Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen

woensdag 15 oktober 2025

Fotograferen

4 jaar geleden begaf mijn trouwe Kodakkie het.
Daarna begon een zoektocht naar een ander toestel.
Dat dat jaren zou gaan duren had ik niet kunnen bedenken.
Maar elke keer als ik wat dacht gevonden te hebben dan bleek het uitverkocht.
En dan gaf ik het zoeken weer een poosje op.

Ik had bij het Giethemerkerkbruggetje een goed gesprek met een toevallige passant, die me zijn toestel liet zien, waar hij dik tevreden mee was.
Dus ging ik me eens goed inlezen.
Bijna 2 jaar geleden vond ik dan toch een toestel.
Ik betaalde, maar er kwam nix.
Erkent Nederlands bedrijf.
Het was net voor kerst, dus het kon, vanwege de drukte, even duren stond er op de site.
Dus ik wachtte netjes twee weken en ging toch maar eens mailen.
Toen bleek, dat iemand, terwijl ik betaalde, me net voor was geweest.
Dan zou je toch denken dat ik gelijk mijn geld terug had moeten krijgen, maar nee, nada.
Ik kreeg door een dame die er duidelijk geen verstand van had diverse compleet andere cameras aangeboden, die ik natuurlijk niet accepteerde.
Deze camera had ik me goed in verdiept.
Ik koop niet blindelings iets heel anders.
Vervolgens kwam ze met een aanbod van "mijn" toestel, toonzaalmodel met onbekende schade, met 50€ korting.
Nou nee, doe maar niet.
Dus uiteindelijk kreeg ik m'n geld toch nog terug.

Afgelopen winter kwam er dan eindelijk weer een nieuw model op de markt, maar was ook al weer uitverkocht voor ik het wist.
Elke ronde werd dat ding flink duurder.
En ik gaf het op.
Ik maakte fotos met mijn tablet, die, zeker toen er een nieuwe tablet kwam, best netjes waren.
Maar wat was dat onhandig.
En toen was ik toe aan een nieuw mobieltijdperk.
Dus een stuk makkelijker fotos maken, dacht ik.
Maar bij inzoemen bleek de kwaliteit gewoon prut.
Leuk voor snelle kiekjes, maar een ijsvogeltje kan ik er niet mee vangen.



De afgelopen weken begon het te kriebelen.
Zeker na de mislukte fotos van de robbentocht.
Ik had daar zo de smoor over in, dat ik toch weer op zoek ging.
En ja hoor, er was weer een nieuwere versie.
Maar wat een geld, echt schrikken.
Daar heb ik dan echt even een paar dagen over lopen bibberen.
Het kon eraf en dus heb ik het gedaan.




Ik heb nog even geen energie om hem te gaan leren kennen.
Maar het is in elk geval een handig formaatje en lang niet zo zwaar als z'n voorganger.


woensdag 7 juni 2023

Soms zit er iets in de weg.

 Vandaag een klein zigzagrondje.
Eerst naar Arrien, om bij het kraampje langs de weg vlierbloesemsiroop te kopen.
Vorig jaar was ze zo lief om me een paar flesjes te brengen.
Nu kan ik het gelukkig weer zelf.


Volgens google maps kon ik verderop een rondje fietsen, maar aan het eind bleek de weg onbegaanbaar en stond er ook nog een bordje eigen weg.
Dus restte me niets anders dan dezelfde weg weer terug te fietsen.


Ik fietste dwars door de stad naar de Vecht.
Het bankje  op de landtong is nu gelukkig omgekeerd, zodat je weer beter uitzicht hebt.
Ik heb er dit keer niet zo heel lang gezeten.
In de volle zon was het knap warm.
En ik ben al bruin genoeg volgens mij.


Soms zit er iets in de weg 
En soms komt daar iets leuks uit voort.
Mijn nieuwe hobby:  In de spiegel fotograferen.


Het lukt steeds beter.


Op de terugweg nog even melk en fruit gehaald.
En nu mag ik op m'n lauweren rusten.
Morgenochtend moet ik weer vroeg op.
Ik ben zo stoer geweest om toch gelijk maar in te zetten op twee keer in de week fysifit.
Hopelijk is het zo vroeg op de morgen nog niet te heet. 

zaterdag 24 juli 2021

Macro met statief


De vlinderstruiken zijn eindelijk in bloei.
Het is opeens een beetje drukker in mijn tuintje.
Nog lang niet zo druk als de afgelopen jaren helaas.
Maar ze zijn er nog.



Een geschikt moment om het statief dat ik vorige maand bij de kringloop op de kop tikte eens uit te proberen en te kijken of de macrofunctie van mijn fototoestel het daarmee beter doet.


Nou dat doet ie dus.
Maar het had nog wel wat voeten in de aarde voor ik een paar redelijke fotos had.
Niet alleen omdat het afstellen van het statief tiende millimeterwerk is, maar mijn fotomodellen zaten ook niet stil.
Had je net alles goed en scherp, floepes daar gingen ze weer.




Na een dik uur en zeker 50 mislukte kiekjes heb ik nu toch wel een klein beetje door hoe het het best werkt.
Veel geduld, focussen op één bloem, stoel erbij en dan maar wachten tot er wat neer strijkt.

donderdag 14 december 2017

Zand, zee, zingen


Vanmiddag heb ik me dan toch nog even op het strand gewaagd.
In de straffe wind vloog het schuim me om de oren.
Ik maakte fotos zonder te kunnen zien wat ik deed.

Vervolgens liep ik door naar Post aan Zee.
Ik had gelezen dat daar een zangmiddag was waar iedereen aan mee kon doen.
Helaas waren er dit keer maar een paar mensen aanwezig, maar begeleidt door piano en accordeon zongen we vol vuur de liedjes mee.
Het was toch gewoon leuk.

Daarna ging ik net als elke middag nog een half uurtje zwemmen in het kleine warme badje in de kelder van "de Graaf van Egmont".
En natuurlijk  had ik het bad weer voor me alleen.



Morgen weer naar huis.
Ik ben moe.
Erg moe.
Te moe.
En dat baart me zo langzamerhand toch wel zorgen.

Alle foto's vind je hier en hier.



woensdag 13 december 2017

Zeeaquarium Bergen aan Zee

Het was geen wandelweer vandaag.
En ik had ook geen zin in een museum.
Dus toen ik zag dat er niet ver van hier een zeeaquarium was, stapte ik in het buurtbusje voor een fraaie duinrit.

De scan in het busje deed het niet dus ik mocht gratis mee.
Alweer een muntjesdag dus.



Als het ergens moeilijk fotograferen is, dan is het wel in zo'n zeeaquarium met veel aangepast licht.
Daarnaast hingen er hier ook nog overal blauwe lichtbakken met informatie.
Ik heb dan ook de meeste fotos zo weer kunnen wissen.



Veel vissen zijn ook gewoon veel te snel.
Zo heb ik heel wat plaatjes van de zeepaardjes geschoten voordat ik een paar goeie overhield.


 Anderen leken gewillig te poseren.


Mijn favorieten zijn toch wel de roggen.


Ze zijn nieuwsgierig en speels en laten zich graag aaien.


Baby rogjes zijn bijna doorzichtig.


Alle fotos zeeaquarium

Bergen aan zee is in de winter uitgestorven dus liep ik weer richting bushalte, waar net het buurtbusje weer aan kwam rijden en de chauffeur me al toezwaaide.
Hij liet me instappen met de woorden: " ik moet wel eerst nog naar Bergen, maar dat vind je vast niet erg".
Nee tuurlijk niet, het was koud en nat en een sightseeing tour in een warm busje zag ik wel zitten.
Ik besloot in Bergen uit te stappen en liep van het busplein naar "de Haaf".
Een conferentiecentrum waar ik als vakbondsjongere meerdere malen workshops bijwoonde.
Het leek me leuk om dat 30 jaar later nog eens terug te zien.


Maar ooh wat was het koud, na een korte wandeling door het winkelcentrum ging ik dan ook maar snel weer terug naar de bushalte.
Wat was ik blij toen ik weer in het aangenaam warme busje door het prachtige duingebied reed.

dinsdag 12 december 2017

Plaatjes en muntjes


 Met dit licht kun je wel plaatjes blijven schieten.
Vorig jaar lukte het me niet om de Jan van Speijk echt mooi op de foto te krijgen.
Inmiddels heb ik toch wat bij geleerd en vond een betere hoek voor een mooi plaatje.


Vorig jaar had ik ze niet gezien.
Dus vanmorgen viel mijn mond open toen ik de vele windmolens tegen de horizon zag verschijnen.
Op de één of andere manier veroorzaken ze onrust in mijn brein.
Ze draaien nl niet gelijk en dat verstoord de rust die ik normaal van de zee krijg.
Met bril af, worden de draaiende wieken onzichtbaar en vind ik mijn rust weer terug.
Maar ze doen het wel weer heel mooi op een plaatje.

Ik heb niet veel gedaan vandaag.
De wind was snijdend koud en zelfs met een warm vest onder mijn van zichzelf al warme winterjas was het nog onaangenaam.
En ik was erg moe, ouderwets moe.
Dus werd het een klein rondje dorp, winkeltjes kijken, wat souvenirs kopen en heel dapper die leuke garens in de uitverkoopbak negeren.

Bij MIX een leuke winkel van sinkel kreeg ik de verdwaalde buitenlandse muntjes uit de kassa, toen ik vertelde hoe ik vroeger altijd muntjes van mijn vader kreeg.


Dat was de tweede keer al deze week.
Maandag kreeg ik bij de supermarkt ook al twee netjes met munten.
Weliswaar van chocola, maar toch.


Ik ben nooit zo van uit eten gaan in mijn eentje.
Zit dan niet echt op mijn gemak en het eten is ook veel te gauw naar binnen als er niemand om mee te praten is.
Maar vandaag kwam ik bijna in de verleiding.
Pannenkoeken met kersen en slagroom klonk wel erg lekker.
Dus deed ik het anders.
Ik kocht een pak pannenkoeken, een blik kersenvlaaivulling en een bus slagroom en ging thuis aan de slag.
En het werd me toch lekker.


Zo ontwaken

Wil ik wel elke dag.


Volgens de normen van onze maatschappij ben ik een kansloze armoedzaaier.


Maar zou het uitzicht in het vijfsterrenhotel aan de andere kant van het dorp veel verschillen met dat van mijn eenvoudige appartementje?


Wat een verschil met vorig jaar, toen alles in een (sprookjesachtige) dikke mist verhuld was.




En ondertussen slapen mijn twee meisjes lekker thuis in de vensterbank, goed verzorgd door twee lieve logees die in mijn afwezigheid in mijn huisje verblijven.



dinsdag 5 december 2017

Zwart-wit














Op facebook zwerven veel "Challenges" rond.
Kettingbriefachtige opdrachten waarbij je een ander uitdaagt.
Meestal houd ik daar niet zo van, vooral niet als je mensen moet nomineren.
Dat voelt ongemakkelijk.
Maar deze vond ik wel leuk:

Uitdaging aangenomen van .....
Plaats 7 dagen een zwart/witfoto van je dagelijkse belevenissen. 
Geen mensen, geen beschrijving. 
Nomineren doe ik niet aan wie het leuk vindt neemt de uitdaging aan en zet er ook 7 dagen 1 zwart/witfoto op. 😉



dinsdag 29 augustus 2017

Paarden

Ik wilde eens wat anders doen met mijn fototoestel, dan bloemen, katten en uitjes.


Jacqueline stelde me in de gelegenheid om haar paarden te fotograferen.


Het werd een boeiende ervaring.


Als zo'n kudde op je af komt rennen terwijl je door de lens kijkt, dan heb je geen idee hoever ze  nog van je af zijn.
En dat was best wel even spannend.


Maar ze bogen natuurlijk op tijd af.


De labradoodle wilde ook op de foto.



En natuurlijk werd ik ook op de gevoelige plaat vastgelegd tijdens een intiem onderonsje met dit prachtige dier.

Naar foto-album

zaterdag 10 juni 2017

De winnende foto

... hing naast die van mij.



Niets gewonnen dus.
Maar wel leuk om er tussen te hangen.


Alle deelnemers kregen een mooi fotoboek.


En dit waren de fotos die ik in overleg met het bestuur van mijn gymclub ingezonden had.