Bee-dag

Vanmiddag was weer de maandelijkse Bee.

Ooit ontstaan uit cursisten van diverse quiltgroepen uit de wijde regio.

Nu wordt er vanalles gedaan.

We beginnen altijd met het bewonderen van elkaars werk.

De een was bezig met leuke kippenpannenlappen haken, de ander breide aan een trui, de derde liet kleine tasjes gemaakt van een rits zien, er waren meerdere quiltwerkjes te bewonderen en ik had mijn laatste doekje voor m'n project 75 bij me.

Laatst zag ik dit lapje op Facebook en ik vond het zo leuk dat ik het wel moest kopen.

Ik wil er een kubus mee maken.

De kartonnetjes die ik ooit voor een vergeten projectje kocht, zijn een slag groter dan de vierkantjes.

Dus moet er nog een randje omheen komen.

Daarna een laagje fiberfil eronder.

En ik kreeg de tip om gedeeltes door te stikken, dan krijg je wat relief.

Vanmiddag knipte ik de lapjes, maar ik moet thuis nog op zoek naar stofjes voor de randjes, want de stroken van Kaffe Fasett die ik meegenomen had deden het er niet bij.

Te druk.

Dus ging ik verder met mijn Sue Spargo lapje.

De rechter is nog niet af.

En daarna heb ik er nog tien te gaan.

Hergebruik handwerk

 Ruim 35 jaar geleden kreeg ik dan eindelijk mijn eigen voordeur.

Wat daar aan vooraf ging zal ik het niet meer over hebben.

Dat was nogal een drama.

Voor mijn eerste eigen huis kocht ik een grenen tafel met hele leuke rotan stoelen.

Blank rotan was toen erg in de mode.

De zittingen waren gestoffeerd met dunne zalmkleurige overhemdstof.

Dat vond ik er eigenlijk helemaal niet bij passen dus na een paar jaar besloot ik er wat anders op te maken.

Dat werd een heel karwei, maar wat was ik blij met het eindresultaat.

Indertijd was ik nog niet digitaal, dus dit is de enige foto die ik nog heb.

De zittingen bleken niet erg degelijk vast gemaakt, dus in de loop der tijd had ik er al extra schroeven in gedraaid.

Maar na mijn verhuizing naar Brabant knapte de één na de andere zitting onherstelbaar af.

Ik besloot de borduurwerken en het schuimrubber te bewaren om er kussens van te maken.

Maar het kwam er nooit meer van.

Een paar jaar geleden kwam ik de doos weer tegen op zolder en maakte een beginnetje.

Maar toen verdween alles weer in de hoek van m'n hobbykamer bij alle andere UFOs.

En zoals je hebt kunnen lezen, besloot ik een tijdje geleden om elke dag minstens een kwartier aan die UFOs te besteden.

En zo kwamen deze twee UFOs deze week dan toch nog af.

Wel een wat raar plat model.

Ik heb nu wel bizar veel kussens en maar één stoel en een bankje.

Maar er komt vast wel een keer een bestemming voor.

Goede voornemens

 Goede voornemens moet je nooit in december maken.

Bij de zoveelste poging om m'n hobbykamer weer eens opgeruimd te krijgen, zette ik vanmorgen alle UFOs, die in één hoek stonden, maar weer eens op een rij.

Van links naar rechtst:

Achter:

- ik breide een warme muts en kol, maar tot op heden zijn de losse draadjes aan de kol nog niet weggewerkt.

Het was ook geen megakoude winter.

- daaronder een hele stapel kleding die wat aandacht nodig heeft.

Waaronder drie nieuwe broeken met veel te zwak elastiek in de band.

Goed elastisch band heb ik al lang gevonden, maar ik was ze inmiddels echt vergeten.

- m'n grannydeken.

Daar word nu maandelijks één avond aangewerkt.

- een mouwloos vest waaraan ik nog niet zo lang geleden begonnen ben.

- een multicolor breirol.

Hij is al 3,5 meter las ik hier.

Dus ik ga hem afhechten.

Vind het wel genoeg.

- de mooie zittingen die ik ooit borduurde voor de rotanstoelen die ik toen had.

De stoelen sneuvelden op den duur één voor één.

Een paar jaar geleden begon ik eindelijk eens met ze aan elkaar te naaien.

Het moeten twee prachtige kussens worden.

Voor:

Een gordijntje van omhaakte ringen, die bedoeld was voor mijn smalle keukenraampje, maar waar ik met de verhuisplannen even niet aan verder ga.

Hopelijk komt er een mooi plekje voor in m'n volgende huis.

Ik heb gelukkig meer dan genoeg ringen en garen om er nog iets anders van te maken.

Ooit begon het als tas😂 maar zoals wel vaker veranderde het plan.

 - Daarnaast een rond weefsel waar nog een bootje op gemaakt moet worden.

Een van de vele halffabrikaten voor m'n project 75.

- een heel groot tafellaken waar ik ooit aan begon.

Toen kocht ik een ronde tafel en bleef het liggen.

Ik heb het rode garen niet meer en het is ook niet meer te koop.

Wel heb ik nog een paar andere kleuren van hetzelfde liggen.

En heb ik alweer 18 jaar een tafel die groot genoeg is.

Maar of ik die in een volgend huis nog kwijt kan?

Ook dat blijft dus nog even liggen totdat dat duidelijk is.

En als laatste de Hygge cal die ik ooit maakte.

Hij moet nog gevoerd.

Het is een omslagdoek, maar hij bleek veel te klein.

Misschien toch maar eens afmaken en hem als tafelloper gebruiken.

En dat is nog lang niet alles.😲

Maar laten we het eerst hier maar even op houden.

Mijn goede voornemen?

Elke dag minimaal een kwartier iets creatiefs doen.

En een kwartier tuinieren.

Behalve als de dag al erg vol is.

Je (creatieve) weg vinden

 Als je verhuist naar een andere plaats, dan moet je er op rekenen, dat inburgeren een paar jaar kost.

Zeker als je niet werkt, niet kerkelijk bent en geen kinderen hebt.

Al woon ik hier al bijna zeven jaar, ik begin nu pas het gevoel te krijgen dat ik ingeburgerd raak.

Daar zit natuurlijk ook de pandemie en mijn ziekte en daaropvolgende  vele maanden van immobiliteit tussen.

Dus eigenlijk ben ik voor mijn gevoel pas 2½ jaar bezig.

In het begin struin je alles af, en daarvan valt een heleboel weer af.

Maar dan langzaamaan beginnen de plekken waar je je wel thuis voelt te groeien.

Het koor, de Uitbus, Fysifit, die waren er al een tijdje.

En af en toe een leuke workshop elders met Girly.

En natuurlijk spelletjesbuurvrouw.

Daarbij kwam in januari een maandelijkse haak en breiclub, waar ik eindelijk weer eens aan de slag ben met m'n granny sprei.

Ik zocht ook naarstig om weer eens wat te kunnen doen met artquilten/mixed media en dergelijke.

Maar kon dicht bij huis maar niets vinden.

Dus wilde ik zelf iets gaan opzetten.

Tijdens het haken zei iemand: "oh dat is wat voor Z", maar Z zei dat dat nix voor haar was.

"Maar het is vast wat voor Y".

Z en Y ken ik beide van de fysifit.

Dus sprak ik haar daar de volgende keer aan.

"Nee": zei ze heel stellig.

En er volgde een stilte.

"Maar ik heb wel wat voor jou".

Blijkt ze al 25 jaar zo'n groep te hebben.

Nou dan ga ik natuurlijk niet verder zoeken.

Vanmiddag was het dan zo ver.

Y en anderen hadden vanalles mee genomen om te laten zien en ik had ook wat dingen mee.

Er was gelijk een klik.

Zo leuk om eindelijk mensen te spreken die van dit soort dingen houden.

Door alle bezichtigingen en de ideeën die daaruit voort kwamen kwam er niet veel uit onze handen. 

Ik kwam één cirkeltje verder met m'n Sue Spargo projectje.

Maar het borrelt sinds tijden eindelijk weer van ideeën.

Nu ben ik nog op zoek naar een zanglera(a)r(es) om mijn techniek weer wat op te krikken.

Z en Y zijn overigens willekeurige letters.

Het vertelt gewoon wat handiger.

Vakantie deel 4 van 8

Donderdagochtend was mijn been zo stijf dat ik grote moeite had met opstaan en gaan zitten.

Gelukkig niet al te pijnlijk, maar wel onhandig.

Ik ging wel lekker het zwembad in, dat ik grootdeel van de tijd alleen had.

Schoolslag ging niet, maar krabbelend heb ik toch lekker relaxed wat rondjes gezwommen, gebubbeld en gedreven.

In de parkwinkel kocht ik broodjes voor de lunch en trakteerde mezelf op een magneet voor m'n verzameling en een potje zeer aparte Reggevallei abrikozenconfiture met rozemarijn, gember en limoen.

Het rook niet lekker en ik moest even aan de smaak wennen, maar kan het nu toch wel waarderen.

Niet zo mierzoet als gewone jam.

Omdat m'n been nog zo stijf was, bleef ik lekker thuis.

Ik versierde, na een jaar stilstand, eindelijk weer eens 2 rondjes op mijn, op Sue Spargo geinspireerde, doekje.

Nog 13 cirkels te gaan.

En daarna genoot ik van het zonnetje dat mijn terras bereikt had.

Als de zon er eenmaal is, is er op het terras nergens schaduw.

Na een uur in de volle zon hield ik het dus wel weer voor gezien en besloot binnen een poging te doen om de achterstand in m'n tekendagboek in te halen.

Dat was schrikken.

De laatste tekening was van december 2022.

Ik heb dus nog aardig wat in te halen.

Terug naar deel 3 van 8

Naar deel 5 van 8

Een beetje van Sue en steeds meer van mij

Lolo en ik waren een weekje weg.

Het driedelige verslag daarvan komt de komende dagen op mijn blog.

Vakantie is een ideaal moment om iets nieuws te proberen en blokkades te doorbreken.

Op pinterest zie ik al jaren de cirkels van Sue Spargo langs komen.

Ze zijn zo leuk.

Mooi moment om ook een heel oud concept van tig jaar geleden uit de kast te halen: project 75.

Ik heb nog maar 13 jaar om het af te maken 😉.

Dus ging er een tasje vol materiaal mee.

Dag 1:

Was de dag van aankomst en deed ik nog niets.

Dag 2:

De eerste stap was technisch.

Dat is niet zo'n uitdaging.

Eerst tekende ik op de achterkant van de stof een vlakverdeling.

25 vakjes van 5x5cm

Daarna reeg ik de lijnen met een afstekende kleur.

Daarna knipte ik 25 rondjes in verschillende kleuren uit restjes vilt.

Voor de eerste rondjes gebruikte ik een mal die ik nog heb uit de tijd dat ik technisch tekenaar was.

Maar tekenen op vilt ging niet fijn met kleermakerskrijtpotlood of quiltmarker.

Dus na een paar rondjes gebruikte ik het eerste rondje als mal om de rest van de rondjes langs uit te knippen.

Dag 3: Na uitgebreid bestuderen van de rondjes die ik op pinterest verzameld heb, maakte ik mijn eerste rondje "op z'n Marliens".

Dag 4: Rondje 2 tm 4

Tip:

Past je naald niet door het kraaltje?

Gebruik dan een Willemientje om de draad er door te trekken.

Dag 5: Rondje 5 

Dag 6: Rondje 6

Iets uitgeprobeerd dat ik op pinterest zag.

Het is net een spinnenweb waarvan de draden tegen elkaar geschoven zijn.

Dag 7: rondje 7 tm 10

Bij sommige rondjes weet ik gelijk wat ik er mee zal doen, bij anderen wil het niet zo vlot.

Dag 8: tijd om weer naar huis te gaan.

Nog 15 rondjes te gaan.

Vraagje aan bordurende lezers

 

Tussen mijn borduurstoffen ligt al heel lang deze rol erg mooie kwaliteit borduurstof.

met randen voor openborduurwerk denk ik.

Tussen de middelste twee randen zitten ook dwarsranden die vierkantjes vormen.

De kleur is niet goed op foto te vangen.

Het heeft de kleur van vlas  denk ik (gelig)  en het ruikt natuurlijk.

Het is genoeg voor een tafelloper op een hele grote tafel.

Ik wil deze rol verkopen, maar om de prijs te bepalen heb ik meer informatie nodig.

Wie kan me hier meer over vertellen.

Hoe is de juiste naam van de techniek bv.

Herkent iemand het materiaal?

Oude plaatjes

 Een paar weken geleden kreeg ik bericht dat een Photobucketfile van mij gehacked zou zijn.

Toen ik ging kijken bleek het om een hele oude file te gaan, die ik al jaren niet meer gebruik en eigenlijk een beetje vergeten was.

Ik besloot de file op te zeggen maar downloadde wel nog even wat plaatjes van 10-25 jaar geleden.

Meest gemaakt met webcam, zo'n philips eitje met 2 pixel of zo.

Dus niet altijd even scherp.

Ik vind het wel leuk om er iets van te laten zien.

Dit is een pagina uit het boek dat ik moest maken voor mijn examen creatieve handvaardigheid.

Ik moest toen 5 positieve en 5 negatieve
eigenschappen die ik volgens mijn sterrenbeeld had verbeelden.

Dit borduurwerk verbeeldt geduld.

Ik heb ooit aquarelles gehad, maar had erg veel moeite met de waterigheid er van.

Liever werkte ik met hard krijt, zoals deze tekening van een stervende eend.

En later had ik een intuïtieve periode met acrylverf.

Liefst met lekker dikke verf.

Dit schilderij maakte ik tijdens een schildervakantie, naar aanleiding van het overlijden van mijn vader, een paar jaar daarvoor.

Het verbeeld het verlangen naar iets dat er nooit geweest is en nooit meer zal komen.

Ik weet niet meer wat de aanleiding voor dit varkentje was, maar ik vind hem best wel geslaagd.

Hij ligt nog ergens in de kast.

Helaas zijn zijn oren wel slap geworden.

Twee dagen voor mijn eindexamen haalde ik mijn fotos op.

Dat was nog in het analoge tijdperk.

En ergens was er iets fout gegaan.

Opnieuw bestellen kon niet meer op zo korte termijn, dus in straal paniek plakte ik de mislukte fotos in mijn verslagboek.

Laten de examinatoren ze nou toch geweldig artistiek vinden.

We moesten iets verbeelden in glas.

Ik heb nix met glas maar manmoedig sloeg ik olijfolieflessen stuk.

Omringde ze met prikkeldraad.

Ik liet me inspireren door de oorlog in Sarajevo en noemde dit examenstuk: "Ontsnapt uit een glazen huisje".

Deze kussentjes ontwierp ik bijpassend bij een vloerkleed.

Ik maakte er ook nog een keyboardhoes bij.

Ik heb hierboven vanalles uit verschillende periodes en cursussen door elkaar gezet, maar dat is niet echt belangrijk.

Stitch meditation

Door alle vierkantjes zou ik bijna vergeten dat ik ook aan meditatief borduren begonnen was.
Ik gebruik hiervoor een stapeltje meubelstofstaaltjes.
Het gaat een boekje worden.
Voor de eerste pagina heb ik onregelmatige steekjes geoefend.
Dat is best lastig voor een Pietje precies.
Halfverwege voelde het zo gedwongen, dat het gewoon bevrijdend werkte om er één rand regelmatige op te zetten.
Ik weet nog niet of ie af is.
Wellicht komt er nog een keer wat bij.

De vierkantjes zijn verschrikkelijk verslavend.
Dat hoor ik ook op de pin loom support group.
Dus ik ben gelukkig niet de enige die hier een beetje in doorslaat.
Elke keer als ik m'n hobbykamer binnenstap zie ik weer ergens een bolletje en dan "moet" ik weer.

Al jaren heb ik een zwak voor verloopgarens en laat dat nou net heel erg leuk zijn om mee te weven.

Inmiddels heb ik al een halve schoenendoos vol.

Het kleinste maat IKEA gripzakje is zeer geschikt om ze motvrij en overzichtelijk op te slaan, tot ik weet wat ik er van ga maken.

Zo zag ik leuke speelkubussen, dat lijkt me wel wat, maar hoe snij of knip je mooie regelmatige kubussen uit schuimrubber?

Work in progress

Sinds mijn verhuizing is mijn persoonlijke creativiteit een beetje ingekakt.
Ik probeer nu de draad weer een beetje op te pakken.

Zo haak ik  katbestendige raambekleding voor mijn smalle keukenraam.

Brei ik een zomervest voor mezelf.

Ik kocht nl laatst een grote bol garen.

Volgens de verkoopster was het haakgaren.

En op haar fotos leek het een normale dikte.

Maar eenmaal gearriveerd bleek het 1,5 kg megadun meebreigaren te zijn, met om de meter een vrolijk gekleurd flosje.

Noodgedwongen ging ik dus op zoek naar een partijtje witte katoen.

En zo werd mijn koopje opeens een stuk prijziger.

Maar het resultaat is wel megaleuk.

En ik werd lid van de groep "stitch meditations" op facebook, in de hoop daar inspiratie op te doen voor vrij werk.

Vanmorgen heb ik me gericht op het loslaten van mijn behoefte om alle steekjes even groot en op gelijke afstand te zetten.

De laatste randjes en toch niet

De laatste weken heb ik een inhaalslag gemaakt met de randjes van "randje per week 2018".
Ik heb nu alle randjes er op staan, maar er is nog een armlengte band over.
Zonde om dat af te knippen, dus ga ik gewoon door met andere randjes.

Maar voor de afwisseling ga ik eerst aan de slag met een haakwerk dat ook al zeker een jaar wacht om afgemaakt te worden.

Randjes

Weer een inhaalslag gemaakt.
Ik begin morgen aan week 43.
Zaterdag krijgen we de laatste randjes van week 48.
Dus ik ben nog wel even bezig.
Daarna heb ik naar verwachting nog een halve meter over.
Zonde om af te knippen, dus ik ga gewoon verder tot de rol vol is.

Als het van Lolo mag

Verslavend

Ik had nooit gedacht dat ik er zo'n lol in zou krijgen, maar elk restje garen dat ik tegenkom veranderd momenteel in een mutsje.

Ook mijn randjes vorderen gestaag, al loop ik wel weer een paar weken achter.
Nu moest ik aan sommige randjes ook wel erg veel veranderen omdat ze erg groot waren voor mijn smalle band.