Restjes zeep gebruiken

 

Ik bewaar altijd alle restjes zeep in een bakje en daar maakte ik dan vroeger een nieuw stuk zeep van.
Daar schreef ik heel lang geleden al eens een blogje over.
Maar al jaren wilde de zeep niet meer plakken, dus  liet ik de restjes in het bakje en wreef daar met een natte  washand over.

Affijn ik was dus laatst op vakantie.
Scherts mijn verbazing toen ik bij terugkomst de zeeprestjes mooi aan elkaar geklonken terug vond.
Er was blijkbaar na het douchen wat water in het bakje blijven staan en door zo lang te weken had ik nu dus toch weer een stevig stuk zeep.

Zo leer je weer eens wat bij.

Volgende keer dus een weekje in water laten staan.

Te veel inkijk

Ik kocht  twee jaar geleden of zo een stel Shirttunieken

 Mooie kwaliteit, maar de V-hals was wel erg ruim.

Daar werd bij Bon Prix ook door anderen veel over geklaagd.

Met dragen werden ze nog lager, dus het werd tijd om daar wat aan te doen.

Oke, mijn camera pakt de kleuren van de tweede collage opeens niet goed.
De eerste is een zwart shirt met donkergrijs kant.
De tweede is donkerblauw met donkerblauw.

Android versus blogger: de oplossing

Na langdurig gedoe met blogs maken heb ik dan eindelijk de oplossing gevonden.

Ik liep steeds vast omdat ik hele stukken van het blog in wording niet meer kon zien.

Of omdat de kop met opties spontaan verdween.

Dus switchte ik al maanden heen en weer tussen tablet en mobieltje.

Heel frustrerend.

Op een gegeven moment ontdekte ik dat de bewerkingsbalk bovenin weer zichtbaar werd als ik twee keer het toetsenbord weg klikte en weer opende.

Dat loste al het eea op.

Gisteren ontdekte ik dat je via de drie puntjes rechtsbovenin, vervolgens bijna onderaan Desktopsite kan aanklikken, dan krijg je dezelfde indeling als op je laptop en kun je je hele pagina weer zien en bewerken.

Wel als je klaar bent de desktopsite weer uitzetten, want de navigatie op de site is anders bijna niet te lezen.

Triggerpoint tip

Woensdagavond wilde ik wat van de bovenste plank uit de kast pakken.

Maar bij het omhoog reiken voelde ik een hevige pijnlijke kraak in m'n bovenarm.

Donderdagochtend kon ik echter bij de fysifit probleemloos m'n oefeningen doen.

Donderdagmiddag bij wat dood spul uit de tuin rapen opnieuw een hevige pijnlijke kraak, nu aan de binnenkant van m'n bovenarm.

Vanochtend had ik benenwerk bij de fysifit, maar omdat de arm wel erg gevoelig is ging ik toch even in overleg met de dienst doende fysiotherapeut.

Als ik de ervaring uit leg, draait ze me tot mijn verbazing om en drukt op een plekje achterop m'n schouder.

"Aiiii!!!!"

"Ah", zegt ze: "dat dacht ik al".

En ze geeft me een huiswerkopdracht mee.

Ik moet met een balletje tegen de muur op dat triggerpunt  heen en weer rollen.

Thuisgekomen zoek ik het enige balletje dat ik nog in huis heb op.

Het balletje waar mijn oma meer dan 52 jaar geleden in moest knijpen met haar rheumahanden.

Een erfstukje dat ik altijd bewaard heb.

Ze zit nu vast op haar wolkje te glimlachen.

Maar ja, toen kwam de uitdaging.

Hoe krijg ik dat balletje op de goeie plek?

Marlien zou Marlien niet zijn als ze daar niet op wat zou weten te verzinnen.

Dus deed ik het balletje in een afvalzakje en hing dat over mijn schouder.

Zo kon ik met mijn andere hand het balletje vrij makkelijk op de juiste plek hangen.

Waarna ik tegen de deur het balletje over de pijnlijke plek kon draaien.

Dream Bottle: Magic House

Als ik dan toch een uitstapje maak, dan doen we er nog maar eens wat anders bij.

Kleiner dan een Book Nook, groter dan een blikje is dit glazen bakje.

Maar net als bij een Book Nook begint het weer met boekjes.

De volgende dag freubel ik een koffertje met een deel van de inhoud in elkaar.

En daarna heb ik alweer vierkante oogjes.

Omdat het deksel een beetje schuin op de koffer moet staan, zit ik een eeuwigheid met de deeltjes in mijn handen tot de lijm enigszins droog is.

Ach ja, een mens moet wat te doen hebben.

Het koffertje wordt gevuld met documenten en flesjes die opgebouwd zijn uit iniminie kraaltjes.

Stel je voor:

 In elke hand een pincet met een kraaltje.

Tussen de kraaltjes een druppeltje lijm.

Zo zit je minuten lang doodstil tot ze vast zitten.

En zo komt er elke keer dat ik er voor ga zitten weer wat  bij.

Documentjes.

Een hoedje.

Twee uilen.

Drie ingelijste toverstafjes.

En een grotere staf op een sokkeltje.

Deze magier is geslaagd voor het eindexamen.

Door de spanning om het huis, bleef het een paar weken liggen.

Maar op een middag zette ik de kast in elkaar.

De kast is gevuld met heel veel priegelige dingen en je kunt hem straks in het stolpje van alle kanten bekijken, dus erg smokkelen is er niet bij.

Opnieuw duurde het een paar weken voordat ik weer een stapje verder kwam.

Mijn hoofd zit te vol en dan is het moeilijk concentreren op dat minigepuzzel.

Deze keer maakte en vulde ik het bureautje.

Een flesje viel tijdens het vastlijmen om en bleef omvallen, maar ach, als je mijn bureau ziet dan ligt er ook vanalles kriskras.

Het gaat al aardig opschieten nu.

De kandelaar kan niet los staan, maar een pincet geeft uitkomst voor de foto.

Rechts van de stoel een brandertje met een glazen bol gevuld met "geen idee".

Langzaam komt het einde in zicht.

Bijna alle losse onderdeeltjes zijn klaar.

Dan kan ik het tafereeltje gaan opbouwen.

De eerste meubeltjes staan op hun plek.

Het deksel is ook bijna klaar.

En dan eindelijk, na m'n vakantie, de laatste loodjes.

Onder de versiering op het deksel zit een schakelaar verborgen.

Staat de cirkel in het midden, dan brand er een lichtje in de stolp.

Staat ie opzij, dan is het lichtje uit.

En dit is het eindresultaat.

In het glas moeilijk te zien.

Daarom ook nog even fotos zonder glas.

Tip:

Zo ziet de bovenkant van mijn hand eruit na een half uurtje freubelen.

Waarom?

Ik veeg de lijm van m'n vingers en het te veel aan lijm van de onderdeeltjes er aan af.

Zo houd ik schone vingers en schoon materiaal.

Daarnaast druppel ik er ook kloddertjes lijm op, waar ik met een pincet de kleine onderdeeltjes in doop.

Opgedroogd trek je het er zo af.

Geen geklieder.

 

Vakantie deel 6 van 8

Zaterdag 5 april:

Ik had wat aarzeling om te gaan zwemmen.

Het park is aardig volgestroomd.

Maar zo vroeg was het nog goed te doen

Er zat weer wat meer beweging in m'n been gelukkig.

Bij de glijbaan staat een duidelijk bord dat kinderen onder de zes jaar er niet op mogen.

Toch zijn er ouders die zich daar niets van aan trekken.

Dat ging vanmorgen bijna goed mis.

De vader ging zitten, wilde een ukkie van hooguit 1,5 op zijn schoot zetten, maar gleed al weg.

Het kleintje schrok en zou zo richting de open trap lopen.

Gelukkig stond opa er achter.

Die greep het kind, maar ging toen met kleine en al onderuit, de glijbaan op.

Mijn hart stond twee keer stil.

Ook stond er dat je niet onderaan de glijbaan moest blijven hangen, maar zo snel mogelijk onder de afzetting door moest gaan.

Maar nee hoor, de hele familie ging lekker chillen daar.

Ben ik nou dom als ik daar geen snars van begrijp?

Ik moest nog even bij de receptie zijn en mocht weer een lekker rijp banaantje meenemen.

's Middags fietste ik naar Twente Decadente.

Ik wilde nog een cadeautje kopen voor die vriendelijke man die me maandag weer komt ophalen.

Ik ben hem zooooo dankbaar.

Had niet door hoe hard ik hier aan toe was.

En dankzij de fiets kon ik nieuwe dingen doen en voelde ik me weer even echt vrij.

Ik fietste via een achteruitgang van het park de weg op.

Het eerste stuk ging prima.

Vervolgens wilde de Googledame me een smal uitgesleten karrenspoor op sturen.

Dat zag ik niet zo zitten dus koos ik ervoor om nog een stukje verder te rijden.

Dat leverde me een smalle lange geasfalteerde weg op.

Ik moest af en toe wel even de kant in om een auto te ontwijken.

En oooh wat was de wind over het open terrein koud zeg.

Daarna moest ik een stukje over een mooi breed stevig zandpad.

En het laatste stukje was een puinpad waarbij m'n splinternieuwe vulling er zowat weer uitrammelde.

Bij Twente decadente kocht ik zakjes paaschocolade voor m'n onvolprezen chauffeur en voor mijzelf.

En op een bankje in het zonnetje dronk ik een glas witte chocolademelk, voor ik de terugweg aanvaardde.

Terug moest ik het eerste stuk weer over de puinweg (links) en vervolgens stuurde de Googlemevrouw  me een ander pad op (midden) dan waar ik heen over gekomen was.

Na honderd meter ben ik met moeite weer omgekeerd.

Het pad zat vol enorme kuilen en opstekende boomwortels.

Zelfs voor een ATBer niet te doen.

Laat staan voor mij.

Toen ik het fijne pad op draaide (rechts) begon de Googledame te mekkeren: "ga terug, ga terug".

Dat hield ze bijna het hele stuk vol.

Ook op de daarop volgende asfaltweg bleef ze bij elk zanderig zijpaadje opperen dat ik af moest slaan.

Nou echt niet hoor.

Navigeren met m'n nieuwe telefoon is nog best lastig.

Ik heb nog geen bevestiging voor aan het stuur.

Kan haar ook bijna niet verstaan.

Vrijdag fietste ik met het ding in één hand, aan m'n oor, wel gezekerd aan m'n  keycord, voor het geval ik hem los moest laten.

Maar echt handig was dat niet.

Dus verzon ik ter plekke een tijdelijke oplossing met behulp van m'n keycord en een haar elastiekje.

Zo dicht bij m'n hals, dat ik er niet op kon kijken, maar haar wel goed kon horen.

Terug naar deel 5 van 8

Naar deel 7 van 8

Ramenwasles

 Het is weer tijd voor een tip.

Voorlopig de laatste.

Een oudje, want zelf ramen wassen lukt mij al een paar jaar niet meer.

Maar deze tip heeft mij jaren geleden fantastisch geholpen, dus hopelijk heeft er iemand nog wat aan:

"Gisteren" kreeg ik ramenwasles.

Want verstand van ramen wassen had ik voor geen meter.
Kleine ramen lukte me altijd nog wel, maar grote ramen daar bleef ik altijd wel ergens een vlek, een druip of een streep houden.
Ik ken alle tips over uien en oude kranten, en heb in de loop der tijd heel wat verschillende schoonmaakmiddelen gebruikt.
Tot nu toe waste ik m´n ramen met een plantenspuit met StMarc en een trekker en een ouwe doek.
En vooral niet te nat want dan werd alles er omheen ook nat.

Maar mijn `leraar` van gisteren is er één van dikhout zaagt men planken.
Niks getut met plantenspuit.
Een teil met sop, gewoon van afwasmiddel (Klokzeep in dit geval), een grote autospons en zo'n eng aanvoelend doekje.
Met de spons werd een flinke hoeveelheid sop over het raam verspreid.
Met de wisser werd het weer droog getrokken.
Na elke streek de wisser even langs het doekje halen (jaaaaaa dat deed ik dus wel altijd al ).

 

Maar de gouden tip was toch wel de manier waarop hij een groot raam streeploos droog krijgt.

Begin met de trekker vanuit de kant strijk eerst vanaf de linkerkant naar het midden.
Bovenaan beginnen en dat doe je verschillende keren tot je onderaan bent

Vervolgens doe je het zelfde vanaf rechts.

In het midden blijft dan een smalle strook nat over.

En die trek je met één haal van de trekker van boven naar beneden droog.

Streeploos!

En oh ja, dat enge doekje is ook handig om kleine plekjes vlekkeloos bij te werken en natuurlijk voor het houtwerk ;-)

Sokken tip

Busy Bessy's uitdaging om elke maand een tip te plaatsen is afgelopen, maar ik ga nog even door.

Ik heb jaren een sokkentik gehad en heb dus echt een enorme la vol sokken.

Daar schreef ik hier al eens over.

Ik vond vorige maand een foto die ik een jaar eerder maakte van mijn weessokken.

Ik heb er vaak veel en dat terwijl ik geen sokkenvretende wasmachine heb.

Die sokken blijf ik altijd een eeuwigheid bewaren hopende dat de andere helft nog tevoorschijn komt.

Af en toe vis ik de stapel onderuit de kast en dan blijkt dat ik er inderdaad wel weer een paar kan verenigen.

Maar er blijven ook mysterieuze enkelingen over.

En dan heb ik geen idee meer of die er al heel lang of kort liggen.

Nu kwam ik op het idee om die stapel te vergelijken met de foto van een jaar eerder.

Als er sokken op staan die er toen ook al op stonden, dan kunnen die weg.

Uitzondering zijn de sokken waar ik meerdere paren van heb, zoals de gestreepte exemplaren.

Die kan ik verenigen als er van een ander paar eentje stuk gaat of zoek raakt.

Afgelopen december lag dit onderin de kast

En inderdaad staan er een aantal sokken op die er minstens al een jaar eenzaam liggen te zijn.

In het afgelopen jaar is het aantal nogal eens gewisseld.

Sommige sokken vonden hun maatje, anderen raakte ze weer kwijt.

De teller stond toen op 30.

In december op 22, waarvan er 7 weg konden, 6 op de reservebank liggen en die stapel groenen kom ik even niet uit.

Heb ooit een hele lading groene sokken van een tuincentrum gekocht, 3 paar voor een euro of zo.

Die lijken veel op elkaar, maar zijn allemaal net weer even anders van tint of boord of lengte.

Is dus goed mogelijk dat ik de verkeerde bij de verkeerde gevoegd heb.

Kom ik vanzelf weer tegen, of niet, en dan gaan ze er over een poosje alsnog uit.

Zoiets geldt ook voor de roze.

Dus die krijgen nog even het voordeel van de twijfel.

En zo ziet het er nu uit.

Links 4 sokken waarvan ik meerdere paren heb en die dus op de reservebank mogen blijven.

En rechts nog maar 5 weessokken.

Oh ja, de tip is dus: "maak af en toe een foto van je weessokken, dan kun je zien wat er steeds overblijft".

Natuurlijk alleen handig als je net zo'n sokkenchaos hebt als ik.

Zilver poetsen

 Het is weer tijd voor de uitdaging van Busy Bessy

Ik heb er altijd al een broertje dood aan gehad.

Vingers die nog dagen zeer doen, na een middagje poetsen.
Dus inmiddels waren al mijn theelepeltjes behoorlijk zwart uitgeslagen.

Jaren geleden las ik ergens iets over aluminiumfolie en maagtabletjes.
Dus dat ging ik toen maar eens uitproberen.
Folie in een bakje.
Lepeltjes erbij.
Twee maagtabletjes.
Kokend water erover.
Maar na een paar uur waren de tabletjes nog niet opgelost.
Tabletjes geprakt en doorgeroerd.
Toen ik de volgende ochtend weer keek waren mijn lepeltjes nog steeds zwart.
Teleurgesteld pakte ik een doekje om ze af te drogen.
En zie zonder moeite verdween het zwart.
Wat een gemak.
Geen zere vingers meer.

Tegenwoordig doe ik het met soda en dat gaat net zo goed

Moeilijke plekken schoonmaken

Jaja het is alweer tijd voor de uitdaging van Busy Bessy.

Dit schreef ik 11 jaar geleden op m'n huishoudblog.

Aangezien ik daarmee gestopt ben, hevel ik hem over naar dit blog.

Het blijft een goeie tip, al kan ik zelf inmiddels al een paar jaar niet meer veilig op een huishoudtrap staan.

Er zijn plekken in huis waar ik met geen mogelijkheid op een normale manier bij kan.

Zo moest ik voor het hoekbovenkastje in mijn keuken vervaarlijk bovenop het keukentrapje gaan staan wankelen om  het bovenop schoon te maken.
Met de huishoudtrap kon ik niet dichtgenoeg bij de hoek komen. Levensgevaarlijk.
Dat deed ik dus alleen maar als er iemand bij was.
Want stel dat ik val en niemand het merkt.

Vandaag raakte ik met iemand over dat lastige kastje aan de praat en Eureka, die kwam met een goede oplossing:
Neem een vloerwisser of een ramenwisser met een lange (bvk niet flexibele) steel.
Draai er een  dweiltje om en soppen maar.
Het gaat perfect.
Ik kan veilig op de grote huishoudtrap staan en toch bij de moeilijkste hoek bovenop komen.

Repareren

Ik heb van huis uit meegekregen dat je kleding als het even kan repareert.

Vroeger ging het elastiek van je onderbroek door een tunneltje.

Was het elastiek uitgerekt, dan trok je er een nieuw elastiek door.

Later zat het elastiek er zo vaak zo lullig bovenop gestikt, dat het stiksel vaak al met één of twee keer dragen knapte.

Ik zigzagde dat dan weer vast, maar werd er om uitgelachen.

Tegenwoordig zit het elastiek er zo in dat het niet meer te vervangen is.

Dan kun je niet anders meer dan een verder nog goede onderbroek weg gooien.

Van mij mogen de tunneltjes weer terugkomen.

Af en toe ga ik er een uurtje voor zitten om losgeraakte naadjes weer vast te zetten, gaten voor zover mogelijk te repareren, etc.

Wie katten heeft weet dat het niet te voorkomen is dat je gaatjes in je kleren krijgt.

Kleine gaatjes repareer ik niet meer.

Dat valt vaak nog meer op dan het gaatje.

Maar met liefdevol getrokken winkelhaakjes moet je wel iets doen.

Ik gebruik daarvoor de boerenhemdensteek aan de achterkant.

Deze steek rekt mee en dat is in tricot wel handig.

Echt mooi krijg je het niet meer, maar voor officiele gelegenheden trek ik wel wat anders aan.

En dan heb je van die kleding van kwaliteit verbandgaas.

Als dat niet goed afgewerkt is dan zijgt het gewoon weg (foto 1).

Ook daar gebruik ik de boerenhemdensteek, maar dan op de buitenkant. (foto 2)

Daarna stik ik de stof nog een keertje door op de binnenkant. (foto 3)

Ik meen me te herinneren van 45 jaar geleden op school, dat dit een Engelse naad genoemd wordt.

Of was het nou juist een Franse?

En dan ziet het er voorlopig weer netjes uit (foto 4)

Nou ja voor zover je het mag verwachten van zo'n goedkoop gevalletje.

Als ik het zelf gemaakt zou hebben dan zouden de strepen keurig doorlopen.

Dat kost meer stof natuurlijk.

 

Handschoenen

En dan is het weer tijd voor de tip van de maand, voor de uitdaging van Busy Bessy

Dit is misschien wel de onnozelste tip ooit, maar ik ontdekte het pas op m'n 62de.

In mijn vorige huis had ik een kastje met laatjes in de hal staan. 

Elk soort had z'n eigen laatje.

En ik greep nooit mis.

Een laatje voor mutsen en petten.

Een laatje voor sjaals.

Een laatje voor been en arm warmers.

En eentje voor handschoenen.

Hier heb ik een smal gangetje, dus alles ligt door elkaar in een krat in de trapkast.

Het is altijd een zoeken naar een tweede handschoen.

Waarom heb ik me nou nooit eerder gerealiseerd dat je handschoenen op dezelfde manier bij elkaar kunt houden als sokken?

Gewoon de rand van een handschoen om alle twee omvouwen.

Bij dunne handschoenen zo nodig nog een tweede keer.

Vrieskast ontdooien

 Een paar jaar geleden schreef ik dit op mijn huishoudblog.

Aangezien ik met dat blog gestopt ben, red ik af en toe hier een bericht dat ik de moeite waard vind.

Ditmaal een tip voor de maandelijkse uitdaging van Buzzy Bessy.

Waarom ben ik daar nou nooit eerder opgekomen?

 Nou gewoon omdat ik altijd een

 koelvriescombinatie gehad heb.

Dan kun je dit niet toepassen.

Het werd nodig tijd dat ik de vriezer weer eens ontdooide.

Dan zit je altijd met je bevroren spullen.

Zeker in de zomer wil dat wel gauw ontdooien gaan.

Kranten erom, of handdoeken, alles naar de koelste 

plek in huis sjouwen, het blijft onhandig.

Vanmorgen kreeg ik opeens het idee, om alles in de

 koelkast te stoppen.

En dat blijkt geweldig goed te werken.

Alleen het brood, dat in de groentela lag, was ietsje

 ontdooid.

Je bespaart er ook nog stroomverbruik van je 

koelkast mee.

Daarnaast vulde ik de bakken van de vriezer met een laagje heet water, dat ik nog een keer verving toen 

het afgekoeld was.

De vriezer was veel sneller ontdooid dan anders en

 er zat toch best een laag ijs bovenin.

Kunststof tuintafel weer netjes

Alweer tijd voor de tweede tip van de uitdaging van 

Busy Bessy

Een paar jaar geleden kreeg ik van iemand een 

kunststof tuintafel cadeau die er nog bijna als 

nieuw uitzag.

Een jaar later legde ik er met snoeien een bos 

takken op, met bovenstaand resultaat.

Allemaal fijne spierwitte krasjes.

Ik kon wel janken.

Ik kreeg een tip om hem in te wrijven met 

olijfolie, zonnebloemolie of babyolie.

Daar zou ik bij plastic nooit opgekomen zijn.

Ik ging met een doekje met een klein beetje 

olijfolie aan de slag.

Binnen een mum van tijd zag mijn tafel er weer 

keurig uit.

Wel moest ik de tafel nog meerdere keren na 

wrijven met een schone doek, tot alle overtollige 

olie er weer af was.

Afhankelijk van de weersomstandigheden moet 

je het na een week of zes herhalen.

Ik heb inmiddels een grote verkleuring op het 

blad, maar ook dat verdwijnt met een beetje

poetsen.

Vorig jaar probeerde ik het eens met baby olie,

maar dat was geen succes.

Huishoudschema als je een onregelmatig leven hebt

Busy Bessy plaatste een uitdaging op haar blog om elke tweede vrijdag van de maand  een tip te plaatsen.

Ik ben een dag te laat, dus hoop dat ik niet gediskwalificeerd wordt.🤪

Onderstaande schreef ik drie jaar geleden op mijn blog over huishoudperikelen dat ik inmiddels gestopt ben.

Niet lang daarna ging mijn leven op zijn kop.

Alles werd anders en ik dacht niet meer aan dit plan.

Ik heb nu 2 uur in de week een hhhulp voor de te zware  basis dingen zoals stofzuigen en badkamer en keuken en af en toe wat extras.

En m'n boodschappen doe ik voor 95% online.

De dingen die ik zelf kan doe ik ook het liefst zelf.

Ik ga dan ook dit plan, zei het in een veel lager tempo en binnen mijn kunnen, weer oppakken.

En geef het hier als tip mee.

Ooit heel lang geleden, na een lange periode van stevige gezondheidsproblemen ( oa chronische vermoeidheid), kreeg ik een tijdje hulp om mijn huishouden weer op poten te krijgen.

Ik zei gelijk al dat schemas met vaste dagindeling voor mij niet werkten, omdat dat in het honderd liep als ik weer een poosje een terugslag had en niet veel kon.

Na stapje voor stapje geholpen te zijn met een grote opruim en schoonmaak beurt van het hele huis, werd er dan toch een schema opgezet.

Wat binnen een paar weken al onderuit ging omdat ik een flinke griep kreeg en nog maanden uitgeput was.

Dan keek ik op het schema en was de kamer aan de beurt terwijl de keuken veel dringender om een lappie vroeg etc.

En dan raakte ik al gauw het spoor bijster.

Het schema had een vaste indeling.

De wekelijkse taken verdeeld over de dagen van de week.

Dan waren er ook nog  dingen die maandelijks, per kwartaal of half jaar gedaan moesten worden.

Het werd nooit wat met mij en schemas.

Ik heb een veel te onregelmatig leven (in normale omstandigheden)

Ik bleef maar wat aan rommelen.

Nu begon ik gisteren maar weer eens aan het opruimen van de bijkeuken, die meer een schuifkamer is.

Alles wat in het rond stond naar buiten om overzicht te krijgen.

Flink stofzuigen.

En dan weer sorteren en inruimen.

En vandaag was de keuken aan de beurt.

Aanrecht, kastdeurtjes en fornuis soppen.

Schone vaat opbergen.

Vuile vaat in de vaatwasser.

Kattenbak verschonen.

Stofzuigen en een dweiltje over de vloer die hier en daar grijs zag van het gritstof.

En opeens bedacht ik me dat zo'n schema ook anders kan.

Geen vaste dagen per week.

Maar vaste indeling die flexibel te hanteren is.

Ik deel mijn huis in zeven blokken.

1. Bijkeuken en schuur 

2. Keuken

3. Huiskamer

4. Hobbykamer

5. Badkamer

6. Halletje, trap en voorzolder

7. Slaapkamer

En ik doe 1 op de eerste dag dat ik tijd heb.

2 op de volgende, etc.

Dus niet op maandag tm zondag.

Maar op volgorde van het lijstje.

Dan begin ik bv op maandag bij 1, ben ik die week niet thuis op dinsdag, dus is 2 op woensdag, 3 op donderdag, vrijdag boodschappendag, komt er zaterdag onverwacht visite dan pik ik de volgende dag het lijstje weer op bij 4.

De volgende keer kan 1 dus best eens op donderdag zijn zo.

En als ik te moe ben of weinig tijd heb kan ik ook een taak over twee dagen splitsen.

En dan schuift de rest gewoon weer op.

En de niet wekelijkse dingen, zoals vriezer ontdooien, ramen lappen etc, wat doe ik daar dan mee?

Als ik mezelf nou beloof, dat ik bij elk punt dat ik doe gelijk even kijk of er die keer bij dat punt ook nog iets van die lijst gedaan moet worden, zou dat lukken denk je?

Als het veel werk is, gewoon op de volgende dag oppakken dan.

Book Nook Eternal Bookstore

 Ik zal het maar bekennen: ik kocht er gelijk drie.

En dat voelde heel even enorm decadent.

Maar het kon er vanaf, dus waarom niet he.

Ik heb geen erfgenamen.

Maandag begon ik dus aan nr 5, de tweede van mijn laatste aankoop.

Een boekwinkel in dezelfde sfeer als de vorige Book Nook.

Ik schrok wel even toen ik zag dat ik meer dan honderd boekjes in elkaar moest plakken.

Maar eerst mocht ik de muur versieren met schilderijtjes en plankjes en een lantaarn die niet kan branden.

De achterkant in Jugendstil is echt prachtig.

Achter het deurtje komt straks de batterijhouder en bedrading.

Deze Book Nook heeft geen tiptoets maar een schakelaartje.

Aan de andere kant van de muur komt boven een openslaand raam.

Dat was nog lastig vast te lijmen, maar met een hobbymesje ter ondersteuning lukte het uiteindelijk wel.

Rechtsonder de eerste zes boekjes.

Dit keer geen stickers maar gewoon papier en lijm.

En dat werkt een stuk makkelijker.

Als je een sticker plakt zit ie vast. 

Met lijm kun je nog ff het papier recht schuiven.

Maar wat een priegelwerk zeg.

Ik doe er af en toe tussendoor een paar, anders wordt ik knots.

Linksonder zie je de in de doorgang een trap en op de muur het eerste boekenplankje met boekjes.

En toen  kwam ik er toch niet onderuit: er waren al meer boekjes nodig.

Ik had al een klein beetje vooruit gewerkt.

Alle houtjes los gemaakt en een schuurpapiertje langs gehaald.

Maar het knippen en plakken is nog een hele klus.

Dus heb ik niet alles in één keer gedaan, want ik ging sterretjes zien.

Ook waren er boekjes bij met echte bladzijden.

Waarom weet ik niet, want eenmaal in de kast gezet zie je daar weinig van.

En zo was donderdag de bovenverdieping al een heel eind klaar.

Zie je al die kleine details?

Vrijdag de openhaard, met spiegel erboven, geinstalleerd.

Was erg lastig in elkaar te zetten.

Geen gat-nok verbindingen, alleen lijm en heeeeel veel onderdeeltjes.

En het zithoekje in elkaar gezet, maar nog niet vastgeplakt.

Volgens de beschrijving moest het kleedje helemaal in de hoek, met stoel en tafeltje er bovenop.

Maar ik wil ze wat meer ruimte geven, dus wacht ik even tot de rechterkant klaar is, dan kan ik het beter verdelen.

Het hondje op foto 1 laat ik weg.

Ik vind hem te stripfiguurderig en totaal niet passend in de sfeer.

De bovenverdieping is nu ook van hekwerk voorzien.

Wat zijn die kleine knijpertjes toch handig.

Hoef ik niet oneindig met mijn vingers te blijven drukken.

Tegen de avond nog even een extra uurtje uitgetrokken om alle boekjes vast uit te knippen.

Wat een klus.

Zaterdag alle kaftjes eerst gevouwen om de houtjes en daarna vastgeplakt.

Als je ze eerst zo vouwt is de spanning wat uit het papier en plakt het makkelijker.

Bij de vorige Book Nook had ik veel meer houtjes dan kaftjes.

Bij deze zaten meer kaftjes dan houtjes, dus kon ik ze mooi aanvullen.

De boekjes waar op de foto knijpertje om zitten, waren een stuk bewerkelijker.

Hier zitten nl echt paginas in.

En dan was er ook nog een boekenplank met snelle boekjes 😄.

De boekenkasten in elkaar plakken is een pittige klus.

Ook hier geen enkel nok/gat verbinding te vinden.

Alles moet gelijmd.

Je kunt dus niet lekker doorgaan.

Elk onderdeeltje dat je vast zet moet je wachten tot de lijm droog is voordat je er een volgend onderdeeltje aan kunt zetten.

Af en toe moet je ook even afstand nemen en een dutje doen.

En dan is ook de bibliotheek alweer klaar.

Al met al zo'n 19 uur aan gewerkt de rustpauzes niet meegerekend.

Wat ik wel gek vind is dat ik nog zoveel boekjes over heb.

Ik heb er al veel meer geplaatst dan in de beschrijving stond.

Meer kan ik er echt niet kwijt.