Boekenwijsheid in een luciferdoosje

 

Ik wilde eens wat proberen met permanentstiften en stempels.

Men neme:

200grams tekenpapier

Stempels

Zwart stempelkussen

Viltstiften

Uiltjesknoopjes

Lucifersdoosje

Lijm

Schaar

Eerst de stempelafdrukjes ingekleurd en daarna uitgeknipt.

Ik vind die sharpies heel fijn werken.

Ze strepen niet en dekken mooi.

Omdat het doosje nogal gammel was heb ik er tekenpapier omheen geplakt.

De achtergrondjes en het boekenplankje komen uit een blaadje.

Het waren maar kleine stukjes, maar de tinten en het matte papier vond ik goed in de sfeer passen.

In het doosje heb ik de boekjes en de plank op foamkussentjes iets naar voren geplaatst om diepte te suggereren.

En ook het uiltje staat met kussentjes nog wat extra naar voren.

Deze uiltjes nam ik vandeweek bij een kringloop mee.

Ik was helemaal vergeten dat ik al eens een blikje met uiltjes gemaakt had.

Maakt natuurlijk verder niet uit.

Maar ik vind deze wel meer spreken.

Voor liefhebbers is er de facebookgroep:

Tafereeltjes in blikjes en doosjes

Nog meer werk in uitvoering

Hoewel er nog een aantal UFOs liggen, kon ik het niet laten om wat met dat mooie garen, dat ik laatst bij de kringloop mee nam, te gaan doen.

Dus haalde ik de Zoom Loom tevoorschijn, want het is echt mooi om mee te weven.

Ik was heel benieuwd of ik voldoende zou hebben voor een luchtig sjaaltje, dus heb ik even alle vierkantjes tot nu toe uitgelegd.

En zo te zien gaat dat lukken.

Werk in uitvoering

Vanmiddag was er weer Bee.
Er waren maar een paar dames.
En het was snoeiheet in het lokaaltje met plat dak en aan twee kanten helemaal glas.
Dus er kwam niet veel uit onze handen.
Maar ik ben toch weer een klein stapje verder met m'n  Laurel Burch tafelloper.

Het eerste stuk is gespeld.

Mijn tuin is nog steeds niet mijn paradijsje, maar het hoekje dat bijna z'n eigen gang mag gaan word ik toch wel een beetje blij van.

Er staan twee onogelijke rozenstruikjes.

Ooit bij de Aldi in de uitverkoop meegenomen, maar wat geeft ie toch elk jaar weer een mooie bloem.

Hij is gearriveerd

Ik heb vandaag een wacht dagje.

Vanmorgen wachten op m'n mooie stoel.

Die kwam gelukkig al binnen het uur.

En oooooh wat zit ie lekker.

Dat kan ik helaas niet op de foto krijgen.

 😂😂😂

Maar geloof me maar.

Genoeg ruimte voor mijn volume.

Leuningen precies op de goede hoogte.

Ik wil er niet meer uit.

Vanmiddag wachten op RSR Welzorg.

De Accu die ik in december kreeg wil niet meer opladen.

En omdat ik ook nog een standaard accu heb, moest ik een maand wachten op hulp.

Het is een bekend euvel van deze heavy duty accus en naar ik van anderen hoorde is het na één revisie meestal voor goed opgelost.

Dus maar hard duimen, want ik wilde gaan trainen voor weer iets langere afstanden.

En dat kan met de standaard accu niet.

Een kaartje voor de verandering

 

Tien jaar geleden werd ik door Hannie uitgenodigd voor een workshopje bij haar thuis.

Ik werd daar een dagje heel erg verwend en maakte kennis met materialen en technieken die me nog meest onbekend waren.

Ook kreeg ik nog het eea mee naar huis.

Waaronder een pakketje om een mooie kaart te maken.

Maar zoals trouwe lezers weten heb ik een slechte verhouding met kaarten maken opgelopen in mijn jeugd.

En dit pakketje raakte in de vergetelheid.

Vanmiddag was ik op zoek naar materiaal voor een volgend blikje (de prinses en de draak).

Dat wilde niet lukken, maar ik liep opeens wel tegen dit pakketje aan.

Het was te warm om verder te zoeken.

En aan de fotos zie je wel dat ik in een verduisterde kamer bezig ben geweest in de hoop de hitte nog een beetje te kunnen temperen.

Het zijn in het echt heel mooie turquoise tinten.

Eerst legde ik een compositie en lijmde die aan elkaar, maar nog niet op de kaart.

Daarna naaide ik met het kleinste naaldje dat ik kon vinden de kraaltjes op de kaart.

Omdat het bijna niet te zien is heb ik wat detailfotos gemaakt:

En zo kwam dan na tien jaar de kaart toch nog af, met een beetje van mij en veel van Hannie erin.

Lunchen in Neuenhaus

 Van de winter vertelde iemand me over Schnitzelwelt, waar je voor een klein prijsje heerlijk kunt lunchen.

Dit soort tips geef ik altijd door aan de Uitbus rittencommissie.

En al gauw kwam er een rit naar toe, maar toen viste ik zelf achter het net.

Een paar weken geleden kon ik wel mee met de volgende rit, maar toen ging het erg mis met die wortelkanaalbehandeling, dus moest ik afzeggen.

Maar vandaag kon ik dan eindelijk wel mee.

De hele dag zong een lang geleden geleerde canon door mijn hoofd:

"Fröhlich sei das Mihitahagsessen,

Die Musik nicht zuhu vehergessen".

Na een prachtige rit door het zonnige landschap kwamen we aan in Neuenhaus, waar we hartelijk verwelkomt werden.

We konden kiezen van de lunchkaart met kleinere middaggerechten van de maand of van de grote kaart.

Ik koos voor de Bauernplatte: twee kleine schnitzeltjes, de ene met ui en de ander met een gebakken ei.

Daarbij mocht je zelf bij de saladebar groente opscheppen.

Dat alles voor maar €8,45.

Om mij heen zag ik ook veel heerlijks op tafel verschijnen.

Iedereen was zo heerlijk aan het smullen, dat het regelmatig helemaal stil viel aan tafel.

Toe kozen mijn tafelbuurman en ik voor Knüspereis met slagroom en caramelsaus.

En onze overbuurdames voor ijs met verse aardbeien met aardbeiensaus en slagroom.

En toen was het al gauw weer tijd om naar huis te gaan.

Natuurlijk weer over een mooie route, eerst door Neuenhaus en vervolgens door een schitterend afwisselend landschap van bos en weides.

Bloemschikken in Borger

 In mijn vorige leven ging ik vaak een midweekje naar het Hunzedal in Borger.
Dus toen er daar een Uitbus uitje naar toe gepland werd, dat ook nog eens creatief was, gaf ik me natuurlijk op.

En deze keer was ik gelukkig op tijd.

Dus vertrokken we vanmorgen met een bus vol vrouwen naar Drenthe.

Daar gingen we eerst erg lekker lunchen bij Hunebed City naast de kerk.

's Middags kregen we een hele leuke workshop bloemen maken van pijpenragers.

Deze werd gegeven door de eigenaresse van de Pottekijker, het handwerkwinkeltje, waar ik vroeger graag even binnenliep als ik in Borger was.

Op tafel stond een prachtig boeket.

En na een uitgebreide uitleg mochten we zelf aan de slag.

Dat had nog best wel wat voeten in de aarde.

Ik maakte eerst een nostalgische trompetnarcis.

En daarna een tulp, die meer op iets anders lijkt, maar ik vind hem wel leuk geworden.

We kregen ook nog een schattig klein vaasje om ze in te zetten.

En toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.

In de bus maakte ik nog wat fotos van de anderen, voor zover ik erbij kon.

Die japanse kersenbloesem zou ik ook nog wel eens willen maken.

Zo leuk!

Als je op de andersgekleurde woorden in de tekst klikt dan kom je op betreffende website of paginas.