Bezoekje aan het Schoolmuseum in Ootmarsum

 Jaja het was weer zo ver.

Ik schipperde nog maar een keertje om de aanhoudende moeheid heen voor nog een ritje.

Afleiding is goed zeggen ze.

We aten onderweg in de bus onze meegenomen broodjes.

En natuurlijk had de chauffeur weer een prachtige route uitgestippeld.

In het museum aangekomen konden we eerst wat rondkijken op de begane grond.

Maar al gauw sommeerde de 19de eeuwse meester van de latijnse school ons om keurig in de rij te gaan staan.

En vervolgens kreeg ieder een plekje aangewezen in de schoolbanken.

Ik mag hier helaas geen fotos plaatsen.

Daar vraag ik altijd netjes toestemming voor, maar hier hebben ze het liever niet en daar houdt ik me dan ook netjes aan.

Het werd een hilarische les, waarbij de meester zich vooral richtte tot de ouderen en ik me een beetje onzichtbaar voelde.

Daarna konden we het museum verder verkennen.

Ik viel natuurlijk voor het handwerk hoekje, waar de muur vol hing met voorbeelden van nijverheid.

Met een griezelige glazen lift konden we naar de bovenverdieping.

Nou ja de lift zelf was echt wel veilig hoor, maar met mijn hoogtevrees moest ik wel even moed vinden.

Boven stonden heel leuk schooltafeltjes uit verschillende periodes op een rij.

Aan elk tafeltje zaten poppen met kledij uit die tijd en ook de schooltassen en schrijfgerei lag erbij.

In een ander zaaltje was een kleine tentoonstelling van Annie MG Schmidt.

Ik had de hele dag al het versje in mijn hoofd dat mijn jongste zusje voor school moest leren en dus eindeloos thuis opgedreund had.

50 jaar later ben ik nog niet van de "beren in de kelder" verlost 😂😂.

Ik kocht een koelkastmagneet voor m'n verzameling en een pepermuntblikje om tzt een tafereeltje in te maken.

In de folder staan leuke fotos om daarvoor te gebruiken.

Buiten maakte ik nog wat fotos van het museum en het nostalgische straatje.

Dat mocht wel.

En toen leidde de chauffeur van de Uitbus ons door het prachtige glooiende Twentse landschap weer naar huis.

**********

Als je op de anders gekleurde woorden in de tekst klikt dan kom je op betreffende website.

Klik op het pijltje op het plaatje van Annie MG Schmidt en je hoort het versje van de beren van mevrouw van Gelder.

**********

Ps jaren geleden was ik al eens in het Onderwijsmuseum in Dordrecht.

Het blog daarover vind je hier.

Poppenhuisspullen deel 2

 

Nou het viel erg mee, al  heb ik toch nog het idee dat ik eea mis.

De doos was voornamelijk gevuld met (barbie) poppen en ander jeugdsentiment.

En het poppenhuisspul bestaat vooral uit multi bruikbare materialen zoals het aparte ribkarton en een plaat baksteenmuur.

Rechtsachter zie je ook nog wat stukken erg dik en zwaar plexiglas.

Die heb ik op de weggeefhoek gezet.

Wat vaag karton, dat gaat in de papierla.

Een indertijd al erg duur poppenhuisblad.

De mat en 3 kleuren kurk zijn natuurlijk voor heel veel andere dingen bruikbaar 

En dan nog een pakketje om zelf boekjes te maken.

Bovenaan stalen van lamellen, daar kun je vanalles mee doen.

Verder was ik op zoek naar iets om een tuinhekje te maken het blanco en groene riet leent zich daar goed voor.

De lange stripjes die er tussen liggen zijn poppenhuisprofieltjes.

Je kunt er oa schilderijlijstjes van maken.

Dit vind ik wel leuk om te laten zien.

Ik maakte dus vroeger kastjes van de rekjes waarin de tandenborstels in de winkel stonden.

Voor de plankjes knipte ik bovenstaande lamellen op maat.

Ik zal er eentje bewaren.

Die autotjes zijn weer leuk voor in blikjes.

Hier vind je de beschrijving van de kastjes

 

Dit verdient het ook om gebruikt te worden.

Ik denk niet dat ik nog in staat ben om zo priegelig te borduren.

Sleutels liggen erbij om te laten zien hoe klein dit is.

En dan is er nog een zak met allemogelijke frutseltjes.

Beestjes, bloemetjes, sleutelhangers etc.

Heel veel papegaaienoorbellen.

Maar alweer geen poppetjes.

Ik weet nog niet wat ik met de beertjes ga doen die in het eerste blogje al langs kwamen.

Ze zijn zo schattig.

Maar de poppetjes staan al te koop.

Ik verstuur ze niet want ze zijn breekbaar 

Hier werd ik even paniekerig van

 

Ooit heel lang geleden, toen ik nog drie hoog op een flat aan de kust woonde, had ik in de hal een boekenkastje staan, met op elke plank een tafereeltje.
Er was oa een schoolklasje, een handwerkwinkeltje, een schildersatelier en een dakterras.
Ook had ik een oud poppenhuisje op de kop getikt dat ik als hippiehuis wilde inrichten.
En natuurlijk sloeg Marlien aan het verzamelen.

Affijn, ik verhuisde naar Brabant, het kastje ging niet mee, het poppenhuisje wel, maar bleef ingepakt, want ik had geen goede plek om het veilig neer te zetten bij twee katten over de vloer.
Ik verkocht het schoolklasje en zo nog het eea.

En de rest kwam op zolder terecht.

Toen ik plan had om uit Brabant weg te gaan, zocht ik de poppenhuisspullen nog maar eens uit en verkocht een grote doos met spulletjes voor 100€.
Ik had ook in mijn huidige huis geen goede plek om het neer te zetten en zo verdween alles opnieuw naar zolder.

Een paar weken geleden viste ik uit een doos op zolder gebladerte dat ik wel dacht te kunnen gebruiken voor m'n blikjes.
Ik keek verder niet in de doos, maar toen ik hem vorige week toch maar eens opende was ik al gauw een uur verder.

Elk doosje wat uit de grote doos kwam bevatte dingetjes die ik ook zou kunnen gebruiken voor m'n blikjes.

En hoe meer ik zag, hoe benauwder ik het kreeg.

Creatieve mensen herkennen het vast wel, dat je zoveel ideeën krijgt dat je het er benauwd van kreeg.

Dus deed ik alles weer in de doos en zette hem weg om het even te laten bezinken.

Wil ik het poppenhuis in de toekomst nog wel ergens een plekje geven?

Ik weet het niet.

Het is überhaupt de vraag of dat in een volgend huis wel zal kunnen.

En dan is er zoveel dat het net zo'n pakhuis dreigt te worden als mijn eigen huis.

Affijn een week later heb ik de loodzware doos toch maar naar beneden gesleept en ben begonnen met een eerste schifting.

Wat is bruikbaar voor blikjes en wat is te groot.

Hierboven zie je vellen met allerlei wand en dak printjes.

De bovenste met delftsblauwe tegeltjes.

En daarbovenop, schoolbordplakplastic, groene vloerbedekking en papieren laminaat.

Het vorderde niet snel, want er kwamen veel herinneringen boven.

Zo kocht ik deze beertjes in Bad Bentheim.

In mijn begintijd op internet, was ik lid van een forum.

En iemand had daar 3 nachten in een hotel gewonnen, maar ze vond het daar niet leuk, dus gaf ze het zomaar aan mij.

Ik weet niet eens meer hoe ze heette, maar ik ben haar er nog steeds dankbaar voor.

Het was toen een hele eenzame moeilijke tijd voor me.

Ook dit luciferdoosje kocht ik daar.

Zo schattig.

Er komt geen einde aan.

Schaapjes, engeltjes, koelkastmagneten, porceleinen poppetjes (te groot) en zooooooveel prulletjes.

Ik begin al knap vermoeid te raken.

Maar ik maak toch ook de twee laatste dozen nog open.

In de rode schoenendoos vind ik dan toch nog de tafereeltjes die ik in die boekenkast had terug.

Ik heb geen zin om alles uit te pakken, maar zie zo al de schilder uit het schildersatelier en de stoffenkast uit de handwerkwinkel.

In de groene doos vind ik nog een hele lading poppetjes.

Die gaan in de verkoop met de andere, want het zijn er veel te veel en ik ga er niets meer mee doen.

En dan linksonder  een grote vergeten schat.

Ooit punchte  ik op bestelling poppenhuisvloerkleedjes.

Sylvia, was indertijd erg bekend in de poppenhuiswereld en vroeg me een aantal klassieke kleedjes te maken voor haar poppenhuis.

In ruil kreeg ik een verrassingspakket met allemaal prachtige  door haar zelfgemaakte spulletjes.

Ik licht er deze drie nog even uit.

Zo mooi, zo knap.

Links een handbeschilderd bord.

Rechts een ongelofelijk klein poppenhuis eetkamertje en daaronder potjes met zg ingemaakte lekkernijen.

Die laatste zie ik al voor me in een blikje.

Je kunt nog veel van Sylvias werk vinden als je googled op Sylvia's lutje boudel.

Ik heb nu dus weer een hoop beestjes,  plantjes, fruit, voertuigjes, kannetjes etc gevonden voor in mijn blikjes.

Maar nog steeds nauwelijk poppetjes.

Dus blijf op zoek naar poppetjes en een Maria.

De meubeltjes en dergelijke gaan weer even naar zolder, tot ik een besluit genomen heb over het poppenhuis.

 

Waarom ga je niet naar een bejaardenhuis?

Dat krijg ik de laatste tijd nogal eens te horen als ik zeg dat ik een andere woning zoek omdat ik mijn tuin niet meer kan onderhouden en overal voor mij ver vanaf woon.

Eerlijk antwoord: "ik moet er niet aan denken".

Ik ben pas 63,wordt altijd veel jonger geschat, een einzelgänger, en verdomde zelfstandig, naast m'n twee uurtjes onvolprezen huishoudelijke hulp.

Ik weet van mezelf dat ik me niet staande kan houden in zo'n groepsgebeuren.

Het jaagt me echt angst aan.

Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik als kind enorm gepest ben en daardoor altijd moeite heb gehad met groepsvorming.

En dat heb je op zulke plekken toch.

Daarbij zit ik al bij alles wat ik doe tussen mensen die veel ouder zijn dan ik.

En de meeste zijn heus erg aardig, maar een echte binding krijg ik er niet mee, en ze gaan bij bosjes dood.

Vrijwel overal ben ik veruit de jongste.

Ik heb juist zo'n behoefte aan meer mensen van mijn eigen leeftijd.

Ik heb in zo'n  tehuis vrijwilligerswerk gedaan.

Een modern gebouw met een enorm atrium dat met de beste wil van de wereld niet gezellig te krijgen is.

En daar doen ze heus hun best voor hoor.

Het was eerst zelfs met semi open dak, maar dat is al gauw veranderd, omdat het er koud en tochtig was.

Rondom galerijen die me het gevoel gaven van de oude koepelgevangenis in Haarlem.

En heus leuke frisse appartementjes, maar je moet geen hobbies hebben zoals ik, want die kun je er echt niet kwijt.

En zo handig, om dit gebouw heen is de hele wijk volgezet met seniorenappartementen.

Alles lekker centraal bij elkaar.

Maar niet centraal ten opzichte van winkels en faciliteiten.

Zo zijn de huisartsen, tandartsen, fysiotherapeuten, apotheek, polikliniek, allemaal gecentreerd op een plein aan de andere kant van ons stadje.

Ze zaten ooit wel meer verspreid, maar onze gemeente is gek op centreren.

Het liefst hadden ze ook alle supermarkten naast elkaar gezet.

Filmconcert Heino

Gisteren stond de Uitbus alweer voor.

Dit keer moesten de medereizigers echt van alle kanten opgehaald worden.

Onze chauffeuse van de dag had er een flinke klus aan.

Maar onderweg konden we weer genieten van het prachtige afwisselende landschap dat onze regio kenmerkt.

Nadat iedereen opgehaald was reden we via een prachtige route naar Heino.

Onderweg kwamen we tot onze verbazing een kudde kamelen tegen.

Wat hebben die beesten toch een eigenwijze koppen 😂.

Vorig jaar bezochten we ook al eens een concert in Heino.

Dit keer was het thema filmmuziek.

Dat sloot wel heel toevallig erg goed aan bij het thema van het IJsbeeldenfestival vorige week.

Nadat we wat gedronken hadden stroomde de mensen de kerk in.

We werden verrast met een prachtige verscheidenheid aan melodieën.

Ik vind het zo knap, dat drie mensen, met piano, viool en slagwerk, in staat zijn om de muziek, die meestal door complete orkesten wordt neergezet, zo prachtig weer te geven.

Wouter Harbers, de pianist/organist was er de vorige keer ook bij.

Hij was ook de gastheer die alles, met kwinkslagen, aan elkaar praatte.

Robert Cekovs vioolspel bezorgde me meermaals kippenvel.

Jens Meyers zorgde soms heel subtiel, dan weer zeer nadrukkelijk, met een scala aan slagwerkinstrumenten, voor de verbindende ritmes.

Als je op de andersgekleurde woorden klikt dan kom je op de betreffende website.

Mijn museumstukken, nou ja, bij wijze van spreken

Na mijn bezoek aan het Keamiekmuseum beloofde ik wat museumstukken naast privebezit te laten zien.

Nu heb ik weinig kennis hiervan, maar ik heb toch wel een paar leuke vergelijkingen voor jullie naast elkaar gezet:

Gouda plateel.

Links museumstukken.

Rechtsboven een vaas die ik van een tante erfde.

Rechtsonder een bijpassende vaas die ik op een rommelmarkt vond.

De bovenste varkens werden door een moderne keramiste gemaakt en zijn in de museumwinkel te koop.

Van diezelfde tante kwam het onderste varken op drie poten.

Mijn varken is moeilijk te dateren voor een leek als ik.

Ik zie ze op Google Lens tussen 1850 en 1970 gedateerd.

Het zou oa Fries, Delfts of Gouds kunnen zijn.

Hij heeft drie poten omdat dat stabieler was.

Ik weet in elk geval dat dit een familiestuk uit haar exschoonfamilie was, dus wel een stukje ouder dan 1970.

Dan dwalen we een beetje af.

Links Nederlands glas in het museum.

Rechts een Murano vaasje dat ik bij mijn eindexamen creatieve handvaardigheid kreeg van een oud collega.

Over het Zweedse lampenkapje links schreef ik al eens een blogje.

Groot was mijn verbazing toen ik in het museum Nederlandse stukken in dezelfde techniek zag.

Oke, deze zijn wel heel verschillend, maar ik denk toch dezelfde hoekige stijl die in een bepaalde periode erg populair was te herkennen.

Maar misschien verbeeldt ik me dat maar.

Links herten in het museum.

Rechts Sint Jozef van de wijk Kapelle.

Een beeldje dat ik van het grofvuil gered heb in Brabant.

Hier kun je het verhaal achter dit beeldje lezen.

Ook hier loopt de vergelijking flink mank (oftewel slaat nergens op), maar bij het zien van het tableau links moest ik gelijk denken aan het tegeltje rechts.

Gekocht bij de kringloop in Rijen, omdat het me zo aan mijn tweede poes Koe (tjeboe) deed denken.

De maker is R. Woudman uit Amsterdam.

Natuurlijk ben ik daar ook even naar gaan zoeken, maar kan helaas niets over hem of haar vinden.

Behalve dit tweede tegeltje op Marktplaats.

Plantenkast in blikje

Ik zag op Pinterest diverse blikjes met plantjes langs komen en ik dacht: "dat kan ik ook".

Dus bekleedde ik een blikje met flinterdun plakkurk dat ik laatst voor een paar dubbeltjes meenam in de plaatselijke kringloop.
Knipte plankjes uit  balsahout van zo'n doosje waar je bij de Action van die kleine houten dingetjes in koopt zoals de huisjes uit m'n lucifersdoosje van laatst.

Ging op zolder op zoek naar iets dat ik als potjes kon gebruiken en vond er een zakje kurkschijfjes.
Twee op elkaar geplakt en met wat plantjes die ik vorige week op Marktplaats kocht lijken het toch wel hippe potjes.

In het deksel nog wat stickers die ik ooit kocht in een hobbywinkeltje in Katwijk.
En klaar is m'n blikje.

Voor wie het ook leuk vind om blikjes en doosjes in te richten is er de facebookgroep Tafereeltjes in blikjes / doosjes