Jeugdsentiment

 Marlina van de Bay City Rollers.

Als tiener beeldde ik me weleens stiekem  in dat dit speciaal voor mij geschreven was:

Ik heb nog steeds 6 elpees van ze in de kast, waarvan ik alle 72 nummers uit m'n hoofd kende (en misschien nog wel😂).

Zo eens in het jaar heb ik een sentimenteel dagje en blehr ik ze weer een keertje mee.

Die rooie heeft nu een zusje en ander geklets op de vroege morgen

Ja die rooie dondersteen moest natuurlijk nog een zusje krijgen. Wat geeft ander garen gelijk weer een ander effect he?
Patroontje is van Stip en Haak

Verser ontbijtje kan volgens mij niet: aalbesjes, frambozen, kruisbessen, aardbeien en bosaardbeitjes uit eigen tuin.

Afgelopen week heb ik dan eindelijk een platenspeler op de kop getikt en kon ik een jaar nadat ik ze gekocht had dan toch nog mijn verzameling Bay City Rollers singletjes afluisteren.
Dat werd een middagje ouderwets jeugdsentiment.

 

Van een aardige mij verder onbekende dame kreeg ik een doos met materialen en boekjes en patronen om teddyberen te maken toegestuurd.
Zomaar tegen verzendkosten.
Ze waren van haar overleden moeder en ze wilde ze graag weggeven aan iemand die er blij mee zou zijn.
Dat maakt het lijstje nog te maken weer een beetje langer.

Natuurlijk wil ik met mijn punchmachine aan de slag
en in september ga ik lessen volgen bij Annette Jeukers in Roosendaal.
Daarnaast liggen de inmiddels uitgeknipte patroontjes van de Amishpoppen  te wachten om gebruikt te worden,
heb ik nog ideeën voor sleutelhangers
en inspireren de fotos uit het microcosmosboek dat ik vorige week kocht me in mijn hoofd nu al tot nieuwe Zentangles

En oh ja, er staat nog het eea te koop op Marktplaats, binnenkort komt daar nog oa een stapel kunstboeken bij, maar die moet ik eerst nog even allemaal op de foto zetten.

Bay City Rollers

Ik maakte ze geloof ik toen ik een jaar of 16 was, mijn Bay City Rollerpoppen.
Toendertijd had ik zelfs hun instrumenten van karton erbij en microfoons van ijzerdraad.
Die hebben al lang de geest gegeven, maar mijn poppen zijn bewaard gebleven.
Ik vond ze net in een mandje en heb ze ook even op de BCRgroup op facebook gezet.
Als ik de dames daar moet geloven dan kan ik er rijk mee worden.
Maar ik wil ze natuurlijk niet kwijt

 Op de tweede foto staan andere poppen uit dezelfde tijd.
Het indianenmeisje maakte ik voor m'n zusje voor sinterklaas, maar ze smeet hem na uitpakken woedend door de kamer want ze wilde geen zelfgemaakte cadeautjes.
Het verwende nest.