Als je dit leest ben ik allang weer thuis.
Kleine Belties, Vrijdag 5 juni 2026
Tijd voor een extra haarwasbeurt.
Na al dat zwemmen voelde m'n haar als touw.
Toen ik in m'n geboortehemdje de kamer in liep om de shampoo te pakken realiseerde ik me te laat dat de gordijnen open waren en ik dus in vol ornaat zichtbaar was.
Gelukkig was er zo vroeg op de ochtend niemand op. 😂😂😂
Maar dat moment dat je het je realiseert ........🫣
Vervolgens wil ik ontbijt gaan maken en bedenk me net op tijd dat er gezamelijk ontbijt is.
Dus eerst maar weer een was in de machine gegooid.
Pakte een schoon shirt uit de koffer.
Dat zat helemaal vol tandpasta.
Hoe ik dat met inpakken over het hoofd gezien heb snap ik niet.
Dus dat kon gelijk mee gewassen.
Dit chalet heeft maar 1 stop dus ik mag niet teveel tegelijk aan zetten.
Eigenlijk best primitief voor het duurste vakantiehuisje dat ik ooit gehuurd heb.
Het gezamelijk ontbijt was eenvoudig, maar weer erg gezellig.
Er was brood, kaas, ham, jam, hagelslag en krentenbrood.
En fruit en voor iedereen een toetje.
Ik vergat m'n bord te fotograferen, dus jullie moeten het met m'n beschuitje doen.
Ik merkte donderdag al dat ik knap vermoeid begon te raken, dus ik koos voor een dagje rust.
Niet zwemmen, geen Crea, en niet naar de kringloop waar ik dinsdag voor een dichte deur stond.
Maar een beetje opruimen, bankhangen, BBC.nl kijken en wat weven.
Om vijf uur was er weer gezamelijk eten.
Ik zat naast een leuke jonge vrouw, die de vriend die ik de dag daarop wilde bezoeken ook kende.
's Avonds was er een optreden van een klassiek amateur trio op keyboard, harp en panfluit.
Een vader met twee dochters.
Ik vind het altijd lastig om te zeggen als ik iets niet zo geweldig vond.
Ik miste ook uitstraling.
Als ik zing dan geniet ik.
En dat zag ik bij hen niet.
Pas bij het eindapplaus zag ik glimlachjes op de gezichten komen.
Wordt vervolgd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten