Gehaakte kraagjes mogen geloof ik weer

Als alles weer eens in duigen valt

Ik zou nu eigenlijk een stukje moeten schrijven over de minibieb kastjes die we vorige week in het kader van burendag hebben gebouwd.
Of over mijn dagje Scheveningen
Maar dat moet maar even wachten want mijn hoofd staat er niet naar.

De afgelopen week was zo'n week waarin alle plannen die ik voor de komende tijd had opeens niet door gaan.
Dat is een groot thema in mijn leven.
En ik vraag me zo langzamerhand af of ik de enige ben die stelselmatig met lege handen staat.

En ik heb het dan niet over kleine dingen zoals een afspraakje dat afgezegd wordt.
Maar over levensinvulling.

Deze week kreeg ik te horen dat mijn therapeute er mee stopte, mijn textieldocente ook.
En ik moest afzien van oh zo leuk, maar veel te zwaar vrijwilligerswerk dat me aangeboden werd.
Ik zit nu opnieuw aan te kijken tegen een leeg leven dat bestaat uit 2x in de week sporten met bejaarden en op de bank hangen met tablet en handwerkje.

En nee ik ben niet depressief, maar wel wanhopig.
Want zo gaat het al jaren.
Waarom krijg ik het niet voor elkaar om echt iets leuks van mijn leven te maken?
Ik heb toch genoeg in mijn mars.
En ik vraag me af wat anderen doen met hun leven als je niet mag werken,  nauwelijks diepgaande contacten hebt en je sociale netwerk in de eerste twee ringen compleet leeg is.
(een paar duizend contacten op facebook zegt me niet zo veel)

Een blog vol positieve verhalen over hoe goed ik mezelf red  en er het leukst haalbare van maak, is duidelijk niet genoeg voor me.

Zou het werken als ik gewoon stopte met zoeken?




( foto afkomstig van tijdreizigers )

Het begon zo goed

Van de NS mocht ik een dagje eerste klas reizen voor de prijs van tweede klas.

Een mooi begin van m'n vakantie.

Het weer onderweg was somber, maar toen de bus Borger binnen reed begon de zon te schijnen.

En vervolgens werd het noodweer.

Regen, onweer en daarbij kwamen de eikels uit de bomen achter mijn huisje in grote getalen met enorme klappen op het platte dak terecht.

Het bleef regenen.

En regenen.

En de laatste ochtend werd ik wakker met de zon.

Mijn vakantie bleef beperkt tot dobberen in het warme water van het zwembad.

Een bezoekje aan de kringloop, waar ik twee boekjes en een lekkere grote handdoek op de kop tikte.

Ik had per ongeluk een heel klein handdoekje in de koffer gestopt en was dus erg blij een grote te vinden.

En natuurlijk raakte ik weer aan de praat met de eigenaresse van de plaatselijke hobbywinkel "de pottekijker".

Bij mijn vorige twee bezoeken aan Borger was ze op vakantie.

Maar bij binnenkomst werd ik begroet met: He ben je er weer!

En ik ben begonnen aan een kruissteek boekje.

De traditione patroontjes vind ik op pinterest.

En ik combineer ze tot volle paginas.

Nog best een lastige klus, want ik kan niet goed tellen en moet dus regelmatig weer hele stukken uithalen.

Maar de aanhouder wint en ik heb nu twee paginas af.

Thuis gekomen stonden mijn poeten met gekromde ruggen achter de deur.

Gelukkig bleek het niet tegen mij gericht, maar hadden ze gewoon even samen mot.

Al gauw lagen we samen in diepe slaap op de bank.

En ik werd pas uren later weer wakker

Organisch haken

Geen idee of die uitdrukking bestaat, maar volgens mij dekt het wel aardig de lading.
Vorig jaar was ik een tijdje bezield door het fenomeen Zentangle.
Daar kun je op dit blog nog alles van terug vinden.

Toen ik een boek met fotos van de microcosmos op de kop tikte inspireerde me dat tot een serie zentangles.
En daaruitvoort kwam, toen ik een paar bolletjes katoen in een uitverkoopbak tegen kwam, het idee voor dit haakwerk.

In eerste instantie haakte ik in een cirkel, maar daardoor viel ie nogal stijf.

Dus heb ik alles weer uitgehaald en ben in banaanvorm gaan haken.

Nou ja het is meer een wokkel geworden, maar nu valt ie veel spontaner.

Geld uitgeven en zo

Soms heb ik van die weken dan lijkt het geld zo hard weg te stromen dat ik er van in paniek raak.
Maar gek genoeg loopt het altijd goed af.
Ik heb geleerd te goochelen met geld.

Afgelopen weken was het weer zo.
Mijn bed al maanden stuk, mijn gasplaat nodig aan vervanging toe, de kattenkrabpaal op instorten, mijn salontafeltje veeeeel te klein, en oooh wat wilde ik graag een bank waar je lang uit op kunt liggen.
En boven  waren nog wat nergens bijpassende kastjes die bij gebrek aan beter nog bleven staan en daar wilde ik toch graag ook alles bij elkaar passend hebben.
Zo'n wensenlijstje hoeft natuurlijk niet in 1x vervuld te worden, al werd het bed toch wel erg belangrijk omdat mijn rug het steeds meer begaf.

Ik vond een ladenkastje op MP voor een klein prijsje , kreeg er nog eentje bij van iemand, en via mn facebook groep verblijde een kennis me met  een heerlijk grote salontafel
Ik vond een andere gasplaat, ouderwets handig met de knoppen aan de voorkant en het eten is er opvallend veel sneller op klaar.
Bij het "nieuwe" bed kwamen een driedeurs linnenkast en een commode mee.
Kan ik eindelijk mn spijkerbroeken in de kast kwijt.
Als klap op de vuurpijl liep ik ook nog tegen een bijna gratis megafijne aubergine bank aan.
En toen er ook nog een krabpaal op mijn pad kwam kreeg ik het echt benauwd.
Wel erg veel in 3 weken.

Maar het lukte allemaal, ik sta niet rood en kon gisteren met een kortingskaartje ook nog even lekker uitwaaien in Vlissingen. Alwaar ik door iemand gesnapt ben via de camera van Zeegat

Nu nog de oude kastjes, overbodige stoel en delen van het oude bed kwijt raken.

Hartstikke mooie planken eerste klas grenen, daar kan vast nog iemand wat anders van maken.

4 van de lades van het kapotte bed pasten keurig onder het "nieuwe"  bed.

Ik ga sparen voor wielen onder mijn bank.

Dan is ie niet alleen hoger voor mijn lange benen, maar ook handig te verplaatsen.

En van de versleten krabpaal heb ik weer onderdelen kunnen hergebruiken op de "nieuwe".

En kan ik nog een kleine paal fabriceren voor boven.

Dan slopen ze mijn mooie bed niet.

Een krantje

Ik heb twee banken, twee luie stoelen, twee comfortabele kattenkussens, een fijne kattenkrabpaal én een kingsize bed ter beschikking.
Maar ja, eh, er ligt een krantje op de kast.

Nieuwe oogst

Lig ik met een stevige griep in mijn sinds gisteren " nieuwe" (tweedehands) bed, kan ik natuurlijk wel wat extra vitamientjes gebruiken.

Ondertussen rijpen de eerste echte druiventrosjes in mijn tuin verder dus ik stap toch maar even met een schaar naar buiten om het eea te oogsten.

De laatste bramen, 2 appeltjes en een bord vol druifjes.

De druifjes zijn me toch lekker.

Tot nu toe had ik er elk jaar 3 of zo, maar dit jaar zijn het echte trosjes.