Sloffen slijten dus haak ik telkens weer nieuwe

 

Al vanaf mijn tienertijd haak ik m'n sloffen.

Ik denk dat ik het patroontje ooit in de Libelle zag, die had toen een leuke rubriek "Libelle weet 't" met allemaal leuke ideetjes.

Ik haak er altijd een heel stel tegelijk.

Dat heeft als nadeel dat ze ook allemaal vlak na elkaar versleten zijn.

Zo kon ik afgelopen week weer vier paar in de vuilnisbak gooien.

Dus toog ik naar zolder om garen te zoeken.

De slofjes gaan langer mee als er scheerwol in zit.

En zo kwam ik uit op dit kratje vol wit, grijs en zwart.

Beetje saai voor mijn doen, maar zo maak ik weer wat voorraad op.

De garens zijn van verschillende diktes en ik heb tegenwoordig graag wat dikkere (warmere) sloffen, dus haakte ik m'n eerste stel met drie draden tegelijk.

Dit keer haakte ik het boordje net even anders zodat het wat ruimer en hoger op de voet valt.

Zoals altijd ga ik door tot m'n restjes op zijn, maar of dat deze keer gaat lukken weet ik nog niet, want het is best veel.

Ooit kreeg ik van iemand die een wolwinkel gehad had een autolading vol garens.

Ze hadden al 16 jaar bij haar op zolder gelegen.

Ik ben weken aan het uitzoeken geweest.

Een deel was verlegen of zat de mot in, maar er bleef nog heel veel over.

Daar heb ik al vanalles mee gedaan en ook veel weer doorgegeven.

Zoals  een grote doos kitmohair waar ik zelf echt nix mee kon.

Ik weef nog steeds zoom loom lapjes met heel mooi maar kwetsbaar garen uit die voorraad.

En er ligt hier en daar vast nog wel het eea.

Maar voor nu dus werk aan de winkel in zwart, wit en grijs.

Bomen en struiken

Jaja, ik was dus naarstig op zoek naar groen voor mijn blikjes en dat wilde maar niet lukken.
Je kunt enorme partijen op marktplaats kopen bij de modelspoorafdeling, maar dat was me toch te gortig.

Laatst appte Girly, dat ze een  boompje voor me had.

Ze zou het een volgende keer wel meenemen.

En een paar dagen later zag ik bij een poppenhuismaterialenverkoopster heel goedkoop boompjes en gemengde plantjes.

In de linker zakjes zit in elk zakje een hele variëteit:

Het was veel goedkoper dan bij de modelspoorjongens.

Ik bestelde gelijk ook een zakje grind mee want dat was bijna op.

Maar diezelfde avond vond ik dit op zolder😂😂.

Het groen is wat groot van blad en het is heel erg veel, maar verhoudingen zijn niet heel erg belangrijk.

We kunnen er vast wel ergens iets van gebruiken.

Het herfstblad is ook wel groot, maar helemaal te gek, daar kom je niet makkelijk aan.

Er hangen zelfs een paar mini eikeltjes in.

En toen kwam Girly langs met haar boompje😂😂😂.

Ik verwachte zoiets als links, die ik ook kreeg voor m'n piratenblikje,, maar het was dus een enorme kerstboom, waar ze zelf ook al takken van gebruikt had.

Dus nu heb ik toch een eindeloze voorraad groen.

Waar Girly ook weer van gebruiken mag natuurlijk.

Op dit moment ben ik nog op zoek naar tandwieltjes, een klein madonna beeldje en poppetjes en meubilair oid.

Laatst heb ik al een grote zak beestjes van de kringloop mee genomen.

Daar kan ik eindeloos mee voort. 

Keramiekmuseum Goedewaagen

Donderdag vertrok de Uitbus richting Nieuw  Buinen.

De chauffeur had deze keer een lange route om iedereen op te halen want we kwamen toevallig bijna allemaal uit een andere plaats.

Ik stapte als eerste in en we hadden dus al een flinke rit achter de rug voordat we echt op weg waren.

Onze volgende stop bleek tot mijn verbazing bij Thijs en Aafke te zijn.
Daar was ik al eens met Anne.
Ik koos, zoals de meesten voor het twaalf uurtje, mosterdsoep vooraf een bord vol eenvoudige lekkernijen en een glaasjes jus.

Daarna togen we weer verder door het prachtige landschap.

Hierboven de collage met fotoshop bewerkt.

Hieronder zoals ik het vanaf mijn stoel werkelijk zag.

Eenmaal aangekomen bij het museum, bleek dat er in Buinen en omgeving meer gemaakt werd dan Keramiek.

Hoewel er dit keer geen rondleiding geboekt was, kregen we allereerst uitleg over de glascollectie.

Boven zie je industrieel glas.

Maar ook waren er veel fraaie vazen en dergelijke te zien.

Het was ook leuk om varianten van een paar dingen die ik zelf bezit tegen te komen.

Daar zal ik binnenkort eens een blogje aan wijden.

We zwierven van de ene zaal naar de andere.

Er was oneindig veel moois te zien.

In de winkel vond ik die vaas rechtsonder echt prachtig, maar helaas ver boven m'n portemonnee.

Na afloop dronken we nog een kopje thee of koffie en toen was het alweer tijd om de reis naar huis te aanvaarden, door het mooie Drentse Landschap.

Ik had geaarzeld om mee te gaan omdat ik de laatste tijd weer erg moe ben, maar hoewel ik volkomen gevloerd thuis kwam, ben ik toch heel blij dat ik gegaan ben.

Dit museum is echt de moeite waard.

 

**************

Fotos zijn met toestemming gemaakt en hier geplaatst.

Als je op de anders gekleurde woorden klinkt dan kom je op de betreffende website.

Muis wil kaas, uil wil ....?

 Deze blikjes zijn echt piepklein, dus vulde ik er vanmiddag twee.

Omdat de binnenkant niet aansloot bij de bedrukking op de buitenkant besloot ik ook de buitenzijde te beplakken.

Het gestreepte papier zit glitter op dat komt op de foto niet erg goed over.

Voor de binnenkant haalde ik weer eea uit de Groningse enveloppe.

De boompjes komen uit een kerstknutsel die ik een paar jaar geleden uit de kringloop meenam, maar die  nogal gammel was.

Dus heb ik hem gesloopt en gebruik sommige onderdelen opnieuw.

Voor blikjesvullers is er de fb groep tafereeltjes in blikjes en doosjes

Verwarring over 80/20 regel

Dit wordt een lang verhaal.

Dus ik ben benieuwd of iemand het helemaal uit leest.

Sinds ik de ziekte van Bell en bijbehorende prednisonkuur heb gehad is mijn voedselbehoefte byzar veranderd.

Met een achtergrond van twee eetstoornissen (BED en Orthorexia) heb ik het grootste deel van mijn leven grote worstelingen gehad met voedsel.

Dat is altijd als psychisch behandeld en met vele  diëten, maar dankzij internet ben ik er uiteindelijk achter gekomen dat de oorspronkelijke oorzaak lag bij het voorgeschreven krijgen van Ponderal en een nog sterker middel, die inmiddels allebei allang verboden zijn in Nederland.

Die troep vernietigde de werking van de neurotransmitters naar de hersenen,  waardoor je tijdens gebruik geen honger had, maar na gebruik geen verzadiging meer kan voelen.

In Amerika gingen er mensen aan dood en daarom werd het verboden.

In België en China is het nog steeds op de vrije markt te koop.

Volgens mijn toenmalige huisarts woog ik met 85 kilo en een lengte van 1,78 veel te zwaar en moest ik 17 kilo afvallen.

Toen ik dat laatst tegen mijn huidige huisarts zei viel haar mond open.

Ik was helemaal niet dik.

Dus die rotzooi had ik helemaal niet nodig gehad.

Je zou zo'n man toch wat doen he.

Hij heeft me de hel in gestuurd.

Terug naar mijn huidige voedselbehoefte.

Tijdens die prednisonkuur verloor ik niet alleen m'n eetlust maar ook m'n lekkere trek.

Een byzarre ervaring om na veertig jaar vechten niet of nauwelijks meer behoefte te hebben aan lekkernijen.

Ik kan nu vele dagen doen met een reep chocolade en in het weekend neem ik wel eens een zakje chips.

Heb een trommel vol kleintjes staan en er is nog steeds geen moment gekomen waarop ik die in één keer leeg gegeten heb.

Voor iemand die nooit een eetstoornis gehad heeft zal dit raar klinken, maar wie het wel heeft zal begrijpen hoe onwerkelijk deze verandering is.

Ik heb ook geen idee of het overeind blijft.

Tijdens de kuur viel ik af, daarna niet meer.

Geinspireerd door de spontane verandering en ook door angst voor nieuwe ontstekingen ging ik even verder zoeken op internet om te kijken of ik voedingsstoffen miste en voegde noten, pitten, zaden, sardientjes, broccoli en thee toe aan m'n menu.

Hier zitten stoffen in die ontstekingsremmend werken.

Affijn, vlak na mijn ziekte verlootte een alternatieve therapeute hier in de buurt, vanwege haar verjaardag, een holistische voedingstest op facebook.

Gewoon uit nieuwsgierigheid lootte ik mee.

In de holistiek gaat men er van uit dat je onderbewustzijn weet wat goed en niet goed voor je is.

Een lange lijst met voedingsmiddelen werd afgestemd en bij de uitslag sloeg de angst om mijn hart.

Ik heb de lijst ook thuis de eerste tijd niet meer ingekeken, want de Orthorexia trok gelijk weer aan me en ik liep weer etiketten te controleren in de supermarkt.

De uitslag was dat alles met koolhydraten slecht voor me is: aardappelen, pasta,  volkoren en witbrood.

Bruinbrood was tot ons beider verbazing wel goed.

Elke dietiste in m'n verleden hamerde op volkoren, volkoren, volkoren.

Ook alle melkproducten zijn volgens de test slecht voor me.

En ik ben daar juist zo erg gek op.

Groente fruit vlees is allemaal goed voor me

Ook kwam uit de test dat suiker goed voor me is.

Ik vind dat zo raar, maar het is niet de eerste keer dat dat tevoorschijn komt.

Ook pure chocola.

Het advies was om de 80/20 regel toe te passen.

Die kende ik niet.

80% van de goede voeding en 20% van de slechte.

Ik vind dat nogal wat.

Daarbij heb ik nogal moeite met bepalen hoeveel dat is.

Kijk een aardappeltje minder of een deel van de granen in m'n müsli vervangen door oa zaden en pitten is niet zo moeilijk.

Maar 80% minderen vond ik nogal extreem.

Affijn ik liet de lijst liggen, deed wat kleine aanpassingen, stapte over op bruinbrood bv.

En raakte in de war.

Tja cijfers daar ben ik niet zo goed in.

Het ging dus niet om 80% minderen, maar om de verhouding met ander voedsel.

Ik liet het AI eens voorrekenen vorige week adhv een gemiddelde dag.

En toen bleek ik al op 70/30 te zitten.

Ook de artsondersteuner waar ik laatst naar toe moest voor advies, omdat door de Prednison mijn suikerwaarden tijdelijk omhooggeschoten waren, zei dat ik het goed deed.

Ook haar advies was 80/20.

Ik doe het zomaar goed.

Eindelijk na 40 jaar worstelen hoor ik dat ik het goed doe.

Het is alleen nog even zoeken naar die laatste 10%.

En dat ga ik niet forceren.

Nijntje in een blikje in de sneeuw

Er lag nog een leeg blikje in de kast.
Geen idee waarom ik het bewaard heb.

Maar waarom zou ik het niet eens in een rond blikje proberen.

Jaren geleden, toen ik net in Brabant woonde, kon je bij Bruna Nijntje hangertjes sparen.

Ik heb daar nog veel van liggen, want ik heb nog steeds een zwak voor Nijntje.

In die tijd kocht ik ook een doos met allerlei papier en plaatjes.

Dat kwam nu goed van pas.

Het papier blijkt echter van een flutkwaliteit.

Het kan niet goed tegen lijm en het rekt eerst en krimpt daarna.

Dus ik heb weer eens moeten improviseren om het te repareren.

Gelukkig op de foto niet te zien. 

Uit een restje schuimplastic knipte ik het heuveltje.

En zo kan Nijntje gezellig met Nina in de sneeuw spelen.

Gisteren kreeg ik van iemand dit schattige skieërtje.

Ik heb nog geen geschikt blikje, maar hij krijgt zeker zijn plekje.

Facebookgroep voor blikjesvullers: 

tafereeltjes in blikjes / doosjes

Mamaboe

 

Ik kreeg gisteren een vraag over het beeldje dat ik in het blikje gezet heb.

Toen ik zes was kreeg ik van iemand uit Peru dit zilveren bedeltje.

Ik was er erg blij mee en droeg het veel.

Een onderwijzer op mijn lagere school zei dat het een Mamaboe was en zo bleef ie dan ook mijn hele leven heten.

Toen ik een jaar of tien was gingen we naar het Tropenmuseum in Amsterdam.

Toen ik daar mijn bedel liet zien werd me verteld dat het een medicijnbeeldje was.

Een medicijnman bezat er meerdere voor verschillende kwalen.

Deze is dus duidelijk tegen buikpijn.

Naar mate ik ouder werd twijfelde ik toch wel aan de naam Mamaboe.

Ik dacht dat de onderwijzer het verzonnen had, omdat het zo'n lelijkerd is.

In de loop der jaren kwam ik er af en toe eentje tegen op rommelmarkten.

De eerste twee zijn uit hout gesneden.

De rechter is kunsthars, maar zo mooi van lelijkheid dat ik hem toch wilde hebben.

Deze drie zijn alle drie Polynesisch.

Je vind dit soort beeldjes met de handen op de buik ook in Afrika.

Ik dacht dat ze alleen op het zuidelijk halfrond voorkwamen, maar kwam op mijn zoektocht dergelijke beeldjes ook tegen in Azie  en zelfs bij de Vikingen.

Vanmorgen zocht ik toch maar eens op het woord Mamaboe.

En laat het nou echt bestaan.

Het is Surinaams voor vogelverschrikker.