Als je dit leest ben ik alweer thuis.
Kleine Belties, Zaterdag 30 mei:
Na het ontbijt toog ik naar de receptie om wat dingen te regelen.
Daarna door naar het zwembad.
Ik ondekte vorig jaar dat er ook een invalidekleedruimte is via het restaurant.
Dus heb ik nu van te voren gevraagd of ik die kon gebruiken.
Geen gedoe meer met me door een te klein tourniquet wringen en in een veel te klein kleedhokje rondworstelen.
In het zwembad werd ik door diverse mensen herkend van vorig jaar.
Het was gelijk weer gezellig.
Thuis gekomen stond al gauw een technische man voor de deur.
De tv doet het weer.
Hij heeft ook even naar het slot van m'n fiets gekeken.
Maar om te proberen de baard van de sleutel eruit te halen, zou eerst het slot gesloten moeten worden en het risico was te groot dat dat zou mislukken en dan kon ik niet meer fietsen.
Gelukkig had ik m'n kogelslot bij me.
Ik heb het leuke theepakket meegenomen dat ik voor m'n verjaardag kreeg.
Kan ik elke dag een andere smaak uitproberen.
's Middags weer naar de Spar gefietst.
Wat is die winkel toch schrikbarend duur.
Maar het alternatief is 4,5 km x2 fietsen
Dat was met dat weer niet te doen.
Komt je vlees en zo bedorven thuis.
En het zou ook teveel van mijn eigen beperkte energie verbruiken, die gebruikte ik deze weken liever voor leukere dingen.
Dus deed ik maar even of ik rijk ben.
Ook ontdekte ik eindelijk hoe ik de schuifdeur open kon krijgen: gewoon schuiven.
Eh tja, ik ga niet zeggen dat het de leeftijd is, het was gewoon de warmte, maar ik stond er dus de eerste middag aan te trekken. 🤪☺️☺️☺️🤪
's Avonds was er de begroetingsavond.
Ik had geen voorstelling van wat ik kon verwachten.
Het park is Gereformeerd Vrijgemaakt, dus het werd een stichtelijke avond die begon met: "Groot is uw Trouw oh Heer".
Het kwam me heel vaag bekend voor, ik dacht het te herkennen uit de bundel van Johannes de Heer, die ik van mijn opa geërfd heb.
Hij was organist en dirigent van deze kerkgemeenschap in Haarlem.
Er waren verschillende voordrachten, die ik niet altijd even goed kon verstaan.
Één vrouw had een verhaal over de verschillende kerkgemeenschappen in Nederland en dat het toch eigenlijk allemaal één geloof was
Het was knap verhaald, en heel positief met kwinkslagen gebracht.
Ik vond de tekst hier.
En er was een leuk quiz waarbij je zinnen op dramatische wijze moest af maken.
Ik had er 27 van de 30 ingevuld, maar er waren er maar 8 goed.
Nu was het wel zo dat veel van wat ik ervan gemaakt had ook had gekund.
Maar goed het ging om de lol.
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten