Minbieb update

Mijn minibieb hangt nu bijna 2 maanden en er word boven verwachting gebruik van gemaakt.
Ik was heel benieuwd, want ik woon in een stil doodlopend straatje waar alleen wandelaars en fietsers doorheen komen.
Maar de laatste weken zie ik regelmatig veranderingen.
De ene keer zijn er boeken weg, de volgende keer geruild, soms moet ik er zelf boeken bij zetten en dan weer is er zoveel bijgezet, dat ik een stapeltje mee naar binnen moet nemen.
Alleen de kinderboeken worden nog niet geleend (wel gebracht).

Vanavond vond ik bij thuiskomst het kastje weer propvol.
Er waren splinternieuwe boeken bij gezet.

Ik heb er steeds meer lol in.
Ik heb alleen nog nooit iemand kunnen betrappen bij mijn minibieb.
Mijn overbuurjongtje wel, die kwam me van de week vertellen dat ie een ouwe meneer met een heeeeeeeeeeele stapel boeken had zien lopen.

Eigenlijk vind ik mijn kastje te klein.
Misschien moet ik aan uitbreiding gaan denken?

Mofjes

Toen ik in november een paar daagjes in Drenthe was...

Pfff, wat leid ik toch een luxe leventje als aalmoesrentenier.
Jaja ik was alweer in Drenthe.

Toen ik daar dus was, had ik in mijn koffer een bolletje kleurig garen van de Action, een haaknaald en een heleboel knoopjes.



Ik heb opvallend kleine brede handjes met korte pinkjes.
Dameshandschoenen zijn vrijwel altijd te smal.
En van herenhandschoenen zijn de vingers te lang.
En ik heb nog maar pas ontdekt dat jongenshandschoenen voor mij precies de juiste verhouding hebben.
Maar ja je wilt ook wel een keertje wat leuks hebben toch?



Deze vakantie wilde ik dus mofjes maken die wel goed zaten.
Het werd een heel gepuzzel, maar uiteindelijk kwam ik er achter dat overdwars haken het simpelste was.
Elke 5de toer haakte ik tot op 2/3de en weer terug.
Zo kreeg de pols mooi vorm.

Maar ook mijn haakwerkje bleef bij thuiskomst liggen.
En nu mijn boekje eindelijk af was, was dat een goed moment om 14 knoopjes aan te naaien en een roezeltje te haken.



Misschien moet ik ook maar eens proberen om op deze manier handschoenen met vingers te haken.
Zou ik eindelijk eens passende pinken hebben die niet 1,5cm omklappen.

Proefjesboekje

Toen ik in september een paar daagjes naar Borger ging nam ik een lapje groene borduurstof en witte splitzijde mee.

Ik begon daar aan dit boekje.

Patroontjes viste ik van Pinterest en voegde ze op mijn eigen manier bij elkaar tot paginas.

Maar thuis gekomen bleef het lang liggen.

Af en toe kwam er weer een bladzijde klaar, maar pas afgelopen week ben ik hard aan het werk gegaan om het af te maken.

Hieronder zie je het eindresultaat.

De kaft is gemaakt van twee meubelstofstalen.

Daar zat aan de achterkant langs de randen al stevig papier geplakt.

Dat heb ik laten zitten.

Het zorgt ervoor dat de kaft  mooi in model blijft.

Ik heb eerst het gele lapje aan de rug vastgenaaid en de bloemen op het blauwe lapje genaaid.

Daarna heb ik de blauwe en de gele samen omgefestoneerd.

Vanavond lig ik weer eens te laat in mijn bed, maar na maanden van worstelen ben ik blij dat er nu toch wat uit mijn handen gekomen is en ik ben gewoon ook gelukkig met het eindresultaat.

Alle fotos van het proces kun je zien op Flickr

------------------------

Speciaal voor Mrs H te B een fototje van het kussen dat ik een eeuwigheid geleden maakte toen ik met een enorm overschot aan kleine restjes borduurwol zat.

Op een kruispunt

Ooit zei iemand tegen me: "als je op een kruispunt van wegen staat en je weet niet welke kant je op zal gaan, ga dan zitten wachten en kijk wat er op je af komt.

Dus ben ik een tijdje geleden gaan zitten.

En ik kijk rond op mijn kruispunt.

En als er iets op me af komt onderzoek ik het.

Ik doe af en toe ook leuke dingen vanaf mijn kruispunt.

Als er een kortingskaartje langs vliegt stap ik op de trein.

Of ik ga een paar daagjes weg.

Maar dan blijk ik daarna toch weer op datzelfde kruispunt uit te komen.

M'n kruispunt is een beetje saai en weinig inspirerend.

En mijn creativiteit zit even op een laag puntje.

Ik heb te weinig te doen.

Geen vrijwilligerswerk en ook geen creatieve cursus gevonden dit seizoen.

Wat ik zoek is nog niet langs gekomen.

En omdat het nog niet duidelijk is welke afslag ik het beste kan nemen, ga ik voor de verandering eens heel andere dingen doen.

Naast een derde sportactiviteit is daar opeens een wandelmaatje, die heel veel wandelt met haar honden.

Zo kwam ik vandaag in het mooie natuurgebied t' Zand, bij Chaam, terecht.

Een plek, waar ik, zonder auto, nooit zou kunnen komen.

 

Naaimachineperikelen

Een paar weken geleden besloot ik eindelijk iets te gaan doen aan de steeds groter wordende stapel te korte T-shirts in mijn kast.
Ik had op Pinterest al een heleboel voorbeelden verzameld van hoe je kleren kunt veranderen en wilde beginnen met aan mijn zwarte shirts een rand zwarte broderie te zetten.
Ik haalde mijn inmiddels bijna 26 jaar oude Lewenstein te voorschijn en begon dapper met knippen en spelden.
Hoewel je het niet zou zeggen, heb ik eigenlijk een broertje dood aan naaien, maar ja je kunt er wel leuke dingen mee maken.

Na een halve meter stikken begon ie raar te doen, stukken over te slaan, lelijke steken en vervolgens niets meer.
De steekplaat was doorgezakt.
Een nieuwe plaat bestellen leek simpel, ze zijn nog in de handel, maar ik werd zo vlak voor kerst van het kastje naar de muur gestuurd.
En uiteindelijk ben ik eens rustig gaan nadenken.
Want er was al een tijd wel erg veel aan de hand.
Steeds meer plastic onderdelen die het begaven, erg mooi gelijk werden de stiksels al jaren niet meer en dan dat eeuwig blijven doorzoemen van de motor.
Had ik niet constant ruzie met dat ding?

Maar ja wat dan?
Een beetje goede nieuwe kost me een rib uit mijn lijf.
Een rib die ik op dit moment eigenlijk voor andere dingen nodig heb.
Dus ben ik rond gaan kijken voor een tweedehandse.
Dat is best eng, want een miskoop is makkelijk gemaakt.
Dus het werd zoeken naar informatie op internet.
En door de bomen het bos niet meer zien.



Vandaag heb ik dan toch maar de knoop doorgehakt en deze tweedehánds Husqvarna aangeschaft.
Ik geloof wel dat ik nu helemaal opnieuw moet leren naaien.
Dus ik ga komende week eerst maar eens stapje voor stapje het boekje doornemen.
Want wat een mogenlijkheden heeft dat ding zeg.
Misschien krijg ik straks toch weer lol in naaien.

De anonieme sjaal

Begin december werd ik lid van De anonieme sjaal
De leden van deze groep leggen overal ( tot in Frankrijk en Amerika aan toe) zelfgemaakte cadeautjes neer.
Oorspronkelijk waren dit sjaals, maar inmiddels kan het vanalles zijn.
Met een briefje erbij dat het echt voor de eerlijke vinder is.
En of de vinder het leuk vind om het even op de groep te melden.
Normaal zou ik dit verhaal niet op mijn blog kunnen zetten omdat het dan niet anoniem meer is, maar omdat ik voor mijn eerste dropping koos voor een oude bekende die geen benul van internet heeft, wil ik jullie deze hylarische ervaring niet onthouden:

5 december:

Poeh.
Toch nog even meegedaan vanavond.
Ik had nog een mooie grijze sjaal liggen die ik een keer gebreid had voor mezelf, maar nooit gedragen heb omdat ik het toch te veel een herensjaal vond.
Ingepakt, briefje erbij en in het donker naar de overkant geslopen en aan de deurknop van mijn lieve bejaarde overbuurman gehangen.
Omdat ik bang was dat ie anders de hele nacht er zou hangen heb ik spontaan belletje getrokken en ben snel weggeslopen.
En daar stond ik dan verstopt achter het vrachtwagentje van een andere buurman te trillen van de spanning.
Ik hoor de deur open gaan en hoor een plof van het vallende pakje ( denk ik)
En dan hoor ik de buurman roepen: "wie is daar".
En vervolgens gaan alle lichten in en voor het huis aan.
En daar stond ik, dan nog steeds gebogen achter dat vrachtwagentje.
Durfde niet naar mijn huis, want ik heb zo'n sensorlicht bij de voordeur.
Uiteindelijk ben ik weggeslopen om weer terug te lopen alsof ik net thuis kwam.
Buurman stond nog voor het verlichte raam.
En geen idee of ie de sjaal gevonden heeft of dat ie nog ergens buiten ligt.
Is het altijd zo spannend of ben ik de enige die zich nu helemaal niet op mijn gemak voelt?

24 december:

Eindelijk kom ik mijn buurman tegen.
Hij vertelde me dat ie een paar weken geleden zomaar een sjaal kreeg.
 Hij snapte er niets van.
 Ik vroeg hem of het een mooie sjaal was.
 Nou het was wel een mooie sjaal, hij was een beetje lang en niet helemaal zijn stijl, maar wel heel fijn voor als het vriest, dan kan ie hem ook om zijn hoofd slaan.
 Hij vond het wel heel leuk en dacht dat het misschien van de zonnebloem kwam.

Kerst

Voor kerstavond maakte ik voor mezelf een schaal bowl.

Kersen uit een pot

Mandarijntjes en aardbeien uit blik.

Bosbessen uit diepvries.

En verse banaan.

Op eerste kerstdag een brunch van kerstbroodwentelteefjes.

En op tweede kerstdag een geslaagde sprong in het diepe.

Ik werd via facebook spontaan uitgenodigd door iemand die één woonerf verderop bleek te wonen.

Best spannend, bij vreemden eten, maar het werd een megagezellige avond gourmetten, met twee gezinnen en ondergetekende.

Zo'n avond waar de gesprekken alle kanten op gingen en de stemming relaxed bleef.

Kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst meegemaakt heb.

Vandaag vooral lui zijn.

_

De andere kant van het kerstverhaal vindt je hier:
http://mousje.nl/de-vogeltjes/ons-gezin/zoals-kerst-bedoeld-is/