Kleedjesmarkt

Voor het eerst sinds ik hier woon ben ik naar de kleedjesmarkt geweest.

Nu ik een rollator heb en mee kan nemen kon dat eindelijk.

Veel speelgoed en veel kleine meisjes die het afgelopen jaar hard gewerkt hebben aan armbandjes.

Ik kwam zegge en schrijven één bekende tegen.

Een chauffeur van de uitbus.

Om toch met wat thuis te komen kocht ik een paar poppetjes van een jongetje.

Mario ken ik natuurlijk wel.

Ik zal daar nog meer van moeten vinden.

 Maar de Mignons ken ik eigenlijk alleen maar van naam.

Maar met één van de strand en zee achtergrondjes die ik op m'n verjaardag kreeg valt er vast wel wat leuks van te maken.

 Toen ik bij mijn trike terug kwam had iemand een loodzware fiets dusdanig dwars achter mijn fiets gezet, dat ik onmogelijk weg kon.

Na een tijdje moedeloos daar gestaan te hebben met m'n rollator, ben ik het ding maar weggaan zeulen.

Toen ik m'n trike losgemaakt had van de paal, dook er een dame van de Oranjevereniging achter me op, verblikte of verbloosde niet en fietste op de betreffende fiets weg.

Nu snap ik best wel dat op zo'n dag de fietsen rijen dik staan, maar een trike als deze klem zetten?

Vanmiddag is er hier "rij hem erin".

Dat zou ik best willen zien, maar daar komt zo'n enorme menigte op af.

Granny sprei eindelijk af

Vijf jaar geleden kocht ik op een rommelmarkt twee saaie poefjes.

Ik begon grannies te haken om er hoezen om te maken.

Maar ik kreeg een tijdje later twee hele luie stoelen en toen waren de poefjes overbodig.

 

Dus besloot ik op een gegeven moment dat ik een sprei zou maken.

Het heeft me heel wat bloed zweet en tranen gekost voor de vierhonderd vierkantjes af waren.

Ik heb er heel veel restjes in verwerkt en er zijn er geen twee hetzelfde.

Toen begon de eindeloos lange saaie weg van het aan elkaar haken.
Maar vandaag is ie dan eindelijk klaar.

Hier kun je alle blogjes over de sprei teruglezen.

Lourdes blikje

Bij de plaatselijke kringloop kwam ik een tinnen figuurtje tegen van de  Maria verschijning aan Bernadette.

Of het werkelijk uit Lourdes komt betwijfel ik.

Wij hebben hier ons eigen Tinnenfigurenmuseum, waar ze ook zelf gieten en ik kom hier bij de kringloop wel vaker tinnen figuurtjes tegen.

Jaren geleden schreef ik al eens een blogje over het museum..

Ik had alleen nog een groen sardineblikje dat groot genoeg was, dus moest er een hoop verstopt worden om de juiste sfeer te krijgen. 

De achtergrond knipte ik uit ouderwets poppenhuispapier.

De achter-en zijkant beplakte ik er ook mee, maar dat werd niet erg mooi, dus laat ik het lekker niet zien.

De bloemetjes kreeg ik van de week voor m'n verjaardag.

En het hartje en de blingrandjes kwamen ook van de kringloop.

Zie ook de facebookgroep:Tafereeltjes in blikjes en doosjes

Niet gevierd en toch cadeautjes

Gisteren ben ik 64 geworden

Het blijft een moeilijke dag voor me.

Ik zal het niet meer hebben over verlangens en gemis, daar heb ik in vorige jaren al over geschreven.

Maar ik ben blij met wat er wel is.

Mijn hhhulp kwam maandag al aan met een mooie bos vrolijke bloemen.

Ze was vier winkels afgefietst om op maandagmorgen iets voor me te vinden.

Lief he.

Van één tak was de steel geknakt, maar we vonden allebei dat die bloemen in het bekertje juist heel leuk  staan zo

Uit Gelderland kwam per post een boek met wel 24 smaken thee.

Ik drink tegenwoordig elke dag een kop vanwege de antioxidanten.

Dus nu kan ik een hoop smaken uitproberen.

Uit Zeeland kwam een leuke wel heel persoonlijke kaart vol jeugdsentiment.

Met ChatGP in elkaar gezet.

Uit Groningen kwam een heel pakket met leuke dingetjes en achtergrondjes voor m'n blikjes.

Ze is inmiddels ook aangestoken door het blikjes en doosjesvirus.

Natuurlijk zat er ook weer één van haar prachtige zelfgemaakte kaarten bij.

En met spelletjesbuurvrouw ga ik binnenkort een keer een taartje eten.

Ondertussen keerde de kiespijn weer in alle hevigheid terug, dus mag ik morgen weer naar de tandarts 😭

Update: er was een uitvaller dus ik kon op stel en sprong vandaag.

En dat heb ik geweten.

Nog nooit zoveel pijn gehad en nog.

Rondje Stegeren

 

Ik vertrok weer dezelfde kant op als vorige week.
Maar dit keer volgde ik de route die me toen geadviseerd was.
En zowaar, ik kwam bij het nieuwe natuurgebied.

Jaren geleden was ik er eens met Anne langsgereden.

Toen was het nog een grote kale vlakte.

Nu al een mooi groen gebied, met de oude kronkels van de Vecht weer terug aangelegd.

Je kunt hier een mooi rondje rijden.

Dan kom je ook langs  het  vernieuwde verzetsmonument.

Ook daar was ik eens met Anne toen het oude monument er nog stond.

Ik heb er, ondanks het sombere weer een hele tijd gezeten.

Het was er erg stil.

Achter me hamerde een specht.

Op de terugweg sloeg ik nog even af naar het stuw, maar het werd steeds frisser, dus ging ik in een hogere ondersteuning, omdat ik toch wel moe was, op huis aan.

Al met al toch weer 17,5 km op de teller.

Flink moe, maar voldaan thuisgekomen.

Kommetjes, bakjes, schaaltjes tik

Ik zoek eigenlijk stevige ontbijtkommen.

Mijn Jet kommen met kroppen sla onderin beginnen wat sleets te worden en ik heb er ook al een aantal gebroken.

Maar ik kom de laatste tijd ook nogal eens van die leuke kleine kommetjes tegen waar ik helemaal vrolijk van wordt en die ik gewoon niet kan laten staan.

Vandaag ging ik overstag voor dit stelletje.

Dit is inmiddels mijn totale score.

Zou MiekeQuilt, met haar liefde voor blauw, hier ook voor gevallen zijn?

En voordat Lot het vraagt😉: 

Wat doe ik nou met al die kleine vrolijke bakjes?

Eh, helemaal nix..🫣

Dit is gewoon puur voor de heb.

Gelukkig vond ik ook nog een ontbijtkom.

Ik zag ook nog een leuk klein bankje, dat goed bij de andere bank en stoel had gepast.

Maar de bezorgkosten op een afstand van 800m waren 1,5x zo hoog als de prijs van het bankje.

En ik heb niemand aan wie ik zou kunnen vragen om het op te halen.

*******

Ps was deze helemaal vergeten. 😂

De rock & roll ram

 

Verre vriend Andre sloot vorig jaar vriendschap met een eenzame alleenstaande ram.
Maar hij verhuisde en kwam een eind verder weg te wonen.
Toen hij hoorde dat de ram verkocht zou worden zocht hij contact met een schapenboer in zijn nieuwe  woonplaats.
Die boer wilde hem wel helpen en zo adopteerde Andre zijn vriend Lemmy, die nu gezellig bij de boer in de wei staat.

Zo kreeg ik inspiratie voor dit blikje.

In het deksel de schapen van de boer.

En Lemmy die een plaatje draait in de hoofdrol.

Een plaatje?

Ja Andre was in Zeeland wereldberoemd met zijn programma Barracuda Rock Radio voor Radio Goes.

En ik weet zeker dat ie dat in de toekomst weer op zal pakken.

Voor ieder die van gevulde blikjes houdt is er de facebookgroep: tafereeltjes in blikjes en doosjes.