De rock & roll ram

 

Verre vriend Andre sloot vorig jaar vriendschap met een eenzame alleenstaande ram.
Maar hij verhuisde en kwam een eind verder weg te wonen.
Toen hij hoorde dat de ram verkocht zou worden zocht hij contact met een schapenboer in zijn nieuwe  woonplaats.
Die boer wilde hem wel helpen en zo adopteerde Andre zijn vriend Lemmy, die nu gezellig bij de boer in de wei staat.

Zo kreeg ik inspiratie voor dit blikje.

In het deksel de schapen van de boer.

En Lemmy die een plaatje draait in de hoofdrol.

Een plaatje?

Ja Andre was in Zeeland wereldberoemd met zijn programma Barracuda Rock Radio voor Radio Goes.

En ik weet zeker dat ie dat in de toekomst weer op zal pakken.

Voor ieder die van gevulde blikjes houdt is er de facebookgroep: tafereeltjes in blikjes en doosjes.

Aiaiaiai

Donderdagavond bij het spoelen na het tandenpoetsen: aiaiai au.
Vrijdag nergens last van, maar savonds weer bij het spoelen: aiaiai au au au.
Zaterdag opeens andere kies gevoelig.
Zondag rare pijn dan weer bij de ene dan weer bij de andere kies.

Zondagavond explosie van pijn in en om 5 kiezen.
Maandagochtend niet te harden zoveel pijn en trekt door naar mijn oor.
Tandarts gebeld kon pas donderdag terecht, of spoed naar ziekenhuis in Zwolle.
Maar heb geen vervoer naar Zwolle.
Barst in tranen uit en kan dan toch dinsdagochtend bij een andere tandarts terecht.
Maandagmiddag verdwijnt alle pijn spontaan om een paar uur later weer terug te komen tot het 's avonds niet meer te harden is.

Paracetamol helpt niet.

Dinsdagochtend met twee paracetamollen die nauwelijks helpen naar de tandarts.

Aardige man gelukkig.

Hij vind 1 gaatje en 1 beginnend gaatje dat ie voor de zekerheid ook gelijk maar meevult, maar heeft twijfels of er geen achterliggend probleem is.

Op zijn aanraden toch maar ibuprofen gehaald om samen met dubbele dosis paracetamol in te nemen.

En nu dus maar afwachten of de pijn weg trekt.

Te veel hooi

 Ik had niet veel energie, maar toch wilde ik eens wat nieuws zien.

Dus zocht ik een plekje op de kaart dat haalbaar zou moeten zijn:  het nieuwe meandergebied van de Vecht in de Karshoek.

Eerst van Stegeren richting het stuw, maar ipv zoal normaal rechtsaf (foto 2) te slaan naar het stuw, ging ik nu  recht door.

Een adembenemend mooi stukje.

Mijn gevoel zei dat ik aan het eind van de weg naar rechts moest, maar de navigatie zei links.

Over niet al te beste paden ging ik verder door bos en hei.

Ondanks het slechte wegdek genoot ik van de prachtige omgeving.

Maar toen kwam het punt dat de navigatie rechtsaf zei, maar daar was geen rechtsaf.

Je kon wel zien dat er een pad geweest was ooit, maar al lang niet meer in gebruik en er hing een paal voor.

Dus fietste ik maar verder.

Toen zei de navigatie tot mijn verbazing linksaf, maar ook dat was niet mogelijk.

Even later beweerde hij dat ik linksaf moest en keren.

Ook dat kon helemaal niet.

Een paar aardige mederecreanten kwamen meedenken, maar die hadden nog nooit van de Karshoek gehoord.

Ik besloot het op te geven, mijn benen waren al aardig aan het verzuren.

Dus zocht ik een andere route naar  huis.

Ook al erg mooi gelukkig, maar wat was ik blij toen ik weer op bekend terrein kwam.

Onderweg kwam ik nog een enorme koe tegen.

Nee het was geen stier, maar ze was wel zo groot.

Ze leek op een Lakenvelder, maar dan echt veel groter.

Volgens Gemini zou het een Galloway kunnen zijn.

Thuis aangekomen, was ik compleet  geradbraakt.

Ik had de grootste moeite om van de fiets af te komen, zo stijf was ik.

21 km was nu echt nog te veel van het goede.

Wat ik verder deed deze week.

 Er lag nog snoeihout in de achtertuin van vorig jaar.
Dat was nu zo droog dat het makkelijk te breken was.
Als je elke dag een paar takken breekt, dan kom je in twee weken al een stuk verder 
Kliko is vol dus even pauze tot de volgende leging.

Ik kreeg een vlaag van opruimwoede.

Dus haalde ik stukje bij beetje mijn schuurtje leeg.

Ook hier weer in alle rust stapje voor stapje.

Zette meerdere dingen op de weggeefhoek, waaronder deze kast omdat ik hem niet meer nodig had.

De platen waren kromgetrokken, maar iemand was er heel blij mee omdat het frame nog van heel degelijke ouderwetse kwaliteit is.

Nu de kast weg was zag ik ook waarom de platen nat waren.

Een hele kier tussen schuur en muur waar een stuk isolatiebuis ontbrak.

Ook heb ik m'n fijne Sparta Amazone met fietskar te koop gezet.

De fietskarkoppeling is indertijd in Brabant aangepast aan deze fiets.

Dus het gaat alleen als set weg.

Dit had ik al veel eerder moeten doen, maar ik kon geen afscheid nemen.

Vanmorgen heb ik mijn tuinkabouters in de week gezet.

Een paar hebben een schilderbeurtje nodig.

Ik hoop dat me dat een beetje lukt. 

Vanmiddag liep ik naar de bouwmarkt om isolatiebuis voor de schuur te halen.

En een dikkere om eindelijk eens wat te doen aan het ijskoude buisframe van mijn fiets tegen m'n achterste.

Ik dacht dat het 830 m was maar het bleek 1100m te zijn.

En ook nog met flinke wind tegen weer terug.

Met zwiepende buizen in m'n rollatormandje.

Na eerst een hele poos op het bankje aan de muur van de bouwmarkt te hebben gezeten.

Zomaar ongepland een mijlpaal van 2200m gelopen.

Dat heb ik al 4,5 jaar niet meer gered. 

Op mijn wenkbrauwen thuis gekomen.

Lunchen bij het Alfacollege

We hebben in de wijde regio meerdere horeca-opleidingen en daar kun je heel betaalbaar en goed eten.

Met de Uitbus ging ik al eens dineren bij het ROC-Twente in Almelo en  het Landstede ROC in Zwolle.

Vandaag was het Alfacollege in Hoogeveen aan de beurt voor de lunch.

Toen we aan kwamen rijden stond er al iemand klaar om de bus tussen de pauzerende leerlingen door naar de ingang te loodsen.

Eenmaal binnen werden we keurig door de school naar het restaurantje begeleid, waar een tafel al gezellig gedekt voor ons klaar stond.

Het voorgerecht aspergesalade zag er prachtig uit en smaakte ook heel lekker.

En dan moet je weten dat ik nooit een fan van asperges was.

Het hoofdgerecht was voor mij spannend omdat ik dus ook nooit zo dol was op zalm, maar deze was zo goed bereid dat ik helemaal overstag ben.

En dan een echt superlekkere Pannacotta toe.

Het was voor mij als jongste deelnemer net even te weinig om verzadigd te zijn, maar nogmaals: het was allemaal erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar.

Toen ik onze vriendelijke tafelgastvrouw vertelde dat ik fotos maakte voor dit blogje, maar dat ik nooit mensen erop zet, zei ze enthousiast: "oh maar ik wil wel op de foto hoor".

Dus met haar toestemming is ze nu vereeuwigd op dit blogje.😃

Fietsen en wandelen

Zondag was het hier behoorlijk stormachtig, dus stelde ik mijn fietstochtje uit tot maandag.

Ik koos weer voor een vertrouwde route naar het Giethemerkerkbrugje.

Maar de oude tafel en bank zijn nu zover verzakt dat er echt niet meer te zitten valt.

Wordt toch echt tijd dat de gemeente daar eens wat aan doet.

Het is zo'n mooi plekje.

Dus stak ik de brug over en reed verder richting Giethmen en dan naar Nieuwebrug.

Onderweg was het druk met bejaarde vakantiegangers.

Ik heb geloof ik wel honderd keer gegroet, zoals we het hier gewend zijn, maar deze ouderen konden het nagenoeg niet opbrengen om terug te groeten.

Aan de Regge staat een bankje waar ik al eens eerder zat.

Het was nog best fris, maar ik heb er heerlijk een poosje zitten genieten van het uitzicht en de prachtige luchten.

Maar al gauw werd het me toch te fris, dus toog ik weer op huis aan.

Onderweg stopte ik nog even bij een garagesale, waar erg veel leuke dingen stonden, maar ik hield me in en kocht alleen een paar poppetjes.

Na een gezellig gesprekje ging het weer op huis aan.

Ik heb het grootste gedeelte van de tijd met hogere ondersteuning moeten fietsen, dat viel me wel tegen.

*****

Vandaag (woensdag) besloot ik eindelijk eens de stoute schoenen aan te doen en een eindje te gaan wandelen met rollator.

De route die ik uitgekozen had bleek gestremd, dus sloeg ik maar een andere kant op.

Het lopen ging zwaarder dan m'n proefwandeling in december, dan merk ik toch wel dat eea zijn sporen achter gelaten heeft en ik nog hard moet trekken aan herstel.

Bij de vijver aangekomen ben ik dus maar heerlijk lang  in het zonnetje blijven zitten.

Ik werd met argusogen gadegeslagen 🪿.

 Thuisgekomen had ik het gevoel dat ik wel 3km gehaald had, maar bij nameten bleek het maar 1824m.

Nou ja, het is in elk geval weer een start.

Blikje waarin Noord- en Zuidpool bijelkaar komen

Een tijdje geleden kreeg ik op de Quiltbee een grappig rood skieërtje cadeau.

Zo leuk he, als mensen met je mee gaan denken.

Daar vond ik al gauw een ijsbeer en een pinguin bij,

Maar toen werd het zoeken naar een doosje.

Ik dacht eerst aan weer een niveadoosje, maar dan werd het wel heel erg hetzelfde als m'n Nijntjeblikje.

Uit de uitverkoopbak van de Aldi viste ik een spelletje in blik.
Thuisgekomen bleek het een spelletje waar ik echt niks aan vond.
Maar het blikje was natuurlijk wel perfect voor een tafereeltje.

Het is wat groter en dikker dan ik gewend ben.

In m'n papierla zat nog een mooi vel blauw glanspapier in de hoofdkleur van het blikje, dat ik niet alleen als achtergrond gebruikt heb, maar ook op de voor en achterkant plakte.

Het grappige plastic sierbandje vond ik laatst bij de plaatselijke kringloop, met nog wat ander apart spul, dus daar zul je de komende tijd nog wel eens wat van tegen komen hier.

Op de voorkant twee metalen weet-ik-veel-hoe- dat- heet- sierdingen. 

Binnenin een sneeuwberg van schuimplastic verpakkingsmateriaal.

En toen kwam Noord en Zuid bij elkaar, want laat ik nou nooit geweten hebben dat er geen pinguins op de Noordpool zijn.

Ze zaten bij elkaar in een zakje met meer beestjes.

Maar in je fantasie kan alles, dus ik laat hem lekker staan.

Voor blikjesbouwers is er de facebookgroep:
Tafereeltjes in blikjes / doosjes

We hebben pas 5 leden en facebook wil dat we er minstens 15 hebben, anders worden we opgeheven.

Dat zou jammer zijn.