Er was een tijd dat ik klokje rond kon slapen, je kon een kanon naast me afschieten en ik merkte niets.
Maar de laatste jaren is het regelmatig mis.
Sinds eind december heb ik ernstige slaapproblemen.
Een weekje vind ik nooit zo'n ramp, maar hier komt geen einde aan.
Zelfs mijn oude vertrouwde truuk om ondersteboven in bed te gaan liggen hielp niet meer.
De melatonine, van de drogist die ik in steeds hogere dosis onder de tong liet smelten, hielp als ik mazzel had 3 uurtjes.
Ik heb al mijn activiteiten af moeten zeggen vanwege de vermoeidheid.
Ik ben niet zo van de pillen, maar vorige week gaf ik toch de moed op dat het uit zichzelf zou herstellen en liet de huisarts iets voorschrijven.
Temazepam, een vreemd goedje dat vreemde dingen met je doet.
Je slaapt er 8 uur op, maar wordt compleet geveld wakker en 8 uur later loop je nog als een zombie rond.
Hoewel de bijsluiter van 7 A4tjes vermeldde dat je emoties ervan af konden vlakken, werden ze bij mij juist versterkt.
En dan zit je na een paar dagen op een zaterdagavond met dat pillendoosje in je hand en durft niet meer te slikken.
Huisartsenpost gebeld, omdat ik niet wist of je er zomaar mee kon stoppen.
Het spul is verslavend en ik had geen idee hoe snel dat kon gebeuren.
Pas dinsdag kon ik mijn huisarts weer bereiken en kreeg een hogere dosis melatonine voorgeschreven.
Daar slaap ik nu 5 uur per nacht op en wordt dan misselijk en met koppijn wakker.
Gelukkig zakt dat weer weg als ik de rest van de nacht nog doorsoes met hazeslaapjes.
Maar oooh wat zou ik graag een paar dagen helemaal door kunnen slapen.
Liefst klokje rond.