Een zwak voor ladenkastjes

Gisteren beloofde ik Elizabeth  een blogje over ladenkastjes.

Daar heb ik er inmiddels aardig wat van.

Ik heb er echt een zwak voor.

Dit zijn mijn eerste.

Ik kocht ze vele jaren geleden in de uitverkoop bij Blokker in Haarlem.

Ze zijn van super stevig karton, maar ik vind ze eigenlijk niet zo fijn.

De laatjes klemmen.

Heb al vele malen op het punt gestaan om ze weg te doen.

Maar als ik dan weer ergens een houten kastje vond was dat al gauw weer gevuld.

En had ik weer geen plek voor de inhoud van deze.

Toen ik pas in brabant woonde kocht ik deze negen kleine maar loodzware eikenhouten kastjes van een man.

Hij had stage gelopen bij een meubelmaker in de buurt van Zwolle.

Die had deze kastjes als proef gemaakt, maar nooit verder uitgewerkt.

Acht zijn van boven open.

De stagiar kocht ze van hem met het plan om ze in een kast te verwerken.

Maar ook bij hem kwam het er niet van.

Dus hij besloot uiteindelijk om ze toch weer te verkopen.

En zo kwamen ze dan bij mij terecht.

Ik ben eigenlijk een echt grenenmens, maar dit is zo uniek, ik moest ze gewoon hebben.

Daarbovenop staat een hele verzameling.

De drie kastjes met etiketjes rechtsonder kreeg ik van een student in Breda.

De rest sprokkelde ik in de loop der tijd bij elkaar.

Het rode kastje kocht ik alhier bij de kringloop toen ik hier pas woonde.

Het had glazen knopjes die er totaal niet bij pasten.

Ik verving ze door grenen knopjes.

Het grijze kastje is precies hetzelfde model.

Het heeft nog de authentieke knopjes.

Ik zou ze ook kunnen vervangen door dezelfde knopjes als bij de rode, om meer eenheid te krijgen.

Want daar heb ik er nog een heleboel van.

Maar ik aarzel nog, want deze zijn ook mooi.

Beide kastjes hebben wieltjes, maar ze rollen niet best.

En zo heb ik dus inmiddels al een aardig wandje met laatjes in m'n hobbykamer.

Als ik de foto zo zie, zou het ook leuk kunnen zijn om ze wat meer te mixen.

Daar moet ik toch eens over nadenken.