donderdag 4 mei 2017

Opdat wij niet vergeten




En dan zie ik op tv een klein meisje 
dat vertelt over haar oudooms
 die in het verborgen dorp zaten en verraden en gedood werden.

En dan realiseer ik me
 dat haar oudooms mijn oom gekend moeten hebben, 
die ook in dat dorp in de bossen ondergedoken zat.
En die op diezelfde dag van het verraad
 door de Duitsers met bajonetten doorstoken werd.

22 jaar was hij pas:

 Jaap Luttik

En opeens voel ik intens verdriet door me heen stromen 
om de jongeman die nooit de kans heeft gehad om mijn oom te zijn.
En die ik nooit heb mogen kennen.




5 opmerkingen:

  1. Je hebt hem misschien niet gekend, maar hij is dus niet vergeten!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heftig! Mooi opgeschreven Marlien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig, we mogen zeker niet vergeten.....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Belangrijk om deze verhalen te blijven vertellen, ook (juist) als de "eerste getuigen" er niet meer zijn. Kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen.....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Door het verhaal van dat meisje werd hij opeens levend ipv een onbekende waar ik niet meer van weet, dan hoe hij stierf.

    BeantwoordenVerwijderen