Loggia en nog meer perikelen

Ik kwam er achter dat een inpandig dakterras een loggia wordt genoemd.

Klinkt wel sjiek.

Volgens Gemini speeek je het uit als lodgja.

Nou bij deze even een blik op mijn loggia.

Hij is groter dan het op de fotos lijkt.

3,80 x 2,27

De ramen en deur zijn zeker 2,5m hoog.

De laagste kant van het dak komt tot aan m'n  oksels.

Hier wil ik ooit iets knus van maken, maar dat mag nog even wachten.

Ik ging dus afgelopen zondag de muur in de huiskamer opmeten.
Had geen puf om door te fietsen naar de bouwmarkt voor verf.
Toen ik thuis kwam was ik vergeten kleur te kiezen.
Dus dinsdag opnieuw die kant op, kleur bepaald, maar ook weer te moe om verf te halen.

Zondags kwam ik er ook achter dat de verwarming in het nieuwe huis op 20° stond.

Die had dus al die tijd al zo hoog gestaan.

Zonde van het geld.

Toen ik er dinsdag weer kwam was het nog vreselijk warm binnen.

Essent had nog steeds het contract niet gegeven, waardoor Enexis dreigde om de boel af te sluiten.

Stress alom, want je hangt bij Essent minstens een uur in de wacht.

Inmiddels al diverse keren geprobeerd maar kreeg nog steeds melding van wachttijd is een uur.

Donderdag lukte het in 1,5 min, maar halfverwege het gesprek viel de verbinding weg.

Bij opnieuw bellen had ik gelukkig ook snel weer iemand aan de lijn.

Maar een half uur later was het nog niet gelukt, om het rond te krijgen.

De software bleef hardnekkig ontkennen dat het adres bestond.

We werden er beiden knap wanhopig van. 

'Smiddags dan eindelijk verf gehaald.

Ik had mazzel, naast de cadeaukaart van de wbv kreeg ik ook nog tien euro korting met een Karweipas.

Dus hoefde ik maar 3€ bij te betalen.

Dat is mooi meegenomen in deze dure tijden.

Van dat bezoekje aan de bouwmarkt en nog even een boodschapje bij de supermarkt aan de overkant kwam ik totaal gevloerd thuis.

Dus ik kon niet anders dan alweer pas op de plaats maken de rest van de dag.

Er is hulp onderweg

 Vanmorgen kreeg ik mensen van een kerk op bezoek.

Via iemand, die ik op de Kleine Belties sprak, is me hulp aangeboden voor het opknappen van de tuin en waar mogelijk ook voor andere dingen die voor de oplevering nog opgelost moeten worden.

Dat zal misschien niet allemaal lukken, maar ik ben al blij blij met alles wat wel opgelost kan worden.

Dat scheelt weer een hoop stress.

Ik was vandaag zo moe dat ik de hele middag in bed gekropen ben.

1 Doos ingepakt.

Sinds  12 uur staat mijn huis op de aanbodsite.

Spelletjesbuurvrouw heeft al mensen om mijn huis zien zwermen.

De huur gaat 50% omhoog. 😮

Keek op de week

 Dinsdag kwam de man met de hamer langs.
Terwijl een ander stond in te pakken, moest ik gaan zitten.
M'n lijf zei heel hard HO.

Werd steeds draaieriger.

Woensdag dus ook maar heel rustig aan gedaan.

Het slapen is teruggezakt naar zes uurtjes.
Altijd beter dan 2 of 3, maar ik slaap veel vroeger dan normaal en ben dus extreem vroeg wakker.

Donderdag was de voorschouw van de woningbouwvereniging.
Ik zag daar erg tegenop, maar wilde nu  toch ook wel graag het (in het slechtste geval) kostenplaatje weten, zodat ik me daar op in kon stellen.

Nou dat "in het slechtste geval" daar ben ik me dus wel een hoedje van geschrokken van de duizenden euros die het me in het slechtste geval kunnen gaan kosten.

"Ja"; zei ie: "de aannemer kost 100€  per uur".

Ik heb maar niet gezegd dat ik van dat uurloon twee weken leef.

Maar er zijn dus voor de oplevering wel nog wat hindernissen te nemen.

Hoe meer ik kan oplossen, hoe minder kosten.

De vraag is alleen hoe.

De rest van de dag was ik ook geen knip voor de neus meer waard.

Maar ja we zitten nu al in de op één na laatste fase van wat ingepakt kan worden.

De laatste fase is vlak voor vertrek.

Dus kan het ook wel wat rustiger aan.

Die nacht sliep ik zowaar wel acht uur.

Welliswaar tot kwart over vijf omdat ik er al vroeg in lag.

Helaas werd het vannacht maar vijf uur.

Dit keer kon ik voor de verandering niet in slaap komen.

Dit weekend ga ik de muur opmeten, kleur kiezen en verf kopen.

In het verhuisboxje vol handige gadgets dat ik van de WBV kreeg zit ook een cadeaukaart voor de bouwmarkt.

Die kan ik nu mooi gebruiken.

Na gedane arbeid is het goed spijbelen

Donderdag begonnen met een valeriaantje voor het slapen gaan.

Dat leverde me zonder onderbreking 6 uur slaap op.

Vrijdagochtend voor zover dat lukte allerlei administratieve dingen geregeld.

Water ging goed.

Ziggo app kon ik met geen mogenlijkheid in komen.

Wacht inmiddels al weer twee dagen op een mail van hen.

Essent wilde weten hoeveel mijn toekomstige zonnepanelen afgelopen jaar opgeleverd hebben.

Geen idee.

Zonder dat kon ik me niet inschrijven.

Zucht.

Afmelden van mijn oude adres bij de WBV lukte niet.

De software blijft hardnekkig beweren dat het adres niet bestaat.

Inmiddels was het na 12 uur, dus telefonisch niemand meer te bereiken.

Dus zaterdag maar een handgeschreven brief in de bus gedaan.

Vrijdagmiddag was ik uitgenodigd bij de burendag op m'n  komende adres.

Lekker informeel kennis maken zonder alle handjes te schudden.

En er werd ruimte in één van de fietsenschuren voor me gemaakt, zodat ik mijn trike er goed kwijt kan.

Ik sliep zowaar 7 uur op m'n valeriaantje.

Zaterdag naast de brief wegbrengen ook maar even kleurenstaaltjes gehaald voor de mij veel te heftige muur in de huiskamer.

Het zal wel een tintje uit de laatste twee worden.

Dat moet ik nog even ter plekke bekijken.

Die middelste is wel erg heftig.😆

Tussendoor af en toe nog een doos ingepakt.

Maar ook uiltjes geknapt.

Afgelopen nacht sliep ik zowaar wel 8 uur.

's ochtends nog wat dozen ingepakt.

's Middags bubbeltjesfolie bijgehaald.

Ik ben niet zo van de plastic, maar voor sommige kwetsbare dingen heb ik nu geen betere oplossing.

En toen ben ik neergezegen op de grote bank op de brug.

Achter me een gekkenhuis van aanhoudend ronkende motoren en files van alle kanten.

Maar ik had geen puf om een ander plekje te zoeken en het uitzicht blijft mooi.

De zomp kwam ook nog onder me door varen.

Sleuteldag

Maandag verliep de bespreking met de verhuizer goed.

Ik kan me, dankzij een erfenisje  iets meer veroorloven dan vorige verhuizingen.

Dus dit keer wordt er ook gedemonteerd en weer gemonteerd, alles wat aan de muur en het plafond hangt door hun eraf gehaald en grof vuil geregeld.

Ik wist dus dat het wel heel wat meer zou gaan kosten dan 8 jaar geleden, maar schrok toch wel toen savonds de offerte binnen kwam.

Als je al jaren minima bent is veel geld uit geven doodeng.

Toen ik pas arbeidsongeschikt was, is er jarenlang gedonder met m'n uitkering geweest, waar ik echt een angst om geld aan over heb gehouden.

Maar gelijkertijd is er de opluchting dat het gewoon een keertje kan.

In de nacht van maandag op dinsdag sliep ik maar 2x2 uur.

's Ochtends trilde mijn lijf van uitputting en smiddags heb ik ff tegen degene die me kwam helpen aan zitten janken.

's Avonds lag ik al vroeg in bed en sliep zowaar ruim 7 uur aan één stuk.

Dat was al een maand niet meer gebeurd.

Welliswaar was ik om kwart over vier wakker, maar wat voelde ik me gelijk een stuk beter.

Panoramazicht vanaf mn dakterras

Om 9 uur vanmorgen was de sleuteloverdracht.

Nu voelt het pas echt.

En daarna gingen we even bij de vorige bewoner langs om de overname te betalen.

Ondanks 7 uur slaap liep ik toch te zwaaien op m'n benen en was behoorlijk storend hyper.

Nu even pauze in de tuin, want wat is het lekker weer.

En dan gaan we weer inpakken.

Als je iets terug vindt

Toen ik hier nog niet zo lang woonde kocht ik op marktplaats 2 katoenen vestjassen.

Een groene en een zwarte.

Al vijf jaar was de groene zoek.

Ik dacht dat ie bij Anne achtergebleven was.

Baalde er flink van want ze dragen zo fijn.

Maar zag ook nergens meer zoiets te koop.

De zwarte werd steeds valer.

Maar de kwaliteit bleef mooi.

Die wil ik nog een keertje verven.

Vandaag met inpakken kwam er een stapeltje stofjes uit een kastje tevoorschijn.

En tot mijn verbazing lag mijn groene vestjas eronder.

Wat ben ik daar blij mee.

Weekend: chaos

De afgelopen week hebben diverse mensen me enorm geholpen.

En ik ben ze daar enorm dankbaar voor.

Op een enkel ding na is alles in mijn hobbykamer en op de voorzolder al ingepakt.

Volgende week wordt het (begrijptlijk) iets stiller.

Diverse organisaties zoeken nog binnen hun netwerken naar meer hulp.

Want nu zijn de kwetsbare dingen aan inpakken toe.

Dat kost meer tijd dan boeken en hobbymaterialen.

Er staat veel klaar dat naar Noaber gaat.

Een beter doel, dan de commerciele kringlopen alhier.

Ook mijn tweewielfiets met aanhanger gaat daar naar toe.

Hopelijk kan er iemand die het hard nodig heeft mee blij gemaakt worden.

Aan Noaber hangt een groot netwerk.

En anders wordt het verkocht net als de rest aan overbodigs dat ze hier over 1,5 week komen ophalen.

Dat geld wordt gebruikt om oa de kosten van de inloop te dekken.

Mijn fijne, maar voor het nieuwe huis echt te grote hobbytafel heb ik weggegeven aan iemand die hem op beurzen gaat gebruiken.

Ik heb de helft van mijn grote wissellijsten voor een koopje op marktplaats gezet en daar was binnen 5 minuten een koper voor.

Dus die worden vandaag ook opgehaald.

Er is een afspraak met een verhuisbedrijf.

Ik ga vast schrikken, maar daar heb ik op gerekend.

En woensdag krijg ik de sleutels van m'n  nieuwe huis.

Ik slaap nog steeds erbarmelijk slecht.

Al heb ik vannacht 5,5 uur achter elkaar gehaald, daarna een paar uur wakker met hazeslaapjes en vervolgens nog 2,5 uur een gat in de dag. 

Ik hoefde zelfs nog maar 2x naar de WC ipv elk uur.

Gek genoeg ben ik nu veel vermoeider.

Ik zit tegen een stil weekend aan te kijken en weet even niet waar te beginnen.

Nou ja dan maar hap snap wat op m'n  weg komt.

En proberen een rustig plekje in de huiskamer te creëren.

Want dat is ook belangrijk.

Ook kan ik wel wat peptalk gebruiken.

Het gaat goed hoor, echt wel.

Het is gelukkig niet zo warm als bij mijn vorige verhuizing.

En het is ook veel minder emotioneel dan toen.

Ik ga immers niet weg een onbekend avontuur tegemoet, ik verschuif alleen 2km