Blokje Ommen

Toen ik hier vandaag precies 8 jaar geleden kwam wonen had ik 7 zware houten tuinstoelen bij me.

Inmiddels zijn er al 3 gesneuveld en de rest is na jaren zomer en winter buiten staan ook niet al te fraai meer.

Ik zoek mede vanwege de verhuisplannen nog niet erg hard naar wat anders, maar nu kwam ik een mooie XL campingstoel op Marktplaats tegen voor een leuke prijs.
Hij moest opgehaald worden in het buitengebied.
Dus stippelde ik een mooie heen en terugroute uit en stapte na het avondeten op de fiets.

De heenweg was de eerste kilometers vertrouwd gebied en daarna sloeg ik af naar nieuwe wegen.

Door het bos, over een viaduct en vervolgens prachtig weids landschap, dat ik vergeten ben te fotograferen.

Bij een boerderij werd ik opgewacht en na de stoel getest en goed bevonden te hebben bonden we hem samen achterop m'n trike.

Bovenop m'n mandje en de rollatorsteun.

Ik had van die elastieken met haken meegenomen en dat ging perfect.

De terugweg ging ik via een andere route.

Die best wel spannend was.

Ik moest op de smalle landwegen een paar keer uitwijken voor landbouwwerktuigen.

Die zijn echt enorm en dan voel je je laag bij de grond heel nietig.

Vlakbij huis kwam er een auto rechts uit een zijstraat met veel te veel vaart op me af.

Ik had voorrang op het fietspad, maar moest me vol op de rem gooien.

Hij gelukkig ook, want mijn fiets schoof nog even door en stopte recht voor hem.

Mijn hart stond even stil zeg.

Toch weer ff snel ruim 14,5km op de teller.

Tijdens mijn verblijf op de Kleine Belties begon ik me te realiseren dat ik weer moet herontdekken wat ik kan.

Vroeger in Brabant haalde ik de gekste dingen op met de fiets, zo reed ik eens met een fluweelboom in m'n fietstas door het dorp.

En nu heb ik al zolang het gevoel geen ene moer meer te kunnen.

Vanavond vond ik mezelf best wel stoer.

En dat heb ik af en toe echt even nodig.

Groen en gezondheid

Ik heb sinds dinsdag met  dichte gordijnen, luxaflex,  zonnescherm en in de bijkeuken zelfs met een tafellaken voor de ramen gezeten en me nauwelijks buiten gewaagd.

Ik was dan ook stomverbaasd toen ik vandaag eindelijk mijn achtertuin in durfde.

Ondanks alle hitte is alles enorm gegroeid en groen.

Daar wordt ik gewoon weer een beetje blij van.

Met hulp van diverse mensen al dan niet betaald en waar ik kon ook af en toe wat zelf, zijn we een heel eind gekomen.

Ik heb nog nooit zoveel rozen gehad.

De laatste bosviooltjes midden op het terras.

Die mag niemand weghalen.

Het zijn er elk jaar minder.

Zo lijkt het heel wat he?

Lolos struik barst weer uit zijn voegen.

Ik aarzel nog.

Zal ik hem weer keurig kortwieken of zal ik de zithoek verplaatsen?

 

Helaas heeft de antibiotica niet geholpen, dus moet ik binnenkort naar de kaakchirurg om de kies te laten verwijderen.

Leuk zo'n tandarts die me naar huis stuurt met de mededeling dat ik dan veel pijn zal hebben.

 

De afgelopen dagen heb ik het knap moeilijk gehad.

Ik weet dat er mensen zijn die vinden dat je daar op internet niet over moet praten.
Maar ik vind dat de psyche ook bespreekbaar mag zijn.
Juist door te doen alsof alles altijd popiejopie is, zet je mensen in de kou.
En ik weet echt wel dat ik niet de enige ben.

Wil je het niet lezen, dan lees je maar gewoon niet verder.

Lang geleden heb ik vele jaren noodgedwongen heel geïsoleerd geleefd. 

Ik kon de deur moeilijk uit door ernstige vermoeidheid en zag bijna geen mensen meer.

Als ik tegenwoordig een paar dagen geen mensen zie dan komt dat gevoel van isolatie uit die tijd naar boven knallen.

Zeker als ik ,doordat ik alles dicht moet houden, elk zicht op de buitenwereld letterlijk mis.

Dat is denk ik iets dat ik nooit meer kwijt raak.
Ik heb dan ook de neiging om met alles wat ik doe te stoppen omdat "het toch geen nut heeft" en "ik er toch niet echt bij hoor".

En vind het dan ook heel moeilijk om de draad weer op te pakken en de deur weer uit te gaan, zodra het wel weer kan.

Het heeft nl ook iets heel veiligs.

 

Na die fantastisch gezellige vakantie was het natuurlijk ook wel een heel erg enorm verschil.

 

Realistisch gezien is mijn netwerk natuurlijk ook heel mager. 

Zeker in de binnenste ringen. 

(In de buitenste ringen zit het aardig vol.) Dat is een lot dat veel mensen ondergaan die afstand van hun familie en kerk nemen.

Vaak zit het gevoel er niet bij te horen dan al zo diep in je systeem geëtst dat je het er niet meer volledig uit krijgt.

Ik heb grote bewondering voor mensen wie dat wel lukt.

 

 

Nou dit is wel weer genoeg voor vandaag.

 

 

 

Op vakantie deel 15 slot

 Als je dit leest ben ik al heeeeeeeel erg lang weer thuis.

Kleine Belties, Vrijdag 12 juni 2026

Ik was al vroeg wakker, pakte de laatste dingen in.
Veegde de vloer.
Stofzuigen kan ik niet, maar als je een beetje met beleid met je huisje omspringt, dan is het met vegen ook weer netjes.
Ik veegde alles op de deurmat en die stofzuigde ik wel even.

En terwijl ik even op de bank zat kwam er een eekhoorntje meerdere keren lang rennen.
Te snel natuurlijk om een foto te nemen.

Het AutoMaatje met aanhanger kwam me om half tien ophalen.

Waar ik niet aan gedacht had, was te melden dat mijn fiets weer een stukkie langer was geworden.

En dat pastte niet.

Hij kende de eigenaar van het park van z'n koor en regelde snel een inbussleutel.

Na het uitchecken vroeg hij toen we al weg reden of ik de koelkast wel leeggehaald had.

Ik had hem een dag eerder geappt of hij me dat wilde helpen onthouden, want ik had nog eea over.

Oeps, nee dus.

Sleutels weer opgehaald bij de receptie.

Weer teruggereden.

En oooh wat een bof dat we dat deden, want de rollatorhouder stond nog tegen een boom.

Sleutels weer ingeleverd.

Ik kreeg ook nog een leuk vragenspel mee.

De bij de bingo gewonnen advocaat gaf ik aan de chauffeur mee voor z'n vrouw.

Even opgeteld:

Ik heb zes keer gezwommen, twee keer geaquafitnest, twee keer gegymd, twee keer gebingood, zes keer gezamelijk gegeten, zeven Creas gedaan, ben naar drie muzikale avonden geweest, en naar start en afscheidsavond, twee kringlopen bezocht, een kleine en een voor mij  hele grote fietstocht gemaakt en natuurlijk ook de heenweg gefietst, meerdere keren heen en weer gefietst naar de Spar en andere winkels, nog meer keer heen en weer gelopen naar  activiteiten.

En ondertussen ook nog om drie huizen waar ik op ingeschreven had in spanning gezeten.

Dan is het niet zo gek dat ik doodmoe thuis kwam.

En dan heb ik echt nog heel veel niet gedaan, omdat het gewoon te veel was of ik het niet kon.

Geen binnen en buiten spelletjes, geen speurtocht, geen sjoelwedstrijd, geen gezamelijke fietstochten en ochtendwandeling, niet met het bordevolle dagje uit mee, niet aan het eind van de avonden nog een borrel pakken.

En ook niet bij de EO opnames voor Nederland zingt geweest.

Maar dat hoefde ook niet.

Het was genoeg.

Ik heb enorme bewondering voor de mensen die dit allemaal verzonnen en geregeld hebben.

En iedereen die deze twee weken meegeholpen heeft om dit tot één groot feest te maken.

Wat was dit een geweldig fijne vakantie.

Ik zou zo weer naar de najaarseditie willen.

Het was mijn duurste vakantie ooit, dat wel.

Maar het kon er vanaf en ik heb genoten.

In het weekend erna merkte ik wel dat ik echt te veel hooi op m'n vork had genomen.

Ik was volkomen uitgeput en m'n lijf protesteerde.

Maar soms moet je dat er voorover hebben om het leven leuk te maken.

Ps zo dicht zat ik bij het centrum. 

(Blauwe stip rechts)

En als je dan weet dat ik 3 weken vooraf pas geboekt had, dan was dat wel enorm mazzel.

Kleine impressie van de week op Instagram

Op vakantie deel 14

Als je dit leest ben ik al heeeeeel erg lang weer thuis.

Kleine Belties, Donderdag 11 juni 2026

Deze morgen begon met aquafitness.

Ondanks alle beweging die ik deze vakantie gehad had kwam ik behoorlijk stijf mijn bed uit.

Daarna bij de crea weer een kaart gemaakt.

Maar wel een hele aparte.

Het waren weer pakketjes.

Wat een voorbereidingswerk heeft het echtpaar dat dit allemaal doet er aan gehad zeg.

Petje af.

Heb hem wel weer op mijn eigen manier ingekleurd en gecompositioneerd.

(Wat een woord)

's Middags was er de rollatorrace.

Heb niet meegedaan.

Te bang om te vallen.

De deelnemers waren allemaal nog goed ter been en gebruikten normaal geen rollator.

Het was wel grappig om te zien hoe ze al rennende een volle open fles water probeerden overeind te houden.

's Avonds hadden we een gezamelijke BBQ.

Met een bon kon je vier verschillende dingen halen en daarnaast net zo veel salade, groente en stokbrood als je wilde.

Te veel gegeten dus, maar het smaakte goed en het was weer heel gezellig.

En daarna was er natuurlijk een bonte avond, met gedichten, liedjes, sketches en accordeonmuziek.

Achteraf gezien had ik best wel wat willen zingen, maar wist niet zo goed wat ik verwachten kon.

Zoals jullie weten zet ik nooit mensen  zonder toestemming herkenbaar op mijn blog.

Maar ik wilde voor mezelf toch een impressie geven, dus dan maar onthoofd. 😆

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 13

Als je dit leest ben ik al heel lang weer thuis.

Kleine Belties, Woensdag 10 juni 2026

Deze morgen was ik erg vroeg wakker.

Er waren geen verduisteringsgordijnen, dus inslapen lukte niet meer.

Dan maar de paaseieren afmaken.

Ik had de dag ervoor een voor mij storende fout gemaakt bij een ei.

Het paars liep te ver door.

Niet mooi.

Wilde toch proberen of ik het op kon lossen.

En na tien lagen groen erover zag het er een stuk beter uit.

Dat kan dus met deze stiften.

Na het zwemmen was er weer Crea.

Dit keer gingen we aan de slag met inkt en droogbloemen op een canvasdoek.

Dit was het mooie voorbeeld.

En dit is het resultaat op z'n Marliens.

Ik liet me inspireren door het rare weer in deze weken.

En mijn uitdaging was om nu eens kleuren te gebruiken die ik normaal niet gauw zou kiezen.

Grappige was dat ik ook precies vond wat er nodig was.

Ik begon nl met de achtergrond zonder de strobloemen gezien te hebben.

En toen vond ik tussen alle bonte vlinders die er lagen ook precies die ene vlinder die in het kleurengamma pastte.

Het medaillonnetje kwam nog onder uit een kratje en met een gestrikt lintje erbij krijgt het opeens iets nostalgisch

Ik vond dit echt een leuke opdracht waar ik meer van mezelf in kon leggen.

En ik ben dan ook erg blij met het eindresultaat.

Tussen de buien door nog even naar die Grenze en Xenos gefietst voor een paar laatste boodschappen.

Wij hebben die winkels niet.

Aldaar mijn jurk overgenomen van Eef, die daar in de buurt moest zijn.

Dan hoefde hij niet om te fietsen voor me en kon ie voor de volgende bui thuis zijn.

's Avonds kwamen de Sentimenties zingen.

Dat werd erg gezellig.

Ze zingen nederlandstalige liedjes uit de oude doos.

En je mocht meezingen.

Er zaten ook liedjes bij die Anne met de Sjompies zong.

Dan zit je opeens weer even terug in de tijd.

Ik zag hem bij wijze van spreken achter in het koor staan meezingen.

Wordt vervolgt

Op vakantie deel 12

Als je dit leest ben ik allaaaaaaaaang weer thuis.

Kleine Belties, 9 juni 2026

Ik sliep die nacht voor het eerst in tijden 7,5 uur aan één stuk en daar was ik erg blij mee.

 

Ik deed nog een was in de machine.

Dat scheelde me na thuiskomst weer tijd 

En natuurlijk ging ik weer zwemmen nu ik de kans nog had.

Direct daarna was er Crea.

Iets super simpels, maar heerlijk zen.

We konden uit allerlei houten setjes kiezen om in te kleuren.

Ik koos voor paaseieren.

Die werden gekleurd met acrylverfstiften.

Ik heb mezelf ook maar op een pakje stiften getrakteerd.

Ze zijn weer net anders dan de sharpies.

Die zijn hoogglans en op inktbasis

Deze zijn matter.

Dus leuke aanwinst.

Jaja, ik voelde me na een goede nacht eindelijk een beetje fitter.

Dus ik dacht vanmiddag: ik fiets even naar "Je Eigen Kraam".

Is maar 2,1 km.

Maar ze zijn ze druk bezig met het afbreken van oude flats, dus opstopping.

Verderop was de weg ook opgebroken.

En in de wijk waren nog meer afsluitingen en omleidingen.

Navigatie wist het ook niet meer.

Na vele keren doodgelopen te zijn zei de navigatie: "uw bestemming is links.

Niet dus, was rechts".

En ze waren twee weken op vakantie.

Stond niet online.

Vond het vooral sneu voor twee vriendelijke mannen uit Almelo, die ook voor niets helemaal afgereisd waren.

De terugweg lukte sneller gelukkig.

Ik besloot de kaarten van de vorige dag af te maken.

En nog een paar paaseieren in te kleuren.

En toen was het alweer bijna tijd voor het schnitzelbuffet.

Dat uiteindelijk later begon omdat de bus met mensen die een dagje uit waren vertraging had.

Er was weer een heerlijk toetje.

Geen idee wat een was.

Maar lekker was het.

Tussentijds nog even naar huis en om half negen begon de bingo.

Ik zat met twee vrouwen aan tafel.

En laten we nu alle drie wat winnen.

De eerste won een Dove pakket.

De tweede is gek op kaas en won een heerlijk kaaspakket.

En ik ben van de blauwe knoop en won een advocaatpakket.🤪

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 11

 Als je dit leest ben ik al heel lang weer thuis.

Kleine Belties, Maandag 8 juni 2026

Net als vorige week kwam Gersom Klok weer les geven.

Er waren een stuk minder mensen, dat vond ik wel sneu.

Maar degenen die er waren werden flink aan het werk gezet.

Bijna alles kon ik mee doen.

Ik had alleen wat moeite met mijn evenwicht en in de naweeën van het vitamine D gebrek kunnen mijn armen niet goed omhoog.

Maar ik heb mijn "vrouwtje" gestaan, dus trots op mezelf.

Ik zag hem kijken toen ik schijnbaar moeiteloos 15 keer staan - zitten op de stoel meedeed en daarbovenop nog vijf keer in de lucht.

Hahaha, dat moest ik 's middags wel bezuren, maar het is me wel gelukt.

Er voor en erna maakte ik nog even de kaarten van vorige week af, voor zover dat ging.

Bij de roze en de groene moet ik thuis nog wat bij verzinnen.

Die met de vogeltjes moesten eigenlijk overdwars, maar de achtergrond was niet overdwars.

In mijn ogen dan.

Dus zette ik alles rechtop.

Ook leuk toch?

Eind van de morgen ging ik opnieuw op pad naar 't Keerpunt.

Ik kocht er het eea aan hobbyspul, want dat heb ik nog helemaal niet 😇😇😇.

En een klein kommetje van hetzelfde dure merk dat ik laatst op de kop tikte.

In de plastic zak zaten heel veel vilten wolkjes. 

Ik zie ze al zweven in blikjes.

's Middags was er bij de Crea weer kaarten maken.

Dit keer hadden we keus uit diverse achtergrondsetjes en een bak met stempelafdrukjes.

Ik maak eerst die wat kale kaart van vorige week af met een vlinder en een rondje met gefeliciteerd.

Daarna koos ik nog drie achtergrond setjes en bloemen.

Die kleurde ik eerst allemaal in, maar toen ik net aan het knippen was was de tijd om.

Het leuke vind ik dat ik nu ook beter weet hoe ik wat met stempels kan doen.

Daar heb ik nog heel wat van liggen uit de tijd dat ik ATC maakte.

En dat kan ik ook in blikjes en doosjes toepassen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 10

 Als je dit leest ben ik allang weer thuis.

Kleine Belties, Zondag 7 juni 2026

Ik maakte er een rustig dagje van.

Uitslapen, ontbijten, lekker in m'n ochtendjurk rondhangen.

En met een leeg luciferdoosje en spaarzaam aanwezige middelen zette ik toch weer een doosje in elkaar.

Het blogje daarvan hebben jullie al gezien.

Ik bakte wentelteefjes van krentenwegge.

Die waren zo groot dat ik twee spanen nodig had om ze te keren.

Maar lekker waren ze. 🤩

Op de fotos zien ze er veel donkerder uit dan in het echt.

Ze waren heus niet verbrand hoor.

's Middags kreeg ik een appje van Eef, dat ik zaterdag een jurk daar had laten liggen.

Die had ik als reserve meegenomen voor het geval ik na de fietstocht erg bezweet of nat zou zijn.

Was blijkbaar uit m'n tas gevallen.

Gelukkig zou hij nog in de buurt komen die week en hem af kunnen geven.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 9

 Als je dit leest ben ik allang weer thuis.

Kleine Belties, Zaterdag 6 juni 2026

In het weekend is er geen programma.

De dag begon weer met zwemmen.

En daarna keek ik regelmatig op buienradar.

Ik had namelijk het plan opgevat om Eef, over wie ik hier wel vaker schreef, op te zoeken.

De heenweg nam ik de kortste route van 11km.

Die bleek grootdeels over een fietspad door het bos te gaan.

Dat vind ik nog steeds een beetje eng.

Niet vanwege het bos.

Dat was prachtig.

Maar altijd bang dat m'n fiets weer eens strandt.

Dan is het moeilijk om bij me te komen op een smal fietspad in een bos.

Ik was er bijna toen de navigatie het opgaf.

Dus reed ik prompt verkeerd.

Na ongeveer 1km drong het tot me door dat er iets niet klopte, dus keerde ik om, zette de navigatie weer aan en toen was ik toch al gauw bij Eef, die in de verte al stond te zwaaien. (Onderste foto)

Na een paar uurtjes bijgekletst en werk bewonderd te hebben toog ik via een andere route weer naar huis.

Dat viel tegen.

Van de 12 km heb ik er zeker 7 met straffe tegenwind gereden.

Totaal zo'n 25km op de teller.

Eigenlijk nog echt te veel voor me.

Ik was compleet afgepeigerd, maar ook trots, omdat het me gelukt was.

En blij dat ik eindelijk Eef weer eens gezien heb.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 8

Als je dit leest ben ik allang  weer thuis.

Kleine Belties, Vrijdag 5 juni 2026

Tijd voor een extra haarwasbeurt.

Na al dat zwemmen voelde m'n haar als touw.

Toen ik in m'n geboortehemdje de kamer in liep om de shampoo te pakken realiseerde ik me te laat dat de gordijnen open waren en ik dus in vol ornaat zichtbaar was. 

Gelukkig was er zo vroeg op de ochtend niemand op. 😂😂😂

Maar dat moment dat je het je realiseert ........🫣

Vervolgens wilde ik ontbijt gaan maken en bedenk me net op tijd dat er gezamelijk ontbijt is.  

Dus eerst maar weer een was in de machine gegooid.

Pakte een schoon shirt uit de koffer.

Dat zat helemaal vol tandpasta.

Hoe ik dat met inpakken over het hoofd gezien heb snap ik niet.

Dus dat kon gelijk mee gewassen.

Dit chalet heeft maar 1 stop dus ik mag niet twee dingen tegelijk aan zetten.

Eigenlijk best primitief voor het duurste vakantiehuisje dat ik ooit gehuurd heb.

Het gezamelijk ontbijt was eenvoudig, maar weer erg gezellig.

Er was brood, kaas, ham, jam, hagelslag en krentenbrood.

En fruit en voor iedereen een toetje.

Ik vergat m'n bord te fotograferen, dus jullie moeten het met m'n beschuitje doen.

Ik merkte donderdag al dat ik knap vermoeid begon te raken, dus ik koos voor een dagje rust.

Niet zwemmen, geen Crea, en niet naar de kringloop waar ik dinsdag voor een dichte deur stond.

Maar een beetje opruimen, bankhangen, BBC.nl kijken en wat weven.

Om vijf uur was er weer gezamelijk eten.

Ik zat naast een leuke jonge vrouw, die de vriend die ik de dag daarop wilde bezoeken ook kende.

's Avonds was er een optreden van een klassiek amateur trio op keyboard, harp en panfluit.

Een vader met twee dochters.

Ik vind het altijd lastig om te zeggen als ik iets niet zo geweldig vond.

Ik miste ook uitstraling.

Als ik zing dan geniet ik.

En dat zag ik bij hen niet.

Pas bij het eindapplaus zag ik glimlachjes op de gezichten komen.

Wordt vervolgd.

Op vakantie deel 7

Als je dit leest ben ik al weer een week thuis.

Gisteren dus een dagje vakantieverslag opgeschoven, vanwege de ganzen.

En na het vreselijke bericht over Kees, had ik ook even geen zin om hele vrolijke verhalen te brengen.

Kleine Belties, Donderdag 4 juni 2026

In de vroege ochtend een was in de machine gedaan.

Duurde even voor ik hem op gang kreeg, want er zat geen gebruiksaanwijzing bij.

Dan na het  ontbijt weer  zwemmen.

Het ging niet erg vlot.

De spieren wilden niet.

Misschien toch wat te veel hooi op m'n vork genomen deze week.

Ik deed niet aan alles mee, maar het was toch best veel, maar zo gezellig.

Weer terug bleek m'n was al klaar.

Ik durfde hem met het te verwachten weer natuurlijk niet buiten op te hangen.

Ondertussen kreeg ik bericht dat mijn nieuwe accu en slot met de verkeerde monteur zijn meegegeven.

Ze konden me pas over twee weken opnieuw inplannen.

Daar krijg je toch wat van.😡

Toen puinruimen, want ik had de keuken na het bakken gelaten zoals ie was.

's Middags was er weer crea.

Met servetten.

Dit had ik nog nooit gedaan.

Het plankje was al gemaakt en wit geschilderd.

Wij mochten een servet uitkiezen en knippen en plakken met modge podge en aflakken.

En de thermometer erop schroeven.

Het is niet moeilijk, maar met het servet dat ik uitgekozen had heb ik wel een heel fraai eindresultaat.

En om me heen zag ik ook allemaal mooie dingen, veel vogeltjes en eekhoorns.

Ook vandaag weer flinke buien en veel onweer.

Wordt vervolgd. 

Ganzen en gezondheid

Morgen weer een vakantieverslag, maar nu even het blikje van vandaag.

Toen ik een tijdje terug een stel ietswat gehavende, want misschien wel 50 jaar oude, ganzen in een zak met beestjes van de kringloop aantrof, moest ik denken aan die keer dat ik bij de Lorkeershoeve ganzen tegen kwam, waar ik indertijd verschrikkelijk om moest lachen.

Vanmorgen zag ik toen ik terug kwam van de fysifit weer zo'n grappig ganzentafereel in het ongemaaide plantsoen.

Daar moest ik gewoon echt wat mee doen nu.

Tijdens mijn vakantie nam ik bij een kringloop oa een potlodenblikje mee dat uitermate geschikt was voor mijn plan.

Ik heb zo'n snijmal waar je gras en ijspegels mee kunt stansen, die kon ik nu mooi eindelijk eens gebruiken.

Tussen de twee stroken gras lijmde ik groen sandy Art zand op de bodem.

Het voorste gras verstevigde ik met een heel smal L-vormig balkje van karton.

Zo kon ik het ook beter vastlijmen op de bodem.

En toen konden de gansjes erbij.

Paar vilten wolkjes erboven uit diezelfde kringloop.

En omdat de buitenkant bedrukt was met een vrolijk tafereeltje, plakte ik daar een mooi stukje karton overheen, met een bloemetje.

Op de snijmal na kwam alles voor een paar dubbeltjes uit diverse kringlopen.

Creatief bezig zijn hoeft echt niet duur te zijn.

En dan over gezondheid:

Sinds een paar weken schreeuwt mijn tinitus veel harder dan ik gewend ben.

Ik dacht dat het misschien door de naweeën van het vitamine D gebrek kwam, omdat de spierspanning vanuit je schouders dat kan versterken.

Maar vanmorgen las ik dat het ook door kaakontsteking kan verergeren omdat er dan meer spanning op spieren staan die langs je oor lopen.

In beide gevallen zou het op den duur minder moeten worden en dat hoop ik echt, want het krijst zo hard dat ik er af en toe wanhopig van wordt.

Ik heb dus nog steeds veel last van spierpijn en stijfheid, ondanks al het sporten wat ik doe en dat kan nog maanden aanhouden.

Voor de kaakontsteking zit ik nu dan toch aan een antibioticakuur.

Ik reageerde in het verleden erg slecht op antibiotica.

Bij de wondroos had ik 4,5 jaar terug zeker 12 bijverschijnselen en 16 jaar geleden bij een blaasontsteking werd ik er ook al niet blij van.

Voor de vakantie was de ontsteking al gestaag aan het slinken, dus in overleg met de tandarts hebben we, om m'n zo hard nodige vakantie niet te verpesten, afgesproken om het nog even aan te zien.

Ik had geen pijn verder.

En het leek afgelopen weekend ook over.

Maar helaas kwam er maandag toch weer een opleving.

Van de apothekersassistente kreeg ik het advies om elke dag een glas bio kefir te drinken.

Dat is een probiotica en zou helpen tegen de bijverschijnselen.

Ben sinds dinsdag bezig en tot nu toe gaat het goed.

Duimen maar.

Volgende week kan dan de noodvulling eruit en de kies afgewerkt worden.

Hopelijk komen er dan een poosje geen nieuwe perikelen, want na negen maanden het één na het ander ben ik het wel een beetje zat nu.

 

*************

Zie ook de facebookgroep tafereeltjes in blikjes en doosjes