Zo ben ik nog)
Spijkerbroeken die op de verkeerde plek doorgesleten zijn.
Handoeken waar de gaten invallen.

Nou ja die handdoeken gebruik ik al zo'n dertig jaar, dan mag het wel een keertje.
Na een jaar of 12 kocht ik al eens een stapeltje nieuwe, met de gedachte dat die oude nou wel gauw op zouden zijn.
Niet dus, maar nu zijn die reserve dan eindelijk aan bod.

En sokken, heeeeel veel sokken heb ik de laatste weken al weg gegooid of staan op het punt van begeven.
Ik ben van de zunige dus ik draag die dan ook echt eerst helemaal op.
Maar het aanbod in mijn sokkenla werd wel een beetje eenzijdig.
Sokken koop ik bij voorkeur in de uitverkoop en laat de winkel waar ik het liefst sokken koop, nu juist in mijn maat een afprijzing hebben.
Met die schuiten van mij is het niet altijd makkelijk om iets te vinden.
Je zit al gauw in de heren sokken.
Dus heb ik me maar eens te buiten gegaan en kocht 20 paar nieuwe.
Voor de belachelijk lage prijs 12 euro is mijn la weer vol.