Blog reacties lukken niet

 Ik kan al een paar dagen bij diverse mensen (oa Adriaantje en Joke) niet meer op hun blogs reageren.

Heel vervelend.

Hebben meer mensen hier last van?

Anderhalf jaar later gaat de kogel toch nog door de kerk

Herinneren jullie nog hoe ik 1,5 jaar geleden nee moest zeggen tegen een hartstikke leuk, maar volledig gestripte maisonette waar ik zo snel in moest dat ik niet eens in oplossingen kon denken?

Uiteindelijk hebben zeven mensen er vanaf gezien en nr acht is een half jaar bezig geweest voor ze erin konden.

Vrijdag 21 augustus kwam de andere hoek in de aanbieding.

Ik stond anderhalve dag op 1 toen zakte ik naar 3 en twee dagen later stond ik toch weer op 1.
Op de laatste avond dook er toch nog iemand voor me, die woensdag ook al heel snel het huis accepteerde.
Stress weg en eindelijk weer een redelijke nacht slaap.
Maar donderdagavond keek ik voor het slapen gaan per ongeluk nog even in de app.
En toen stond er opeens iets anders wat ik niet begreep.

Weer een doorwaakte nacht.
Vrijdagochtend al vroeg gebeld hoe of wat, omdat ik smiddags weg moest.
En toen bleek ik toch aan de beurt.
Gelukkig kon ik die ochtend al terecht en de onvolprezen R2A die er bij mijn vorige verhuizing voor zorgde dat alles op een rijtje bleef ging mee.
Ik ging net voor vertrek ook nog even finaal door m'n rug dus het begon al goed.

Natuurlijk wist ik van de vorige keer al hoe het huis ingedeeld was.

Maar dit huis heeft meer voordelen.

Een eigen stukje galerij, dicht bij de lift en trap.

En leuke zijraampjes.

Daar viel ik jaren geleden al voor.

Toch lukt het me nog niet om blij te worden.

Alles is zo dubbel.

Ik heb een hartstikke leuk huis waar ik zo  gelukkig ben geweest.

Maar mijn gezonde verstand weet dat dit een kans uit duizenden is en dat er straks eindelijk ruimte komt voor dingen die ik steeds maar uitstel en hopelijk te zijner tijd ook wat meer rust in m'n hoofd.

Vanmorgen in alle vroegte kreeg ik de eindbevestiging dat het huis definitief van mij is.

En nu moet ik weer wanhopig op zoek naar hulp, want R2A is een kanjer maar  met z'n twee redden we het echt niet.

Weessokken update

 

Ik schreef er hier al vaker over.

Bij mijn recentste sokkenupdate eind vorig jaar ging het eigenlijk best al de goede kant op.

De twee nagenoeg nieuwe groene sokken zou ik  weg doen, maar dat vergat ik.

En laat ik nu een paar weken geleden achterin m'n sokken la toch nog de andere twee vinden.

Verkeerd samengevoegd.

De sneakersokjes heb ik weggedaan.

Die draag ik toch al niet graag.

En alle anderen van toen  heb ik zowaar hereningd.

 En dit is de nieuwe stand.

Van die gestreepte sokken had ik veel paren.

Daarvan zijn er weer een aantal stuk gegaan.

Die zijn dus niet zoek, maar deze kunnen nog gebruikt worden als er van een ander paar wat stuk gaat.

Al zal dat binnen afzienbare tijd wel een keer ophouden.

Van de turquoise en zwarte heb ik ook meerdere paren, dus zinvol om te bewaren.

De tweede gele zit nog in de wasmand.

Rondje Archem Eerde

Ik zet niet elk fietstochtje hier meer op.

Sommige tochtjes heb ik al zo vaak gedaan dat ik er niets nieuws meer over te melden heb.

Maar vandaag ging ik een route die ik grootdeels nog niet eerder gedaan had.

Vorig jaar bezocht ik de Archemerberg en vandaag viel mijn oog op Huis Archem.

Maar helaas kun je daar niet dichtbij komen. 

 

Niet getreurd, want het afwisselende landschap, met bos en glooiende velden, was een genot om door te fietsen. 

Al gauw kwam ik bij de Beneden Regge aan.

En even verderop bij het stuw en de vistrap waar ik jaren geleden al eens met Anne was.

Tot mijn verbazing bruiste het water flink.

Dat had ik nog niet verwacht.

Ik heb er heerlijk gezeten op een picknickbank en natuurlijk raakte ik al gauw in gesprek met andere genieters.

Over het prachtige landschap en natuurlijk over de Easy Rider.

En hoe ontroerd ik nog steeds kan raken als ik door m'n trike dingen kan doen zonder afhankelijk te zijn.

De terugweg nam ik een andere route via Landgoed Eerde.

Google stuurde me over een alweer schitterende route,  deels onverhard, maar goed te doen.

Onderweg kwam ik lang een paar jonge stieren die dolenthousiast luidkeels loeiend naar het hek kwamen rennen toen ze me zagen.

Even verderop stonden een paar jonge dames met hun kindermeisje.

Zij loeiden een stuk rustiger naar me.

Het laatste stuk zandpad was hotseknotsig.

Ik had m'n hoogste ondersteuning nodig om er overheen te komen.

Maar al gauw kwam ik op een bekend fietspad.

Google trakteerde me een stuk verderop nog op een mooie afslag en toen kwam Ommen alweer in zicht.

Thuisgekomen was ik knap moe, want ik had toch maar even 22km op de trappers.

Maar wat was het genieten.

Wat een mooie sprookjesachtige rit.

Er is weer eens een bom ontploft

 

Het kwam weer eens op als poepen.

Al is het moment misschien niet echt slim.

Ik zit nog steeds niet erg best in m'n energie en loop al een maand met een pijnlijk geblesseerde golferselleboog.

Maar als het komt dan komt het en dan moet het.

Zo'n onstuitbare opruimaanval, waarbij je in eerste instantie een grote puinhoop maakt.

Maar ik besloot om maar eens de tijdschriftenbakken bovenop de kast in m'n hobbykamer door te spitten.

Dat kostte me een paar dagen, stukje bij beetje.

Maar zoals je ziet zat er een hoop bij waarvan ik tot de conclusie kwam dat ik er nooit meer wat mee zou gaan doen.

Ik moet nog bepalen wat ik ervan weg geef en wat ik te koop zet.

Maar dat zal nog wel ff duren, want ik wil ook nog de rest van de kast doorspitten.

Ook heb ik vandaag mijn enige abonnement opgezegd.

Ik vond verspreid door het huis 26 onuitgepakte exemplaren van Vezel.

Een fantastisch blad dat ik iedereen die met naald en draad kunst maakt kan aanbevelen.

Ik dacht elk jaar:

"O och ik verleng het toch maar.

Zo kostbaar is het niet.(€22)

Ik ga er vast weer een keer mee aan de slag.".

Maar nu moet ik gewoon eerlijk zijn 

Ik open ze dus al zeseneenhalf jaar niet meer.

Mijn creativiteit is een heel andere kant op gegaan.

Gek genoeg voelde ik me helemaal weemoedig toen ik de mail verstuurde.

Alsof ik afscheid nam van een stukje verleden, van een droom die nooit uit kwam.

 

Blikje op de Savanne en nog wat materiaalaankopen

 

Ik had vanmorgen naar de kofferbakmarkt gewild, maar ik kon me er niet toe zetten.
Achteraf maar goed, want er was nogal wat consternatie.

En het regent.

Eindelijk.

Dus sliep ik uit (hard nodig).

En deed traag wat huishoudelijke taken.

Vorige week kocht ik op de kleedjesmarkt een sleutelhanger met een girafje.

Ik wist dat ik al eens een ander girafje uit een kringloop meegenomen had dus kon ik daar eindelijk wat mee doen.

Het vrolijk gekleurde tonijnblikje nam ik tijdens mijn vakantie bij die Grenze mee.

 Met een restje papier, goudgrit, wat plastic bladertakjes en kerstlint, had ik al snel weer een simpel, maar lief blikje klaar.

Ik heb inmiddels een aardige voorraad materialen en blikjes en een vracht aan ideeën die nog uitgewerkt moeten worden.

Soms mis ik nog het juiste blikje of een passende achtergrond, soms heb ik een perfect blikje waar ik nog geen inhoud voor heb.

Dit Parijse blikje bv is heel plat, daar passen geen 3D objectjes in, dus zoek ik nog naar plaatjes of platte voorwerpjes in de juiste sfeer.

Na maanden zoeken naar Steampunk materiaal ben ik gezwicht voor een grote aankoop.

Echt te veel om allemaal in blikjes te gebruiken, maar ik heb ook een idee voor een wandversiering.

En degene van wie ik het overnam, gebruikte het voor sierraden.

Dat lijkt me ook wel wat.

Voor blikjesvullers is er de facebookgroep: tafereeltjes in blikjes en doosjes

Petitie tegen het afschieten van katten

Overijssel overweegt om zwerfkatten af te schieten. 
Friesland doet dat al jaren. 

Dat is dieronvriendelijk én onnodig. 

Het kan anders. 

Help mee en voorkom dat meer provincies katten gaan doodschieten.

Teken de petitie!

 

Teken de petitie en help mee het doodschieten van katten te stoppen!

Waarom is het belangrijk?

Er is een diervriendelijk alternatief

Provincies willen het aantal zwerfkatten terugdringen. Dat is heel goed mogelijk zonder daarbij gezonde dieren af te schieten. Met de TNRC-methode worden katten gevangen, gecastreerd, gechipt en ondergebracht bij een eigenaar. Op veel plekken in Nederland wordt deze aanpak al jarenlang succesvol toegepast. 

Veel ‘zwerfkatten’ blijken helemaal geen zwerfkat

Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 86% van de gevangen ‘zwerfkatten’ gewoon een eigenaar heeft. Dankzij de TNRC-methode komen die katten weer veilig thuis. Zonder die aanpak waren deze verdwaalde huiskatten doodgeschoten.

Teken de petitie

Friesland moet stoppen met het afschieten van katten. Overijssel kan nog kiezen voor een diervriendelijke aanpak. Alle overige provincies vragen we te blijven kiezen voor diervriendelijk beleid om ook in de toekomst geen katten dood te schieten.

Deze petitie is een initiatief van:

Dierenartsen van Caring Vets en Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde

Samenwerkende dierenbeschermingsorganisaties: De dierencoalitie, Dierenbescherming , DierenLot, Dier&Recht, Nederlandse Federatie Dierenhulp Organisaties, Sophia-Vereeniging, Stichting Zwerfkatten Nederland en Vier Voeters

Kattenbeschermingsorganisaties
Dierenambulance Witte Gerrit 
Dierenasiel de Bevelanden
Dierencentrum de Ark
Dierenopvang Koningen
Dierenopvang Maasland
Dierenopvang 't Heerveld
Dierenopvangcentrum Westland (DOCW)
Dierenopvangtehuis De Bommelerwaard
Dierentehuis Arnhem
Dierentehuis Hoorn
Dierentehuis 's-Hertogenbosch e.o.
Dierentehuis Ter Marse
Dierenwelzijnscentrum Adventure
Dierenzorg Zaanstreek
Dierenzorgcentrum Louterbloemen
Elkie Stichting - dierenopvangcentrum Tholen
Het Dierenhuis
Huis van Dina
Kat in Nood
Katten Kenniscentrum Nederland
Kattenopvang Bastet 
Piet Hellemans - Dierenarts en Veterinair Consultant
Regionale Opvang Zwerfdieren Eindhoven
Stichting Adoptiekittens Midden Nederland
Stichting Amsterdamse Zwerfkatten - SAZ
Stichting Cat Search & Rescue  
Stichting de Kattenhulpdienst
Stichting de Kittenmand
Stichting Dierenambulance Hoeksche Waard
Stichting Dierenambulance Vianen en omstreken
Stichting Dierenasiel Crailo
Stichting Dierenasiel Walcheren
Stichting Dierenhulp
Stichting Dierenhulpverlening Woerden
Stichting Dierentehuis ’t Schuthok Den Helder e.o.
Stichting Dierenwelzijn Zeeland
Stichting Dutch Animal Rescue
Stichting Flappus
Stichting Haags Dierencentrum
Stichting Hanna - Dierenthuis De 8e Hemel
Stichting Help de Zwerfkat
Stichting Hokazo
Stichting Katimo 
Stichting Kitten en Co
Stichting Kattenbos
Stichting Kattenmand
Stichting Kittenopvang Moederloos
Stichting Kittenopvang WeBa
Stichting Kitty-Cat
Stichting Loes voor Dieren
Stichting Poezenbende
Stichting Poezensnuitjes
Stichting Rijpickerwaard
Stichting Scheldekat
Stichting Superkatten
Stiching The Kitten Factory
Stichting Villa Vacht
Stichting Wetland Cats
Stichting Zuiderzee Zwerfdieren
Stichting Zwerfdier
Stichting Zwerfkat Boxtel
Stichting Zwerfkatten Rijnmond
Stichting Zwols Dierenasiel
Werkgroep Verantwoord Kattenbezit

Via een omweg eindelijk opgelost

Soms zijn de wegen waarop iets opgelost wordt echt wonderbaarlijk.
De afgelopen 5 jaar bleef grof vuil in een hoek van m'n  tuin staan, omdat ik het niet kon wegbrengen.

Dat zou wel opgelost worden als ik ging verhuizen, dacht ik.

Maar ja dat huis is er nog steeds niet.

En er kwam iedere keer wat bij.

Toen er ook nog een ouwe kast in de bijkeuken uit elkaar viel moest er toch een keer een oplossing komen.
Paar weken geleden eens bij het meldpunt vrijwilligers geinformeerd, die hadden daar officieel niemand voor, maar ze wist misschien nog wel iemand.

Gisteravond werd ik gebeld.

Ik herkende naam en stem van een vrijwillig chauffeur van een zorginstelling om de hoek die ook wel bijspringt bij de Uitbus.

Maar hij meldde zich tot mijn verbazing namens Automaatje.

Maar ik had geen Automaatje afspraak.

"Kan ik morgenmiddag even het grofvuil bij je ophalen?"; vroeg ie.

"Nou graag!"

Nu moet die hoek nog een keertje schoongemaakt worden.

En als de klimop haag weer aangegroeid is, dan ziet het er weer bewoond uit.

Een paar maanden geleden werd ie door een vrijwilliger te rigoreus  onderhanden genomen, terwijl al drie keer gezegd was dat ie er af moest blijven. 😡😭

De achtertuin ben ik nu best wel weer even tevreden over.

Hij is in elk geval lekker groen.

Op naar de volgende dingen die om een oplossing vragen.

Forellen eten in Ter Apelkanaal

Vanmorgen om half twaalf reed de Uitbus gevuld met vrolijke dames weer eens voor.

Ook deze keer was ik de laatste die instapte.

Dus kreeg ik het plaatsje achter de chauffeuse.

Gelukkig had ze de stoel ver naar voren, zodat ik met wat kunst en vliegwerk af en toe m'n onwillige knie wat kon strekken.

De tocht ging dit keer via de Hunebed Highway naar het noorden.

Vlak onder Musselkanaal kun je bij Ter Apelkanaal in de visvijvers van De Slegge op forel vissen.

Dat gingen wij niet doen. 😃

Bij de vijvers is ook een restaurant waar je forel kunt eten.

Het eerste wat we te horen kregen was dat de forel op was.

De vrachtwagen die ze bracht had vertraging opgelopen en er was daardoor geen tijd meer geweest om ze te roken.

Dat was balen, want daar hadden we immers een hele reis voor gemaakt.

Na wat heen en weer gepraat bleek er nog wel wat te zijn, maar niet genoeg voor negen personen het hoofdmenu op de kaart.

Een broodje of een salade kon nog wel.

De salade werd voor deze keer aangevuld met garnalen.

Ik heb een garnalenfobie, dus mijn buurvrouw aan tafel nam ze enthousiast van me over.

Verder smaakte de salade prima hoor.

Erna maakten we een mooie tocht door Drenthe richting Gees, waar we bij Talenti een toetje gingen eten.

Nou toetje zeg maar toet.

Zo'n enorm bord met ijs en vanalles erop en eraan heb ik zelden gezien.

En lekker dat het was.

Ja, toen was het al weer tijd om op huis aan te gaan.

En nu wordt het hier ietwat stiller met de Uitbus.

Er is zoveel animo voor, dat ze met een ander, eerlijker, verdeelsysteem gaan werken.

Tot nu toe was het:"wie het eerst komt het eerst maalt".

Dat vond ik eigenlijk in m'n hart al nooit zo eerlijk.

Nu mag je nog steeds op alles wat je wilt inschrijven, maar je moet  nummeren wat je het allerliefste wilt.

Ze gaan hun best doen om je per twee maanden de bovenste twee op het lijstje te geven.

En de rest is afwachten of er wat overblijft.

Ik vind het heel begrijpelijk en absoluut eerlijker en gun het iedereen.

Maar voor mezelf natuurlijk toch wel jammer, omdat ik weinig alternatieven heb en een te lege agenda.

**********

Voor wie minder bekend is met bloggen:

Als je op de andersgekleurde woorden klikt dan kom je op de betreffende pagina of website.

 

Nieuwe oogst

 

Toetje uit de tuin.

Ze waren ongelofelijk zachtfris van smaak.

Ik had met deze hete droge zomer veel zuurder verwacht.

De witte druiven moesten er ook nodig af.

Die zaten vol oorwurmen.

Dus ze staan nu onder water.

De paar die ik geproefd heb, zijn friszuur.

De blauwe druif heeft dit jaar maar één tros.

Die moet nog even doorrijpen.

Honing halen

Het is er dit jaar nog niet veel van gekomen om op zondag te gaan fietsen.

Ik was of te ziek, of te moe, of het regende (ja heus) of bloedheet.

Nu ik zag dat de temperatuur alweer omhoog schiet, besloot ik dus om vandaag maar even een frisse neus te halen.

Geen grote, want ik ben nog steeds niet fit.

Maar even naar het honingkastje van Lisa tegenover de Bootsman.

Lisa is duur, ze heeft maar één volk, maar haar honing is erg lekker en haar potjes zijn altijd cadeautjes om te zien.

Soms koopt ze nog wat bij van een grote imker uit de omgeving.

Zijn honing smaakt anders, ook prima, maar er zit volgens mij meer paardebloem in.

Lisa is al jong begonnen een paar jaar geleden.

Ze heeft 1 volk, dus haar honing is gauw op.

Maar zelfs als het niet haar honing is dan gun ik haar de klandizie.

Normaal sla ik daarna rechtsaf het fietserstunneltje in en verder naar het stuw.

Maar dat is me vandaag even te ver, dus besluit ik links het bos in te gaan, de weg die ik laatst nam toen ik die fijne grote campingstoel ging ophalen.

Zo ver ging ik vandaag niet.

In het bos fietste ik langs een beek, die aan het eind van het bos onder de weg door dook.

Daartegenover staan lange banken.

Daar ben ik lekker in de schaduw gaan zitten.

Mensen kijken.

Veel toeristen, ook boeren met enorme ladingen hooi achter of voor de trekker.

Een vrouw op de fiets riep naar me: "Wat heerlijk he".

En ik riep terug: " Nou zeker!".

Wat woon ik toch in een prachtige streek.

En toen besloot ik een andere route terug te nemen.

Nou dat heb ik geweten.

Het eerste stuk was een stevig breed onverhard pad door het bos.

Dat ging prima, maar daarna werd het één lang hotseknots karrespoor.

Zelfs in de hoogste ondersteuning liep ik af en toe vast.

En wel vier keer riep Google dat ik linksaf moest, maar dat waren overwoekerde, duidelijk allang in ongebruik geraakte wandelpaadjes met een paal ervoor.

Mijn vullingen rammelden er bijkans uit.

Wat was ik blij toen het pad een asfaltweg kruiste.

Daar ben ik gauw op afgeslagen.

Alles bij elkaar maar elf km op de teller.

Een stuk minder dan een paar maanden geleden en mijn streven van 30km ga ik dit jaar nog niet halen.

Even naar de kinderkleedjesmarkt

Vroeger: 
pak m'n tas, haal de fiets uit de schuur, tuindeur door en wegwezen.

Zet ter plekke gekomen de fiets op slot.

Tegenwoordig:

Pak m'n tas, helm, accu, telefoon en breng ze naar de bank naast de tuindeur.

Haal m'n rollator uit de trapkast, rij hem door de huiskamer, keuken, bijkeuken en tuin.

Vouw hem op, zet de armen in de laagste stand.

Zet de tuindeur open aan de haak.

Haal de driewieler uit de schuur.

Schuif de zware accu onderop.

Zet hem tegen diefstal extra vast met een kogelslot.

Kantel de onderste steun voor de rollator in de juiste stand.

Zet de bovenste haak zo hoog mogelijk.

Sjouw de rollator op z'n plek.

Schuif de haak omlaag zodat de rollator goed vast zit.

Tas gaat in het mandje en tegen diefstal wikkel ik de band om de leuningen.

Helm op.

Fiets de tuindeur door manoevreren.

Dat past net.

Tuindeur loshaken en op slot.

En gaan.

Aangekomen een plek zoeken waar dit gevaarte van bij elkaar ruim 2,5 meter veilig kan staan.

Liefst zo dat men er geen gewone fietsen voor zal stallen.

Want die kan ik niet opzij slepen.

Rollator afladen en weer op maat maken.

Tas losmaken en in rollatortasje stoppen.

Helm in het andere tasje.

En dan kan ik het marktje gaan verkennen.

Ik kocht er:

Een glas met klaprozen voor een dubbeltje.

Heb laatst een paar glazen gebroken.

Een fruitschaal van 3€ om de oliebollenschaal, met zwarte teksten, waarop ik mijn aardappelen bewaar, te vervangen.

En van de kleinzoon van één van onze uitbuschauffeurs een giraffe voor een dubbeltje.

Ik gaf hem 20 cent.

Voor de rest zag ik geen enkele bekende.

Dus ging ik al gauw weer op huis aan.

Waarbij ik het ritueel met de fiets weer in omgekeerde volgorde afhandelde.

Echt ik ben nog steeds blij met die fiets en ook met m'n  sjieke rollator.

Maar kun je voorstellen dat ik hier vaak gewoon te moe voor ben?