Hij is gearriveerd

Ik heb vandaag een wacht dagje.

Vanmorgen wachten op m'n mooie stoel.

Die kwam gelukkig al binnen het uur.

En oooooh wat zit ie lekker.

Dat kan ik helaas niet op de foto krijgen.

 😂😂😂

Maar geloof me maar.

Genoeg ruimte voor mijn volume.

Leuningen precies op de goede hoogte.

Ik wil er niet meer uit.

Vanmiddag wachten op Medipoint RSR.

De Accu die ik in december kreeg wil niet meer opladen.

En omdat ik ook nog een standaard accu heb, moest ik een maand wachten op hulp.

Het is een bekend euvel van deze heavy duty accus en naar ik van anderen hoorde is het na één revisie meestal voor goed opgelost.

Dus maar hard duimen, want ik wilde gaan trainen voor weer iets langere afstanden.

En dat kan met de standaard accu niet.

Een kaartje voor de verandering

 

Tien jaar geleden werd ik door Hannie uitgenodigd voor een workshopje bij haar thuis.

Ik werd daar een dagje heel erg verwend en maakte kennis met materialen en technieken die me nog meest onbekend waren.

Ook kreeg ik nog het eea mee naar huis.

Waaronder een pakketje om een mooie kaart te maken.

Maar zoals trouwe lezers weten heb ik een slechte verhouding met kaarten maken opgelopen in mijn jeugd.

En dit pakketje raakte in de vergetelheid.

Vanmiddag was ik op zoek naar materiaal voor een volgend blikje (de prinses en de draak).

Dat wilde niet lukken, maar ik liep opeens wel tegen dit pakketje aan.

Het was te warm om verder te zoeken.

En aan de fotos zie je wel dat ik in een verduisterde kamer bezig ben geweest in de hoop de hitte nog een beetje te kunnen temperen.

Het zijn in het echt heel mooie turquoise tinten.

Eerst legde ik een compositie en lijmde die aan elkaar, maar nog niet op de kaart.

Daarna naaide ik met het kleinste naaldje dat ik kon vinden de kraaltjes op de kaart.

Omdat het bijna niet te zien is heb ik wat detailfotos gemaakt:

En zo kwam dan na tien jaar de kaart toch nog af, met een beetje van mij en veel van Hannie erin.

Lunchen in Neuenhaus

 Van de winter vertelde iemand me over Schnitzelwelt, waar je voor een klein prijsje heerlijk kunt lunchen.

Dit soort tips geef ik altijd door aan de Uitbus rittencommissie.

En al gauw kwam er een rit naar toe, maar toen viste ik zelf achter het net.

Een paar weken geleden kon ik wel mee met de volgende rit, maar toen ging het erg mis met die wortelkanaalbehandeling, dus moest ik afzeggen.

Maar vandaag kon ik dan eindelijk wel mee.

De hele dag zong een lang geleden geleerde canon door mijn hoofd:

"Fröhlich sei das Mihitahagsessen,

Die Musik nicht zuhu vehergessen".

Na een prachtige rit door het zonnige landschap kwamen we aan in Neuenhaus, waar we hartelijk verwelkomt werden.

We konden kiezen van de lunchkaart met kleinere middaggerechten van de maand of van de grote kaart.

Ik koos voor de Bauernplatte: twee kleine schnitzeltjes, de ene met ui en de ander met een gebakken ei.

Daarbij mocht je zelf bij de saladebar groente opscheppen.

Dat alles voor maar €8,45.

Om mij heen zag ik ook veel heerlijks op tafel verschijnen.

Iedereen was zo heerlijk aan het smullen, dat het regelmatig helemaal stil viel aan tafel.

Toe kozen mijn tafelbuurman en ik voor Knüspereis met slagroom en caramelsaus.

En onze overbuurdames voor ijs met verse aardbeien met aardbeiensaus en slagroom.

En toen was het al gauw weer tijd om naar huis te gaan.

Natuurlijk weer over een mooie route, eerst door Neuenhaus en vervolgens door een schitterend afwisselend landschap van bos en weides.

Bloemschikken in Borger

 In mijn vorige leven ging ik vaak een midweekje naar het Hunzedal in Borger.
Dus toen er daar een Uitbus uitje naar toe gepland werd, dat ook nog eens creatief was, gaf ik me natuurlijk op.

En deze keer was ik gelukkig op tijd.

Dus vertrokken we vanmorgen met een bus vol vrouwen naar Drenthe.

Daar gingen we eerst erg lekker lunchen bij Hunebed City naast de kerk.

's Middags kregen we een hele leuke workshop bloemen maken van pijpenragers.

Deze werd gegeven door de eigenaresse van de Pottekijker, het handwerkwinkeltje, waar ik vroeger graag even binnenliep als ik in Borger was.

Op tafel stond een prachtig boeket.

En na een uitgebreide uitleg mochten we zelf aan de slag.

Dat had nog best wel wat voeten in de aarde.

Ik maakte eerst een nostalgische trompetnarcis.

En daarna een tulp, die meer op iets anders lijkt, maar ik vind hem wel leuk geworden.

We kregen ook nog een schattig klein vaasje om ze in te zetten.

En toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.

In de bus maakte ik nog wat fotos van de anderen, voor zover ik erbij kon.

Die japanse kersenbloesem zou ik ook nog wel eens willen maken.

Zo leuk!

Als je op de andersgekleurde woorden in de tekst klikt dan kom je op betreffende website of paginas.

Even terug blikken

❤️ tranen (klik) ❤️

8 jaar geleden.

Herfst blikje

Tja, het weer vroeg er gewoon om he.

Achtergrondje van goudkleurig papier met steentjesmotief.

Herfstbladeren aan onwillig metaaldraad.

Een koelkastmagneet in de vorm van een nostalgische boekwinkel.

Een boompje naast het huis.

Poppenhuisgravel op de straat.

En een piepklein modelspoorpoppetje, dat ik gekleurd heb met de sharpiepennen die ik mezelf cadeau heb gedaan.

En dat is nog aardig gelukt ook volgens mij.

Dit is inmiddels al mijn 30ste tafereeltje.

En hoe is het nu met?

Mij?

Na alle gezondheidsperikelen van de afgelopen 8 maanden voel ik me psychisch wat uit balans, dus heb ik de komende tijd wat leuke dingen ingepland en kijk rond naar wat me evt zou kunnen helpen om weer in balans te komen.

Mijn kaak?

Het gaat de goede kant op, de ontsteking die na de tweede wortelkanaalbehandeling ontstond is nog niet helemaal weg, maar slinkt steeds verder.

Er moet nog eea aan mijn gebit gebeuren.

Ik heb alweer een andere tandarts, die gelukkig vol begrip was dat ik even adempauze wil na alle gezondheids en gebits perikelen.

Dus over een maand heb ik een vijf minuten afspraak om verder te plannen.

Mijn lijf?

Ik heb een nieuw trainingsprogramma en ook oefeningen voor thuis.

Dat gaat gepaard met spierpijn en extreme moeheid.

Ik hoorde van de week dat de naweeën van het vitamine D gebrek wel een jaar kunnen duren.

Mijn tuin?

Ik heb zowaar nu van meerdere kanten hulp.

Een jonge vrouw die tegen een kleine vergoeding af en toe komt onkruid wieden.

Een aardige kennis  die een paar keer komt voor het grote snoeiwerk.

Laatst is na een oproepje op een plaatselijke facebook groep al het snoeihout van oa de vlinderstruiken door een stel dat zelf ook tuinafval ging wegbrengen opgehaald en naar de stort gebracht.

En op de spelletjesavond ontmoette ik een vriendelijke leraar uit Koerdistan, met liefde voor tuinieren, die heel graag wat doen wil voor mensen hier.

Hij komt helpen met de details en ik help hem met Nederlands.

Zijn eerste spontane actie:

Mijn witte druif "redden".

Zijn ouders hebben een druivenplantage, dus hij weet daar alles van.

Ik moest wel even slikken toen hij de akkeleien en andere spontane bloeiers om de stam weg trok, maar gelukkig staan er nog genoeg in de rest van de tuin.

Wist je dat je druivenbladeren kunt eten als sla?

Blikje?

Ik ben met een blikje bezig, maar wacht nog op een bestelling bij Bol, voor de laatste details. 

Ben naarstig op zoek naar blikjes.

Vind soms wat bij de kringloop, maar die zijn vaak weer wat groter.

Nu heb ik ook wat hele leuke wat grotere poppetjes op de kop getikt laatst, dus komt dat ook wel van pas.

En terwijl ik dit stukje in bed schrijf zie ik vanuit mijn ooghoeken iets blauws achter in m'n TV kastje:

Ik kwam bij de kringloop ook nog prachtig garen tegen.

Het weeft niet makkelijk, maar het resultaat is zo mooi.