Op vakantie deel 2 van 2

 Week 2.

Die vrijdagnacht sliep ik dan eindelijk bijna 7 uur aan één stuk.

Kwam het door de gebeden, het meedenken, de mindfullness inslaapoefening, of dat ik op de andere helft van het bed ging liggen?

Zaterdag maakte de huisjes  van de workshop af.

Zo uit de verte lijkt het heel aardig.

Jammer dat ik in m'n  nieuwe huis geen vensterbanken heb.

Die nacht moest ik wel zes keer m'n bed uit voor een sanitaire stop.

Op zondag maakte ik een rondje door het Vechtpark.

Voor zo ver dat ging.

Ook hier diverse afzettingen, waar je met een twee wieler wel langs kon, maar met drie wielen niet altijd.

Maar toch even genoten van het prachtige uitzicht en natuurlijk weer door diverse mensen aangesproken over m'n  fiets.

Die nacht maar 1x m'n bed uit, dus redelijk veel geslapen.

Op maandag had ik gesprekken met verschillende mensen over verhuishulp.

Er werd met me meegedacht.

Ik zwom tussen de middag.

En deed mee met een workshop pijpenragerbloemen maken.

Deze keer duurde het uren voor ik in slaap viel.

Dinsdag was het overdag rustig.

Er was een dagje uit voor een groot deel van de groep, waarin 4x zoveel gedaan werd als dat ik met de Uitbus gewend was.

Dat is voor mij te gortig.

Te meer daar er savonds ook nog samen eten en Bingo was. 

Maar met zwemmen, wat kletsen in de ontmoetingsruimte en luieren vermaakte ik me ook wel.

Die nacht sliep ik vlot in, maar was na 4,5 uur weer wakker.

Woensdag was voor mij saai.

Er was een speurtocht waar ik helaas niet aan mee kon doen.

Zwemmen, wat in de zaal hangen, alvast eea inpakken,  nog een laatste boodschap bij de Spar halen.

Het weer leende er zich ook niet voor om een eind te gaan fietsen.

Er zou 's avonds een komisch duo komen zingen, maar die waren helaas verhinderd.

Er was wel iemand zo aardig om in te vallen, maar ik was hier de vorige vakantie niet enthousiast van geworden, dus bleef ik thuis.

Ik sliep weer vlot in en haalde 5,5 uur slaap.

Donderdag durfde ik, vanwege de rug,  het weer niet aan om met de aquafitness mee te doen.

Zo jammer want dat vind ik echt leuk om te doen.

De rug ging wel steeds beter gelukkig.

Ik ging later op de ochtend wel zwemmen en deelde het bad met één man, maar er kwam een klas gillende brugpiepers bij, dus vluchten we al gauw het bad weer uit.

's Middags was er een hilarische rollator race.

En's Avonds was er de BBQ en bonte avond.

Vrijdag reed automaatje voor, we reden nog even een klein stukje om, om wat dozen op te halen.

En toen moest ik toch echt aan de helse verhuizing gaan beginnen.

Op vakantie deel 1 van 2

Tja die vrijdag dat ik het bericht over het huis kreeg, stond alles al gepakt en gezakt klaar om naar de Kleine Belties te gaan.
Ja opnieuw twee weken, maar dit keer in een stuk goedkopere stacaravan.
Het voelde de eerste dagen heel raar en verward.

Dus geen uitgebreide dagelijkse verslagen dit keer, maar een paar samenvattingen over diverse dingen.

Week 1:

Stacaravan midden op de foto

Ik kon niet mee doen met bewegen met Gersom en aquafitness, maar ging wel veel zwemmen om m'n rug zo soepel mogelijk te houden.

Ook ging ik kijken naar de knarren die op het sportveld tegenover de caravan wandelvoetbal en ladderbal speelden.

Ik ging geen grote einden fietsen, maar wel naar de Spar en Die Grenze.

In kringlopen had ik helemaal geen zin, dus hield ik het na eentje voor gezien.

Sloeg de meeste crea over, al ging ik er meestal wel met m'n zoomloom bij zitten.

M'n hoofd zat gewoon te vol.

Maar vrijdags ging ik wel met decoupage aan de slag.

Daar zat meer werk in dan verwacht, maar gelukkig konden we smiddags verder.

Ook heb ik geen pannekoeken gebakken of gegeten en vergat me op te geven voor het gezamelijk ontbijt.

Maar ik ging wel naar het chinese en het hollandse buffet.

En de eerste avond natuurlijk patat.

Voor de rest at ik thuis, met wat er voor handen was.

De Spar is erg duur dus ik improviseerde met afprijzingen.

Niet alle avonden aan een fototje gedacht

Sloeg de lezingen, film en het mannekoor over, maar ging wel naar de openingsavond met quiz en naar de Bingo, maar won niks.

Veel gepraat over de verhuizing en er zijn veel gebeden voor me gedaan.

Hoewel ik een ongelovige ben waardeer ik de intentie echt wel.

Ondertussen veel contact met R2A, die de zaak thuis voor me waar nam en de overname regelde.

Gelukkig is dat goed gelukt.

Dat scheelt een hoop werk en geld.

Oa luxaflex, inbetweens, keukenkast en badkamermeubel, beneden een eikenhouten vloer en boven en op de trap koningsblauw projecttapijt.

Ik sliep natuurlijk uitermate slecht.

Kreeg ook met mindfullness oefeningen m'n hoofd niet stil.

En mijn truukje van ondersteboven in bed gaan liggen hielp maar een enkele keer.

De meeste nachten was ik om kwart over drie weer wakker.

Het regende veel en vaak ook hard, maar er was ook zon.

Mijn raam keek uit op het noorden, maar vrijdagavond leek het alsof de zon daar onderging, zo gek.

Prachtig blauw en roze gestreept.

Blog reacties lukken niet

 Ik kan al een paar dagen bij diverse mensen (oa Adriaantje en Joke) niet meer op hun blogs reageren.

Heel vervelend.

Hebben meer mensen hier last van?

Anderhalf jaar later gaat de kogel toch nog door de kerk

Herinneren jullie nog hoe ik 1,5 jaar geleden nee moest zeggen tegen een hartstikke leuk, maar volledig gestripte maisonette waar ik zo snel in moest dat ik niet eens in oplossingen kon denken?

Uiteindelijk hebben zeven mensen er vanaf gezien en nr acht is een half jaar bezig geweest voor ze erin konden.

Vrijdag 21 augustus kwam de andere hoek in de aanbieding.

Ik stond anderhalve dag op 1 toen zakte ik naar 3 en twee dagen later stond ik toch weer op 1.
Op de laatste avond dook er toch nog iemand voor me, die woensdag ook al heel snel het huis accepteerde.
Stress weg en eindelijk weer een redelijke nacht slaap.
Maar donderdagavond keek ik voor het slapen gaan per ongeluk nog even in de app.
En toen stond er opeens iets anders wat ik niet begreep.

Weer een doorwaakte nacht.
Vrijdagochtend al vroeg gebeld hoe of wat, omdat ik smiddags weg moest.
En toen bleek ik toch aan de beurt.
Gelukkig kon ik die ochtend al terecht en de onvolprezen R2A die er bij mijn vorige verhuizing voor zorgde dat alles op een rijtje bleef ging mee.
Ik ging net voor vertrek ook nog even finaal door m'n rug dus het begon al goed.

Natuurlijk wist ik van de vorige keer al hoe het huis ingedeeld was.

Maar dit huis heeft meer voordelen.

Een eigen stukje galerij, dicht bij de lift en trap.

En leuke zijraampjes.

Daar viel ik jaren geleden al voor.

Toch lukt het me nog niet om blij te worden.

Alles is zo dubbel.

Ik heb een hartstikke leuk huis waar ik zo  gelukkig ben geweest.

Maar mijn gezonde verstand weet dat dit een kans uit duizenden is en dat er straks eindelijk ruimte komt voor dingen die ik steeds maar uitstel en hopelijk te zijner tijd ook wat meer rust in m'n hoofd.

Vanmorgen in alle vroegte kreeg ik de eindbevestiging dat het huis definitief van mij is.

En nu moet ik weer wanhopig op zoek naar hulp, want R2A is een kanjer maar  met z'n twee redden we het echt niet.

Weessokken update

 

Ik schreef er hier al vaker over.

Bij mijn recentste sokkenupdate eind vorig jaar ging het eigenlijk best al de goede kant op.

De twee nagenoeg nieuwe groene sokken zou ik  weg doen, maar dat vergat ik.

En laat ik nu een paar weken geleden achterin m'n sokken la toch nog de andere twee vinden.

Verkeerd samengevoegd.

De sneakersokjes heb ik weggedaan.

Die draag ik toch al niet graag.

En alle anderen van toen  heb ik zowaar hereningd.

 En dit is de nieuwe stand.

Van die gestreepte sokken had ik veel paren.

Daarvan zijn er weer een aantal stuk gegaan.

Die zijn dus niet zoek, maar deze kunnen nog gebruikt worden als er van een ander paar wat stuk gaat.

Al zal dat binnen afzienbare tijd wel een keer ophouden.

Van de turquoise en zwarte heb ik ook meerdere paren, dus zinvol om te bewaren.

De tweede gele zit nog in de wasmand.

Rondje Archem Eerde

Ik zet niet elk fietstochtje hier meer op.

Sommige tochtjes heb ik al zo vaak gedaan dat ik er niets nieuws meer over te melden heb.

Maar vandaag ging ik een route die ik grootdeels nog niet eerder gedaan had.

Vorig jaar bezocht ik de Archemerberg en vandaag viel mijn oog op Huis Archem.

Maar helaas kun je daar niet dichtbij komen. 

 

Niet getreurd, want het afwisselende landschap, met bos en glooiende velden, was een genot om door te fietsen. 

Al gauw kwam ik bij de Beneden Regge aan.

En even verderop bij het stuw en de vistrap waar ik jaren geleden al eens met Anne was.

Tot mijn verbazing bruiste het water flink.

Dat had ik nog niet verwacht.

Ik heb er heerlijk gezeten op een picknickbank en natuurlijk raakte ik al gauw in gesprek met andere genieters.

Over het prachtige landschap en natuurlijk over de Easy Rider.

En hoe ontroerd ik nog steeds kan raken als ik door m'n trike dingen kan doen zonder afhankelijk te zijn.

De terugweg nam ik een andere route via Landgoed Eerde.

Google stuurde me over een alweer schitterende route,  deels onverhard, maar goed te doen.

Onderweg kwam ik lang een paar jonge stieren die dolenthousiast luidkeels loeiend naar het hek kwamen rennen toen ze me zagen.

Even verderop stonden een paar jonge dames met hun kindermeisje.

Zij loeiden een stuk rustiger naar me.

Het laatste stuk zandpad was hotseknotsig.

Ik had m'n hoogste ondersteuning nodig om er overheen te komen.

Maar al gauw kwam ik op een bekend fietspad.

Google trakteerde me een stuk verderop nog op een mooie afslag en toen kwam Ommen alweer in zicht.

Thuisgekomen was ik knap moe, want ik had toch maar even 22km op de trappers.

Maar wat was het genieten.

Wat een mooie sprookjesachtige rit.

Er is weer eens een bom ontploft

 

Het kwam weer eens op als poepen.

Al is het moment misschien niet echt slim.

Ik zit nog steeds niet erg best in m'n energie en loop al een maand met een pijnlijk geblesseerde golferselleboog.

Maar als het komt dan komt het en dan moet het.

Zo'n onstuitbare opruimaanval, waarbij je in eerste instantie een grote puinhoop maakt.

Maar ik besloot om maar eens de tijdschriftenbakken bovenop de kast in m'n hobbykamer door te spitten.

Dat kostte me een paar dagen, stukje bij beetje.

Maar zoals je ziet zat er een hoop bij waarvan ik tot de conclusie kwam dat ik er nooit meer wat mee zou gaan doen.

Ik moet nog bepalen wat ik ervan weg geef en wat ik te koop zet.

Maar dat zal nog wel ff duren, want ik wil ook nog de rest van de kast doorspitten.

Ook heb ik vandaag mijn enige abonnement opgezegd.

Ik vond verspreid door het huis 26 onuitgepakte exemplaren van Vezel.

Een fantastisch blad dat ik iedereen die met naald en draad kunst maakt kan aanbevelen.

Ik dacht elk jaar:

"O och ik verleng het toch maar.

Zo kostbaar is het niet.(€22)

Ik ga er vast weer een keer mee aan de slag.".

Maar nu moet ik gewoon eerlijk zijn 

Ik open ze dus al zeseneenhalf jaar niet meer.

Mijn creativiteit is een heel andere kant op gegaan.

Gek genoeg voelde ik me helemaal weemoedig toen ik de mail verstuurde.

Alsof ik afscheid nam van een stukje verleden, van een droom die nooit uit kwam.