Knutselen met de mannen.

 Gisteren sloeg ik aan het knutselen met Jeroen.

Hij vond het bloemensnijden met de cuttlebug geweldig en klapte in zijn handen als de bloemen uit de mal vielen.

Met de bloemen maakte hij een prachtige collage voor zijn kleine nichtje.

Daarna kreeg ik Anne zo gek om samen mijn nieuwste doosjesmal uit te proberen.

Links van hem, rechts van mij.

Er kan meer met deze mal, maar dat moet ik nog uitvinden.

Ik kan het model niet terug vinden op Pinterest.

Window box thinlits dies

 Een hele mond vol voor een setje malletjes, met een prijskaartje waar je u tegen zegt.
Zelfs tweedehands.
Maar zelden zag ik een mal waar je zoveel kanten mee op kunt, dus liet ik me verleiden.

Met de basismal maak je een simpel doosje.

Voeg je de fillgraanachtige malletjes toe, dan krijg je een transparant doosje waar je bv een electrisch theelichtje in kunt zetten.
Met sitspapier of vliegerpapier er achter  krijg je een nog leuker effect.

Maar je kunt die malletjes ook apart gebruiken met een andere kleur papier. 

Ook alle malletjes die ik nog heb liggen uit mijn ATC periode zijn bruikbaar.

Het dubbel beprint dun karton van de Action is prima geschikt.

Freubelen in de marge

Ik ben niet meer vooruit te branden.

Dook ik twee jaar geleden een druk leven vol nieuwe dingen in.

Staat opeens alles weer stil.

Het is moeilijk inburgeren als je geen mensen kunt ontmoeten.

Gelukkig zie ik m'n vriend & Co nog regelmatig.

Het heeft ook z'n weerslag op m'n creatviteit.

Zoveel waar ik aan wil beginnen of nog af moet maken en blijft liggen.

De laatste weken weefde ik weer een hele stapel vierkantjes.

Daar hoef je nauwelijks bij na te denken.

Van de week kocht ik twee mallen om doosjes mee te maken.
Een (zelfs tweedehands nog) pittig geprijsde met heel veel mogenlijkheden die ik later eens uitgebreid ga bestuderen.
En een op het eerste gezicht eenvoudig malletje dat minder kostte dan de porto die erop ging.
Met dat laatste malletje ging ik gisteren maar eens wat uitproberen.

Het bleek nog best wel lastig om met onwillige vingers in elkaar te zetten.

Maar het resultaat is best aardig.

Het dubbelzijdig geprinte karton is van de Action.

Het lintje zat laatst om iets wat ik kocht.

De bloemblaadjes maakt ik bol door ze om een pen te rollen.

Bye bye Humpfrey en het heilige moeten

Ooit wilde ik kunstenaar worden.
Maar tijdens de vooropleiding kwam ik er achter dat het niets voor mij was.
Niet omdat ik het wellicht niet zou kunnen, maar ik ervoer het als enorm beperkend.
Als kunstenaar moet je aan allerlei regels voldoen.
Je moet vernieuwend zijn en origineel,
En je moet wrochten in het diepste van je ziel.
Wat je maakt moet met bloed zweet en tranen in elkaar gezet zijn.
Er moet een verhaal achter zitten.
En je moet er vooral niet van genieten.
Moet, moet, moet.
Na een paar maanden was alle lol er van af.
Ik heb keurig mijn diploma gehaald en daarna mocht ik van mezelf weer heerlijk voorbedrukte borduurwerkjes vullen.

Door geen kunstenaar te zijn heb ik de vrijheid om te doen waar ik zin in heb.
Wil ik graven dan graaf ik.
Wil ik gewoon ff lekker freubelen dan mag dat ook.
Soms komt er een geslaagd schilderij en soms een simpele gehaakte sjaal.
En dat mag.
Ik zit niet vast aan regels.
Ik mag vernieuwen als dat op mijn pad komt.
Maar het hoeft niet.

Vorig jaar maakte ik met mijn ouwe trouwe Humpfrey doosjes voor het creatief café.
Humpfrey trok steeds verder krom en raakte versleten.
Ik wilde graag nog eens met doosjes aan de slag, maar kon ook geen mallen vinden die in Humpfrey pasten.
Dus keek ik het afgelopen jaar uit naar een groter zusje.
Maar wat zijn die dingen duur.
Zelfs tweedehands hangt er nog een flink prijskaartje aan.

Maar Marlien zal Marlien niet zijn als ze na geduldig wachten toch iets betaalbaars vindt.
Zo goedkoop dat ik wel wat wantrouwig was.

Er zat zelfs een  hoeveelheid goede mallen bij.

En zo knutselde ik vanmiddag met veel plezier bovenstaande schattige uilendoosjes in elkaar.

Gewoon met een malletje en wat behangstalen en restjes scrapkarton.