Eerste keren en zo

Ik ben verhuist van een B woning naar A+.

Hoewel ik de ramen op het noorden heb, is het nu 's ochtends als ik beneden kom nog 17.5° in de huiskamer, terwijl de verwarming op 10 staat.

Vrijdag warmde ik voor het eerst soep op op inductie.
Dat kostte nog wat moeite omdat ik de juiste stand moest ontdekken.

Zondag kookte ik mijn eerste maaltijd.

Ook hier een gezoek.

Van de vier tot nu toe gebruikte pannen kan ik er drie op inductie gebruiken.

De vierde is te klein.

Maandag draaide mijn vaatwasser voor de allereerste keer op zonne-energie.

En de Ziggomonteur kwam langs.

Een zeer obstinate man, waar geen normaal gesprek mee te voeren was.

Grote schrik, mijn vier maanden oude TV heeft de reis niet overleefd.

En het dikbuikje van boven kan ik ook niet meer gebruiken, want er blijkt geen coax meer in mijn huis te zijn.

Dat wordt dus twee nieuwe TVs aanschaffen.

Al contact gehad met de verhuizer die direct de verzekering inschakelde.

Gelukkig heb ik nu wel weer wifi, want de afgelopen dagen zat ik al bijna door m'n bundel heen.

Ik bakte die avond aardappeltjes en vegaballetjes in een oude koekenpan, die het gelukkig ook al goed op inductie doet.

Dinsdag kwam de man met de hamer.

Ik deed mijn eerste zonne-energie was.

Regelde wat administratieve dingen.

Wat zijn dat er toch veel als je verhuist en ze gaan zowat allemaal niet van een leien dakje.

Lang leve de automatisering.

Bestelde een nieuwe tv en vergat prompt m'n  adres aan te passen.

Realiseerde het me een paar uur later.

Hing twintig minuten vol zenuwen in de wacht bij de leverancier aan de lijn, maar gelukkig kon het nog aangepast worden en komt de tv binnenkort toch nog op het juiste adres.

Bakte in de derde koekenpan mijn aardappeltjes en ook deze deed het goed.

Al moet ik nog aanleren voelen hoe hard het gaat.

Vissticks aangebrand en van binnen nog bevroren terwijl ik ze al ruim van te voren uit de vriezer gehaald had.

Kocht wat via marktplaats en ook daar ging het mis met mijn adres, hoewel ik het wel gewijzigd had.

Gelukkig kon de hele procedure nog geannuleerd en opnieuw.

Heb er uiteindelijk met de verkoopster nog een hoop lol om gehad.

Woensdag werd door de onvolprezen vrijwilligers nog een laatste hand aan de tuin gelegd.

Ik bracht ze nog even wat te drinken en cake.

De tv kwam pas savonds en ik was echt gevloerd dus durfde hem niet uit te pakken en te installeren.

Ik sliep vannacht op een korte plaspauze na, wel 9 uur.

Maar ben nog steeds doodmoe.

Ik probeer de kamer snel knus te krijgen dus verstopte dozen onder een lappendekentje.

Maar inmiddels zijn ze daar al helemaal weg.

Het stond vorige week bijna 2m hoog.

Huis en tuin ruimen

 Tijdens mijn vakantie kwam een aardige vrouw mij opzoeken in m'n caravan.

Ze had gehoord dat ik een huis kreeg en alle hulp van de wereld gebruiken kon.

Daarom had ze via haar kerk contact gezocht met vrijwilligers.

Als ik niet genoeg hulp kon vinden om in te pakken en dreigde in nood te komen mocht ik bij hen aankloppen.

Voor inpakken vond ik voldoende hulp, maar toen de berekening van de woningbouwvereniging kwam, was ik even behoorlijk in paniek.

Dus vroeg ik haar toch wel enigszins schoorvoetend of er daar hulp voor mogenlijk was.

Ik vond dat best wel veel om te vragen van wildvreemden.

Maar laat er nu een hovenier bij die vrijwilligers zitten.

En ze zeiden volmondig ja.

Zaterdag kwamen ze met z'n vijven helpen.

Ook een van de inpakvrijwilligsters, die al weken lang meerdere dagen enorm geholpen heeft, kwam meehelpen.

Mijn hhhulp was ziek, maar tot mijn verbazing kon ik een invalster op zaterdag krijgen.

Die invalster wist niet wat haar overkwam, want dat waren ze haar vergeten te vertellen.

Maar ze vond het geen probleem en kroop twee uur lang over de zolder om alles wat ze maar tegenkwam schoon te maken.

Drie anderen gingen beneden aan de slag.

Achter de vaatwasser was het onvoorstelbaar smerig, die had ik al jaren niet meer van z'n plaats kunnen krijgen.

De volgende bewoonster krijgt een nieuwe badkamer, toch moest die brandschoon zijn.

Er werd overal gezogen en gesopt.

Wat komt er toch veel stof te voorschijn als je verhuisd.

Zelf kon ik niet veel doen, maar ik heb nog wel even de roosters van de gasplaat ontvet.

Drie man gingen voortvarend in de voortuin aan de slag.

Al het onkruid werd verwijderd, struiken werden fraai geknipt.

De voortuin werd zo mooi en schoon dat ik er van moest huilen.

Ik kreeg later een appje van de toekomstige bewoonster, dat ze even was wezen kijken er heel blij mee was.

Toen men binnen klaar was, werd er ook nog in de achtertuin meegeholpen.

Vanwege het slechte weer kwam het niet helemaal af, maar dat wordt woensdag nog afgerond.

En dan kan ik vrijdag met gerust hart de sleutels inleveren.

Mijn dankbaarheid en opluchting is gewoon niet in woorden uit te drukken.

Zo'n mooie afronding van mijn tijd in het huis waar ik zoveel meegemaakt heb.

Geluk en ook verdriet.

Wat heb ik me daar thuis gevoeld, maar wat begin ik me ook al thuis te voelen op mijn mooie nieuwe stek.

Een goede verhuizer

Als je een hele slechte ervaring hebt gehad met een verhuizer, dan is het de volgende keer extra spannend.
Maar deze keer had ik het echt niet beter kunnen treffen.
Er werd meegedacht, ik werd ruim van dozen en papier voorzien, mocht altijd bellen als ik nog vragen had.

Donderdagochtend stonden ze al vroeg voor de deur.
Een vrolijk gezelschap goed op elkaar ingespeelde mannen, die duidelijk lol in hun werk hadden en de hele dag ook goed contact met mij hielden.
Soms gewoon voor een praatje, soms om te overleggen, maar ook om netjes te melden als er iets mis ging.
Wat dan ook gelijk keurig weer opgelost werd.
Zoals de glasplaat van een schilderij dat knapte net toen de jongen die het inpakte zei dat ie voorzichtig zou zijn.
Dat werd gelijk opzij gezet en zal later gerepareerd nagebracht worden.

Toen de wagen vol was ging ik op de Easy Rider richting nieuwe huis.

R2A was daar al om ze binnen te laten.

Ik had plattegronden ingevuld, waar alles moest komen te staan en de kamers gemerkt met de letters die ook op de dozen stonden.

Ze vroegen me bij de voordeur te gaan zitten en de heren rond te dirigeren.

Dat ging hartstikke goed.

's Middags gingen we nog een rondje spullen halen.

Dit keer ging ik met een van de mannen mee in de auto.

En toen was opeens het huis toch leeg.

En vies, ooooh, maar daar in een volgend blogje meer over.

Terug in het nieuwe huis kon ik weer aan het dirigeren.

En toen ze einde van de middag afscheid namen stonden alle dozen op de juiste plekken gestapeld en de meubels waar ik ze wilde hebben en waar nodig weer gemonteerd.

's avonds ging ik al vroeg naar bed, want ik was natuurlijk compleet gevloerd.

Tot mijn verbazing stond de doos met dekbed en kussen keurig apart op m'n  nachtkastje.

Zo zorgzaam is Veurink Verhuizingen.

Ik sliep 8,5 uur aan één stuk.

Kort van stof

 Ben even kort van stof.

Er komt binnenkort wel een uitgebreider blog.

Dit blogje was al half in wording.

Bij een nieuw huis hoort ook wat nieuws vind ik.

Dus toen ik deze staande spiegel tegenkwam was ik gelijk verliefd.

Ik zocht al jaren naar iets dergelijks.

In de loop van vorige week zakte de prijs van 25 naar 10€.

Maar achterop de fiets meenemen lukt natuurlijk niet.

Dus trok ik de stoute schoenen aan en vroeg of ie misschien bezorgt kon worden.

En binnen een minuut had ik al een reactie.

" ja hoor dat doet mijn vriend wel"

Dus vandaag stonden ze op de stoep.

Ze waren zelf ook aan het verhuizen.

Ik kreeg er ook nog een leuk klokje bij.

Daar gingen we dan

 

Foto gemaakt door spelletjesbuurvrouw 

Wordt vervolgd. 

Aan het aftellen

 Ik heb niet zo veel te melden.

De trekkerband en een oude boekenkast zijn deze week opgehaald.

Nu nog de tuintafel en bank kwijt raken.

Anders gaan ze naar grof vuil.

Dinsdag was de sluiting van de inschrijving voor m'n oude huis.

Zeker 380 inschrijvers.

8,5 jaar geleden waren het er 22 weet ik nog.

Nr 1 is nooit op komen dagen.

Nr 2 heeft gisteren bezichtigd.

Aardig mens.

Had iemand bij zich met erg veel pretenties en noten op z'n zang.

Ga ik verder niet over uitweiden, maar ik was compleet gevloerd.

Geen idee hoe dit af loopt.

De eerste laag monodek zit op het behang.

Maar dekt niet helemaal, dus maandag gaat er nog een laagje overheen.

Ik ben moe, uitgeput en leeg.

Het weer werkt ook niet mee.

Mijn broeken slobberen, mijn leggings slobberen, mijn shirts hangen als zakken om m'n lijf, mijn onderbroeken zakken af.

Zelfs mijn 3 maanden geleden gekochte BHs die al 1,5 maat kleiner waren dan de vorige lichting zijn nu alweer te ruim.

Donderdag rijdt de verhuiswagen voor.

Laatjes en laden

Ik heb een zwak voor laden.
In m'n  hobbykamer heb ik heel veel kleine laatjes.

Dat was nog heel wat inpakwerk.

Toen ik in m'n  toekomstige keuken 12 laden zag was ik dus helemaal happy.

Maar wat ik bij de bezichtiging en ook bij de oplevering over het hoofd gezien had, was dat er in de hoge kast ook nog een cadeautje zat.

Wat een luxe!

Inmiddels is bijna alles ingepakt.

En ik heb eindelijk een nacht van 8 uur slaap gehad.

Met maar een paar minuutjes wakker halfverwege.

Komende dagen kan ik hopelijk wat bijtanken.

Dat heb ik heel hard nodig.