Vliezen maken 2

Bee-dag

Vanmiddag was weer de maandelijkse Bee.

Ooit ontstaan uit cursisten van diverse quiltgroepen uit de wijde regio.

Nu wordt er vanalles gedaan.

We beginnen altijd met het bewonderen van elkaars werk.

De een was bezig met leuke kippenpannenlappen haken, de ander breide aan een trui, de derde liet kleine tasjes gemaakt van een rits zien, er waren meerdere quiltwerkjes te bewonderen en ik had mijn laatste doekje voor m'n project 75 bij me.

Laatst zag ik dit lapje op Facebook en ik vond het zo leuk dat ik het wel moest kopen.

Ik wil er een kubus mee maken.

De kartonnetjes die ik ooit voor een vergeten projectje kocht, zijn een slag groter dan de vierkantjes.

Dus moet er nog een randje omheen komen.

Daarna een laagje fiberfil eronder.

En ik kreeg de tip om gedeeltes door te stikken, dan krijg je wat relief.

Vanmiddag knipte ik de lapjes, maar ik moet thuis nog op zoek naar stofjes voor de randjes, want de stroken van Kaffe Fasett die ik meegenomen had deden het er niet bij.

Te druk.

Dus ging ik verder met mijn Sue Spargo lapje.

De rechter is nog niet af.

En daarna heb ik er nog tien te gaan.

Tweede inspiratie uit de microcosmos

Ik had laatst beloofd dat ik een tweede zou maken.

Ik kon nergens meer het oorspronkelijke ontwerp vinden, dus maakte ik een nieuwe.

Ik had een leuk rood ondergrondlapje uitgekozen, maar toen ik de gaten in het vilt geknipt had, bleek dat totaal niet te werken.

Ik spitte mijn hele quiltlapjeskratje door, maar alles wat ik er achter legde gaf gewoon niet het effect waar ik op hoopte.

Bloemetjes, stipjes, het deed het allemaal niet.

Een groen gestreept lapje had ik al een paar keer in handen gehad, maar ik vond die strepen totaal niet bij het idee wat ik van microcosmos had passen.

Tot ik het er toch maar eens achter legde.

En bingo het bleek het juist wel goed te doen tegen het blauw en rood.

Bijna zonder dat ik het kon zien, met m'n blurry oog, naaide ik telkens een klein stukje vast.

En ik ben dik tevreden met het resultaat.

Ook hier vraag ik jullie weer, welke van de vier spreekt je het meeste aan?

Ik twijfel tussen rechtsboven en rechtsonder.

Inspiratie uit de microcosmos

Jaren geleden maakte ik een serie kaartjes op basis van Zentangle, al hield ik me niet altijd aan de strenge regels ervan.

Zo ging ik ook eens uit van foto's van de microcosmos.

Laatst vond ik die kaartjes terug en er bleek leuke inspiratie bij te zitten voor m'n project 75.

Dit kaartje vond ik erg geschikt, maar toen ik naar m'n  nieuwe inspirerende quilt en zo Bee ging, bleek ik het kaartje niet bij me te hebben, dus maakte ik een nieuw ontwerp.

Ik was toch niet zo blij met deze versie.

Dus maakte ik een nieuwe mal.

Sorry wit op wit op wit op wit 😉.

En toen bleef het een maandje liggen om te bezinken..

Ik speldde vervolgens de mallen op het vilt en met een klein puntig schaartje knipte ik de vlakjes open.

Toen ik de lapjes over elkaar legde bleek het nog niet helemaal naar het zin.

Dus maar weer alles aan elkaar gespeld en met een klein schaartje nog wat randjes aangepast.

Vervolgens maakte ik een proefje om te kijken wat het effect zou zijn als de lagen op elkaar genaaid zouden worden.

Ik was nl bang dat dan het diepte effect zou verdwijnen.

Maar ja het moet toch op de eoa manier aan elkaar en ik ben nog heel ouderwets wars van lijmen.

Maar ik vond volgens mij een mooie oplossing door alleen het zwart vast te naaien.

Dan zorgt het losse rood voor diepte.

En toen begon de klus van alle gaten vastnaaien.

Dat was een mooi werkje voor in de vakantie.

Even vier kanten op gedraaid.

Welke vind jij het meest aansprekend?

Achteraf vind ik het eerste ontwerp toch ook wel leuk, dus wie weet ga ik dat nog eens maken.

Werk in uitvoering

Ben aan vanalles bezig, maar nog niets af.

Daarom vandaag maar eens wat fototjes van eea in wording.

Ik heb me weer laten verleiden door een Book Nook.

Twee zelfs.

Ben er al een hele tijd mee bezig, maar mijn creatieve brein vraagt steeds meer om andere activiteiten.

Er liggen ook nog een paar andere bouwpakketjes, maar ik heb het gevoel dat die nog wel een tijdje blijven liggen.

 

's Avonds bij de tv brei ik regelmatig wat pennen aan mijn oranje vest.

Ik vind het resultaat met het verloopgaren erbij erg geslaagd.

Vorige week is de maandelijkse Bee weer begonnen.

Ik ben met een Mola voor m'n Project 75 bezig.

Binnenkort begint ook de brei en haakclub weer.

M'n grannysprei heeft deze zomer stil gelegen.

Ik ben op bijna driekwart met aan elkaar haken. 

Daarna moet er nog een rand om.

Herinner je je deze nog?

Het begon met een restje garen uit de kringloop, dat een zoom loom lapje werd.

Ik vond de foto met de drie bolletjes zo leuk dat ik daarop in ben gaan haken.

Letterlijk 😉, want ik haakte er cirkeltjes bij.

Ook weefde ik een proefje met heel dun garen.

Glanzend voeringstofje eronder.

En toen werd het opeens een doekje voor m'n Project 75.

Uiteindelijk vond ik  de compositie een slag gekanteld sprekender. 

En dan zie ik opeens op de detailfotos, dat er nog een speld zit 😆.

 

Zelfstandig op vakantie deel 3 van 5

 Ook deze dag begon weer met baantjes zwemmen en vierkantjes weven.

Ik probeer wat af te kikken van internet.

Want dat achter m'n schermpje hangen begint de spuigaten uit te lopen.

Het lukt nog niet erg.

Maar het weven helpt me wel een beetje.

Het is volkomen Zen.

De restjes die ik bij de kringloop mee nam waren al gauw weer op.

Dat hele kleine restje werd al een kunstwerkje op zich.

Daar ga ik iets mee doen in het kader van  Project 75

(Zie voor meer: klik)

Er begon zich eindelijk ook weer een idee te vormen over wat ik met mijn voorraad zou kunnen doen.

Maar dat moet ook al wachten tot er een huis gevonden is.

Het moet daar dan maar net kunnen.

Dus ik zeg er nog niets over.

Ik had wat plannen voor de middag, maar het was erg warm, ik had ook wat last van een oude blessure en ik besloot om lekker thuis te blijven.

Althans dat was de bedoeling.

Ik kwam er te laat achter dat het kampwinkeltje alleen 's ochtends open was.

Dus stapte ik toch maar weer op de fiets richting de Spar.

Waar ik me rot schrok van de prijzen.

2 plakken kaas voor €1,99.

Dat is toch niet normaal meer.

En dat deed ik dus niet.

Tweede huisje rechts zat ik

Later die middag maakte ik nog een rondje over het park.

Ik heb werkelijk nog nooit een park gezien dat zo vol gebouwd was.

Het is een grote mengeling van diverse generaties.

Op zich heeft dat ook wel weer wat.

Op de parken van de grote ketens is het allemaal eenheidsworst.

Maar ooh, je kunt hier in het hoogseizoen vast over de hoofden lopen.

3km op de teller 😁

Ufo af oh

Ik vond een lapje blauw katoen dat een perfecte ondergrond vormt.

En hoe leuk is het gestreepte tricot bandje, zo over die lelijke rand!

Ik heb het geheel even met spelden om het schildersdoekje gespannen, om te zien hoe het wordt.

Nog even de kreukels uit de stof strijken.

Van UFO naar WIP

Ik hou me nog steeds aan m'n kwartiertjes tuin en creatief afmaken.

Nu laat ik niet alles zien, want een afgezaagde tak is afgezaagd en een gerepareerde bh is ook niet boeiend.

Deze UFO ligt er al jaren.

Toen ik er aan begon was het gewoon een proefje, om er achter te komen of weven op een breiring goed zou gaan.

Het ging niet helemaal goed er bleef te veel ruimte over.

Dus weefde ik de kieren vol in een ander kleurtje.

En toen verdween het in een doos, want ik verhuisde kort erna. 

Ook toen had ik al het idee dat het een scheepje nodig had.

En dat heeft ie vandaag dan eindelijk gekregen.

Ik was heel benieuwd hoe het zou blijven als ik het van de breiring afhaalde.

Ik haalde een draad door elk lusje dat ik eraf haalde.

Het oranje garen is wat stug en daardoor blijft het mooi in vorm.

Nu nog bedenken hoe ik het af wil maken.

Leuk stofje erachter in elk geval.

En een bandje/kantje oid op de rand, want die is niet echt mooi.

Het wordt in elk geval weer een deeltje voor het Project 75 waar ik tien jaar geleden heel enthousiast aan begon en waarvoor ik al heel wat halffabrikaten gemaakt heb.

Er zijn er ook een paar echt af.

Maar of ik er ooit 75 af krijg? 🫣

Ik betwijfel het ten zeerste, maar we zien wel waar het schip strand.

Het is in elk geval leuk om er weer eens mee aan de gang te gaan.

UFO = unfinished project 

         = onafgemaakt projectje

WIP = work in progress 

         = werk in uitvoering

Goede voornemens

 Goede voornemens moet je nooit in december maken.

Bij de zoveelste poging om m'n hobbykamer weer eens opgeruimd te krijgen, zette ik vanmorgen alle UFOs, die in één hoek stonden, maar weer eens op een rij.

Van links naar rechtst:

Achter:

- ik breide een warme muts en kol, maar tot op heden zijn de losse draadjes aan de kol nog niet weggewerkt.

Het was ook geen megakoude winter.

- daaronder een hele stapel kleding die wat aandacht nodig heeft.

Waaronder drie nieuwe broeken met veel te zwak elastiek in de band.

Goed elastisch band heb ik al lang gevonden, maar ik was ze inmiddels echt vergeten.

- m'n grannydeken.

Daar word nu maandelijks één avond aangewerkt.

- een mouwloos vest waaraan ik nog niet zo lang geleden begonnen ben.

- een multicolor breirol.

Hij is al 3,5 meter las ik hier.

Dus ik ga hem afhechten.

Vind het wel genoeg.

- de mooie zittingen die ik ooit borduurde voor de rotanstoelen die ik toen had.

De stoelen sneuvelden op den duur één voor één.

Een paar jaar geleden begon ik eindelijk eens met ze aan elkaar te naaien.

Het moeten twee prachtige kussens worden.

Voor:

Een gordijntje van omhaakte ringen, die bedoeld was voor mijn smalle keukenraampje, maar waar ik met de verhuisplannen even niet aan verder ga.

Hopelijk komt er een mooi plekje voor in m'n volgende huis.

Ik heb gelukkig meer dan genoeg ringen en garen om er nog iets anders van te maken.

Ooit begon het als tas😂 maar zoals wel vaker veranderde het plan.

 - Daarnaast een rond weefsel waar nog een bootje op gemaakt moet worden.

Een van de vele halffabrikaten voor m'n project 75.

- een heel groot tafellaken waar ik ooit aan begon.

Toen kocht ik een ronde tafel en bleef het liggen.

Ik heb het rode garen niet meer en het is ook niet meer te koop.

Wel heb ik nog een paar andere kleuren van hetzelfde liggen.

En heb ik alweer 18 jaar een tafel die groot genoeg is.

Maar of ik die in een volgend huis nog kwijt kan?

Ook dat blijft dus nog even liggen totdat dat duidelijk is.

En als laatste de Hygge cal die ik ooit maakte.

Hij moet nog gevoerd.

Het is een omslagdoek, maar hij bleek veel te klein.

Misschien toch maar eens afmaken en hem als tafelloper gebruiken.

En dat is nog lang niet alles.😲

Maar laten we het eerst hier maar even op houden.

Mijn goede voornemen?

Elke dag minimaal een kwartier iets creatiefs doen.

En een kwartier tuinieren.

Behalve als de dag al erg vol is.

Je (creatieve) weg vinden

 Als je verhuist naar een andere plaats, dan moet je er op rekenen, dat inburgeren een paar jaar kost.

Zeker als je niet werkt, niet kerkelijk bent en geen kinderen hebt.

Al woon ik hier al bijna zeven jaar, ik begin nu pas het gevoel te krijgen dat ik ingeburgerd raak.

Daar zit natuurlijk ook de pandemie en mijn ziekte en daaropvolgende  vele maanden van immobiliteit tussen.

Dus eigenlijk ben ik voor mijn gevoel pas 2½ jaar bezig.

In het begin struin je alles af, en daarvan valt een heleboel weer af.

Maar dan langzaamaan beginnen de plekken waar je je wel thuis voelt te groeien.

Het koor, de Uitbus, Fysifit, die waren er al een tijdje.

En af en toe een leuke workshop elders met Girly.

En natuurlijk spelletjesbuurvrouw.

Daarbij kwam in januari een maandelijkse haak en breiclub, waar ik eindelijk weer eens aan de slag ben met m'n granny sprei.

Ik zocht ook naarstig om weer eens wat te kunnen doen met artquilten/mixed media en dergelijke.

Maar kon dicht bij huis maar niets vinden.

Dus wilde ik zelf iets gaan opzetten.

Tijdens het haken zei iemand: "oh dat is wat voor Z", maar Z zei dat dat nix voor haar was.

"Maar het is vast wat voor Y".

Z en Y ken ik beide van de fysifit.

Dus sprak ik haar daar de volgende keer aan.

"Nee": zei ze heel stellig.

En er volgde een stilte.

"Maar ik heb wel wat voor jou".

Blijkt ze al 25 jaar zo'n groep te hebben.

Nou dan ga ik natuurlijk niet verder zoeken.

Vanmiddag was het dan zo ver.

Y en anderen hadden vanalles mee genomen om te laten zien en ik had ook wat dingen mee.

Er was gelijk een klik.

Zo leuk om eindelijk mensen te spreken die van dit soort dingen houden.

Door alle bezichtigingen en de ideeën die daaruit voort kwamen kwam er niet veel uit onze handen. 

Ik kwam één cirkeltje verder met m'n Sue Spargo projectje.

Maar het borrelt sinds tijden eindelijk weer van ideeën.

Nu ben ik nog op zoek naar een zanglera(a)r(es) om mijn techniek weer wat op te krikken.

Z en Y zijn overigens willekeurige letters.

Het vertelt gewoon wat handiger.

Vakantie deel 4 van 8

Donderdagochtend was mijn been zo stijf dat ik grote moeite had met opstaan en gaan zitten.

Gelukkig niet al te pijnlijk, maar wel onhandig.

Ik ging wel lekker het zwembad in, dat ik grootdeel van de tijd alleen had.

Schoolslag ging niet, maar krabbelend heb ik toch lekker relaxed wat rondjes gezwommen, gebubbeld en gedreven.

In de parkwinkel kocht ik broodjes voor de lunch en trakteerde mezelf op een magneet voor m'n verzameling en een potje zeer aparte Reggevallei abrikozenconfiture met rozemarijn, gember en limoen.

Het rook niet lekker en ik moest even aan de smaak wennen, maar kan het nu toch wel waarderen.

Niet zo mierzoet als gewone jam.

Omdat m'n been nog zo stijf was, bleef ik lekker thuis.

Ik versierde, na een jaar stilstand, eindelijk weer eens 2 rondjes op mijn, op Sue Spargo geinspireerde, doekje.

Nog 13 cirkels te gaan.

En daarna genoot ik van het zonnetje dat mijn terras bereikt had.

Als de zon er eenmaal is, is er op het terras nergens schaduw.

Na een uur in de volle zon hield ik het dus wel weer voor gezien en besloot binnen een poging te doen om de achterstand in m'n tekendagboek in te halen.

Dat was schrikken.

De laatste tekening was van december 2022.

Ik heb dus nog aardig wat in te halen.

Terug naar deel 3 van 8

Naar deel 5 van 8

Een beetje van Sue en steeds meer van mij

Lolo en ik waren een weekje weg.

Het driedelige verslag daarvan komt de komende dagen op mijn blog.

Vakantie is een ideaal moment om iets nieuws te proberen en blokkades te doorbreken.

Op pinterest zie ik al jaren de cirkels van Sue Spargo langs komen.

Ze zijn zo leuk.

Mooi moment om ook een heel oud concept van tig jaar geleden uit de kast te halen: project 75.

Ik heb nog maar 13 jaar om het af te maken 😉.

Dus ging er een tasje vol materiaal mee.

Dag 1:

Was de dag van aankomst en deed ik nog niets.

Dag 2:

De eerste stap was technisch.

Dat is niet zo'n uitdaging.

Eerst tekende ik op de achterkant van de stof een vlakverdeling.

25 vakjes van 5x5cm

Daarna reeg ik de lijnen met een afstekende kleur.

Daarna knipte ik 25 rondjes in verschillende kleuren uit restjes vilt.

Voor de eerste rondjes gebruikte ik een mal die ik nog heb uit de tijd dat ik technisch tekenaar was.

Maar tekenen op vilt ging niet fijn met kleermakerskrijtpotlood of quiltmarker.

Dus na een paar rondjes gebruikte ik het eerste rondje als mal om de rest van de rondjes langs uit te knippen.

Dag 3: Na uitgebreid bestuderen van de rondjes die ik op pinterest verzameld heb, maakte ik mijn eerste rondje "op z'n Marliens".

Dag 4: Rondje 2 tm 4

Tip:

Past je naald niet door het kraaltje?

Gebruik dan een Willemientje om de draad er door te trekken.

Dag 5: Rondje 5 

Dag 6: Rondje 6

Iets uitgeprobeerd dat ik op pinterest zag.

Het is net een spinnenweb waarvan de draden tegen elkaar geschoven zijn.

Dag 7: rondje 7 tm 10

Bij sommige rondjes weet ik gelijk wat ik er mee zal doen, bij anderen wil het niet zo vlot.

Dag 8: tijd om weer naar huis te gaan.

Nog 15 rondjes te gaan.

Werk in uitvoering

Omdat het weefwerk op sommige plaatsen niet mooi strak werd ben ik er met ander garen tussen gaan rijgen.
Dit vraagt gewoon om een scheepje.
Maar ik moet nog even een idee krijgen hoe ik dat ga aanpakken.
De cirkel past mooi op één van mijn 75 doekjes.

Eigenlijk ben ik al jaren geleden gestopt met tassen maken, maar toen een oud klasgenootje me vroeg om er één voor haar te maken voelde ik me zeer vereerd.
Alleen gooide en hardnekkige blessure ruim een jaar roet in het eten.
Maar nu mijn werkkamer weer in orde is en mijn arm het steeds beter doet, kon ik er eindelijk aan beginnen.

De spirits of live cal dreef me tot wanhoop dus ik ga steeds meer mijn eigen gang.
Zo zijn nu beide helften in hetzelfde patroon.
En ook de vierkantjes maak ik op dezelfe manier als de eerste helft.
Met de driehoeken ben ik toch niet zo blij.
Ik vind de grote vlakken niet bij de rest passen.
Daarbij kwam ik er achter dat ik ze met een te dikke naald heb gehaakt.
Ik moet het hele stuk dus toch uithalen en denk dat ik dit deel ga vervangen door een streeppatroon.

De randjes van deze week waren erg eenvoudig.
Ik heb in de bovenste een kleurtje toegevoegd en de ruimte tussen de blokjes 1 kruisje breder gemaakt.

Jong talent

Toen ik 17 was maakte ik op school dit hondje.
De school mislukte, maar het hondje bleef.
Ik ga hem inlijven bij project 75, dat heeft ie na 38 jaar in de kast wel verdiend.

Van de week schreef ik al over mijn eerste kennismaking met tye & dye.
Maar ik was vergeten dat er nog eentje was.

En op dezelfde cursus maakte ik kennis met textielkrijt.
Heerlijk primitief.
Het moest een kussentje worden, maar mijn uitermate creatieve moeder nam niet de moeite om het even dicht te stikken en als 12 jarige mocht ik niet aan de naaimachine komen.
En zo verdween het met de rest in de kast.
Zou daar de basis van mijn verdere carrière van onafgemaakte werkjes liggen?

Het pronkstuk van die cursus vind ik nog steeds mijn batik uil.
De lap staat nog steeds stijf van de was, die er zelfs met eindeloos strijken op keukenpapier niet meer uit te krijgen was.

De lichte streep rechtsonder is van het ochtend zonnetje en zit gelukkig niet echt op de lap