Nu het weer steeds mooier wordt is het tijd voor een grondige tuin metamorphose.
Zo na de winter ziet m'n tuin er maar armoedig uit.
Vorige week kortwiekte ik al de struiken langs de schutting.
Bij een uitgestorven tuincentrum haalden we een lading grond om de ernstig verarmde bodem wat op te peppen.
En bij mijn wekelijkse bezoekje aan de supermarkt nam ik een emmer koemestkorrels mee.
Ik kraakte de eierschalen die ik het afgelopen jaar opspaarde fijn om de grond wat extra kalk mee te geven.
De smalle border vulde ik op met verse aarde, en plaatste er wat struikjes uit een ander deel van de tuin.
Achter het raam van m'n hobbykamer staan kweekbakjes uit de supermarkt met verschillende bloemen en bosaardbeitjes die straks de rest van de border gaan vullen.
En er ligt nog veel zaad dat straks uitgestrooid kan worden.
Tussen de borderrand en de bestrating hadden zich vlinderstruiken genesteld.
Het werd nog een zwaar karwei om die er uit te krijgen.
Ik moest zelfs een deel van de bestrating verwijderen.
Dit siergras staat ook aan de verkeerde kant, maar ik vind het wel grappig om ze te laten staan.
Ik heb nl nogal moeite met de strakke rechte lijnen in deze tuin.
Mijn vorige tuin had veel ronde vormen en dat lukt hier niet.
Verder verwijderde ik heel veel klaver, paardenbloemen en ander ongewenst gewas.
Daarmee ben ik nu ongeveer op de helft.
Ik vulde een paar flinke gaten, met aarde.
Van de vorige bewoners erfde ik een wasmolen, maar het ding stond laag in de grond en ik raakte steeds verward in de draden en ook zwiepte ik mijn bril nogal eens af.
Dus gebruikte ik hem na een paar keer niet meer.
Maar vorig najaar kreeg ik van iemand op marktplaats deze dikke voet.
En nu heb ik hem naar volle tevredenheid weer in gebruik genomen.
Ook maakte ik weer een paar dagboektekeningen.
Zo'n 15 jaar geleden vroeg iemand ergens op internet of ze me blij kon maken met wat bollen wol.
Ze had tot zo'n 30 jaar terug een handwerkwinkel gehad en de restanten waren op zolder verdwenen en daar wilde ze toen toch maar eens vanaf.
Toen ze het kwam brengen viel mijn mond open.
Haar stationwagen lag vol dozen en zakken wol.
Ik was weken bezig met uitzoeken.
In een deel hadden de motten huisgehouden, dus ik wond elke bol opnieuw op om te controleren of ze nog goed waren.
Heb heel wat weg moeten gooien, en ook in de loop der jaren veel gebruikt of weggegeven.
Maar onder andere deze doos met zacht garen lag er nog.
Het leek me leuk om er een sprei van te weven en dan te vervilten.
Dus stopte ik een paar proeflapjes in de wasmachine om te zien of dat mooi wordt.
Het vervilt prachtig in de 40° was,verkleurd niet, maar krimpt tot postzegelformaat.
Dat wordt dus een enorme monnikkenklus.
Morgen ben ik jarig.
Komende zondag zou ik een tuinfeestje geven, waar mensen van uit Brabant tot uit Groningen naar toe zouden komen.
Ik heb jaren geen mogelijkheid gehad om feestjes te bouwen, dus zag er echt naar uit.
Maar ja, net als de koning en vele anderen moest ik het cancelen.
Het is niet anders.
