zaterdag 19 september 2015

Het begon zo goed


Van de NS mocht ik een dagje eerste klas reizen voor de prijs van tweede klas.
Een mooi begin van m'n vakantie.
Het weer onderweg was somber, maar toen de bus Borger binnen reed begon de zon te schijnen.



En vervolgens werd het noodweer.
Regen, onweer en daarbij kwamen de eikels uit de bomen achter mijn huisje in grote getalen met enorme klappen op het platte dak terecht.
Het bleef regenen.


En regenen.


En de laatste ochtend werd ik wakker met de zon.

Mijn vakantie bleef beperkt tot dobberen in het warme water van het zwembad.
Een bezoekje aan de kringloop, waar ik twee boekjes en een lekkere grote handdoek op de kop tikte.
Ik had per ongeluk een heel klein handdoekje in de koffer gestopt en was dus erg blij een grote te vinden.
En natuurlijk raakte ik weer aan de praat met de eigenaresse van de plaatselijke hobbywinkel "de pottekijker".
Bij mijn vorige twee bezoeken aan Borger was ze op vakantie.
Maar bij binnenkomst werd ik begroet met: He ben je er weer!


En ik ben begonnen aan een kruissteek boekje.
De traditione patroontjes vind ik op pinterest.
En ik combineer ze tot volle paginas.
Nog best een lastige klus, want ik kan niet goed tellen en moet dus regelmatig weer hele stukken uithalen.
Maar de aanhouder wint en ik heb nu twee paginas af.


Thuis gekomen stonden mijn poeten met gekromde ruggen achter de deur.
Gelukkig bleek het niet tegen mij gericht, maar hadden ze gewoon even samen mot.
Al gauw lagen we samen in diepe slaap op de bank.
En ik werd pas uren later weer wakker







donderdag 10 september 2015

Organisch haken

Geen idee of die uitdrukking bestaat, maar volgens mij dekt het wel aardig de lading.
Vorig jaar was ik een tijdje bezield door het fenomeen Zentangle.
Daar kun je op dit blog nog alles van terug vinden.

Toen ik een boek met fotos van de microcosmos op de kop tikte inspireerde me dat tot een serie zentangles.
En daaruitvoort kwam, toen ik een paar bolletjes katoen in een uitverkoopbak tegen kwam, het idee voor dit haakwerk.


In eerste instantie haakte ik in een cirkel, maar daardoor viel ie nogal stijf.
Dus heb ik alles weer uitgehaald en ben in banaanvorm gaan haken.
Nou ja het is meer een wokkel geworden, maar nu valt ie veel spontaner.



zondag 6 september 2015

Geld uitgeven en zo

Soms heb ik van die weken dan lijkt het geld zo hard weg te stromen dat ik er van in paniek raak.
Maar gek genoeg loopt het altijd goed af.
Ik heb geleerd te goochelen met geld.

Afgelopen weken was het weer zo.
Mijn bed al maanden stuk, mijn gasplaat nodig aan vervanging toe, de kattenkrabpaal op instorten, mijn salontafeltje veeeeel te klein, en oooh wat wilde ik graag een bank waar je lang uit op kunt liggen.
En boven  waren nog wat nergens bijpassende kastjes die bij gebrek aan beter nog bleven staan en daar wilde ik toch graag ook alles bij elkaar passend hebben.
Zo'n wensenlijstje hoeft natuurlijk niet in 1x vervuld te worden, al werd het bed toch wel erg belangrijk omdat mijn rug het steeds meer begaf.


Ik vond een ladenkastje op MP voor een klein prijsje , kreeg er nog eentje bij van iemand, en via mn facebook groep verblijde een kennis me met  een heerlijk grote salontafel
Ik vond een andere gasplaat, ouderwets handig met de knoppen aan de voorkant en het eten is er opvallend veel sneller op klaar.
Bij het "nieuwe" bed kwamen een driedeurs linnenkast en een commode mee.
Kan ik eindelijk mn spijkerbroeken in de kast kwijt.
Als klap op de vuurpijl liep ik ook nog tegen een bijna gratis megafijne aubergine bank aan.
En toen er ook nog een krabpaal op mijn pad kwam kreeg ik het echt benauwd.
Wel erg veel in 3 weken.


Maar het lukte allemaal, ik sta niet rood en kon gisteren met een kortingskaartje ook nog even lekker uitwaaien in Vlissingen. Alwaar ik door iemand gesnapt ben via de camera van Zeegat



Nu nog de oude kastjes, overbodige stoel en delen van het oude bed kwijt raken.
Hartstikke mooie planken eerste klas grenen, daar kan vast nog iemand wat anders van maken.

4 van de lades van het kapotte bed pasten keurig onder het "nieuwe"  bed.
Ik ga sparen voor wielen onder mijn bank.
Dan is ie niet alleen hoger voor mijn lange benen, maar ook handig te verplaatsen.
En van de versleten krabpaal heb ik weer onderdelen kunnen hergebruiken op de "nieuwe".
En kan ik nog een kleine paal fabriceren voor boven.
Dan slopen ze mijn mooie bed niet.




woensdag 2 september 2015

Een krantje

Ik heb twee banken, twee luie stoelen, twee comfortabele kattenkussens, een fijne kattenkrabpaal én een kingsize bed ter beschikking.
Maar ja, eh, er ligt een krantje op de kast.

woensdag 26 augustus 2015

Nieuwe oogst

Lig ik met een stevige griep in mijn sinds gisteren " nieuwe" (tweedehands) bed, kan ik natuurlijk wel wat extra vitamientjes gebruiken.
Ondertussen rijpen de eerste echte druiventrosjes in mijn tuin verder dus ik stap toch maar even met een schaar naar buiten om het eea te oogsten.
De laatste bramen, 2 appeltjes en een bord vol druifjes.
De druifjes zijn me toch lekker.
Tot nu toe had ik er elk jaar 3 of zo, maar dit jaar zijn het echte trosjes.

zondag 23 augustus 2015

Soms vergeet ik om de hoek te kijken

Mijn voor en achtertuintje zijn een beetje uitgeblust.
Veel dor, veel niet opgekomen.
Weer geen pompoenen dit jaar en ook geen klaprozen.
Maar om de hoek in mijn schaduwrijke zijtuin gebeurt een hoop moois.
Opeens staat er van alles in bloei.
En had ik de afgelopen week al elke ochtend bramen bij het ontbijt, nu hangt de druif voor het eerst vol echte trossen.

zaterdag 22 augustus 2015

Leuke illusie

Het laatste jaar kwam ik hier regelmatig langs, als ik met de bus door Loon op Zand reed.
Ik dacht dat het een soort oriëntatiepunt was.
Als je vroeger boven in de V&D in Haarlem in het restaurant zat, zag je op de ramen de silhouetten van belangrijke gebouwen in de stad.
Vandaag moest ik voor het eerst van mijn leven even in Loon op Zand zijn en zo kwam ik ook langs dit mooie plekje.
Daar ontdekte ik dat de gebouwen in de lijst niet aan de horizon te vinden zijn.
Maar toen ik thuis deze foto nog eens bekeek ontdekte ik pas hoe dit kunstwerk in de achtergrond past.
Alsof de gebouwen werkelijk aan de horizon staan.
Zo fascinerend.
En wat knap gedaan.