Ik zet niet elk fietstochtje hier meer op.
Sommige tochtjes heb ik al zo vaak gedaan dat ik er niets nieuws meer over te melden heb.
Maar vandaag ging ik een route die ik grootdeels nog niet eerder gedaan had.
Vorig jaar bezocht ik de Archemerberg en vandaag viel mijn oog op Huis Archem.
Maar helaas kun je daar niet dichtbij komen.
Niet getreurd, want het afwisselende landschap, bos en glooiende velden was een genot om door te fietsen.
Tot mijn verbazing bruiste het water flink.
Dat had ik nog niet verwacht.
Ik heb er heerlijk gezeten op een picknickbank en natuurlijk raakte ik al gauw in gesprek met andere genieters.

Over het prachtige landschap en natuurlijk over de Easy Rider.
En hoe ontroerd ik nog steeds kan raken als ik door m'n trike dingen kan doen zonder afhankelijk te zijn.
Google stuurde me over een alweer schitterende route, deels onverhard, maar goed te doen.
Onderweg kwam ik lang een paar jonge stieren die dolenthousiast luidkeels loeiend naar het hek kwamen rennen toen ze me zagen.
Even verderop stonden een paar jonge dames met hun kindermeisje.
Zij loeiden een stuk rustiger naar me.
Ik had m'n hoogste ondersteuning nodig om er overheen te komen.
Maar al gauw kwam ik op een bekend fietspad.
Google trakteerde me een stuk verderop nog op een mooie afslag en toen kwam Ommen alweer in zicht.
Thuisgekomen was ik knap moe, want ik had toch maar even 22km op de trappers.
Maar wat was het genieten.
Wat een mooie sprookjesachtige rit.

























