Op vakantie deel 8

Als je dit leest ben ik allang  weer thuis.

Kleine Belties, Vrijdag 5 juni 2026

Tijd voor een extra haarwasbeurt.

Na al dat zwemmen voelde m'n haar als touw.

Toen ik in m'n geboortehemdje de kamer in liep om de shampoo te pakken realiseerde ik me te laat dat de gordijnen open waren en ik dus in vol ornaat zichtbaar was. 

Gelukkig was er zo vroeg op de ochtend niemand op. 😂😂😂

Maar dat moment dat je het je realiseert ........🫣

Vervolgens wilde ik ontbijt gaan maken en bedenk me net op tijd dat er gezamelijk ontbijt is.  

Dus eerst maar weer een was in de machine gegooid.

Pakte een schoon shirt uit de koffer.

Dat zat helemaal vol tandpasta.

Hoe ik dat met inpakken over het hoofd gezien heb snap ik niet.

Dus dat kon gelijk mee gewassen.

Dit chalet heeft maar 1 stop dus ik mag niet twee dingen tegelijk aan zetten.

Eigenlijk best primitief voor het duurste vakantiehuisje dat ik ooit gehuurd heb.

Het gezamelijk ontbijt was eenvoudig, maar weer erg gezellig.

Er was brood, kaas, ham, jam, hagelslag en krentenbrood.

En fruit en voor iedereen een toetje.

Ik vergat m'n bord te fotograferen, dus jullie moeten het met m'n beschuitje doen.

Ik merkte donderdag al dat ik knap vermoeid begon te raken, dus ik koos voor een dagje rust.

Niet zwemmen, geen Crea, en niet naar de kringloop waar ik dinsdag voor een dichte deur stond.

Maar een beetje opruimen, bankhangen, BBC.nl kijken en wat weven.

Om vijf uur was er weer gezamelijk eten.

Ik zat naast een leuke jonge vrouw, die de vriend die ik de dag daarop wilde bezoeken ook kende.

's Avonds was er een optreden van een klassiek amateur trio op keyboard, harp en panfluit.

Een vader met twee dochters.

Ik vind het altijd lastig om te zeggen als ik iets niet zo geweldig vond.

Ik miste ook uitstraling.

Als ik zing dan geniet ik.

En dat zag ik bij hen niet.

Pas bij het eindapplaus zag ik glimlachjes op de gezichten komen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 7

Als je dit leest ben ik al weer een week thuis.

Gisteren dus een dagje vakantieverslag opgeschoven, vanwege de ganzen.

En na het vreselijke bericht over Kees, had ik ook even geen zin om hele vrolijke verhalen te brengen.

Kleine Belties, Donderdag 4 juni 2026

In de vroege ochtend een was in de machine gedaan.

Duurde even voor ik hem op gang kreeg, want er zat geen gebruiksaanwijzing bij.

Dan na het  ontbijt weer  zwemmen.

Het ging niet erg vlot.

De spieren wilden niet.

Misschien toch wat te veel hooi op m'n vork genomen deze week.

Ik deed niet aan alles mee, maar het was toch best veel, maar zo gezellig.

Weer terug bleek m'n was al klaar.

Ik durfde hem met het te verwachten weer natuurlijk niet buiten op te hangen.

Ondertussen kreeg ik bericht dat mijn nieuwe accu en slot met de verkeerde monteur zijn meegegeven.

Ze konden me pas over twee weken opnieuw inplannen.

Daar krijg je toch wat van.😡

Toen puinruimen, want ik had de keuken na het bakken gelaten zoals ie was.

's Middags was er weer crea.

Met servetten.

Dit had ik nog nooit gedaan.

Het plankje was al gemaakt en wit geschilderd.

Wij mochten een servet uitkiezen en knippen en plakken met modge podge en aflakken.

En de thermometer erop schroeven.

Het is niet moeilijk, maar met het servet dat ik uitgekozen had heb ik wel een heel fraai eindresultaat.

En om me heen zag ik ook allemaal mooie dingen, veel vogeltjes en eekhoorns.

Ook vandaag weer flinke buien en veel onweer.

Wordt vervolgd. 

Ganzen en gezondheid

Morgen weer een vakantieverslag, maar nu even het blikje van vandaag.

Toen ik een tijdje terug een stel ietswat gehavende, want misschien wel 50 jaar oude, ganzen in een zak met beestjes van de kringloop aantrof, moest ik denken aan die keer dat ik bij de Lorkeershoeve ganzen tegen kwam, waar ik indertijd verschrikkelijk om moest lachen.

Vanmorgen zag ik toen ik terug kwam van de fysifit weer zo'n grappig ganzentafereel in het ongemaaide plantsoen.

Daar moest ik gewoon echt wat mee doen nu.

Tijdens mijn vakantie nam ik bij een kringloop oa een potlodenblikje mee dat uitermate geschikt was voor mijn plan.

Ik heb zo'n snijmal waar je gras en ijspegels mee kunt stansen, die kon ik nu mooi eindelijk eens gebruiken.

Tussen de twee stroken gras lijmde ik groen sandy Art zand op de bodem.

Het voorste gras verstevigde ik met een heel smal L-vormig balkje van karton.

Zo kon ik het ook beter vastlijmen op de bodem.

En toen konden de gansjes erbij.

Paar vilten wolkjes erboven uit diezelfde kringloop.

En omdat de buitenkant bedrukt was met een vrolijk tafereeltje, plakte ik daar een mooi stukje karton overheen, met een bloemetje.

Op de snijmal na kwam alles voor een paar dubbeltjes uit diverse kringlopen.

Creatief bezig zijn hoeft echt niet duur te zijn.

En dan over gezondheid:

Sinds een paar weken schreeuwt mijn tinitus veel harder dan ik gewend ben.

Ik dacht dat het misschien door de naweeën van het vitamine D gebrek kwam, omdat de spierspanning vanuit je schouders dat kan versterken.

Maar vanmorgen las ik dat het ook door kaakontsteking kan verergeren omdat er dan meer spanning op spieren staan die langs je oor lopen.

In beide gevallen zou het op den duur minder moeten worden en dat hoop ik echt, want het krijst zo hard dat ik er af en toe wanhopig van wordt.

Ik heb dus nog steeds veel last van spierpijn en stijfheid, ondanks al het sporten wat ik doe en dat kan nog maanden aanhouden.

Voor de kaakontsteking zit ik nu dan toch aan een antibioticakuur.

Ik reageerde in het verleden erg slecht op antibiotica.

Bij de wondroos had ik 4,5 jaar terug zeker 12 bijverschijnselen en 16 jaar geleden bij een blaasontsteking werd ik er ook al niet blij van.

Voor de vakantie was de ontsteking al gestaag aan het slinken, dus in overleg met de tandarts hebben we, om m'n zo hard nodige vakantie niet te verpesten, afgesproken om het nog even aan te zien.

Ik had geen pijn verder.

En het leek afgelopen weekend ook over.

Maar helaas kwam er maandag toch weer een opleving.

Van de apothekersassistente kreeg ik het advies om elke dag een glas bio kefir te drinken.

Dat is een probiotica en zou helpen tegen de bijverschijnselen.

Ben sinds dinsdag bezig en tot nu toe gaat het goed.

Duimen maar.

Volgende week kan dan de noodvulling eruit en de kies afgewerkt worden.

Hopelijk komen er dan een poosje geen nieuwe perikelen, want na negen maanden het één na het ander ben ik het wel een beetje zat nu.

 

Een markant mens is heen gegaan.

 

Veel van jullie zullen het wel gelezen of op tv gezien hebben.

In mijn vorige woonplaats Rijen is vannacht een huis volledig uitgebrand.

Toen ik de beelden vandaag  op facebook langs zag komen werd het me koud om het hart.

Ik herkende het huis direct en wist ook wie er woonde.

Kees, een markant eigenzinnig mens, met wie ik vroeger heel wat spelletjes Skip-Bo heb gespeeld.

Hij leek het spel niet te snappen, maar won altijd.

Kees wees me altijd op mijn "verkeerde" eetgewoonten.

Dat irriteerde me wel eens heftig.

Maar echt boos kon je niet op hem worden.

Zelf at hij bij voorkeur droge rijstwafels en patat met uien.

Zijn stokpaardjes waren:

"Mensen die karkassen eten"

en:

"Wie god uitgevonden heeft"

Kees werd in het dorp ook wel Jezus genoemd omdat hij zomer en winter in korte broek en op  sandalen liep.

Het gerucht ging dat hij de rijkste man van Rijen was.

En misschien was hij dat ook wel.

Hij maalde niet om geld.

Hij maalde om de wereld.

Ik hoop dat Kees sliep en dat hij niet geleden heeft.

Hij laat een lege plek achter in Rijen, dat weet ik zeker. 

paradijsvogel-kees-is-gek-geniaal-eerlijk-en-knap

 

Linken naar het lieve bericht van de burgemeester van Gilze en Rijen lukt niet, dus ik kopieer het naar hier:

Lieve Kees, waar we zo bang voor waren, is werkelijkheid geworden. 

Het maakt ons verdrietig dat we in Rijen zonder jou verder moeten, je laat een plek achter die niet kan worden ingevuld. 

Kees was een lieve, betrokken en kleurrijke man die het beste voor had met zijn medemens.

Veel dorpsgenoten kennen hem van gezicht of spraken hem wel eens. 

Ook ik maakte geregeld een praatje met hem en dan spraken we over het klimaat en de staat van de wereld waarover hij zich zorgen maakte.

Kees was heel betrokken. 

Iedereen kent Kees en Kees kende iedereen.

Mijn gedachten zijn bij de naasten van Kees en de mensen die hem lief waren, ik wens hen veel sterkte.

Op vakantie deel 6

Als je dit leest ben ik al weer thuis.

Kleine Belties, Woensdag 3 juni 2026

Deze morgen was er Aquajoggen.

Nou dat heb ik geweten, de rest van de dag was ik megastijf.

Maar het was leuk en het bad was barstensvol mensen.

Na wat uitgerust te hebben fietste ik buitenom naar kringloopwinkel Red een Kind.

Ik was vergeten te kijken hoe laat ie open ging, dus moest nog 10 minuten buiten wachten.

Erg blij met twee grote vrolijke zomersjaals van een euro per stuk.

Een mooie kom en een bloempotje.

En een hoop knutselwaar, waaronder origamipapier en een potje kunstsneeuw.

En tegenwoordig neem ik als ik ze tegen kom ook altijd foamblokjes mee.

Om duistere redenen kan ik ze bij ons in de gewone winkels nooit te pakken krijgen.

En in de blikjes en doosjes gebruik ik er best veel.

Toen ik naar buiten kwam dreigde er een flinke bui, dus ik besloot me dan eindelijk eens te bezondigen bij McDonald aan de overkant.

De laatste keer was met Anne, nog voor de pandemie volgens mij.

Schrok van de prijzen en de flinterdunne hamburgertjes.

En ik merk dat mijn smaak veranderd is, vond de bananenshake veel te zoet.

Voor ie op was begon het papieren rietje al in elkaar te zakken.

En ondertussen stond de zon stralend aan de hemel.

Maar uiteindelijk kwam er toch nog een klein buitje.

Omdat er nog meer verwacht werd trok ik maar vast m'n regencape aan.

En natuurlijk bleef het de hele weg droog.

Deze middag bleef ik thuis.

Bij de crea gingen ze van die pijlbordjes met teksten maken.

Ik had ff geen puf meer.

Dus luierde ik wat.

En vervolgens ging ik pannenkoeken bakken, net als diverse andere gasten.

Ik voegde dit keer rozijnen toe.

Die pannenkoeken aten we daarna, net als vorig jaar gezamenlijk op.

Wie niet bakte betaalde 5€ voor een goed doel.

Er waren veel meer mensen dan vorig jaar.

En de pannenkoeken waren erg snel op.

Ik hoorde wel dat men enthousiast was over de rozijntjes.

Ik had er zelf maar twee, want toen was alles al op.

Dus ik at thuis nog wat komkommer.

Nb uit dit pakje haal je er dus maar 7.

Mocht ik weer eens kunnen gaan, dan bak ik twee pakken en houd er voor de zekerheid een paar thuis achter.🤣

's Avonds was er speciaal voor ons en nog een vakantiepark een optreden van mannenkoor 't Vechtdal in een kerk in Hardenberg.

De avond ervoor kreeg ik tot mijn verbazing een telefoontje van die aardige automaatjeman die me vorige jaren met fiets en eerder ook met Lolo naar mijn vakantie adressen vervoerde.

Hij zou me dit keer aan het einde van mijn vakantie ophalen, dus ik dacht even dat er wat mis was.

Maar nee hij zingt bij dit koor en wilde weten of  ik kwam kijken.

Ik kon meerijden met mensen.

En het duurde even voor ik hem kon vinden tussen al die mannen.

Het zeventig man tellende koor zong geweldig goed.

Kerkelijke muziek, waar ik tot mijn verbazing het meeste niet van kende.

Maar bij Psalm 42 kreeg ik het even te kwaad.

Hier werd het gezongen in de oude berijming: "Hijgend hert der Jacht ontkomen".

Ik koos het indertijd in de moderne berijming voor mijn vaders begrafenis: "Even als een moede hinde naar het klare water smacht".

Om duistere redenen denk ik mijn halve leven al dat dit Psalm 3 was en dat ik vers 1 en 2 verkoos.

Maar het was dus Psalm 42 vers 1 en 7.

Soms speelt je geheugen rare trucjes met je.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 5

 Als je dit leest ben ik al weer thuis.

Kleine Belties, Dinsdag 2 juni 2026

Ik had zowaar bijna 7 uur slaap achter de rug.

De laatste tijd kwam ik niet verder dan 4 á 5 uur.

De dag begon met zwemmen.

Eind van de morgen vertrok ik naar Medikamente die Grenze.

Het zou pas na drieen gaan regenen dus ik dacht dat ik met gemak droog thuis zou komen.

Die Grenze is een restantenwinkel.

Ik ben niet zo vaak in de gelegenheid om daar naar toe te gaan.

En dat is maar goed ook.

Ooit begonnen als drogisterij denk ik, gezien de naam.

Maar nu vanalles en vooral ongelofelijk veel snaai.

Zoveel dat ik  op een gegeven moment gewoon misselijk werd van de aanblik.

Ik heb wel (met enig beleid) het eea ingeslagen.

Ook huishoudelijke artikelen.

Zo was de chocola, die ik eerder bij de Spar liet liggen omdat ik 5,99 voor 100 gram echt te gortig vond, hier maar 1,49.

Want de tht was net verstreken.

Maar dat kan nog zeker een half jaar mee 

En die lekkere Louis Baton Mayonaise, met een tht van eind september was er maar 1€, tegen 3,59 bij de Spar.

Deze maxi tictacdoos vol mini tictacdoosjes vond ik gewoon grappig, die ga ik de volgende uitbusuitjes uitdelen.

In elk doosje zitten 7 tictacs.

Daarna reed ik door naar een kringloop vlakbij, maar die was dicht.

En toen stak opeens de wind al op in alle heftigheid.

Bij een winkel stonden manden buiten die begonnen te rollen.

De winkelierster kwam ze gauw binnen halen en zei dat er noodweer aan kwam.

Ik besloot dus maar gauw richting vakantiepark te gaan.

In de hoogste ondersteuning ging ik er vandoor.

Dat ging vlot, maar op een kilometer van het park kwam de hemel naar beneden.

Vanwege de stevige windvlagen had ik m'n regencape niet om.

Dat is dan te  gevaarlijk en ook weinig zinvol.

Dus ik was echt totaal doorweekt tot op m'n geboortehemdje.

Hier sta ik onder de overkapping, waar het droog was.

Het water rond m'n voeten kwam uit mijn kleren stromen.

's Middags bij de Crea versierden we een houten koffertje met foambloemen, die we eerst bewerkten met stempel ink.

Daarna werden ze op het beschilderde koffertje gelijmd en vervolgens met de heat gun bewerkten, zodat de blaadje wat gingen krullen.

Later kwam ik op facebook bij de Kleine Belties nog een foto tegen waar ik op sta.

Zeer kleurrijk, zonder hoofd 😂

Aan het begin van de avond kwam de hemel opnieuw naar beneden, maar gelukkig was het droog toen ik naar de Bingo ging.

Ik won niks, had zelfs een valse Bingo, maar hoefde niet te zingen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 4

 

Als je dit leest ben ik al weer thuis.

Kleine Belties, Maandag 1 juni 2026:

Ik maakte een afspraak voor de reparatie van m'n fiets.

Dat zou al met een paar dagen kunnen, omdat ik al ingepland bleek voor een nieuwe accu.

Daarna gymnastiek onderleiding van ex Goaheadeagles voetballer Gersom Klok van Gerso4fitt.
Hij vertelde het e.e.a. over bewegen en vervolgens werden we in beweging gezet.
Er kwam aardig wat volk op af.
En ik hield er aardig wat spierpijn aan over.
Je zou toch denken dat ik met 3-4x per week trainen wel soepeler zou zijn.

Daarna kon je je opgeven voor diverse activiteiten.
Terwijl ik me bukte om m'n portemonnee uit m'n rollatortas te pakken, rukte een dame geergerd de rollator onder me vandaan, want ze moest er door.
Hoe dom zijn sommige mensen toch.
Het liep gelukkig goed af.

Vervolgens ging ik naar de balie om me op te geven voor meerdere etentjes.
Ik gunde mezelf deze weken voor één keer alle luxe die ik me kon veroorloven.

En dan eindelijk margarine gekocht bij het parkwinkeltje.😂
En de laatste appels en de laatste komkommer van die dag.

's Middags was de eerste Crea.
Ik was heel benieuwd wat er aangeboden zou worden.
Vorig jaar werden er erg leuke dingen gemaakt.
Je kon er ook met je eigen handwerk bij gaan zitten, dus had ik ook dat mee voor de zekerheid.

Deze keer werden er kaarten gemaakt.

Nu weten de vaste lezers wel hoe het zit met mij en kaarten.

Maar ik liet me niet kisten en besloot gewoon mee te doen.

Zo maakte ik kennis met alcohol markers,  stempels en witte randjes.

De eerste kaart is af, de anderen moest ik later nog afmaken.

Er zaten ook mooie stichtelijke teksten bij, maar zou raar zijn als ik die als heiden erop zou zetten.

Ze moesten hartelijk lachen toen ik dat zei.

Maar het werd me niet kwalijk genomen. 

's Avonds was er voor wie wilde en gereserveerd had een buffet.

Toevallig zat ik weer naast dezelfde man als vorig jaar.

Op de foto ontbreekt nog sla, die nam ik bij de tweede ronde.

Nog een lekker toetje na.

Veel mensen gingen naar de voorlichtingsavond over veilig fietsen en valpreventie, maar daar had ik echt geen puf meer voor.

Ik zat al lekker op de bank voor de tv toen ik me realiseerde dat ik niet afgerekend had.

Dus sjeesde ik terug naar het restaurant, waar de meiden van de bediening er verschrikkelijk veel lol om hadden.

Ik was nog wel zo slim om de deur achter me op slot te doen, maar bij terugkomst stond de schuifdeur nog wagenwijd open.

😂😂😂

Het werd zo wel duidelijk dat ik echt vakantie nodig had.

Wordt vervolgd.