zaterdag 1 augustus 2026

Komkommer en kwel

Het is komkommertijd hier.
Alles ligt zo'n beetje stil.
Te moe om te sporten of mooie ritten te maken.
Ik had deze zomer, nu ik een goeie rollator heb, graag weer eens naar de Ommer Bissingh gegaan.
Daar ben ik  jaren niet meer geweest.
Met name de kofferbakverkopen en de kinder kleedjesmarkten vind ik leuk.
Dan kom je nog eens iemand tegen ook.
Maar het zit er niet in.
Op dit soort momenten voel ik me toch wel heel alleen.

Deze week had ik visite van iemand die een proefkonijn zocht voor een soort opstelling.
Beetje verwant aan familieopstelling, maar weer heel anders.
Moeilijk uit te leggen.
Dat soort dingen vind ik interessant, maar het maakt natuurlijk ook het eea los.
Toch ben ik ook nieuwsgierig naar meer.



Donderdag was er de zomerborrel van m'n  koor.
Ondanks de hitte en de vermoeidheid, besloot ik toch te gaan.
Even afleiding.
Er waaide een fijn windje, dat maakte het goed houdbaar onder de parasols op het terras.
We verwachtte maar drie mensen, omdat er veel afmeldingen waren door vakantie en zo.
Maar de tafel liep toch vol en zelfs een paar dames van een ander koor, uit een dorp verderop schoven aan.
Met dit koor zingen we dit keer samen op ons jaarconcert.
Het ziet er naar uit dat ik dit jaar weer niet mee kan zingen.
Ik heb maanden repetities gemist.

Donderdagavond liep m'n  tablet vast op een hardnekkige reclame bij een spelletje.
Vrijdagochtend was de tablet volledig leeggezogen en kon ik hem weer opladen en aan de praat krijgen.
Vrijdagavond kwam diezelfde reclame weer telkens te voorschijn en heb ik alles geprobeerd om eraf te komen.
Maar bij een ander spelletje dook ie weer op en nu doet de tablet helemaal niets meer.
Dat kan ik er even niet meer bij hebben.

Ik ben het  vele alleen zitten en alles in m'n eentje moeten oplossen even helemaal spuugzat.

 






18 opmerkingen:

  1. Goed dat je toch naar de borrel bent gegaan ook al kostte het je veel energie, het is ook iets leuks om op terug te kijken.
    Zo jammer dat ondanks al je inspanningen je toch veel alleen moet oplossen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat dus.
      Het is vaak ern enorme zoektocht naar oplossingen.
      Zo ging er vorig jaar een lampje stuk.
      Niemand te vinden die day even wilde vervangen.
      Tweede lampje ging stuk, nog niemand gevonden.
      Derde lampje ging stuk, niemand die even wilde helpen.
      Pas bij de vierde lamp, bovenaan de trap, kwam er hulp.

      Verwijderen
    2. Heel herkenbaar van het lampje. De lamp op de overloop kwam naar beneden vallen. Gevraagd aan nummer 1 . Jaja, als ik tijd heb. Toen aan nummer 2, en 3 gevraagd . Steeds hetzelfde antwoord.
      Na een paar maanden weer gevraagd, en weer hetzelfde antwoord. Toen heb ik mijn nieuwe lamp maar bij de kringloop gedumpt...ik was inmiddels al zo aan het donker gewend, dat ik zonder licht de weg wel wist. Groetjes Helena

      Verwijderen
    3. Oh dat is wel erg zonde.
      Wij hebben hier wel vrijwilligers, maar daar mag je maar twee keer per jaar wat vragen.

      Verwijderen
    4. Het was uit frustratie en door de moed opgeven dat ik die lamp weg gedaan heb.

      Verwijderen
  2. Goed dat je naar de borrel ging! Ik dacht dat je de laatste tijd erg veel leuke uitstapjes hebt gemaakt? Ja die hitte is heel naar...Er komen zeker weer betere tijden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Uitstapjes zijn leuk, maar het lost de steeds grotere stapel dingen die om een oplossing vragen niet op.
      De 80 en 90 plussers uit de bus kunnen geen grofvuil wegbrengen of onkruid wieden om maar wat te noemen.

      Verwijderen
  3. Beste Marlien, heel vervelend voor je dat je je alleen voelt. Misschien is er in elke dag ergens een lichtpuntje te ontdekken, een vriendelijk lachje van een iemand die je tegenkomt. Mooi bloempje ontdekken, vogeltje dat zingt. Hoop dat je weer snel opkikkert. Het allerbeste voor jou.
    Groet Merel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je.
      Lief.
      Ik ben niet depressief, ik ben doodmoe, na tien masnden vechten met m'n gezkndheid.
      En oplossingen zoekrn voor praktische dingen kost gewoon teveel energie nu.

      Verwijderen
  4. Moeilijk voor je Marlien! Je bent nu erg aan huis gebonden, altijd alles alleen moeten doen en oplossen valt echt niet mee, jammer dat je amper of geen hulp uit je omgeving hebt. Heel veel sterkte met alles.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vermoeiende is ook dat er hier herl veel verachillende organisaties zijn, die allemaal iets doen.
      Maar je in de praktijk eindeloos van het kastje naar de muur gestuurd wordt.

      Verwijderen
  5. Ach, woonde je maar wat dichterbij Marlien. Mijn man zou je graag helpen met e.e.a.
    De vakantietijd is sowieso voor veel mensen die niet weg gaan of weg kunnen een nare tijd. En de warmte maakt het er niet beter op.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Moeilijk hè Marlien, gelukkig was daar even die borrel, maar dat helpt natuurlijk niet met de klussen die gedaan moeten worden.
    Zeker in vakantietijd is dat moeilijk.
    Vervelend die reclamedingen en als ze dan ook nog je tablet stil maken... het stapelt allemaal op.
    Ik wens je heel veel sterkte .
    O ja ik ben heel benieuwd naar soort opstelling waar je proefkonijn voor was, de werkwijze er van, ik denk wel dat het intensief is.
    Hartelijke groet

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen idee hoe het heet.
      Ze heeft de opleidjng systemische begeleiding gedaan..

      Verwijderen