Op vakantie deel 11

 Als je dit leest ben ik al heel lang weer thuis.

Kleine Belties, Maandag 8 juni 2026

Net als vorige week kwam Gersom Klok weer les geven.

Er waren een stuk minder mensen, dat vond ik wel sneu.

Maar degenen die er waren werden flink aan het werk gezet.

Bijna alles kon ik mee doen.

Ik had alleen wat moeite met mijn evenwicht en in de naweeën van het vitamine D gebrek kunnen mijn armen niet goed omhoog.

Maar ik heb mijn "vrouwtje" gestaan, dus trots op mezelf.

Ik zag hem kijken toen ik schijnbaar moeiteloos 15 keer staan - zitten op de stoel meedeed en daarbovenop nog vijf keer in de lucht.

Hahaha, dat moest ik 's middags wel bezuren, maar het is me wel gelukt.

Er voor en erna maakte ik nog even de kaarten van vorige week af, voor zover dat ging.

Bij de roze en de groene moet ik thuis nog wat bij verzinnen.

Die met de vogeltjes moesten eigenlijk overdwars, maar de achtergrond was niet overdwars.

In mijn ogen dan.

Dus zette ik alles rechtop.

Ook leuk toch?

Eind van de morgen ging ik opnieuw op pad naar 't Keerpunt.

Ik kocht er het eea aan hobbyspul, want dat heb ik nog helemaal niet 😇😇😇.

En een klein kommetje van hetzelfde dure merk dat ik laatst op de kop tikte.

In de plastic zak zaten heel veel vilten wolkjes. 

Ik zie ze al zweven in blikjes.

's Middags was er bij de Crea weer kaarten maken.

Dit keer hadden we keus uit diverse achtergrondsetjes en een bak met stempelafdrukjes.

Ik maak eerst die wat kale kaart van vorige week af met een vlinder en een rondje met gefeliciteerd.

Daarna koos ik nog drie achtergrond setjes en bloemen.

Die kleurde ik eerst allemaal in, maar toen ik net aan het knippen was was de tijd om.

Het leuke vind ik dat ik nu ook beter weet hoe ik wat met stempels kan doen.

Daar heb ik nog heel wat van liggen uit de tijd dat ik ATC maakte.

En dat kan ik ook in blikjes en doosjes toepassen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 10

 Als je dit leest ben ik allang weer thuis.

Kleine Belties, Zondag 7 juni 2026

Ik maakte er een rustig dagje van.

Uitslapen, ontbijten, lekker in m'n ochtendjurk rondhangen.

En met een leeg luciferdoosje en spaarzaam aanwezige middelen zette ik toch weer een doosje in elkaar.

Het blogje daarvan hebben jullie al gezien.

Ik bakte wentelteefjes van krentenwegge.

Die waren zo groot dat ik twee spanen nodig had om ze te keren.

Maar lekker waren ze. 🤩

Op de fotos zien ze er veel donkerder uit dan in het echt.

Ze waren heus niet verbrand hoor.

's Middags kreeg ik een appje van Eef, dat ik zaterdag een jurk daar had laten liggen.

Die had ik als reserve meegenomen voor het geval ik na de fietstocht erg bezweet of nat zou zijn.

Was blijkbaar uit m'n tas gevallen.

Gelukkig zou hij nog in de buurt komen die week en hem af kunnen geven.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 9

 Als je dit leest ben ik allang weer thuis.

Kleine Belties, Zaterdag 6 juni 2026

In het weekend is er geen programma.

De dag begon weer met zwemmen.

En daarna keek ik regelmatig op buienradar.

Ik had namelijk het plan opgevat om Eef, over wie ik hier wel vaker schreef, op te zoeken.

De heenweg nam ik de kortste route van 11km.

Die bleek grootdeels over een fietspad door het bos te gaan.

Dat vind ik nog steeds een beetje eng.

Niet vanwege het bos.

Dat was prachtig.

Maar altijd bang dat m'n fiets weer eens strandt.

Dan is het moeilijk om bij me te komen op een smal fietspad in een bos.

Ik was er bijna toen de navigatie het opgaf.

Dus reed ik prompt verkeerd.

Na ongeveer 1km drong het tot me door dat er iets niet klopte, dus keerde ik om, zette de navigatie weer aan en toen was ik toch al gauw bij Eef, die in de verte al stond te zwaaien. (Onderste foto)

Na een paar uurtjes bijgekletst en werk bewonderd te hebben toog ik via een andere route weer naar huis.

Dat viel tegen.

Van de 12 km heb ik er zeker 7 met straffe tegenwind gereden.

Totaal zo'n 25km op de teller.

Eigenlijk nog echt te veel voor me.

Ik was compleet afgepeigerd, maar ook trots, omdat het me gelukt was.

En blij dat ik eindelijk Eef weer eens gezien heb.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 8

Als je dit leest ben ik allang  weer thuis.

Kleine Belties, Vrijdag 5 juni 2026

Tijd voor een extra haarwasbeurt.

Na al dat zwemmen voelde m'n haar als touw.

Toen ik in m'n geboortehemdje de kamer in liep om de shampoo te pakken realiseerde ik me te laat dat de gordijnen open waren en ik dus in vol ornaat zichtbaar was. 

Gelukkig was er zo vroeg op de ochtend niemand op. 😂😂😂

Maar dat moment dat je het je realiseert ........🫣

Vervolgens wilde ik ontbijt gaan maken en bedenk me net op tijd dat er gezamelijk ontbijt is.  

Dus eerst maar weer een was in de machine gegooid.

Pakte een schoon shirt uit de koffer.

Dat zat helemaal vol tandpasta.

Hoe ik dat met inpakken over het hoofd gezien heb snap ik niet.

Dus dat kon gelijk mee gewassen.

Dit chalet heeft maar 1 stop dus ik mag niet twee dingen tegelijk aan zetten.

Eigenlijk best primitief voor het duurste vakantiehuisje dat ik ooit gehuurd heb.

Het gezamelijk ontbijt was eenvoudig, maar weer erg gezellig.

Er was brood, kaas, ham, jam, hagelslag en krentenbrood.

En fruit en voor iedereen een toetje.

Ik vergat m'n bord te fotograferen, dus jullie moeten het met m'n beschuitje doen.

Ik merkte donderdag al dat ik knap vermoeid begon te raken, dus ik koos voor een dagje rust.

Niet zwemmen, geen Crea, en niet naar de kringloop waar ik dinsdag voor een dichte deur stond.

Maar een beetje opruimen, bankhangen, BBC.nl kijken en wat weven.

Om vijf uur was er weer gezamelijk eten.

Ik zat naast een leuke jonge vrouw, die de vriend die ik de dag daarop wilde bezoeken ook kende.

's Avonds was er een optreden van een klassiek amateur trio op keyboard, harp en panfluit.

Een vader met twee dochters.

Ik vind het altijd lastig om te zeggen als ik iets niet zo geweldig vond.

Ik miste ook uitstraling.

Als ik zing dan geniet ik.

En dat zag ik bij hen niet.

Pas bij het eindapplaus zag ik glimlachjes op de gezichten komen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 7

Als je dit leest ben ik al weer een week thuis.

Gisteren dus een dagje vakantieverslag opgeschoven, vanwege de ganzen.

En na het vreselijke bericht over Kees, had ik ook even geen zin om hele vrolijke verhalen te brengen.

Kleine Belties, Donderdag 4 juni 2026

In de vroege ochtend een was in de machine gedaan.

Duurde even voor ik hem op gang kreeg, want er zat geen gebruiksaanwijzing bij.

Dan na het  ontbijt weer  zwemmen.

Het ging niet erg vlot.

De spieren wilden niet.

Misschien toch wat te veel hooi op m'n vork genomen deze week.

Ik deed niet aan alles mee, maar het was toch best veel, maar zo gezellig.

Weer terug bleek m'n was al klaar.

Ik durfde hem met het te verwachten weer natuurlijk niet buiten op te hangen.

Ondertussen kreeg ik bericht dat mijn nieuwe accu en slot met de verkeerde monteur zijn meegegeven.

Ze konden me pas over twee weken opnieuw inplannen.

Daar krijg je toch wat van.😡

Toen puinruimen, want ik had de keuken na het bakken gelaten zoals ie was.

's Middags was er weer crea.

Met servetten.

Dit had ik nog nooit gedaan.

Het plankje was al gemaakt en wit geschilderd.

Wij mochten een servet uitkiezen en knippen en plakken met modge podge en aflakken.

En de thermometer erop schroeven.

Het is niet moeilijk, maar met het servet dat ik uitgekozen had heb ik wel een heel fraai eindresultaat.

En om me heen zag ik ook allemaal mooie dingen, veel vogeltjes en eekhoorns.

Ook vandaag weer flinke buien en veel onweer.

Wordt vervolgd. 

Ganzen en gezondheid

Morgen weer een vakantieverslag, maar nu even het blikje van vandaag.

Toen ik een tijdje terug een stel ietswat gehavende, want misschien wel 50 jaar oude, ganzen in een zak met beestjes van de kringloop aantrof, moest ik denken aan die keer dat ik bij de Lorkeershoeve ganzen tegen kwam, waar ik indertijd verschrikkelijk om moest lachen.

Vanmorgen zag ik toen ik terug kwam van de fysifit weer zo'n grappig ganzentafereel in het ongemaaide plantsoen.

Daar moest ik gewoon echt wat mee doen nu.

Tijdens mijn vakantie nam ik bij een kringloop oa een potlodenblikje mee dat uitermate geschikt was voor mijn plan.

Ik heb zo'n snijmal waar je gras en ijspegels mee kunt stansen, die kon ik nu mooi eindelijk eens gebruiken.

Tussen de twee stroken gras lijmde ik groen sandy Art zand op de bodem.

Het voorste gras verstevigde ik met een heel smal L-vormig balkje van karton.

Zo kon ik het ook beter vastlijmen op de bodem.

En toen konden de gansjes erbij.

Paar vilten wolkjes erboven uit diezelfde kringloop.

En omdat de buitenkant bedrukt was met een vrolijk tafereeltje, plakte ik daar een mooi stukje karton overheen, met een bloemetje.

Op de snijmal na kwam alles voor een paar dubbeltjes uit diverse kringlopen.

Creatief bezig zijn hoeft echt niet duur te zijn.

En dan over gezondheid:

Sinds een paar weken schreeuwt mijn tinitus veel harder dan ik gewend ben.

Ik dacht dat het misschien door de naweeën van het vitamine D gebrek kwam, omdat de spierspanning vanuit je schouders dat kan versterken.

Maar vanmorgen las ik dat het ook door kaakontsteking kan verergeren omdat er dan meer spanning op spieren staan die langs je oor lopen.

In beide gevallen zou het op den duur minder moeten worden en dat hoop ik echt, want het krijst zo hard dat ik er af en toe wanhopig van wordt.

Ik heb dus nog steeds veel last van spierpijn en stijfheid, ondanks al het sporten wat ik doe en dat kan nog maanden aanhouden.

Voor de kaakontsteking zit ik nu dan toch aan een antibioticakuur.

Ik reageerde in het verleden erg slecht op antibiotica.

Bij de wondroos had ik 4,5 jaar terug zeker 12 bijverschijnselen en 16 jaar geleden bij een blaasontsteking werd ik er ook al niet blij van.

Voor de vakantie was de ontsteking al gestaag aan het slinken, dus in overleg met de tandarts hebben we, om m'n zo hard nodige vakantie niet te verpesten, afgesproken om het nog even aan te zien.

Ik had geen pijn verder.

En het leek afgelopen weekend ook over.

Maar helaas kwam er maandag toch weer een opleving.

Van de apothekersassistente kreeg ik het advies om elke dag een glas bio kefir te drinken.

Dat is een probiotica en zou helpen tegen de bijverschijnselen.

Ben sinds dinsdag bezig en tot nu toe gaat het goed.

Duimen maar.

Volgende week kan dan de noodvulling eruit en de kies afgewerkt worden.

Hopelijk komen er dan een poosje geen nieuwe perikelen, want na negen maanden het één na het ander ben ik het wel een beetje zat nu.

 

Een markant mens is heen gegaan.

 

Veel van jullie zullen het wel gelezen of op tv gezien hebben.

In mijn vorige woonplaats Rijen is vannacht een huis volledig uitgebrand.

Toen ik de beelden vandaag  op facebook langs zag komen werd het me koud om het hart.

Ik herkende het huis direct en wist ook wie er woonde.

Kees, een markant eigenzinnig mens, met wie ik vroeger heel wat spelletjes Skip-Bo heb gespeeld.

Hij leek het spel niet te snappen, maar won altijd.

Kees wees me altijd op mijn "verkeerde" eetgewoonten.

Dat irriteerde me wel eens heftig.

Maar echt boos kon je niet op hem worden.

Zelf at hij bij voorkeur droge rijstwafels en patat met uien.

Zijn stokpaardjes waren:

"Mensen die karkassen eten"

en:

"Wie god uitgevonden heeft"

Kees werd in het dorp ook wel Jezus genoemd omdat hij zomer en winter in korte broek en op  sandalen liep.

Het gerucht ging dat hij de rijkste man van Rijen was.

En misschien was hij dat ook wel.

Hij maalde niet om geld.

Hij maalde om de wereld.

Ik hoop dat Kees sliep en dat hij niet geleden heeft.

Hij laat een lege plek achter in Rijen, dat weet ik zeker. 

paradijsvogel-kees-is-gek-geniaal-eerlijk-en-knap

 

Linken naar het lieve bericht van de burgemeester van Gilze en Rijen lukt niet, dus ik kopieer het naar hier:

Lieve Kees, waar we zo bang voor waren, is werkelijkheid geworden. 

Het maakt ons verdrietig dat we in Rijen zonder jou verder moeten, je laat een plek achter die niet kan worden ingevuld. 

Kees was een lieve, betrokken en kleurrijke man die het beste voor had met zijn medemens.

Veel dorpsgenoten kennen hem van gezicht of spraken hem wel eens. 

Ook ik maakte geregeld een praatje met hem en dan spraken we over het klimaat en de staat van de wereld waarover hij zich zorgen maakte.

Kees was heel betrokken. 

Iedereen kent Kees en Kees kende iedereen.

Mijn gedachten zijn bij de naasten van Kees en de mensen die hem lief waren, ik wens hen veel sterkte.