Ik ben eigenlijk nooit zo'n circus mens geweest.
Als kind kan ik me vaag herinneren dat ik naar Circus Renz ging.
Ik weet niet meer met wie, maar wel dat het in Haarlem was.
Van het hele gebeuren kan ik me alleen herinneren dat die grote tent veel indruk op me maakte.
Als tiener ging ik nog eens met mijn zusje naar het kleinste circus van Europa.
Mijn zusje had zo met ze mee willen gaan.
Ik herinner me vooral hoe knap ik het vond dat ze met zo'n handje vol mensen een complete serie acts wisten neer te zetten.
Later heb ik nooit de behoefte gevoeld om weer eens te gaan.
Maar nu lag er vorige week een hele stapel kortingskaartjes in de bus en ook een vrijkaartje voor de matinee van vandaag.
Van circus Belly Wien.
Een omstreden circus omdat ze met "wilde" dieren werken.
Maar mag je oordelen over iets wat je niet van dichtbij gezien hebt?
Dus vanmiddag ging ik met mijn kaartje op zak naar het plein hier vlakbij.
En toen ik in het donker mijn plekje bovenin de tribune zocht, bekroop me toch een beetje dat kriebelige gevoel dat je als kind had als er iets spannends stond te gebeuren.
Ik heb geen circusogen, dat werd me al gauw duidelijk.
Ik was vooral gefascineerd door de interactie tussen mens en dier, tussen de dieren onderling en door de ongelofelijke efficiente manier waarmee de tent gerund werd.
Er waren geen knallende zwepen, alleen plagende zwepen waarmee gespeeld werd en aanwijzingen werden gegeven.
Had een dier ergens geen zin in, dan werd het niet gedwongen en legde de stalmeester uit dat het dier gewoon vandaag even geen zin had.
Ik zag waarom sommige paarden aan de buitenrand liepen en anderen aan de binnenkant.
De buitenste hielpen de binnenste door ze de richting aan te geven.
Ik zag een dompteur en zijn tijgers elkaar plagen.
Ik zag hoe twee kamelen een derde die in een dwarse bui was in het gareel hielden.
En ik zag vooral heel veel liefde tussen mens en dier.
En het verdriet om de giraf die afgelopen donderdag nacht opeens dood ging en waarvoor een plekje bij de ingang ingeruimd was om hem te gedenken.
En dan zit je toch met een dubbel gevoel.
(wilde) Dieren horen niet in een circus thuis, maar we eten wel plofkippen en koeien die nooit het daglicht zien.
Kun je dan niet beter een goed verzorgde tijger in een circus zijn?
En waar ligt de grens?
Waarom mogen honden, katten en paarden wel?
En mag een kameel wel of toch weer niet?
Waarom een paard wel en een giraf niet?
Ik kom er niet uit.
zondag 31 augustus 2014
zaterdag 30 augustus 2014
woensdag 20 augustus 2014
Beekse Bergen
Ik was net 18 toen ik met het personeelsuitje van mijn werk naar het Safaripark ging.
Het was toendertijd een grote desillusie.
We stonden een uur in de file en al die tijd zaten er 3 apen op het dak, verder was er niets te zien dan kale vlakte.
Pas aan het eind riep iemand: "kijk!!!! zijn dat geen leeuwen daar in de verte"
En inderdaad, daar lagen heeeeeel ver weg drie leeuwen te slapen.
Hoe anders was 34 jaar later mijn uitje van vandaag.
Die begon met een wandeling door het midden van het park, waar ik al veel verschillende dieren te zien kreeg, waaronder een familie stokstaartjes.
Ik vind die beesten zo prachtig he.
Daarom heb ik vandaag voor het eerst van mijn leven een filmpje op youtube geplaatst.
Grappig om nu die commentaren erachter te horen
die heb ik niet opgemerkt toen ik aan het filmen was.
Het eten was duur en niet daverend, ik heb nog nooit mayonaise met patat gegeten, maar weet nu hoe het smaakt als je patat werkelijk verdrinkt in de mayo en de bij het menu horende kroket en fricadel waren zowat koud.
Na de lunch ben ik in de boot gestapt voor een vaartochtje.
Het was toendertijd een grote desillusie.
We stonden een uur in de file en al die tijd zaten er 3 apen op het dak, verder was er niets te zien dan kale vlakte.
Pas aan het eind riep iemand: "kijk!!!! zijn dat geen leeuwen daar in de verte"
En inderdaad, daar lagen heeeeeel ver weg drie leeuwen te slapen.
Hoe anders was 34 jaar later mijn uitje van vandaag.
Die begon met een wandeling door het midden van het park, waar ik al veel verschillende dieren te zien kreeg, waaronder een familie stokstaartjes.
Ik vind die beesten zo prachtig he.
Daarom heb ik vandaag voor het eerst van mijn leven een filmpje op youtube geplaatst.
Grappig om nu die commentaren erachter te horen
die heb ik niet opgemerkt toen ik aan het filmen was.
Het eten was duur en niet daverend, ik heb nog nooit mayonaise met patat gegeten, maar weet nu hoe het smaakt als je patat werkelijk verdrinkt in de mayo en de bij het menu horende kroket en fricadel waren zowat koud.
Na de lunch ben ik in de boot gestapt voor een vaartochtje.
Dat was wel even lekker relaxed.
Vervolgens met de bus weer langs een andere route om na een pauze via weer een andere route met de bus terug te gaan.
Ik weet niet wat het is met dit park, maar het gaf me echt zo'n ouderwetsvakantiegevoel.
Misschien was het de geur van de dennenbomen die me deed denken aan de vakanties uit mijn jeugd.
Maar ik hoorde ook andere mensen hetzelfde zeggen.
De fotos kun je hier bewonderen
Ik weet niet wat het is met dit park, maar het gaf me echt zo'n ouderwetsvakantiegevoel.
Misschien was het de geur van de dennenbomen die me deed denken aan de vakanties uit mijn jeugd.
Maar ik hoorde ook andere mensen hetzelfde zeggen.
De fotos kun je hier bewonderen
zondag 17 augustus 2014
Boekdrukken 2
kreeg een tip om het met inkt te doen.
Heb Stazon inkt gebruikt.
Dat heeft wel als nadeel dat ik het boek niet meer schoon krijg
links droog met het boek op de stof gedrukt.
Is al een stuk beter maar nog wel erg vaag.
Rechts op vochtige doek gedrukt is niet zo'n succes.
Heb Stazon inkt gebruikt.
Dat heeft wel als nadeel dat ik het boek niet meer schoon krijg
links droog met het boek op de stof gedrukt.
Is al een stuk beter maar nog wel erg vaag.
Rechts op vochtige doek gedrukt is niet zo'n succes.
zaterdag 16 augustus 2014
Boekdrukken
Ik dacht dat ik een lumineus idee had en wilde de kaft afdrukken.
Het liep alleen een beetje anders dan ik in mijn hoofd had.
Op zich heb ik best spannende afdrukken gekregen, waar ik best wel wat mee doen kan, maar er is geen draak te zien.
Toch geloof ik dat mijn plan uitvoerbaar zou moeten kunnen zijn.
Ik weet alleen nog niet hoe.
Dunnere verf?
Dikkere verf?
Ander soort verf?
woensdag 13 augustus 2014
ff naar Vlissingen
Vorige week tikte ik onverwacht nog een kortingskaartje voor de trein op de kop.
Mijn inzet was om afgelopen vrijdag naar Vlissingen te gaan, maar het water kwam toen met bakken uit de hemel.
Dus werd het uitgesteld tot het weer droog was en dat was dus vandaag.
Met de vaste fotografen van Zeegat.nl had ik afgesproken dat ik om 12 uur zou poseren voor de camera.
Elke dag om 12 uur maakt de camera automatisch een foto die opgeslagen wordt in het calendarium van de site.
Maar de hele dag door kunnen sitebezoekers fotos op afstand maken en vandaag waren 4 vaste langeafstands fotografen zo lief om me via hun computer op te wachten en te vereeuwigen.
Het was niet de eerste keer, maar het voelt nog altijd een beetje raar om daar te gaan staan zwaaien naar een gebouw.
Mensen kijken dan best wel vreemd naar je en vandaag had ik een heel gesprek met een oudere man die zich al vaker verwonderd had afgevraagd wat mensen daar toch doen op de hoek van de Coosje Buskenstraat.
Toch wel leuk om nu eindelijk eens een keer op fotos van een uitje te staan. ;-)
dinsdag 12 augustus 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)




