Er is weer eens een bom ontploft

 

Het kwam weer eens op als poepen.

Al is het moment misschien niet echt slim.

Ik zit nog steeds niet erg best in m'n energie en loop al een maand met een pijnlijk geblesseerde golferselleboog.

Maar als het komt dan komt het en dan moet het.

Zo'n onstuitbare opruimaanval, waarbij je in eerste instantie een grote puinhoop maakt.

Maar ik besloot om maar eens de tijdschriftenbakken bovenop de kast in m'n hobbykamer door te spitten.

Dat kostte me een paar dagen, stukje bij beetje.

Maar zoals je ziet zat er een hoop bij waarvan ik tot de conclusie kwam dat ik er nooit meer wat mee zou gaan doen.

Ik moet nog bepalen wat ik ervan weg geef en wat ik te koop zet.

Maar dat zal nog wel ff duren, want ik wil ook nog de rest van de kast doorspitten.

Ook heb ik vandaag mijn enige abonnement opgezegd.

Ik vond verspreid door het huis 26 onuitgepakte exemplaren van Vezel.

Een fantastisch blad dat ik iedereen die met naald en draad kunst maakt kan aanbevelen.

Ik dacht elk jaar:

"O och ik verleng het toch maar.

Zo kostbaar is het niet.(€22)

Ik ga er vast weer een keer mee aan de slag.".

Maar nu moet ik gewoon eerlijk zijn 

Ik open ze dus al zeseneenhalf jaar niet meer.

Mijn creativiteit is een heel andere kant op gegaan.

Gek genoeg voelde ik me helemaal weemoedig toen ik de mail verstuurde.

Alsof ik afscheid nam van een stukje verleden, van een droom die nooit uit kwam.