Eindelijk de schaar erin durven zetten

Al jaren verzamelde ik kattenstofjes van Laurel Burch en bijpassende andere lapjes, maar ik durfde er nooit aan te beginnen.

Vandaag bij de bee heb ik dan eindelijk de eerste stap gemaakt voor een eenvoudige tafelloper.

Ik realiseerde me laatst bij het bezoek aan de quilttentoonstelling dat ik veel te ingewikkeld dacht.

Ik ben tenslotte een beginner.

Ik gebruikte een blok voor acryl stempels  als mal.

Eerst een eerste set proeflapjes gemaakt, maar in overleg kwamen we tot de conclusie dat het leuker wordt als er nog effen lapjes tussen gevoegd worden.

Wordt vervolgt.

 

Te veel inkijk

Ik kocht  twee jaar geleden of zo een stel Shirttunieken

 Mooie kwaliteit, maar de V-hals was wel erg ruim.

Daar werd bij Bon Prix ook door anderen veel over geklaagd.

Met dragen werden ze nog lager, dus het werd tijd om daar wat aan te doen.

Oke, mijn camera pakt de kleuren van de tweede collage opeens niet goed.
De eerste is een zwart shirt met donkergrijs kant.
De tweede is donkerblauw met donkerblauw.

Kleedjesmarkt

Voor het eerst sinds ik hier woon ben ik naar de kleedjesmarkt geweest.

Nu ik een rollator heb en mee kan nemen kon dat eindelijk.

Veel speelgoed en veel kleine meisjes die het afgelopen jaar hard gewerkt hebben aan armbandjes.

Ik kwam zegge en schrijven één bekende tegen.

Een chauffeur van de uitbus.

Om toch met wat thuis te komen kocht ik een paar poppetjes van een jongetje.

Mario ken ik natuurlijk wel.

Ik zal daar nog meer van moeten vinden.

 Maar de Minions ken ik eigenlijk alleen maar van naam.

Maar met één van de strand en zee achtergrondjes die ik op m'n verjaardag kreeg valt er vast wel wat leuks van te maken.

 Toen ik bij mijn trike terug kwam had iemand een loodzware fiets dusdanig dwars achter mijn fiets gezet, dat ik onmogelijk weg kon.

Na een tijdje moedeloos daar gestaan te hebben met m'n rollator, ben ik het ding maar weggaan zeulen.

Toen ik m'n trike losgemaakt had van de paal, dook er een dame van de Oranjevereniging achter me op, verblikte of verbloosde niet en fietste op de betreffende fiets weg.

Nu snap ik best wel dat op zo'n dag de fietsen rijen dik staan, maar een trike als deze klem zetten?

Vanmiddag is er hier "rij hem erin".

Dat zou ik best willen zien, maar daar komt zo'n enorme menigte op af.

Granny sprei eindelijk af

Vijf jaar geleden kocht ik op een rommelmarkt twee saaie poefjes.

Ik begon grannies te haken om er hoezen om te maken.

Maar ik kreeg een tijdje later twee hele luie stoelen en toen waren de poefjes overbodig.

 

Dus besloot ik op een gegeven moment dat ik een sprei zou maken.

Het heeft me heel wat bloed zweet en tranen gekost voor de vierhonderd vierkantjes af waren.

Ik heb er heel veel restjes in verwerkt en er zijn er geen twee hetzelfde.

Toen begon de eindeloos lange saaie weg van het aan elkaar haken.
Maar vandaag is ie dan eindelijk klaar.

Hier kun je alle blogjes over de sprei teruglezen.

Lourdes blikje

Bij de plaatselijke kringloop kwam ik een tinnen figuurtje tegen van de  Maria verschijning aan Bernadette.

Of het werkelijk uit Lourdes komt betwijfel ik.

Wij hebben hier ons eigen Tinnenfigurenmuseum, waar ze ook zelf gieten en ik kom hier bij de kringloop wel vaker tinnen figuurtjes tegen.

Jaren geleden schreef ik al eens een blogje over het museum..

Ik had alleen nog een groen sardineblikje dat groot genoeg was, dus moest er een hoop verstopt worden om de juiste sfeer te krijgen. 

De achtergrond knipte ik uit ouderwets poppenhuispapier.

De achter-en zijkant beplakte ik er ook mee, maar dat werd niet erg mooi, dus laat ik het lekker niet zien.

De bloemetjes kreeg ik van de week voor m'n verjaardag.

En het hartje en de blingrandjes kwamen ook van de kringloop.

Zie ook de facebookgroep:Tafereeltjes in blikjes en doosjes

Niet gevierd en toch cadeautjes

Gisteren ben ik 64 geworden

Het blijft een moeilijke dag voor me.

Ik zal het niet meer hebben over verlangens en gemis, daar heb ik in vorige jaren al over geschreven.

Maar ik ben blij met wat er wel is.

Mijn hhhulp kwam maandag al aan met een mooie bos vrolijke bloemen.

Ze was vier winkels afgefietst om op maandagmorgen iets voor me te vinden.

Lief he.

Van één tak was de steel geknakt, maar we vonden allebei dat die bloemen in het bekertje juist heel leuk  staan zo

Uit Gelderland kwam per post een boek met wel 24 smaken thee.

Ik drink tegenwoordig elke dag een kop vanwege de antioxidanten.

Dus nu kan ik een hoop smaken uitproberen.

Uit Zeeland kwam een leuke wel heel persoonlijke kaart vol jeugdsentiment.

Met ChatGP in elkaar gezet.

Uit Groningen kwam een heel pakket met leuke dingetjes en achtergrondjes voor m'n blikjes.

Ze is inmiddels ook aangestoken door het blikjes en doosjesvirus.

Natuurlijk zat er ook weer één van haar prachtige zelfgemaakte kaarten bij.

En met spelletjesbuurvrouw ga ik binnenkort een keer een taartje eten.

Ondertussen keerde de kiespijn weer in alle hevigheid terug, dus mag ik morgen weer naar de tandarts 😭

Update: er was een uitvaller dus ik kon op stel en sprong vandaag.

En dat heb ik geweten.

Nog nooit zoveel pijn gehad en nog.

Rondje Stegeren

 

Ik vertrok weer dezelfde kant op als vorige week.
Maar dit keer volgde ik de route die me toen geadviseerd was.
En zowaar, ik kwam bij het nieuwe natuurgebied.

Jaren geleden was ik er eens met Anne langsgereden.

Toen was het nog een grote kale vlakte.

Nu al een mooi groen gebied, met de oude kronkels van de Vecht weer terug aangelegd.

Je kunt hier een mooi rondje rijden.

Dan kom je ook langs  het  vernieuwde verzetsmonument.

Ook daar was ik eens met Anne toen het oude monument er nog stond.

Ik heb er, ondanks het sombere weer een hele tijd gezeten.

Het was er erg stil.

Achter me hamerde een specht.

Op de terugweg sloeg ik nog even af naar het stuw, maar het werd steeds frisser, dus ging ik in een hogere ondersteuning, omdat ik toch wel moe was, op huis aan.

Al met al toch weer 17,5 km op de teller.

Flink moe, maar voldaan thuisgekomen.

Kommetjes, bakjes, schaaltjes tik

Ik zoek eigenlijk stevige ontbijtkommen.

Mijn Jet kommen met kroppen sla onderin beginnen wat sleets te worden en ik heb er ook al een aantal gebroken.

Maar ik kom de laatste tijd ook nogal eens van die leuke kleine kommetjes tegen waar ik helemaal vrolijk van wordt en die ik gewoon niet kan laten staan.

Vandaag ging ik overstag voor dit stelletje.

Dit is inmiddels mijn totale score.

Zou MiekeQuilt, met haar liefde voor blauw, hier ook voor gevallen zijn?

En voordat Lot het vraagt😉: 

Wat doe ik nou met al die kleine vrolijke bakjes?

Eh, helemaal nix..🫣

Dit is gewoon puur voor de heb.

Gelukkig vond ik ook nog een ontbijtkom.

Ik zag ook nog een leuk klein bankje, dat goed bij de andere bank en stoel had gepast.

Maar de bezorgkosten op een afstand van 800m waren 1,5x zo hoog als de prijs van het bankje.

En ik heb niemand aan wie ik zou kunnen vragen om het op te halen.

*******

Ps was deze helemaal vergeten. 😂

De rock & roll ram

 

Verre vriend Andre sloot vorig jaar vriendschap met een eenzame alleenstaande ram.
Maar hij verhuisde en kwam een eind verder weg te wonen.
Toen hij hoorde dat de ram verkocht zou worden zocht hij contact met een schapenboer in zijn nieuwe  woonplaats.
Die boer wilde hem wel helpen en zo adopteerde Andre zijn vriend Lemmy, die nu gezellig bij de boer in de wei staat.

Zo kreeg ik inspiratie voor dit blikje.

In het deksel de schapen van de boer.

En Lemmy die een plaatje draait in de hoofdrol.

Een plaatje?

Ja Andre was in Zeeland wereldberoemd met zijn programma Barracuda Rock Radio voor Radio Goes.

En ik weet zeker dat ie dat in de toekomst weer op zal pakken.

Voor ieder die van gevulde blikjes houdt is er de facebookgroep: tafereeltjes in blikjes en doosjes.

Aiaiaiai

Donderdagavond bij het spoelen na het tandenpoetsen: aiaiai au.
Vrijdag nergens last van, maar savonds weer bij het spoelen: aiaiai au au au.
Zaterdag opeens andere kies gevoelig.
Zondag rare pijn dan weer bij de ene dan weer bij de andere kies.

Zondagavond explosie van pijn in en om 5 kiezen.
Maandagochtend niet te harden zoveel pijn en trekt door naar mijn oor.
Tandarts gebeld kon pas donderdag terecht, of spoed naar ziekenhuis in Zwolle.
Maar heb geen vervoer naar Zwolle.
Barst in tranen uit en kan dan toch dinsdagochtend bij een andere tandarts terecht.
Maandagmiddag verdwijnt alle pijn spontaan om een paar uur later weer terug te komen tot het 's avonds niet meer te harden is.

Paracetamol helpt niet.

Dinsdagochtend met twee paracetamollen die nauwelijks helpen naar de tandarts.

Aardige man gelukkig.

Hij vind 1 gaatje en 1 beginnend gaatje dat ie voor de zekerheid ook gelijk maar meevult, maar heeft twijfels of er geen achterliggend probleem is.

Op zijn aanraden toch maar ibuprofen gehaald om samen met dubbele dosis paracetamol in te nemen.

En nu dus maar afwachten of de pijn weg trekt.

Te veel hooi

 Ik had niet veel energie, maar toch wilde ik eens wat nieuws zien.

Dus zocht ik een plekje op de kaart dat haalbaar zou moeten zijn:  het nieuwe meandergebied van de Vecht in de Karshoek.

Eerst van Stegeren richting het stuw, maar ipv zoal normaal rechtsaf (foto 2) te slaan naar het stuw, ging ik nu  recht door.

Een adembenemend mooi stukje.

Mijn gevoel zei dat ik aan het eind van de weg naar rechts moest, maar de navigatie zei links.

Over niet al te beste paden ging ik verder door bos en hei.

Ondanks het slechte wegdek genoot ik van de prachtige omgeving.

Maar toen kwam het punt dat de navigatie rechtsaf zei, maar daar was geen rechtsaf.

Je kon wel zien dat er een pad geweest was ooit, maar al lang niet meer in gebruik en er hing een paal voor.

Dus fietste ik maar verder.

Toen zei de navigatie tot mijn verbazing linksaf, maar ook dat was niet mogelijk.

Even later beweerde hij dat ik linksaf moest en keren.

Ook dat kon helemaal niet.

Een paar aardige mederecreanten kwamen meedenken, maar die hadden nog nooit van de Karshoek gehoord.

Ik besloot het op te geven, mijn benen waren al aardig aan het verzuren.

Dus zocht ik een andere route naar  huis.

Ook al erg mooi gelukkig, maar wat was ik blij toen ik weer op bekend terrein kwam.

Onderweg kwam ik nog een enorme koe tegen.

Nee het was geen stier, maar ze was wel zo groot.

Ze leek op een Lakenvelder, maar dan echt veel groter.

Volgens Gemini zou het een Galloway kunnen zijn.

Thuis aangekomen, was ik compleet  geradbraakt.

Ik had de grootste moeite om van de fiets af te komen, zo stijf was ik.

21 km was nu echt nog te veel van het goede.

Wat ik verder deed deze week.

 Er lag nog snoeihout in de achtertuin van vorig jaar.
Dat was nu zo droog dat het makkelijk te breken was.
Als je elke dag een paar takken breekt, dan kom je in twee weken al een stuk verder 
Kliko is vol dus even pauze tot de volgende leging.

Ik kreeg een vlaag van opruimwoede.

Dus haalde ik stukje bij beetje mijn schuurtje leeg.

Ook hier weer in alle rust stapje voor stapje.

Zette meerdere dingen op de weggeefhoek, waaronder deze kast omdat ik hem niet meer nodig had.

De platen waren kromgetrokken, maar iemand was er heel blij mee omdat het frame nog van heel degelijke ouderwetse kwaliteit is.

Nu de kast weg was zag ik ook waarom de platen nat waren.

Een hele kier tussen schuur en muur waar een stuk isolatiebuis ontbrak.

Ook heb ik m'n fijne Sparta Amazone met fietskar te koop gezet.

De fietskarkoppeling is indertijd in Brabant aangepast aan deze fiets.

Dus het gaat alleen als set weg.

Dit had ik al veel eerder moeten doen, maar ik kon geen afscheid nemen.

Vanmorgen heb ik mijn tuinkabouters in de week gezet.

Een paar hebben een schilderbeurtje nodig.

Ik hoop dat me dat een beetje lukt. 

Vanmiddag liep ik naar de bouwmarkt om isolatiebuis voor de schuur te halen.

En een dikkere om eindelijk eens wat te doen aan het ijskoude buisframe van mijn fiets tegen m'n achterste.

Ik dacht dat het 830 m was maar het bleek 1100m te zijn.

En ook nog met flinke wind tegen weer terug.

Met zwiepende buizen in m'n rollatormandje.

Na eerst een hele poos op het bankje aan de muur van de bouwmarkt te hebben gezeten.

Zomaar ongepland een mijlpaal van 2200m gelopen.

Dat heb ik al 4,5 jaar niet meer gered. 

Op mijn wenkbrauwen thuis gekomen.

Lunchen bij het Alfacollege

We hebben in de wijde regio meerdere horeca-opleidingen en daar kun je heel betaalbaar en goed eten.

Met de Uitbus ging ik al eens dineren bij het ROC-Twente in Almelo en  het Landstede ROC in Zwolle.

Vandaag was het Alfacollege in Hoogeveen aan de beurt voor de lunch.

Toen we aan kwamen rijden stond er al iemand klaar om de bus tussen de pauzerende leerlingen door naar de ingang te loodsen.

Eenmaal binnen werden we keurig door de school naar het restaurantje begeleid, waar een tafel al gezellig gedekt voor ons klaar stond.

Het voorgerecht aspergesalade zag er prachtig uit en smaakte ook heel lekker.

En dan moet je weten dat ik nooit een fan van asperges was.

Het hoofdgerecht was voor mij spannend omdat ik dus ook nooit zo dol was op zalm, maar deze was zo goed bereid dat ik helemaal overstag ben.

En dan een echt superlekkere Pannacotta toe.

Het was voor mij als jongste deelnemer net even te weinig om verzadigd te zijn, maar nogmaals: het was allemaal erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar.

Toen ik onze vriendelijke tafelgastvrouw vertelde dat ik fotos maakte voor dit blogje, maar dat ik nooit mensen erop zet, zei ze enthousiast: "oh maar ik wil wel op de foto hoor".

Dus met haar toestemming is ze nu vereeuwigd op dit blogje.😃

Fietsen en wandelen

Zondag was het hier behoorlijk stormachtig, dus stelde ik mijn fietstochtje uit tot maandag.

Ik koos weer voor een vertrouwde route naar het Giethemerkerkbrugje.

Maar de oude tafel en bank zijn nu zover verzakt dat er echt niet meer te zitten valt.

Wordt toch echt tijd dat de gemeente daar eens wat aan doet.

Het is zo'n mooi plekje.

Dus stak ik de brug over en reed verder richting Giethmen en dan naar Nieuwebrug.

Onderweg was het druk met bejaarde vakantiegangers.

Ik heb geloof ik wel honderd keer gegroet, zoals we het hier gewend zijn, maar deze ouderen konden het nagenoeg niet opbrengen om terug te groeten.

Aan de Regge staat een bankje waar ik al eens eerder zat.

Het was nog best fris, maar ik heb er heerlijk een poosje zitten genieten van het uitzicht en de prachtige luchten.

Maar al gauw werd het me toch te fris, dus toog ik weer op huis aan.

Onderweg stopte ik nog even bij een garagesale, waar erg veel leuke dingen stonden, maar ik hield me in en kocht alleen een paar poppetjes.

Na een gezellig gesprekje ging het weer op huis aan.

Ik heb het grootste gedeelte van de tijd met hogere ondersteuning moeten fietsen, dat viel me wel tegen.

*****

Vandaag (woensdag) besloot ik eindelijk eens de stoute schoenen aan te doen en een eindje te gaan wandelen met rollator.

De route die ik uitgekozen had bleek gestremd, dus sloeg ik maar een andere kant op.

Het lopen ging zwaarder dan m'n proefwandeling in december, dan merk ik toch wel dat eea zijn sporen achter gelaten heeft en ik nog hard moet trekken aan herstel.

Bij de vijver aangekomen ben ik dus maar heerlijk lang  in het zonnetje blijven zitten.

Ik werd met argusogen gadegeslagen 🪿.

 Thuisgekomen had ik het gevoel dat ik wel 3km gehaald had, maar bij nameten bleek het maar 1824m.

Nou ja, het is in elk geval weer een start.