Vakantie deel 5 van 8

Vrijdag 4 april:

Ook deze ochtend begon weer met een bezoekje aan het zwembad.

Het is duidelijk drukker op het park nu het weekend nadert.

Ik heb aan twee kanten buren bijgekregen.

Gelukkig was het nog goed zwemmen op de vroege ochtend.

Bij thuiskomst vlogen er twee vinken weg.

Ook kreeg ik visite van een eekhoorntje.

Zie je hem zitten op de tot vogelhuisje getransformeerde boomstronk?

Na de lunch moest ik nog even bij de receptie zijn.

Daar stond een kistje met fruit met een bordje erbij: "pak mij"

Ik nam een heerlijke overrijpe banaan mee voor onderweg. 

Daarna vertrok ik, door het bos, op de fiets richting de Dorcas kringloop in Nijverdal.

Ik koos voor de vlakste route, maar die bleek afgezet, dus moest ik toch een stevige bult op.

Wat ben ik dan blij met m'n ondersteuning, al vreet het stroom.

Dat compenseerde zich weer op de terugweg, toen ik weer een groot stuk helemaal niet hoefde te trappen.

Het was ook voor het eerst dat ik in een drukke stad fietste.

Dat was soms best even spannend.

Verkeerslichten die erg kort groen waren.

Fietspadbochten erg smal en kort.

En van alle kanten verkeer.

Terug ging het via een iets andere route opnieuw door het bos.

Wat ruikt dat toch lekker!

Onderweg nuttigde ik, op een bankje, de gekregen banaan en een drankje met een opvallende kleur, maar weinig smaak

De prijzen zijn bij Dorcas nog leuk.

Ik kocht er oa wat paaseieren om in m'n accubakken te stoppen.

Met kerst zitten er altijd kerstballen in, voor pasen heb ik nog niet genoeg eieren.

Bij het uitpakken ontdekte ik dat er ook wat kunstfruit tussen zat.

Nou ja, dat geef ik wel weer door.

Mijn been voelde nog steeds aan alsof ie in een te krappe steunkous zit, dat zal nog wel even zo blijven.

Met fietsen merkte ik wel een beetje dat ie stijf is, maar echt pijn doet ie dan niet.

Maar wat bof ik toch met het weer.

Heerlijk zonder jas gefietst.

Terug naar deel 4 van 8

Naar deel 6 van 8

Vakantie deel 4 van 8

Donderdagochtend was mijn been zo stijf dat ik grote moeite had met opstaan en gaan zitten.

Gelukkig niet al te pijnlijk, maar wel onhandig.

Ik ging wel lekker het zwembad in, dat ik grootdeel van de tijd alleen had.

Schoolslag ging niet, maar krabbelend heb ik toch lekker relaxed wat rondjes gezwommen, gebubbeld en gedreven.

In de parkwinkel kocht ik broodjes voor de lunch en trakteerde mezelf op een magneet voor m'n verzameling en een potje zeer aparte Reggevallei abrikozenconfiture met rozemarijn, gember en limoen.

Het rook niet lekker en ik moest even aan de smaak wennen, maar kan het nu toch wel waarderen.

Niet zo mierzoet als gewone jam.

Omdat m'n been nog zo stijf was, bleef ik lekker thuis.

Ik versierde, na een jaar stilstand, eindelijk weer eens 2 rondjes op mijn, op Sue Spargo geinspireerde, doekje.

Nog 13 cirkels te gaan.

En daarna genoot ik van het zonnetje dat mijn terras bereikt had.

Als de zon er eenmaal is, is er op het terras nergens schaduw.

Na een uur in de volle zon hield ik het dus wel weer voor gezien en besloot binnen een poging te doen om de achterstand in m'n tekendagboek in te halen.

Dat was schrikken.

De laatste tekening was van december 2022.

Ik heb dus nog aardig wat in te halen.

Terug naar deel 3 van 8

Naar deel 5 van 8

Vakantie deel 3 van 8

Woensdag 2 april:

De dag begon met zwemmen.

om negen uur stond ik voor een dichte deur en het duurde nog een kwartier voor er iemand kwam om open te doen.

Na mijn heldendaad (geintje) van gisteren wilde ik nog een keertje van de glijbaan.

Dat ging lelijk mis.

Toen ik me boven van het plateautje wilde laten zakken maakte ik een rare twist en ging driedubbel gedraaid door m'n slechtste been, knalde met m'n billen op een randje en zwierde in een onplezierige houding naar beneden.

Ik was zo verstandig om wel rustig een half uurtje door te blijven zwemmen, in de hoop dat het niet stijf werd.

Toen snel terug naar het huisje, want Girly zou een dagje komen.

Na eerst gezellig koffie en Chai Latte geleut te hebben, vertrokken we naar de Holterberg, waar we bij Buitengewoon Holten een broodje wilden gaan eten.

Dat werd een complete maaltijd, want het menu van de week zag er zo lekker uit.

Het viel me eerlijk gezegt een beetje tegen.

Aardappeltjes waren niet helemaal gaar, vlees was te gaar en er zat nauwelijks groente bij.

De champignonsaus maakte een hoop goed.

's Middags bezochten we het Natuurmuseum, waar prachtige natuurdioramas te zien zijn.

(Fotos zijn met toestemming gemaakt)

Na afloop kregen we zomaar een kopje cappuccino cadeau.

"Omdat het zo druk was met kinderen die een verjaardagsfeestje hadden"; zei de baliemedewerkster.

Lief he.

En omdat we nou toch op pad waren reden we ook nog even naar Nijverdal voor een bezoekje aan de nieuwe Medicamente die Grenze aldaar.

Ik had al veel over die winkelketen gehoord, maar er nog nooit eentje van binnen gezien.

Toen was de koek wel een beetje op.

Wat een leuke gezellige dag.

Terug naar deel 2 van 8

Naar deel 4 van 8

 

Vakantie deel 2 van 8

Dinsdag 1 april:

De volgende ochtend word ik om kwart over vijf al wakker.

Lang leve de zomertijd 🥴

Ik bleef nog wel even liggen, maar zat toch al vroeg aan het ontbijt.

Het was behoorlijk heiïg buiten.

Om negen uur gaat het zwembad open.

Dus lag ik er om vijf over negen in.

Het bad is maar klein, maar goed voorzien.

Glijbaan, bubbelbadje, wildwaterbaantje en van die harde stralen waar je je schouders mee los kunt masseren.

Ik trok de nodige rustige korte baantjes, gebruikte alle bubbels en stralen.

En de glijbaan bleef maar lonken.

Hij was niet groot, maar de open trap deed me aarzelen en ik was bang dat ik met m'n dikke kont vast zou komen te zitten.

Maar na drie kwartier raapte ik alle moed bijeen, klom de trap op, brak bijna m'n been toen ik probeerde te gaan zitten en weg gleed, en roetsjte in sneltreinvaart naar beneden.

Er ontsnapte zelfs een spontaan gilletje.

En toen veroorzaakte ik een golfbad.

Denk ik 😂.

Met een enorme klap verdween ik onderwater.

Volgende keer knijp ik m'n neus dicht, het water schoot tot in m'n hersenen.

Maar ik voelde me ff heel stoer.

Collage van geleende fotos.

Vakantie zonder zwemmen is voor mij geen vakantie.

Belangrijk is dat ik het bad ook weer uit kan komen.

Ik heb dan ook zorgvuldig een park uitgezocht met een toegankelijke trap in het zwembad.

Tussen de middag reed ik richting Hellendoorn.

Even dacht ik dat m'n fiets kuren had, want ik ging zo traag, maar ik ging bijna onzichtbaar bergopwaards tot aan het Avonturenpark, daarna daalde het zo stijl dat ik af en toe moest remmen.

En ik vroeg me toch wel wat geintimideerd af of ik terug wel omhoog zou kunnen komen.

In Hellendoorn ging ik Lunchen bij Lorkeers een lunchroom en bakker, waar ik jaren geleden, voor de pandemie al eens met de Uitbus kwam.

Eerst een chocolademelk met  heel veel echte slagroom.

Zo leuk, zie je dat kleine gele bolletje rechts?

Dat is een piepklein ijsje op een piepklein oubliehoorntje.

Daarna een broodje brie, met honing, noten en sla.

Het had een hele mooie naam, die ik prompt weer vergeten ben.

Ik heb er eerst een hele poos naar zitten kijken.

Niet alleen omdat het er zo lekker uit zag, maar ook omdat ik geen idee had hoe ik dit nu moest gaan eten.

Uiteindelijk heb ik er gewoon maar een mes ingezet en er een slagveld van gemaakt.

Maar lekker dat het was!!!

Daarna deed ik boodschappen bij de supermarkt aan de overkant.

Ik schrok zo enorm van de prijzen van het vlees, dus nam ik in plaats daarvan maar champignons mee.

Daarna reed ik prompt de verkeerde kant op.

Maar kwam daardoor wel lang deze molen.

Na pakweg 1,5 km kwam ik op een plek waar ik met Anne heel wat keren langs gereden ben.

Toen drong het tot me door dat ik terug moest.

Dus nog een ritje door het dorp en toen was ik toe aan de grote uitdaging bergopwaards.

Je kunt het op de foto niet goed zien, maar ongeveer vanaf waar de straat van kleur veranderd gaat het behoorlijk stijl en steeds stijler naar boven.

Wonder boven wonder viel het erg mee.

In de hoogste ondersteuning ging het traag maar gestaag omhoog.

Oeps tablet in beeld 😉.

Vanaf het Attractiepark tot aan het vakantiepark hoefde ik niet meer te trappen.

De weg ging een kilometer lang rustig omlaag.

En de fiets reed vanzelf.

Thuisgekomen voelde ik aan alle kanten vergeten spieren, dus was het tijd voor een siësta.

Maar wat was het lekker om zo door het bos te fietsen en zomaar ergens te lunchen.

En vooral dat ik eindelijk weer eens zelfstandig nieuwe wegen kon begaan.

Me even weer vrij kan voelen.

Terug naar deel-1-van-8

Naar deel 3 van 8

Vakantie deel 1 van 8

 Maandag 31 maart:

Na alle stress om het huis wilde ik graag even weg.

Ik moest even moed verzamelen, want ik vind het heel wat om van iemand te vragen.

Zeker als je hem nauwelijks kent.

Maar die aardige plaatsgenoot die me vorig jaar met fiets en kat en heeeeeel veel bagage wegbracht naar Gramsbergen zei gelijk: "Wanneer wil je?".

Toen was er al snel een huisje geboekt op vakantiepark de Hellendoornse Berg.

Niet heel ver van huis, maar er valt daar genoeg voor me te verkennen.

Ik had enorm mazzel, 4 dagen later was het huisje in dezelfde week 120€ duurder.

Nu (met de tegenwoordige prijzen) heel betaalbaar.

Ik kreeg een boerenhoeve, met grappige kleine gluurraampjes.

En grote openslaande deuren.

We mochten er pas om vier uur in, maar toen we om half vier aan kwamen mochten we toch al naar binnen.

Om deze tijd van het jaar is het nog niet druk.

Mijn chauffeur vertrok al gauw weer.

En ik nam de tijd om uit te pakken en te acclimatiseren.

Zo'n eerste dag begint tegenwoordig zo laat dat je niet echt meer iets doet verder.

Behalve zien uit te vinden hoe de kookplaat werkt.

Gebruiksaanwijzing ligt er tegenwoordig niet meer.

Dat moet via een qr code in het keukenkastje.

Met hulp op afstand van spelletjesbuurvrouw leerde ik hoe dat werkt.

Wat een mazzel dat ik nu een moderne telefoon heb, want op tablet lukt dat niet.

En een jonge buurvrouw die er meer verstand van heeft dan deze nu toch al wat ouder wordende mens.

Je kwam dan op de site van de leverancier en kreeg de complete download.

Ik moest me door een enorme lange lap tekst heen worstelen.

Dan lijkt me ff een printje, van het kleine stukje dat nodig is, op de kastdeur plakken toch een stuk makkelijker.

Maar goed het eten werd eindelijk warm en gaar 😂😂😂.

En dan kon ik ook nog de zon zien ondergaan vanaf de bank.

Dan voel je je echt op vakantie.

Naar deel 2 van 8

Statistieken

Af en toe gluur ik bij mijn statistieken, welke blogjes de meeste lezers hebben.

De meesten halen de 200 niet.

Maar dat vind ik al heel wat.

Bij sommige heb ik het gevoel dat zoekers op het verkeerde been zijn gezet, zoals de aandacht voor m'n ATC met de titel Sea Life.

Emo onderwerpen doen het goed.

Mijn open brief aan agressieve wielrenners heeft nog één blik nodig om de 1000 te halen.

Dat komt ook omdat ik het af en toe op facebook plaats, als ergens dit onderwerp ter sprake komt.

Plof flopflopflopflop flop

Vorige week reed ik 's avonds weg na de koorrepetititie en na een paar honderd meter kreeg ik mijn tweede lekke band van dit jaar.

In één klap leeg.

Daar sta je dan in het donker en het was flink koud ook.

Zo kon ik voor het eerst ervaren hoe de noodservice is.

Ik belde de alarmcentrale, vroeg ondertussen aan een paar jongens hoe de straat heette, want daar kon ik niet op komen.

Kreeg een vriendelijke centralist aan de telefoon die me de hemd van het lijf vroeg.

De straat draagt de moeilijke frans aandoende naam van een twee eeuwen geleden al overleden burgemeester.

Spel dat maar eens uit je hoofd.

Maar goed ik zei erbij dat ik voor de bibliotheek stond.

Dat werd er keurig bij gezet.

Binnen 20 minuten zou er al een monteur komen.

Gelukkig had ik me goed op de kou gekleed.

Na een half uur ging mijn nieuwe telefoon.

Maar ik had dus geen idee hoe ik hem op moest nemen. 🤪

Ik bleef maar drukken op het hoorntje en er gebeurde nix.

Het was een privenummer en ik vermoedde dat het dus wel de monteur zou zijn.

Dus belde ik weer naar de centrale en daar hadden ze hem ook al aan de lijn.

Hij was perongeluk naar mijn huisadres gestuurd 2km verderop.

Al gauw kwam hij aanrijden, de band werd in een mum verwisseld.

Ondertussen vertelde hij dat hij al in bed had gelegen en uit een andere stad in de buurt moest komen.

Knap dat hij er zo snel was.

Drie kwartier later dan normaal kwam ik thuis.

Dat is toch vlot geregeld.

Fijn om te weten dat je je geen zorgen hoeft te maken als je strandt.

Pas twee dagen later leerde ik hoe je de telefoon op moet nemen.

Niet drukken maar swipen.

Ach ja al doende leert men.