zaterdag 10 augustus 2024

Gewoon even blij

 Zo'n 22 jaar geleden kocht ik een nieuw servies.
Ivoorkleurig want, zo vond ik toen, daar past alles bij.
In de loop der jaren sneuvelde het meeste.
Volgens mij heb ik nu alleen nog een paar eierdopjes van het oorspronkelijke servies, want die gebruik ik nooit.
Dus zocht ik er steeds diezelfde tint bij.
Ander merk of model gaf niet, als het maar ivoorkleurig was
Natuurlijk bijvoorkeur bij de kringloop.

In Brabant kwam daar servies met zwarte teksten bij, als ik niets effens kon vinden.

En ik kocht ooit een hele stapel "Jet" kommen, met een krop sla op de bodem.
Die gebruik ik grotendeels nog steeds voor m'n ontbijt.

M'n ivoorkleurige soepkommen met koeienopdruk kwamen uit de opheffingsverkoop van de Marskramer.
Maar daar zijn er ook alweer een paar van gesneuveld.

Laatst verzuchtte ik tegen iemand, dat ik dat ivoor, met of zonder tekst, na al die jaren toch wel erg saai begon te vinden.
Dus ging ik op zoek naar iets meer kleur, maar wel met dezelfde basiskleur.
Ik vond tot nu toe een paar leuke kommen. 
Maar  voor de rest kwam ik nog steeds heel veel borden met zwarte teksten tegen.

En toen stond dit vandaag op een Weggeefhoek.
Net dat ik even keek.
En ik was op slag verliefd.
En ik was ook nog de eerste die reageerde.
En toen mocht ik het ophalen.
En nu ben ik helemaal vrolijk vanavond. 🥳



En het zijn er heeeeel veel.
10 grote borden.
7 kleine borden.
En wel 12 kleine diepe bordjes, waarvan gever en ontvanger allebei niet weten waar ze nou precies voor zijn. 😂
Te klein voor soep, te ondiep voor ontbijt.

Maar wat zijn ze leuk he!

vrijdag 9 augustus 2024

Kunststof tuintafel weer netjes

Alweer tijd voor de tweede tip van de uitdaging van 

Een paar jaar geleden kreeg ik van iemand een 
kunststof tuintafel cadeau die er nog bijna als 
nieuw uitzag.


Een jaar later legde ik er met snoeien een bos 
takken op, met bovenstaand resultaat.
Allemaal fijne spierwitte krasjes.
Ik kon wel janken.
Ik kreeg een tip om hem in te wrijven met 
olijfolie, zonnebloemolie of babyolie.
Daar zou ik bij plastic nooit opgekomen zijn.


Ik ging met een doekje met een klein beetje 
olijfolie aan de slag.
Binnen een mum van tijd zag mijn tafel er weer 
keurig uit.
Wel moest ik de tafel nog meerdere keren na 
wrijven met een schone doek, tot alle overtollige 
olie er weer af was.
Afhankelijk van de weersomstandigheden moet 
je het na een week of zes herhalen.
Ik heb inmiddels een grote verkleuring op het 
blad, maar ook dat verdwijnt met een beetje
poetsen.
Vorig jaar probeerde ik het eens met baby olie,
maar dat was geen succes.

dinsdag 6 augustus 2024

Zandvoort, al aan de zee


Vanochtend vertrokken we al vroeg richting Zandvoort.
Deze chauffeur reed een andere route door Haarlem en ik was verbijsterd om te zien hoeveel daar veranderd is.
Het ene enorme gebouw na het andere en het duurde een hele tijd voor ik besefte waar ik was.
Ik heb notabene in die wijk gewoond.

 Aangekomen bij Thalassa, waar het Nationaal Ouderenfonds  stamgast is, werden we getrakteerd op koffie/thee met appelgebak.
(Jaja Anja, het was weer zover)


We hadden het terras voor ons zelf.
Alle andere verwachtte groepen  (33 personen) hadden zich vorige week afgemeld.
Maar er werd voor ons weer even goed gezorgd als altijd.


Na de appeltaart konden we het strand op.


Het was er drukker dan de vorige keren.


Ik liep deze keer weer helemaal zelf gelukkig.


En toen was het al gauw weer tijd voor de lunch.
Vooraf voor de anderen een glas tomatensoep en voor mij een heerlijke pompoensoep.
Daarna een broodje kroket en een broodje gezond.
En nog een lekker glas met vers fruit toe.


Ook K. was er weer met zijn accordeon en vermaakte ons met evergreens, waar we, tot vermaak van andere badgasten, luidkeels mee meezongen.
Vooral het "Mexico" viel bij ze in de smaak.😁


Na de lunch kon wie wilde nog het strand op.
Of gewoon lekker blijven zitten genieten.
Eén mevrouw dook heel stoer de zee in.

Daarna kreeg wie dat wilde nog een mini advocaatje met slagroom.
We aplaudiseerden voor de vrijwilligers van het Ouderenfonds, voor de EHBOers die gelukkig niet in actie hoefden te komen, voor de bediening, voor de accordeonist, voor onze nieuwe chauffeur van Uitbus Vechtdal, en voor elkaar 😁😁😁.
En toen was het al heel gauw weer tijd om op huis aan te gaan.

Onderweg begon iemand achterin: "ijsje, ijsje, ijsje" te roepen, dus stopte we halfverwege nog even bij een tankstation voor een mierzoete bosbessen Magnum.

En hoera: we hebben geen enkele file gehad.

maandag 5 augustus 2024

Book Nook: Mole's apartment

 .


Na alle klassieke interieurtjes wilde ik eens iets anders uit proberen, dus koos ik voor een vrolijk tekenfilmachtig tafereeltje.


Het doet me sterk denken aan het molletje uit "het programma met de muis".
Ik keek er, toen ik  al heel  groot was en op kamers woonde, stiekem naar op de Duitse zender, want ik bleef het een leuk programma vinden.


De laarsjes staan te drogen bij de voordeur.
De koelkast is al goed gevuld.


Het eten is klaar.


Mole is duidelijk een verzamelaar en houdt van vrolijke kleuren.
Een mol naar mijn hart 😉.


En dan is het bureautje ook al weer klaar, kookboekjes en boekjes over de natuur in de kast.
Compas ligt al op het hoekje klaar voor de volgende reis.


Dan is het alweer tijd om de slaapkamer in te richten
Mole houdt ook van plantjes en breien.


Bedje opgemaakt, kleertjes in de kast.


Op het dakterras komen de vrienden van Mole bij elkaar.



Op de rechter zijmuur wordt de keuken verder ingericht.
Op de foto ontbreken nog de borden in het bordenrek.
Op de achterwand worden nog wat schilderijtjes in  de slaapkamer opgehangen.


 Het dakterras krijgt nog een fraaie overkapping.
Het was nog best een toer om de kap door de gleufjes van de bogen te krijgen, masr zo is het dak stofvrij.


En dan is ook deze Book Nook al weer klaar.


Nog even de stofkap ervoor schuiven.


8,5 uur aan gewerkt dit keer.
Ik word steeds sneller.
Ik vond deze wel heel erg leuk.
Zo vrolijk.

Er ligt nog één Book Nook te wachten.
En dan moet ik me beraden hoe ik verder ga.
Meer Book Nooks, of toch een minder kostbare hobby oppakken?

zondag 4 augustus 2024

Marlien Alert


Eindelijk weer eens een droge, niet te warme dag zonder al te dwarsliggende spieren.
Dus stap ik op de fiets om naar het stuw te gaan.
Onderweg kom ik een van de dames uit de Uitbus tegen.
Ze vertelt enthousiast dat ze m'n blogje zo leuk vond en dat ze het aan al haar kinderen had laten zien.


 Bij Stegeren zie ik dat Lisa weer honing te koop heeft.
Die was vorig jaar byzonder lekker.
Wel duur, maar deze jonge dame heeft maar één korf en als de honing dan zoooo lekker is, dan is het dat geld zeker waard.
Ik heb niet kleiner dan een tientje in m'n portemonnee dus koop ik er twee, want aan de weg moet je gepast betalen.

Dan gaat de tocht weer verder de lange rechte weg door het bos, waar ik altijd ff lekker plankgas geef.
Net na het bos wordt een mevrouw een ziekenwagen in geladen.
Zo te zien is ze gevallen met de fiets.
Hopelijk heeft ze niets ernstigs.


Ze zijn het stuw aan het renoveren.


De voorste stond lager dan de rest dus het water kolkte daar een stuk krachtiger doorheen.
Heerlijk zen, zoals Anne het zo fijn vond.
En ik ook, want het maakt je hoofd leeg.


Ik wilde het jullie laten horen, dus maakte ik een opname, die raadselachtig draaide.
En ik heb toch echt wel filmpjes gemaakt die gewoon recht stonden.
Maar goed, het ging om het geluid 😂😂😂, dus neem het dwars kijken maar voor lief.


Na een uurtje of twee laadde ik mijn tas weer in de fietsmand en liep even naar het betonblok om nog een laatste foto van het woeste water te maken.
Er was geen mens in de buurt.


Zo leek het althans.
Vanuit mijn ooghoek zie ik opeens een man opvallend snel van mij naar m'n fiets heen en weer kijken.
Vervolgens maakt ie een draai van 100° en loopt richting m'n fiets.
Foute boel!!!
Ik haal hem, met de olifantenpassen die ik bij de fysio leerde, in.
Als hij dat ziet, draait ie zich razendsnel 180° om, zegt "hoi", schiet langs me terug en als ik me bij mijn fiets weer omdraai is ie spoorloos verdwenen.


zaterdag 3 augustus 2024

Book Nook: Butterfly of the unknown lands

 

Aan deze Book Nook wordt door Buildiy 4 sterren toegekend.
Daar twijfelde ik bij de aanschaf al een beetje aan.
Maar een keertje 3 sterren leek me niet zo erg en ik hou van vlinders.



Maar al gauw nadat ik begonnen was, kwam ik tot de conclusie dat ie echt niet meer dan 2 sterren is.
Super simpel, van erg grof multiplex, dat bij het uitduwen nogaleens splintert, waardoor kleine deeltjes snel beschadigen.



In 3,5 uur was ie klaar.





En och hij is best aardig om te zien, maar ik had, voor dat geld, toch liever wat meer uitdaging gehad.





vrijdag 2 augustus 2024

Book Nook: Grandfather's Antique Store



 

Na m'n drie kleine, maar bewerkelijke zijstapjes van de Action, ga ik toch maar weer terug naar de volgende Book Nook.
Een antiekwinkeltje dit keer.
Past goed bij de vorige drie.


Ook hier weer kleine grapjes.
Zo kunnen de laatjes van het schrijfkastje hierboven echt open en dicht.
En achter de deurtjes van de kast hieronder, die ook open en dicht kunnen, is nog vanalles te zien.


Deze Book Nook heeft heel veel kleine onderdeeltjes en maar weinig knipwerk.
Dat ligt me wel.


Het poppetje laat ik weg.
Ook dit keer vind ik haar er niet in passen.
Om het gat in de vloer, waar ze in vastgeklikt had moeten worden, te bedekken, plak ik er wat boekjes op, die nog over zijn van de bibliotheek.


En dan is opeens de benedenverdieping al bijna klaar.
Voor de fotos heb ik er even de linkerzijmuur bij gezet.


De bovenverdieping is aan de beurt.
Dat bleek nog knap lastig.
Als je aan de onderkant bezig gaat dan kun je hem niet op z'n kop zetten door de fragile deeltjes aan de bovenkant.
En andersom.

De etage op z'n plek klikken is elke keer weer lastig.
Je hebt eigenlijk aan twee handen niet genoeg.
En deze keer ging het dan ook echt mis.
Ik brak de fraaie afscheiding voor de trap door.
Met balsalijm en bruine stift kon ik hem redden.
Maar ik moest wel een hele tijd de constructie ondersteunen omdat ie anders te krom zakte.
En helemaal recht kreeg ik hem niet meer, maar dat valt gelukkig niet op achter de kast.


Tussendoor even het licht getest.
Leuk he, dat schemerlampje.


Dan ben ik al weer toe aan de linkerzijmuur plaatsen.


Nog even een balkonnetje met krantenbak voor de bank zetten.
En dan stop ik er weer mee.
Ik werk momenteel ongeveer 5 kwartier per keer.
Dan is het wel echt op met het gepriegel.


Ik vind het altijd zo'n grappig gezicht, als die meubeltjes los aan de muur hangen.


Maar nog leuker is het als alles op z'n plek valt.
Wat een sfeertje he.
Je waant je zo bij je overgrootmoeder.


En dan is de laatste dag alweer aangebroken en worden de laatste dingen op z'n plek geplakt.


En dan is nr7 opeens alweer klaar.
Maar 9,5 uur aan gewerkt dit keer.
En er zat toch echt heel veel werk in voor mijn gevoel.


Nog even een blik op de buitenkant.


9,5 uur