Bye bye Humpfrey en het heilige moeten

Ooit wilde ik kunstenaar worden.
Maar tijdens de vooropleiding kwam ik er achter dat het niets voor mij was.
Niet omdat ik het wellicht niet zou kunnen, maar ik ervoer het als enorm beperkend.
Als kunstenaar moet je aan allerlei regels voldoen.
Je moet vernieuwend zijn en origineel,
En je moet wrochten in het diepste van je ziel.
Wat je maakt moet met bloed zweet en tranen in elkaar gezet zijn.
Er moet een verhaal achter zitten.
En je moet er vooral niet van genieten.
Moet, moet, moet.
Na een paar maanden was alle lol er van af.
Ik heb keurig mijn diploma gehaald en daarna mocht ik van mezelf weer heerlijk voorbedrukte borduurwerkjes vullen.

Door geen kunstenaar te zijn heb ik de vrijheid om te doen waar ik zin in heb.
Wil ik graven dan graaf ik.
Wil ik gewoon ff lekker freubelen dan mag dat ook.
Soms komt er een geslaagd schilderij en soms een simpele gehaakte sjaal.
En dat mag.
Ik zit niet vast aan regels.
Ik mag vernieuwen als dat op mijn pad komt.
Maar het hoeft niet.

Vorig jaar maakte ik met mijn ouwe trouwe Humpfrey doosjes voor het creatief café.
Humpfrey trok steeds verder krom en raakte versleten.
Ik wilde graag nog eens met doosjes aan de slag, maar kon ook geen mallen vinden die in Humpfrey pasten.
Dus keek ik het afgelopen jaar uit naar een groter zusje.
Maar wat zijn die dingen duur.
Zelfs tweedehands hangt er nog een flink prijskaartje aan.

Maar Marlien zal Marlien niet zijn als ze na geduldig wachten toch iets betaalbaars vindt.
Zo goedkoop dat ik wel wat wantrouwig was.

Er zat zelfs een  hoeveelheid goede mallen bij.

En zo knutselde ik vanmiddag met veel plezier bovenstaande schattige uilendoosjes in elkaar.

Gewoon met een malletje en wat behangstalen en restjes scrapkarton.

Humpfrey uit de kast

Al vanaf de eerste dag dat ik bij het creatief café aan de slag ging vraagt mevrouw J me om doosjes te maken.
Nu is snijden en rillen niet iets wat iedereen even makkelijk af gaat, zeker op hoge leeftijd niet.
Dus zocht ik het afgelopen half jaar naar andere mogenlijkheden.

Op marktplaats zag ik stansen, maar daarvoor moet je een grote stansmachine hebben zoals een trouvaille en die heb ik niet.
Eergister zag ik een mal die anders werkte.
Toen ik de maat op vroeg, bleek ie precies in m'n Humpfrey te passen.

Dit doosje bestaat uit 4 delen, die je aan elkaar plakt.

En rillen hoeft niet, dat doet de mal ook al.

Toen ik het voorbeeld vandaag aan de dames liet zien, vonden ze hem wel mooi, maar wel erg klein.

Maar toen ik uitlegde hoeveel het zou kosten om een grote machine en grote stansen aan te schaffen en mevrouw J opperde dat ie met een lichtje erin ook leuk in de kerstboom kon hangen, wilden ze toch wel een workshopje binnenkort.

Maar wel onder voorwaarde dat ik alles van te voren uit zou stansen.

Ik heb dus wat te doen de komende week. 😂😂😂

Humpfrey werkt samen met Nellie

Toen ik vorige maand op vakantie was kwam ik in een hobbywinkel onderstaande ponsset van Nellie Snellen tegen.
Ik heb altijd iets met camees gehad en met deze set (een pons en een persje) kan je hele kleine cameetjes maken.
Toen ik na de aanschaf van Humpfrey op zoek ging naar snijmalletjes kwam ik erachter dat er bij deze ponsset snijmalletjes hoorden en zo werden de cameetjes opeens compleet.
Zijn ze niet schattig?

Uit behangstaaltjes heb ik eerst met de pons ovaaltjes geponst.
Daarna heb ik ze natgesprayed en vervolgens in het persje in vorm geperst.
Humpfrey heeft met de malletjes lijstjes uit restjes karton gesneden.
Toen de camees opgedroogd waren heb ik ze met een kloddertje hobbylijm op de lijstjes gelijmd.
De lijm heb ik bewust als kloddertje in het midden geplaatst zodat de camee mooi bol blijft staan.
Ze zijn nog geen 1,5 cm groot en dus leuk om te verwerken op ATCtjes.
(nu nog verzinnen hoe ik dat kan doen )

Humpfrey zegt .....

 

WOEF!!!

Humpfrey kan meer

Officieel kan Humpfrey alleen snijden met de bijbehorende malletjes.
Maar onofficieel kan Humpfrey met een beetje kunst en vliegwerk veel meer.
Zo kunnen veel van de handembossingmalletjes er ook best door.
Met een siliconenmatje eronder kun je prima embossen, mits de mallen niet al te dik en groot zijn.
Zo'n matje is in de meeste huishoudwinkels te koop als bakmatje.
De mijne komt bij Action vandaan.
Het is makkelijk op maat te knippen.

 

Vervolgens ging ik eens experimenteren met malletjes die niet alleen snijden maar ook embossen.

Binnen de kortste keren was mijn siliconenmatje helemaal aan vlarden en de stansjes kwamen niet goed uit de mal. 

Ik kreeg een tip dat het met een viscose doekje wel goed zou gaan.
Je weet wel van die goedkope gele keukendoekjes.
Daar krijg je inderdaad prachtige scherpe stansjes mee, maar de mal gaat ook dwars door het doekje heen.
Nu heb ik nog stapels van die doekjes liggen, maar ik blijf toch zoeken naar een manier waarbij ik niet zoveel verspil.
Hieronder zie je links de malletjes in het midden de stansjes van karton en rechts de uitgesneden stukjes viscosedoek.

word vervolgd

Humpfrey is leuk!

Sinds gisteren ben ik in het bezit van een tweedehands Humpfrey en ik ben nu al verslaafd.
Kaartenmaaksters gebruiken van die hele grote en vooral dure apparaten om dingen uit te snijden en te embossen, maar de aanschaf van zo'n kostbaar apparaat vond ik te ver gaan voor mijn ATCtjes.



Nu heb ik een tweedehands Humpfrey op de kop getikt voor minder dan twee tientjes.
Humpfrey is eigenlijk voor kinderen, maar door het kleine formaat ook prima te gebruiken voor ATC.
Ik kreeg er van de vorige eigenaresse ook nog een aantal extra snijmalletjes bij, dus ik kon gelijk gaan experimenteren.