Dinsdag kwam de man met de hamer langs.
Terwijl een ander stond in te pakken, moest ik gaan zitten.
M'n lijf zei heel hard HO.
Terwijl een ander stond in te pakken, moest ik gaan zitten.
M'n lijf zei heel hard HO.
Werd steeds draaieriger.
Woensdag dus ook maar heel rustig aan gedaan.
Het slapen is teruggezakt naar zes uurtjes.
Altijd beter dan 2 of 3, maar ik slaap veel vroeger dan normaal en ben dus extreem vroeg wakker.
Donderdag was de voorschouw van de woningbouwvereniging.
Ik zag daar erg tegenop, maar wilde nu toch ook wel graag het (in het slechtste geval) kostenplaatje weten, zodat ik me daar op in kon stellen.
Nou dat "in het slechtste geval" daar ben ik me dus wel een hoedje van geschrokken van de duizenden euros die het me in het slechtste geval kunnen gaan kosten.
"Ja"; zei ie: "de aannemer kost 100€ per uur".
Ik heb maar niet gezegd dat ik van dat uurloon twee weken leef.
Maar er zijn dus voor de oplevering wel nog wat hindernissen te nemen.
Hoe meer ik kan oplossen, hoe minder kosten.
De vraag is alleen hoe.
De rest van de dag was ik ook geen knip voor de neus meer waard.
Maar ja we zitten nu al in de op één na laatste fase van wat ingepakt kan worden.
De laatste fase is vlak voor vertrek.
Dus kan het ook wel wat rustiger aan.
Die nacht sliep ik zowaar wel acht uur.
Welliswaar tot kwart over vijf omdat ik er al vroeg in lag.
Helaas werd het vannacht maar vijf uur.
Dit keer kon ik voor de verandering niet in slaap komen.
Dit weekend ga ik de muur opmeten, kleur kiezen en verf kopen.
In het verhuisboxje vol handige gadgets dat ik van de WBV kreeg zit ook een cadeaukaart voor de bouwmarkt.
Die kan ik nu mooi gebruiken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten