Mazzel

Ik koop  niet zo vaak meer een boek, ik heb er zelfs zeker 600 weggedaan toen ik verhuisde.
 Maar een enkele keer kom ik nog wel iets tegen waar ik niet omheen kan.
Zo stond dit prachtige boek van Kaffe Fassett deze week twee keer op Marktplaats.
De ene vroeg 25 euro, dat is me echt te gortig.
Maar de ander vroeg er maar 4.
Daar kwam dan nog wel pakketporto bij, maar dan nog is het een superkoopje.
 

Mijn hobbykamer, die soms ook dienst doet als eetkamer, is een stuk smaller en lager dan de vorige, dus het is woekeren met de ruimte.

Ik wilde mijn enorme tafel liever niet kwijt, maar het werd wel erg smal erom heen.

Dus zette ik er van die megahandige hoge smalle ondiepe CD kasten neer.

Die had ik deels al in mijn vorige woonplaats verzameld.

Ideaal voor het opbergen van kleine spulletjes, bollen wol, mijn verzameling Cantecleer hobbyboekjes, alle geweven vierkantjes, etc.

Deze week kreeg ik er van iemand nog drie cadeau.

Nu kan ik weer het eea dat nog rondslingerde kwijt.

Kaffe Fassett

Misschien nog wel duurder dan mijn favoriete Laurel Burch is Kaffe Fassett.
Ik heb nog steeds geen idee hoe ik zijn naam uit moet spreken.
Maar zijn stoffen zijn zeer fraai.
Mijn verzameling is nog heel klein.
Zo één keer in het jaar loop ik tegen een betaalbaar stapeltje stroken aan.
Ik heb er nu 26.
Maar ooit wordt het een strokenquilt.
Als mijn Laurel af is.

Met de boeken is het nog veel erger.
De prijzen die daarvoor gevraagd worden rijzen echt de pan uit.
Dus was ik er als de kippen bij toen ik dit boek voor een relatief prikkie op de kop kon tikken.

Van de hak op de tak

 Ik liet me deze week verleiden tot een paar aankopen.
De groene tuniek staat me geweldig en ik ga hem zeker nog eens na knippen.
Bij de tweede heb ik nog niet helemaal een goed gevoel.
De kleur hemelt me niet op, maar wellicht wordt dat beter als ik weer wat bruiner ben.
En anders ga ik hem in een verfbadje stoppen.

Bij de kringloop nam ik vorige week een paar grote gebloemde stoffen dozen mee.
Ik ben voorzichtig begonnen met het uitzoeken van mijn lappen kast.
En berg de grote lappen die mogen blijven nu in deze dozen.
Maar wat is het moeilijk om afscheid te nemen, want ik zie met mijn creatieve geest overal wat in.
Toch begint het stapeltje dat weg mag ook te groeien.

Deze lap badstof vond ik er ook nog tussen.
Ik heb er een zoompje om genaaid en nu heb ik er weer een fijn badlaken bij.
Ik droog mijn grote lijf thuis nog steeds af met de handoeken die ik 30-35 jaar geleden bij de Zeeman kocht.
Dat was nog eens kwaliteit.
Maar ze beginnen nu toch de één na de ander op te geven.
Het formaat is ook niet meer van deze tijd.
Maar ik blijf ze gebruiken tot ze uit elkaar vallen en nog een rondje verder kunnen als poetsdoek of verflap.

Mijn Laurel Burch verzameling is inmiddels wel compleet en er begint zich heel langzaam een beeld te vormen van hoe het worden moet.
Maar met de 7 stroken Kaffe Fassett (rechts) die ik al een paar jaar heb liggen kon ik niet zo veel.
Dus toen ik op Facebook 11 stroken (links) aangeboden zag, kon ik het niet laten ze er bij te kopen.
Ik heb een dure smaak.
Volgens mij is Kaffe nog duurder dan Laurel.
Dus kom ik misschien nooit verder dan een gestreept kussensloop.

En natuurlijk kregen we er gisteren ook weer twee randjes bij.
De onderste heb ik weer veranderd om het passend te krijgen.

En dan het spirit of life drama.
Ik heb de grote driehoeken weer uitgehaald en in plaats daarvan strepen gehaakt.
En de twee delen in het midden aan elkaar gehaakt.
Nu heeft de lap een formaat dat te klein is om op de bank onder te kruipen.
En ik moet dus gaan bedenken hoe het verder moet.
Nog twee stroken grannies aan beide kanten en dan weer een brede gestreepte rand rondom?
Ik kom er even niet uit.

Door de griep ben ik de afgelopen maanden nauwelijks de deur uit geweest.
Dus was er ook even geen tekeninspiratie.

Maar Avifauna moest natuurlijk wel nog even vereeuwigd worden.

Net als het Mastbos.