zaterdag 28 mei 2022
zaterdag 21 mei 2022
Waar het nou toch aan lag?
Vrijdag was er een maatjesmiddag in een zaal van Wildthout.
Natuurlijk gingen Buddy en Maatje (zoals we elkaar gekscherend noemen) er heen.
Een hotel-restaurant in een fraaie omgeving aan de rijke kant van Ommen.
We kregen verspreid over de middag amuses (denk ik dat je dat zo noemt), waaronder Arretje Cake, blokjes zalm en bospaddenstoelensoep in een fluut.
Annet Nikamp, een zangeres uit deze regio, met een mooie stem en een prettige uitstraling, zong de hele middag.
We mochten uit een boekje nummers kiezen en op een bierviltje schrijven.
Die ze dan voor ons zong.
Maar op de één of andere manier werkte het niet.
Lag het aan de akoestiek in de zaal, aan de techniek of de begeleidingsmuziek, die niet altijd op haar stemsoort aan sloot?
Of toch aan de bezoekers, die liever druk doorpraten, dan te luisteren?
Achterin de zaal luisterden we wel.
Soms konden we haar goed horen en soms weer niet.
En ik kon het echt niet laten om af en toe mee te zingen.
Zeker niet toen ze het door mij aangevraagde "Du" van Peter Maffay zong.
Onverstoorbaar zong ze met een stralende glimlach de hele middag door.
Maar toen wij met z'n tweeën aan het eind van de middag voor haar klapten, klapte er tot onze verbijstering helemaal niemand mee.
Ook de oproep tot polonaise bracht vrijwel geen mensen op de been.
Op haar pagina zag ik dat ze gistermorgen en gisteravond ook een optreden had.
En bij beide gingen de beentjes wel van de vloer en ging iedereen in de polonaise.
Gelukkig maar, anders had ze een rotdag gehad.
Op internet las ik dat ze een paar jaar geleden een heel ernstig ongeluk heeft gehad, maar dat ze, zodra ze maar even weer kon, alweer de microfoon in de hand nam om voor haar publiek te zingen.
Annets eigen nummers zijn in het Nederlands en in het Sallands .
Ik moest gisteren veel aan Anne denken, die zo veel van nederlandstalig hield en haar liedjes vast gekend heeft.
Wat zou hij gisteren genoten hebben.
Maar misschien zat hij wel vanaf een wolkje mee te luisteren.
Dan zat ie in elk geval droog, want beneden regende het pijpenstelen.
vrijdag 6 mei 2022
In de tuin uit de tuin
Voordat de droogte de boel verruwineert maar gauw even een rondje tuin gedaan.
In de voortuin heb ik 2x wat hulp gehad.
2/3 van de tuin is van onkruid ontdaan.
Voor de rest van de tuin ben ik nog op zoek naar hulp.
Ik kan nog steeds niet goed door de knieën, dus meer dan af en toe een plukje wegtrekken wil nog niet.
Maar nu er al zoveel opeens in bloei staat lijkt het al weer heel wat.
Toen ik hier vier jaar geleden het huis kwam bekijken was de tuin geheel bedekt met een zee van kleine viooltjes.
Maar in de periode dat ik verhuisde waren er twee grote hittegolven.
De volgende jaren verscheen er nog wel wat, maar niet meer zo uitbundig.
Na het verwijderen van de buxus vorig jaar, kwam er toch weer het eea boven.
En dit jaar heeft het zich al weer aardig verspreid.
Ik kreeg het als zijnde maggiplant (die er wel wat op lijkt) maar nu heb ik toch echt een bed van boterbloemen.
Ze mogen blijven.
De struik die ik vorig jaar uit de buurtuin kreeg doet het ook goed.
En ik heb dit jaar ook echt aalbessen trossen te verwachten.
De eerste kruisbessen beginnen ook al te groeien
Maar dat heeft me er niet van weerhouden om stap voor stap de vlinderstruiken te rooien.
Dat kun je staande doen.
En vandaag knipte ik het grootste gedeelte van de sering, die ik vorig najaar al gesnoeid had, in kleinere stukken.
Dat kan ik zittend doen.
De dikkere stukken krijg ik nog niet voor elkaar.
Maar het scheelt toch weer.
Lolo vond het wel knus zo.
En natuurlijk knipte ik me een blaar.
Gisteren sneed ik m'n andere vinger in de keuken al zo diep met een lullig bistromesje, dat ie bijna niet te stelpen was.
zondag 1 mei 2022
Als het ff niet wil
Afgelopen week ging het even een stuk minder dan de week ervoor.
Fietsen ging opeens weer niet en wandelen wilde ook niet echt vlotten.
Vrijdag pakte ik dus toch maar weer de rollator richting supermarkt.
Zaterdag werd ik uitgeput wakker.
Wat ik die nacht gedaan heb?
Geen idee.
Maar ik was finaal op.
De dag begon vervolgens al dat een geleverd onderdeeltje voor mijn tablet het niet deed.
Een pakketje boeken blijft al dagen ergens bij DTP hangen.
En ik moet iemand betalen maar kon mijn digikastje weer eens niet vinden.
Als klap op de vuurpijl is mijn portemonnee weg.
Alles afgezocht.
En in gedachte steeds weer mijn gangen nagegaan.
Bij de Aldi heb ik hem nog gebruikt.
Ik herinner me dat ik het wisselgeld bekeek of er nog muntjes voor mijn verzameling tussen zaten.
Één Spaans muntje stopte ik in het achtervak.
En daar eindigde mijn herinnering.
Thuis alle logische en onlogische plekken afgezocht.
Nergens.
Spelletjesbuurvrouw heeft ondertussen de route naar de Aldi afgespeurd.
Ze moest er toch heen.
En bij de Aldi navraag gedaan.
Maar helaas.
Ondertussen nog een poosje op de bank gedut van uitputting.
Oproep op Facebook gedaan of iemand hem gevonden heeft.
En dan komt toch het punt dat je dingen moet gaan blokkeren.
Voor het blokkeren van mijn bankpas had ik mijn bankpas nodig, of de bank app.
De eerste zit in de portemonnee en die laatste heb ik niet, en om die te installeren heb ik mijn IDkaart nodig, maar die zit ook in mijn portemonnee.
Op de bank chat mogen ze me niet helpen.
Dus telefoonnummer gekregen.
Dan krijg je zo'n ellenlang opgenomen verhaal.
Maar dan eindelijk een vriendelijke dame, die, hoera, mijn pas wel kan blokkeren.
Dan ben je inmiddels 1 pas en 1 uur verder.
Nog maar een poosje op de bank geslapen.
Aangifte van verlies bij de gemeente doen blijkt bijna onmogelijk.
Gemeente vraagt om DigiD, die ik heb, maar herkent het vervolgens niet.
Dan maar zonder, dat kan ook.
Maar dan blijkt dat ik mijn IDkaart en rijbewijs niet kan invoeren zonder DigiD.
Na 2 uur tobben zakte de moed me finaal in de schoenen.
Ondertussen reageerde Lolo hevig op mijn stress en liep te krijsen.
Dat hielp ook niet echt.
Toen maar eerst een kommetje kippensoep opgewarmd.
En weer even geslapen.
Gelukkig kreeg ik van diverse kanten hulp en meedenken aangeboden en zo zakte de paniek eindelijk weg.
Maar toen besefte ik dat ik dinsdag een bestelling van Jumbo heb en die kan je niet contant betalen.
Annuleren op de site kan niet
Het lukte me (op zaterdagavond) om iemand van Jumbo te pakken te krijgen, die ging kijken of ie iets kon oplossen.
Ondertussen kreeg ik aanbod van een kennis (stom woord maar ik kom even niet op een passende bijnaam), dat zij dinsdag wel langs wil komen om voor me te pinnen.
Dan betaal ik haar contant.
Dus weer doorgegeven aan Jumbo.
Nu maar hopen dat dat niet langs elkaar heen gaat.
Vandaag mijn OV pas geblokkeerd.
Een nieuwe pas aanvragen was duurder dan mijn account opheffen en weer een nieuw account aanmaken.
Maar daarvoor had ik m'n bankrekeningnummer nodig
Nou wist ik het oude nummer wel uit mijn hoofd, maar dat stukje dat ervoor gekomen is niet.
En natuurlijk kon ik nergens iets vinden waar het op stond.
Dus maar even geen nieuwe pas aangevraagd.
Ik kan nu toch niet reizen.
Vervolgens weer aan de slag gegaan met de gemeente en hoera! ik kon mijn portemonnee met inhoud opgeven als vermist.
Maar de kaarten niet, want dat kan alleen met DigiD en dat werkte nog steeds niet.
Dus moet ik persoonlijk langs komen morgen.
Wandelmaatje bood aan om me te brengen.
Want ik kan zover niet lopen of fietsen.
Maar voor de vermissing moet je betalen.
En dat kan niet contant.
Lang leve de digitalisering.
Genoeg contant in huis gelukkig.
Waarmee ik wandelmaatje betaal, die zal pinnen.
Als ik denk aan alles wat er nog geregeld moet, dan krijg ik het Spaans benauwd.
Al die klanten pasjes zijn van later zorg.
Ik kom toch nog niet in winkels.
Dat kan tzt stapje voor stapje.
Ik geloof dat ik een beetje boel moe ben nu.
donderdag 21 april 2022
Je wordt maar één keer zestig
Lang geleden had ik me voorgenomen dat ik van mijn zestigste verjaardag een echt feestje zou maken.
Je weet wel zo'n feestje met een kamer vol mensen.
En hoe dichter de jaren gingen tellen, hoe meer het er op leek dat dat ook zou gebeuren.
Maar toen liep het allemaal anders.
En een feest was gewoon niet haalbaar.
Dus besloot ik minifeestjes te creëren.
Ik sprak met Buddy af om ergens op een mooi plekje gebak te gaan eten.
Maakte een afspraak met mijn wandelmaatje om volgende week naar de snackbar om de hoek te gaan.
Die hebben ook lekkere menu's.
En met m'n spelletjesbuurvrouw, met wie ik Rummified en Wordfeud on-line speel, sprak ik af om weer eens een middagje in het echt spelletjes te gaan doen.
Spelletjesbuurvrouw vroeg gisteravond of ze vanmorgen nog even wat bij me op kon halen.
En tot mijn grote verrassing stond ze met een mand vol cadeautjes en ballonnetjes met 60 erop op de stoep.
Even later kwam Buddy me ophalen, met een geheimzinnige grijns op haar gezicht.
Ze had een verrassingstocht door Salland voor me bedacht.
En een verrassing werd het.
Na een rit oa over de Luttenberg, stopten we bij een rustpunt, waar je zelf koffie of thee in kon schenken.
En tot mijn verbazing toverde ze een zelfgemaakt kwarktaartje tevoorschijn.
Daarna ging de rit verder door het prachtige landschap en over de Holterberg.
Daar is het zooooo adembenemend mooi.
Niet te fotograferen.
Uiteindelijk streken we, na een sanitaire stop bij het Bezoekerscentrum, neer op een Picknickbank.
En daar kwam de volgende verrassing.
Uit haar tas kwamen bakjes en flesjes en broodjes en binnen een mum stond de tafel vol lekkers.
Wat een feest.
Na het eten gingen we ook nog even naar de kringloop in Nijverdal.
Ik was mijn stok vergeten en ze hadden geen winkelwagentje.
Maar al ging het wat stram en onzeker, ik ben de hele winkel op eigen benen door gewandeld 🥳🥳🥳 en heb zowaar niets gekocht.
Eenmaal thuisgekomen kon ik zowat de auto niet meer uit komen.
M'n benen waren loodzwaar, en ik ben compleet afgepeigerd, maar dat mocht hem echt de pet niet drukken.
Het was zo'n geweldig mooi verjaarscadeautje.
Binnen vond ik tot mijn verrassing nog een cadeautje op de mat van iemand die "aan" geweest was, maar me niet thuis had getroffen.
Daar moet ik ook gauw maar eens een afspraakje mee maken.
En er waren kaarten.
En, zo lief, berichtjes van m'n ex-schoonfamilie.
Dat waardeer ik enorm.
dinsdag 19 april 2022
Op de fiets
Het zat al een paar dagen in mijn hoofd.
Maar ik durfde niet.
Bij het lopen met stok merk ik dat mijn balans nog steeds niet erg goed is.
Dus was ik bang dat dat met de fiets nog erger zou zijn.
Maar ik wil graag gaan zwemmen, want zwemmen maakt de spieren soepeler.
En dan fiets en loopt je weer beter.
Maar ja om te kunnen gaan zwemmen, moet ik eerst kunnen fietsen, want anders kan ik niet bij het zwembad komen
En zo blijf je rondjes draaien.
Dus stapte ik vanmiddag manmoedig op de fiets richting kringloop drie straten verderop.
En het viel mee.
En tegen.
Balans houden gaat, als je eenmaal fietst, wel goed.
Maar op en afstappen en stoppen bij de oversteken, dat blijkt nog best een toer.
M'n benen zijn nog steeds erg stijf en na 500 meter klonken mijn longen als die van een zware roker.
Maar ik kwam heel bij de kringloop aan.
En na 5 minuten op het bankje voor de deur durfde ik een rondje kringloop ook weer aan.
Ik gaf er te veel uit.
Met als goede smoes dat ik het afgelopen jaar en zeker de laatste maanden geld over gehouden heb.
Ik zit weer in een breekperiode, dus de mokjes (van mijn favoriete merk Just Mugs) en theezakjesschaaltjes zijn vooral nuttig.
De creatieve hoek is echt gevaarlijk voor mij.
Vorige week liet ik de zak met Ultrapunch, waar veel te weinig voor gevraagd werd, nog moedig liggen.
Dit keer kwam ik er niet om heen.
En daar heb ik toch echt nog genoeg van liggen.
Vilt is iets wat ik van mezelf altijd mag meenemen.
Als je daar mee aan de slag gaat verbruik je al snel een hoop.
En de potloden?
Die verslind ik zo ongeveer.
Dit keer is het voornamelijk Bruynzeel.
Dat vind ik fijne potloden, net als Caran D'ache.
Dan de twee schattige vlindermalletjes voor katoenpapier.
Geen idee wat katoenpapier is, maar volgens mij kan het vast ook met keukenrol, of misschien zelfs papierklei.
En als klap op de vuurpijl, een splinternieuw jurkje van mijn favoriete merk Moonshine, met bijpassende Capri legging van een ander merk.
Alsof ik nog geen jurkjes had. 🤫
Het meeste dat er hangt is polyester en dat draag ik niet.
Zo zie je maar dat het toch loont om er tussen te kijken.
Na een tweede rustperiode op het bankje voor de deur ging het weer piepend en krakend op huis aan.
Thuis gekomen trilde zo ongeveer elke spier in mijn lichaam, maar de eerste hobbel is genomen.
*****
Sind ik verhuist ben, ben ik mijn garderobe stukje bij beetje aan het aanpassen aan mijn nieuwe leven.
Jarenlang kon je me uittekenen in spijkerbroek en T-shirt en bleef ik kleding dragen tot het volkomen op was.
Afgelopen najaar heb ik mijn zomerkleding uitgezocht en twee zakken vol weggegeven aan iemand die er erg blij mee was.
O.a. stapels te korte T shirts die ik maar bleef bewaren voor "eronder".
En een zak vol vodden ligt klaar voor een goed doel.
Als ik wat fitter ben ga ik ook een rondje winterkleding maken.
Zuinig zijn is goed, maar soms is het echt tijd voor verandering.
Voor kleding die bij de ik die ik nu ben past.
Zo ben ik tijdens de eerste lockdown ook begonnen met het uitzoeken van mijn hobbyspullen.
In het verleden had ik elk jaar een andere hobby en daar is veel te veel van overgebleven.
We zouden daarmee op een markt gaan staan, maar dat is er natuurlijk niet van gekomen.
Ik wil een keer bij mooi weer een verkoop in de tuin houden.
Hulp zoeken.
Partytentje opzetten, tuindeuren open zetten en veel reclame maken.
Maar dan moet ik nog wel eerst een heel stuk fitter zijn.
zaterdag 16 april 2022
Safety first
Tja, dinsdag viel dus mijn tablet.
Dus was het tijd voor een nieuwe.
Ik bestelde hetzelfde model, paar generaties verder.
Hij heeft op dit moment ook Android 10, dus ik dacht gewoon simpel verder te gaan.
Maar na aankomst donderdag, bleek ook deze een paar generaties verder te zijn in ontwikkeling.
Dus was het nog een heel gezoek om de meest simpele dingen opnieuw te ontdekken.
Wat na twee dagen toch al weer aardig gelukt is.
Om beter beschermd te zijn bestelde ik gisteren een stootvaste hoes met screne protection.
Scherm beveiliging in gewoon nederlands.
Zo'n ding als bv door opzichters in de bouw gebruikt wordt.
Met dikke stootrand, ingebouwde standaard, handlus en draagband.
Is wel effekes zwaarder, maar het geeft wel meer houvast en hopelijk gaat ie wat langer mee bij deze brokkenmaakster.
Ik gunde mezelf ook nog een oplaadsnoer met kantelbare stekker.
En een verrekte handige kaartlezer die gewoon in de contrastekker past.
Zo hoef ik niet telkens de hoes eraf te slopen en met een pennetje het interne kaartsleufje te openen als ik fotos van mijn fototoestel nodig heb.
Beschouw het maar alvast als een cadeautje voor mijn 60ste verjaardag volgende week.
Abonneren op:
Posts (Atom)