dinsdag 17 juli 2018

Drukkert

"Za'k 'n drukkert gev'n?", zegt het frêle oude dametje op de parkeerplaats voor de kringloop als ze me ziet worstelen om op gang te komen met mijn onhandig grote aankoop over het stuur gelegd.
"Wat zegt u?", vraag ik verbaast.
Zal ik een drukkert geven?", herhaalt ze.
En we schieten in de lach.
Ze weegt hooguit een derde van wat ik weeg.


Ik was een uurtje daarvoor, met een lijstje op zak, naar de kringloop vertrokken.
En tot mijn verbijstering vond ik er precies de wasmand die ik zocht.
Nu mijn visite in mijn badkamer van het toilet gebruik moet maken kan ik er geen wasgoed meer laten rondslingeren, dus moest er een tweede bij komen.
Maar wie kon nu dromen dat ik, bij de al vele jaren geleden aangeschafte mand (rechts), bij mijn eerste zoekpoging tegen zo'n zelfde aan zou lopen.
Het bleef bij deze aankoop, maar het is wel een goed begin.




zondag 15 juli 2018

Uitpakken en inrichten

Het mag allemaal wat kalmer aan nu, maar toch ben ik blij met elk stapje verder.

In mijn badkamer bleek de douchekraan niet helemaal in orde.
De temperatuur van de thermostaatkraan kon wel omhoog, maar niet omlaag.
En bij 45°c douchen is verre van aangenaam.
Ik kreeg steeds de douchekop op mijn hoofd en het zeepbakje stond vol water.
Er kwam een monteur, die constateerde dat er geen standaard kraan en zo in zat en weer onverrichter zake vertrok om met zijn baas te overleggen, want thermosstaatkranen horen niet tot de standaard inventaris van de WBV.
Een paar uur later belde hij met goed nieuws.
Ik kreeg toch een nieuwe thermostaatkraan van de WBV.
En diezelfde middag werd mijn douche opgeknapt.
Nieuwe stang, nieuw waterdoorlatend zeepbakje en een mooie kraan.

Om het geheel af te maken tracteerde ik mezelf op vrolijk gestreepte nieuwe douchegordijnen.
De oude zagen er door het kalkrijke water in het zuiden des lands niet meer uit.
Het was nog een hele zoektocht om iets kleurrijks te vinden, want de mode schrijft nog steeds wit, zwart en grijs voor.


Donderdagavond hebben twee giebelende zeer melige grijze heren mijn kledingkasten in elkaar gezet.

Vrijdag kreeg ik hulp met uitpakken en opbergen van mijn keukenspullen.
Er is nog één doos onvindbaar.

En vandaag heb ik een begin gemaakt met het uitpakken en in de kast hangen van mijn kleding.
Mijn rug en de warmte onder het dak noopte me om halfverwege te stoppen.
Maar het is heerlijk om weer eens een zomerbroek aan te hebben, na weken uitgetekend te zijn in spijkerbroeken.

Vanmiddag ga ik luieren.

zaterdag 14 juli 2018

Een tuin vol verrassingen

Met al die droogte zou je verwachten dat er van mijn nieuwe tuin niet veel meer over is.
Maar toen ik vanmorgen toch maar eens een rondje door de tuin (of moet ik tuinen zeggen?) maakte, stond het meeste er verbazingwekkend goed bij.
De voortuin op het zuiden is welliswaar niet in optimale staat, maar er staat nog verwonderlijk veel moois tussen de dorheid, dat hardnekkig blijft bloeien.


De zijtuin op het oosten heeft alleen vroege ochtendzon.


In het smalle strookje aan de westkant van mijn achtertuin is het druk.



En de noordkant is hier en daar ronduit uitbundig.


De vorige bewoners hebben hun sporen achtergelaten.


En overal tussen de tegels piepen kleine schattige prachtige viooltjes op.





Alle fotos van mijn nieuwe tuin

donderdag 12 juli 2018

Inhaalslag



Dankzij het gedwongen bankzitten heb ik alle randjes weer ingehaald.

De eerste dagen deed ik er een half uur over om van de bank naar het toilet te hobbelen.
En ik heb een dag of vijf niet recht op kunnrn staan.
Maar maandag begaf ik me met rollator naar het sociaal eetproject 630m van mijn huis.
Ik viel met mijn neus in de boter, want ik mag volgende week gratis mee met hun jaarlijkse uitje.
Gisteren ging ik naar het andere eetcafé op 100m van mijn huis.
Alweer zonder rollator gelukkig.
Met beleid kan ik stapje voor stapje  weer wat uitpakken.
Dus het gaat weer de goede kant op gelukkig.

Vanavond komen twee heren mijn linnenkasten in elkaar zetten.
En ik krijg binnenkort  hulp van twee dames met uitpakken.
En zo komen we steeds een stapje verder.


vrijdag 6 juli 2018

Van de nood ...

... een deugd gemaakt.



Nu ik toch noodgedwongen op de bank zit heb ik mooi tijd om een inhaalslag met Randje per week te maken.
Ik liep twee maanden achter en heb nu drie weken ingehaald.
Dus voorlopig ben ik nog wel zoet.

woensdag 4 juli 2018

Ff optellen

Het begon met een verstuikte middelvinger.
Vervolgens glas in m'n voet.
Toen brak er een paaltje af met als resultaat twee blauwe knieën en een blauw scheenbeen.
Snee in m'n ringvinger.
Bult op m'n kop.
Tig blauwe plekken.
Bank op m'n grote teen, nagel eraf.
En vanmorgen zei dan eindelijk mijn onderrug luidkeels krak.

Yep ik ben verhuisd 😎.


Toch wel handig zo'n aangepaste badkamer.

maandag 2 juli 2018

Auw


Een uurtje voor vriend A komt om mij naar mijn oude woonplaats te brengen besluit ik nog even om mijn vrolijke vloerkleed neer te leggen en de banken te verplaatsen.
Dat gaat goed mis.
Een van de banken blijft even hangen om vervolgens met een klap door te schieten over mijn grote teen.
Die bloed als een rund en de vellen hangen erbij.
De ehbo trommel zit nog ergens in een doos.
En ik vraag R2A, die net belt of ie nog even iets bij me op kan halen, of ie een verbandje mee kan nemen.
Veel tijd om pijn te leiden is er niet, dus pak ik mijn teen maar goed in en trek mijn te ruime tuinsloffen aan.

Met A vertrek ik even later richting het zuiden, onderweg gehinderd door veel traagrijden.
Maar we arriveren op tijd.
De WBV komt even later drie man sterk.
A gaat mee met de inspectieronde, want ik strompel niet lekker.
Het kaalgehaalde huis wordt 100% goedgekeurd.
Dus we kunnen weer naar huis.

Heel het snelwegnet in Brabant blijkt vast te zitten door ongevallen en olie op de weg.
Dus met een flinke omweg komen we uren later thuis, verwelkomt door twee hongerige katjes.


Mijn teen ziet er inmiddels eigenaardig uit.
Maar even afwachten hoe het er morgen mee staat.