Met de Uitbus naar de Kas van Kaat

Als de tweemaandelijkse Uitbus nieuwsbrief uitkomt moet je er megasnel bij zijn, want alles is heel snel bezet.

Half maart ging het bij mij mis.

De mail kwam binnen toen ik in de bus zat en na thuiskomst kreeg ik geen melding.

De volgende dag was ik zo moe dat ik mijn mail vergat.

Dus zag ik het pas twee dagen later en toen was alles al vol.

Maar dat betekent dus niet automatisch dat je twee maanden niet mee kunt.

Want voor veel uitjes wordt bij voldoende animo een extra rit ingezet, zoals vorige week naar Paleis Soestdijk en binnenkort een lunch in Hoogeveen.

En soms wordt er zelfs een bus bij ingehuurd van de Saxenburghgroep, die andersom ook wel de Uitbus inschakelt bij hun activiteiten.

Gistermiddag werd ik gebeld of ik vandaag nog mee wilde.

Er was iemand uitgevallen en dan proberen ze dat aan te vullen met iemand van de reservelijst.

Als de bus niet vol is kost dat natuurlijk geld.

En dat willen we natuurlijk niet.

En daar profiteer ik regelmatig van.

M'n uitjespotje wil maar niet leeg.

Tijdens de pandemie raakte hij aardig gevuld en elke week komt er weer wat bij dat overblijft van m'n weekgeld.

Ik blijf het onvoorstelbaar vinden dat ik dankzij de vrijwilligers van de Uitbus zo'n leuk luxe leventje kan leiden.

Vanmorgen reisden we via een mooie route richting Zwolle, waar in het buitengebied "de Kas van Kaat" staat.

Een byzondere werkplaats voor mensen met een beperking.

Eerst gingen we wat drinken in de kas.

Voor mij een echt heerlijke Chai Latte.

Daarna konden we onze lunch bestellen.

En terwijl die bereid werd kregen we een rondleiding over het terrein en in de kassen.

Deze was niet gepland, maar een vriendelijke dame was toch bereid om ons eea te vertellen en te laten zien.

Er is, behalve het restaurant, een werkplaats, een kwekerij, een pluktuin, een creatieve werkplaats en een bakkerij.

En bij het restaurant een winkel, waar naast zelfgemaakte dingen ook tweedehands spulletjes en (denk ik) wereldwinkelartikelen te koop waren.

Ik had nog even een onderonsje met veel handjeklap met een medewerker die mijn oranje sjaal prachtig vond.

Mijn "Plank van Kaat" was rijk gevuld en verzadigde heel wat beter dan het bakje sla van vorige week.

Op het onderste foto de lunch van de chauffeur.

Na de lunch was er nog even tijd om in de winkel te snuffelen.

Ik kocht er een dametje en een olifantje voor m'n blikjeshobby.

En toen ging het via alweer een erg mooie route op huis aan.

Als je op de andersgekleurde woorden in de tekst klikt dan kom je op betreffende website of paginas.