woensdag 20 maart 2019

Tuinperikelen

De lente is nu toch echt begonnen.
Een paar weken geleden hebben Anne en R2A de schutting achter de tuin geplaatst.
En nu is dit dus mijn uitzicht.
Ik word er nog niet vrolijk van.


De lente is nu toch echt begonnen.

Er is niet veel budget.
Dus struin ik internet af naar gratis of bijna gratis planten en struiken en heb ik een oproepje op de weggeefhoek gezet.
Ik kocht al twee rozen bij de supermarkt.
En stekken van braam, framboos, kruisbes en aalbes bij een hobbykweker.
MrsHteB stuurde me zaad.
Van Anne krijg ik laurier.
Zaterdag krijg ik Mamoetpoot.
En iemand bood me net stekken aan van ik weet nog niet wat.
Het gaat vast goed komen.


zondag 17 maart 2019

De Weerribben


We wilden graag mee met een rondvaart door de Weerribben, maar we waren te laat met aanmelden en de uit-bus was al vol.
Ook de extra rit die ingelast werd was al vol.
En toen er vanwege de vele animo een derde dag aangeboden werd, was het op een datum dat we niet konden.
Maar vanwege de storm werd deze een week uitgesteld en toen was er alsnog plaats voor ons.

Dit keer geen lange rondreis om iedereen op te halen, want alle deelnemers kwamen toevallig bij elkaar uit de buurt.
Maar wel een mooie rit.

We dronken warme chocolademelk bij Geertien in Muggenbeet.
Nee geen grapje, zo heet dit pittoreske dorpje aan de rand van het water echt.


Daarna stapten we op de boot voor een tocht van 1,5 uur.


Nee deze knappe jongeman was niet in slaap gevallen.
Hij zat me stiekum te fotograferen.


Het besturen van een platbodem is een hele kunst.
Omdat de boot hooguit 45cm onder water ligt krijgt de wind er makkelijk vat op.
En bij een sterke windvlaag kun je zo in het riet vast lopen.



Op de boot kregen we onze  lunch in een mandje.


In de Weerribben vind je veel fraaie huisjes.
Vroeger woningen voor de rietsnijders en de vissers.
Tegenwoordig hangt er een flink prijskaartje aan en zijn het grotendeels tweede huizen.

Zo is het bekend dat Prinses Beatrix  regelmatig hier ergens vertoefd.
Ook Mies Bouwman en de dichter J.C. Bloem hadden hier een huis.


De meeste huizen zijn alleen per fiets bereikbaar.
Het laatste huis ligt 3,5km vanaf de weg.


Er zijn ook huizen die helemaal niet over land bereikbaar zijn.


Alles gaat hier verder per boot.


Er komt oa een bakker en een soort SRV per boot langs.



Je zal maar een nieuw bankstel thuis moeten zien te krijgen 😁.


Of moeten verhuizen 😱.


Maar wat is het er mooi.







Naar mate de rondvaart vorderde nam de wind toe en de schipper moest hard werken om de boot van de kant te houden.
De rondvaart na ons werd dan ook afgelast.
We hebben mazzel gehad.

dinsdag 12 maart 2019

Ze bestaan nog


Het regent flink buiten als de bel gaat.
Op de stoep staan twee natte jongetjes.
"Mevrouw, onze bal ligt in uw tuin".
Dus ik hobbel met m'n griephoofd de achtertuin in, vind de bal en geef hem terug.
De jongetjes wensen me beterschap en gaan weer lekker door met voetballen.

In de regen.

Ze bestaan nog!

maandag 11 maart 2019

Weer een stapje verder

Toen ik verhuisde kocht ik voor een prikkie een grijs bankstel bij mij in de straat.
Ik was er voorlopig mee geholpen, maar bleef uitkijken naar iets dat beter bij mij paste.
In de praktijk waren  ze nl gewoon op alle fronten te laag voor me.
Vrijdag vond ik bij de kringloop dé bank.
(De foto geeft de kleur helaas niet zo mooi weer, hij is helder mosterd)
Hij zit heerlijk, is een stuk hoger, de leuningen ook.
Dat is voor die lange kerel van me ook een stuk aangenamer.


En een leuk stoeltje om de tweede bank te vervangen.
Dat geeft ook meer ruimte in mijn kleine huiskamertje


De kringloop bracht ze vanmorgen en nam het oude verder nog goede bankstel weer mee. (Ondanks de kattenharen)

vrijdag 8 maart 2019

Spirits of life - een jaar later



Eigenlijk kun je het geen spirits of life meer noemen, want ik ben steeds meer mijn eigen weg gegaan, maar ik ben toch superblij met het eindresultaat.

woensdag 6 maart 2019

Een indringer in huis



Mijn katten konden het prima met Anne vinden, tot het "aan" ging tussen ons.
Toen wilden ze opeens niets meer met hem te maken hebben.
Lolo draaide al gauw bij.
Maar Piep bleef op de vlucht slaan als mijn vriendje binnen kwam.
Uiteindelijk haalde ze bakzeil.
Daar kwam wel een hoop slagroom aan te pas. 😂😂😂
Maar nu zijn ze niet meer bij hem weg te slaan.