Sloffen slijten dus haak ik telkens weer nieuwe

 

Al vanaf mijn tienertijd haak ik m'n sloffen.

Ik denk dat ik het patroontje ooit in de Libelle zag, die had toen een leuke rubriek "Libelle weet 't" met allemaal leuke ideetjes.

Ik haak er altijd een heel stel tegelijk.

Dat heeft als nadeel dat ze ook allemaal vlak na elkaar versleten zijn.

Zo kon ik afgelopen week weer vier paar in de vuilnisbak gooien.

Dus toog ik naar zolder om garen te zoeken.

De slofjes gaan langer mee als er scheerwol in zit.

En zo kwam ik uit op dit kratje vol wit, grijs en zwart.

Beetje saai voor mijn doen, maar zo maak ik weer wat voorraad op.

De garens zijn van verschillende diktes en ik heb tegenwoordig graag wat dikkere (warmere) sloffen, dus haakte ik m'n eerste stel met drie draden tegelijk.

Dit keer haakte ik het boordje net even anders zodat het wat ruimer en hoger op de voet valt.

Zoals altijd ga ik door tot m'n restjes op zijn, maar of dat deze keer gaat lukken weet ik nog niet, want het is best veel.

Ooit kreeg ik van iemand die een wolwinkel gehad had een autolading vol garens.

Ze hadden al 16 jaar bij haar op zolder gelegen.

Ik ben weken aan het uitzoeken geweest.

Een deel was verlegen of zat de mot in, maar er bleef nog heel veel over.

Daar heb ik al vanalles mee gedaan en ook veel weer doorgegeven.

Zoals  een grote doos kitmohair waar ik zelf echt nix mee kon.

Ik weef nog steeds zoom loom lapjes met heel mooi maar kwetsbaar garen uit die voorraad.

En er ligt hier en daar vast nog wel het eea.

Maar voor nu dus werk aan de winkel in zwart, wit en grijs.