vrijdag 18 januari 2019

In m'n nopjes

Het begon van de zomer allemaal met een miskoop.
En daarna wilde het gewoon niet meer lukken.
Stoelen genoeg te vinden hoor.
Maar de betaalbare of gratis stoelen waren meestal net voor mijn neus weg.
Of men verkocht ze alleen maar per twee.
En daar heb ik geen plek voor.


Maar gisteren lukte het via MP dan eindelijk toch en kreeg ik dit leuke vrolijke draaistoeltje cadeau.
Het ziet er nog uit als nieuw en mijn geborduurde kussen past er perfect bij.


Woensdag kreeg ik op een van mijn handwerkclubjes een zak met splitzijde.
Aangezien ik zo ongeveer splitzij vreet, zeg ik daar geen nee tegen.


En vorige week kwam ik thuis met deze standaard, gekregen via de weggeefhoek.
Ik denk er over om hem in vrolijke streepjes te beschilderen.
Passend bij mijn andere streepjesspullen.
Het is eiken en ik ben een echt grenen mens.
Vriendlief daarentegen is een eikenfan en vind hem zo al mooi.

donderdag 10 januari 2019

Zo'n dag


Ik ben een beetje erg moe vandaag.
Dus besluit ik om even een frisse neus te halen.
Er ligt nog een stapel verkeerd geadresseerde post en de melk is bijna op.
Als ik de voordeur uit stap, sla ik eerst rechtsaf om een brief aan het andere eind van de straat af te leveren.
Dan loop ik weer terug langs mijn huis en sla linksaf.
Bijna aan het eind realiseer ik me pas dat ik de verkeerde kant op ga.
Dus ik loop weer terug langs mijn huis en verder richting brievenbus voor de rest van de post.
Maar loop gedachteloos de bus voorbij.
Nou ja geeft niet.
Op de terugweg kom ik er toch weer langs.
Bij de supermarkt aangekomen besef ik dat m'n portemonnee nog thuis ligt.
Dus draai ik me maar weer om.
Dit keer vergeet ik niet om de rest van de post in de bus te stoppen.
Thuis gekomen besluit ik dat ik morgen wel melk ga halen.
Ik ben een beetje te moe vandaag.



maandag 7 januari 2019

A-huishoudelijke perikelen

Voor wie het nog niet weet:
 Naast dit blog houd ik al een paar jaar een tweede blog bij, waar ik schrijf over mijn twee linkerhanden voor alles wat huishoudelijk is.


a-huishoudelijkeperikelen

donderdag 3 januari 2019

Bolletjes



Wat heeft u een leuke sjaal juicht de medewerkster van de supermarkt me toe.
En we raken in een lacherig gesprek over de bolletjes, die ik overal rondstrooi.
Net klein duimpje, ik ben altijd terug te vinden zo.

Als ik me even later hardop afvraag wat ik vergeet, roept ze jolig: " Bolletjes vla? Bruine bolletjes?
En ik schiet in de lach.

Even later kom ik haar tegen in een volgende gang en met pretoogjes zegt ze verwachtingsvol: "bolletjes ijs?".

Nee dat was het niet. :-)))

Eenmaal thuisgekomen ontdek ik dat ik yoghurt en melk vergeten ben.

woensdag 2 januari 2019

Wandelen

Tweede kerstdag haalden we even een frisse neus bij Collendoorn.
Daar is op en rond een oude vuilnisbelt een prachtig natuurgebied aangelegd.
Je loopt er het ene moment tussen loofbomen, het volgende verdrink je onder statige dennen en dan klim je 20 meter omhoog en geniet je van het prachtige, in dit geval heiige, uitzicht.
We kwamen ook een verscheidenheid aan kleurrijke zwammen tegen.
Ik was mijn fototoestel vergeten dus jullie moeten het met een linkje doen:
http://www.dedemsvaartsecourant.nl/uit/evenementen/455799/maak-wandeling-over-oude-vuilnisbelt.html

Het nieuwejaar begon met een wandeling langs de Regge, aan de rand van landgoed Eerde, bekend onder de naam "de Steile Oever".
Een schitterend natuurgebied aan de rand van Ommen.
Door de lage zon was het lastig fotograferen.
Uiteindelijk bleek ik de beste resultaten te krijgen als ik m'n camera op sneeuwstand zette.






















Album steile oever


dinsdag 1 januari 2019

Voorbij en nog maar pas begonnen


Wie had kunnen dromen dat in 2018 mijn leven zo drastisch zou veranderen?
Was in de eerste maanden mijn agenda vrijwel net zo leeg als in de deprimerende jaren ervoor.
Vanaf april ontstond er een wervelwind waar die van Alice in Wonderland niets bij was.
Zoveel nieuwe dingen op mijn pad, die voor anderen wellicht heel gewoon zijn, maar voor mij heel byzonder.

Een tweede rigoreuze verhuizing naar weer een andere kant van het land, met achterlating van enkele dierbaren.
Na de chaos die de verhuizing met zich mee bracht was mijn agenda plotseling gevuld met leuke dingen: uitjes, etentjes, ontmoetingen, zingen.
Soms moest ik gewoon even een time out nemen om alles te laten bezinken.
Ook fijne dingen kunnen soms te overstelpend zijn.


Over hoe mijn leven in de laatste maand van het jaar weer volkomen op zijn kop ging hoef ik niets meer te vertellen.

Ik wist niet dat mijn hart zo groot was.
Ik was vergeten hoe het voelt als iemand oprecht van me houdt.
Me mooi vind, waar ik mezelf lelijk vind.
Trots op me is op het moment dat ik me heel klein voel.
Me aanraakt als ik mezelf onaanraakbaar denk.
Ik was vergeten hoe het was om werkelijk mezelf te zijn.
Hoe dankbaar ben ik, dat ik toch nog mag ervaren hoe het is om lief te hebben met heel mijn hart.


zaterdag 29 december 2018

Hij staart me al weken aan

Elke keer als ik de supermarkt binnen loop zie ik hem weer.
Die ene bol.
Heel langzaam zakt ie in prijs.
Meerdere keren heb ik ermee in m'n handen gestaan en toch maar weer teruggelegd.


Vandaag was ie er nog steeds, met alweer een lager prijskaartje.


Je kunt er een vrolijk kussen van breien.
En dit keer kon ik de verleiding niet meer weerstaan.
Voor 2€ kan ik me geen buil vallen.


Thuisgekomen ontdek ik dat er ook nog een rondbreinaald bij zit.
Die dingen zijn funest voor m'n polsen.
Maar met af en toe een toertje breien zal het vast wel gaan.