Laatjes en laden

Ik heb een zwak voor laden.
In m'n  hobbykamer heb ik heel veel kleine laatjes.

Dat was nog heel wat inpakwerk.

Toen ik in m'n  toekomstige keuken 12 laden zag was ik dus helemaal happy.

Maar wat ik bij de bezichtiging en ook bij de oplevering over het hoofd gezien had, was dat er in de hoge kast ook nog een cadeautje zat.

Wat een luxe!

Inmiddels is bijna alles ingepakt.

En ik heb eindelijk een nacht van 8 uur slaap gehad.

Met maar een paar minuutjes wakker halfverwege.

Komende dagen kan ik hopelijk wat bijtanken.

Dat heb ik heel hard nodig.

Loggia en nog meer perikelen

Ik kwam er achter dat een inpandig dakterras een loggia wordt genoemd.

Klinkt wel sjiek.

Volgens Gemini spreek je het uit als lodgja.

Nou bij deze even een blik op mijn loggia.

Hij is groter dan het op de fotos lijkt.

3,80 x 2,27

De ramen en deur zijn zeker 2,5m hoog.

De laagste kant van het dak komt tot aan m'n  oksels.

Hier wil ik ooit iets knus van maken, maar dat mag nog even wachten.

Ik ging dus afgelopen zondag de muur in de huiskamer opmeten.
Had geen puf om door te fietsen naar de bouwmarkt voor verf.
Toen ik thuis kwam was ik vergeten kleur te kiezen.
Dus dinsdag opnieuw die kant op, kleur bepaald, maar ook weer te moe om verf te halen.

Zondags kwam ik er ook achter dat de verwarming in het nieuwe huis op 20° stond.

Die had dus al die tijd al zo hoog gestaan.

Zonde van het geld.

Toen ik er dinsdag weer kwam was het nog vreselijk warm binnen.

Essent had nog steeds het contract niet gegeven, waardoor Enexis dreigde om de boel af te sluiten.

Stress alom, want je hangt bij Essent minstens een uur in de wacht.

Inmiddels al diverse keren geprobeerd maar kreeg nog steeds melding van wachttijd is een uur.

Donderdag lukte het in 1,5 min, maar halfverwege het gesprek viel de verbinding weg.

Bij opnieuw bellen had ik gelukkig ook snel weer iemand aan de lijn.

Maar een half uur later was het nog niet gelukt, om het rond te krijgen.

De software bleef hardnekkig ontkennen dat het adres bestond.

We werden er beiden knap wanhopig van. 

'Smiddags dan eindelijk verf gehaald.

Ik had mazzel, naast de cadeaukaart van de wbv kreeg ik ook nog tien euro korting met een Karweipas.

Dus hoefde ik maar 3€ bij te betalen.

Dat is mooi meegenomen in deze dure tijden.

Van dat bezoekje aan de bouwmarkt en nog even een boodschapje bij de supermarkt aan de overkant kwam ik totaal gevloerd thuis.

Dus ik kon niet anders dan alweer pas op de plaats maken de rest van de dag.

Er is hulp onderweg

 Vanmorgen kreeg ik mensen van een kerk op bezoek.

Via iemand, die ik op de Kleine Belties sprak, is me hulp aangeboden voor het opknappen van de tuin en waar mogelijk ook voor andere dingen die voor de oplevering nog opgelost moeten worden.

Dat zal misschien niet allemaal lukken, maar ik ben al blij blij met alles wat wel opgelost kan worden.

Dat scheelt weer een hoop stress.

Ik was vandaag zo moe dat ik de hele middag in bed gekropen ben.

1 Doos ingepakt.

Sinds  12 uur staat mijn huis op de aanbodsite.

Spelletjesbuurvrouw heeft al mensen om mijn huis zien zwermen.

De huur gaat 50% omhoog. 😮

Keek op de week

 Dinsdag kwam de man met de hamer langs.
Terwijl een ander stond in te pakken, moest ik gaan zitten.
M'n lijf zei heel hard HO.

Werd steeds draaieriger.

Woensdag dus ook maar heel rustig aan gedaan.

Het slapen is teruggezakt naar zes uurtjes.
Altijd beter dan 2 of 3, maar ik slaap veel vroeger dan normaal en ben dus extreem vroeg wakker.

Donderdag was de voorschouw van de woningbouwvereniging.
Ik zag daar erg tegenop, maar wilde nu  toch ook wel graag het (in het slechtste geval) kostenplaatje weten, zodat ik me daar op in kon stellen.

Nou dat "in het slechtste geval" daar ben ik me dus wel een hoedje van geschrokken van de duizenden euros die het me in het slechtste geval kunnen gaan kosten.

"Ja"; zei ie: "de aannemer kost 100€  per uur".

Ik heb maar niet gezegd dat ik van dat uurloon twee weken leef.

Maar er zijn dus voor de oplevering wel nog wat hindernissen te nemen.

Hoe meer ik kan oplossen, hoe minder kosten.

De vraag is alleen hoe.

De rest van de dag was ik ook geen knip voor de neus meer waard.

Maar ja we zitten nu al in de op één na laatste fase van wat ingepakt kan worden.

De laatste fase is vlak voor vertrek.

Dus kan het ook wel wat rustiger aan.

Die nacht sliep ik zowaar wel acht uur.

Welliswaar tot kwart over vijf omdat ik er al vroeg in lag.

Helaas werd het vannacht maar vijf uur.

Dit keer kon ik voor de verandering niet in slaap komen.

Dit weekend ga ik de muur opmeten, kleur kiezen en verf kopen.

In het verhuisboxje vol handige gadgets dat ik van de WBV kreeg zit ook een cadeaukaart voor de bouwmarkt.

Die kan ik nu mooi gebruiken.

Na gedane arbeid is het goed spijbelen

Donderdag begonnen met een valeriaantje voor het slapen gaan.

Dat leverde me zonder onderbreking 6 uur slaap op.

Vrijdagochtend voor zover dat lukte allerlei administratieve dingen geregeld.

Water ging goed.

Ziggo app kon ik met geen mogenlijkheid in komen.

Wacht inmiddels al weer twee dagen op een mail van hen.

Essent wilde weten hoeveel mijn toekomstige zonnepanelen afgelopen jaar opgeleverd hebben.

Geen idee.

Zonder dat kon ik me niet inschrijven.

Zucht.

Afmelden van mijn oude adres bij de WBV lukte niet.

De software blijft hardnekkig beweren dat het adres niet bestaat.

Inmiddels was het na 12 uur, dus telefonisch niemand meer te bereiken.

Dus zaterdag maar een handgeschreven brief in de bus gedaan.

Vrijdagmiddag was ik uitgenodigd bij de burendag op m'n  komende adres.

Lekker informeel kennis maken zonder alle handjes te schudden.

En er werd ruimte in één van de fietsenschuren voor me gemaakt, zodat ik mijn trike er goed kwijt kan.

Ik sliep zowaar 7 uur op m'n valeriaantje.

Zaterdag naast de brief wegbrengen ook maar even kleurenstaaltjes gehaald voor de mij veel te heftige muur in de huiskamer.

Het zal wel een tintje uit de laatste twee worden.

Dat moet ik nog even ter plekke bekijken.

Die middelste is wel erg heftig.😆

Tussendoor af en toe nog een doos ingepakt.

Maar ook uiltjes geknapt.

Afgelopen nacht sliep ik zowaar wel 8 uur.

's ochtends nog wat dozen ingepakt.

's Middags bubbeltjesfolie bijgehaald.

Ik ben niet zo van de plastic, maar voor sommige kwetsbare dingen heb ik nu geen betere oplossing.

En toen ben ik neergezegen op de grote bank op de brug.

Achter me een gekkenhuis van aanhoudend ronkende motoren en files van alle kanten.

Maar ik had geen puf om een ander plekje te zoeken en het uitzicht blijft mooi.

De zomp kwam ook nog onder me door varen.

Sleuteldag

Maandag verliep de bespreking met de verhuizer goed.

Ik kan me, dankzij een erfenisje  iets meer veroorloven dan vorige verhuizingen.

Dus dit keer wordt er ook gedemonteerd en weer gemonteerd, alles wat aan de muur en het plafond hangt door hun eraf gehaald en grof vuil geregeld.

Ik wist dus dat het wel heel wat meer zou gaan kosten dan 8 jaar geleden, maar schrok toch wel toen savonds de offerte binnen kwam.

Als je al jaren minima bent is veel geld uit geven doodeng.

Toen ik pas arbeidsongeschikt was, is er jarenlang gedonder met m'n uitkering geweest, waar ik echt een angst om geld aan over heb gehouden.

Maar gelijkertijd is er de opluchting dat het gewoon een keertje kan.

In de nacht van maandag op dinsdag sliep ik maar 2x2 uur.

's Ochtends trilde mijn lijf van uitputting en smiddags heb ik ff tegen degene die me kwam helpen aan zitten janken.

's Avonds lag ik al vroeg in bed en sliep zowaar ruim 7 uur aan één stuk.

Dat was al een maand niet meer gebeurd.

Welliswaar was ik om kwart over vier wakker, maar wat voelde ik me gelijk een stuk beter.

Panoramazicht vanaf mn dakterras

Om 9 uur vanmorgen was de sleuteloverdracht.

Nu voelt het pas echt.

En daarna gingen we even bij de vorige bewoner langs om de overname te betalen.

Ondanks 7 uur slaap liep ik toch te zwaaien op m'n benen en was behoorlijk storend hyper.

Nu even pauze in de tuin, want wat is het lekker weer.

En dan gaan we weer inpakken.

Als je iets terug vindt

Toen ik hier nog niet zo lang woonde kocht ik op marktplaats 2 katoenen vestjassen.

Een groene en een zwarte.

Al vijf jaar was de groene zoek.

Ik dacht dat ie bij Anne achtergebleven was.

Baalde er flink van want ze dragen zo fijn.

Maar zag ook nergens meer zoiets te koop.

De zwarte werd steeds valer.

Maar de kwaliteit bleef mooi.

Die wil ik nog een keertje verven.

Vandaag met inpakken kwam er een stapeltje stofjes uit een kastje tevoorschijn.

En tot mijn verbazing lag mijn groene vestjas eronder.

Wat ben ik daar blij mee.

Weekend: chaos

De afgelopen week hebben diverse mensen me enorm geholpen.

En ik ben ze daar enorm dankbaar voor.

Op een enkel ding na is alles in mijn hobbykamer en op de voorzolder al ingepakt.

Volgende week wordt het (begrijptlijk) iets stiller.

Diverse organisaties zoeken nog binnen hun netwerken naar meer hulp.

Want nu zijn de kwetsbare dingen aan inpakken toe.

Dat kost meer tijd dan boeken en hobbymaterialen.

Er staat veel klaar dat naar Noaber gaat.

Een beter doel, dan de commerciele kringlopen alhier.

Ook mijn tweewielfiets met aanhanger gaat daar naar toe.

Hopelijk kan er iemand die het hard nodig heeft mee blij gemaakt worden.

Aan Noaber hangt een groot netwerk.

En anders wordt het verkocht net als de rest aan overbodigs dat ze hier over 1,5 week komen ophalen.

Dat geld wordt gebruikt om oa de kosten van de inloop te dekken.

Mijn fijne, maar voor het nieuwe huis echt te grote hobbytafel heb ik weggegeven aan iemand die hem op beurzen gaat gebruiken.

Ik heb de helft van mijn grote wissellijsten voor een koopje op marktplaats gezet en daar was binnen 5 minuten een koper voor.

Dus die worden vandaag ook opgehaald.

Er is een afspraak met een verhuisbedrijf.

Ik ga vast schrikken, maar daar heb ik op gerekend.

En woensdag krijg ik de sleutels van m'n  nieuwe huis.

Ik slaap nog steeds erbarmelijk slecht.

Al heb ik vannacht 5,5 uur achter elkaar gehaald, daarna een paar uur wakker met hazeslaapjes en vervolgens nog 2,5 uur een gat in de dag. 

Ik hoefde zelfs nog maar 2x naar de WC ipv elk uur.

Gek genoeg ben ik nu veel vermoeider.

Ik zit tegen een stil weekend aan te kijken en weet even niet waar te beginnen.

Nou ja dan maar hap snap wat op m'n  weg komt.

En proberen een rustig plekje in de huiskamer te creëren.

Want dat is ook belangrijk.

Ook kan ik wel wat peptalk gebruiken.

Het gaat goed hoor, echt wel.

Het is gelukkig niet zo warm als bij mijn vorige verhuizing.

En het is ook veel minder emotioneel dan toen.

Ik ga immers niet weg een onbekend avontuur tegemoet, ik verschuif alleen 2km 

Ik had even een dip, dus heb een duwtje nodig

Na de zoveelste halfdoorwaakte nacht had ik het vanmorgen echt helemaal gehad.

Toen ik wat had zitten sippen besloot ik om vandaag boven de boel even (nou ja even?) te reorganiseren, want daar is de bom al geheel ontploft.

Alle opgespaarde dozen tevoorschijn gehaald en verdeeld over diverse handzame plekken.

De leeggekomen ruimte  ingesteld om volle dozen uit de weg te zetten.

Lijf en energie werken nu al totaal niet mee, dus ik ben zo verstandig om goed te doseren.

Pauzes zijn op dit moment langer dan activiteiten.

Het is niet anders.

Ik moet m'n rug sparen.

Vanmiddag weer even een poosje verder.

Op de foto zie je m'n  toekomstige dagelijkse uitzicht.

Lekker ruim en veel groen, dat nu op de foto net buiten beeld staat.

Op vakantie deel 2 van 2

 Week 2.

Die vrijdagnacht sliep ik dan eindelijk bijna 7 uur aan één stuk.

Kwam het door de gebeden, het meedenken, de mindfullness inslaapoefening, of dat ik op de andere helft van het bed ging liggen?

Zaterdag maakte de huisjes  van de workshop af.

Zo uit de verte lijkt het heel aardig.

Jammer dat ik in m'n  nieuwe huis geen vensterbanken heb.

Die nacht moest ik wel zes keer m'n bed uit voor een sanitaire stop.

Op zondag maakte ik een rondje door het Vechtpark.

Voor zo ver dat ging.

Ook hier diverse afzettingen, waar je met een twee wieler wel langs kon, maar met drie wielen niet altijd.

Maar toch even genoten van het prachtige uitzicht en natuurlijk weer door diverse mensen aangesproken over m'n  fiets.

Die nacht maar 1x m'n bed uit, dus redelijk veel geslapen.

Op maandag had ik gesprekken met verschillende mensen over verhuishulp.

Er werd met me meegedacht.

Ik zwom tussen de middag.

En deed mee met een workshop pijpenragerbloemen maken.

Deze keer duurde het uren voor ik in slaap viel.

Dinsdag was het overdag rustig.

Er was een dagje uit voor een groot deel van de groep, waarin 4x zoveel gedaan werd als dat ik met de Uitbus gewend was.

Dat is voor mij te gortig.

Te meer daar er savonds ook nog samen eten en Bingo was. 

Maar met zwemmen, wat kletsen in de ontmoetingsruimte en luieren vermaakte ik me ook wel.

Die nacht sliep ik vlot in, maar was na 4,5 uur weer wakker.

Woensdag was voor mij saai.

Er was een speurtocht waar ik helaas niet aan mee kon doen.

Zwemmen, wat in de zaal hangen, alvast eea inpakken,  nog een laatste boodschap bij de Spar halen.

Het weer leende er zich ook niet voor om een eind te gaan fietsen.

Er zou 's avonds een komisch duo komen zingen, maar die waren helaas verhinderd.

Er was wel iemand zo aardig om in te vallen, maar ik was hier de vorige vakantie niet enthousiast van geworden, dus bleef ik thuis.

Ik sliep weer vlot in en haalde 5,5 uur slaap.

Donderdag durfde ik, vanwege de rug,  het weer niet aan om met de aquafitness mee te doen.

Zo jammer want dat vind ik echt leuk om te doen.

De rug ging wel steeds beter gelukkig.

Ik ging later op de ochtend wel zwemmen en deelde het bad met één man, maar er kwam een klas gillende brugpiepers bij, dus vluchten we al gauw het bad weer uit.

's Middags was er een hilarische rollator race.

En's Avonds was er de BBQ en bonte avond.

Vrijdag reed automaatje voor, we reden nog even een klein stukje om, om wat dozen op te halen.

En toen moest ik toch echt aan de helse verhuizing gaan beginnen.

Op vakantie deel 1 van 2

Tja die vrijdag dat ik het bericht over het huis kreeg, stond alles al gepakt en gezakt klaar om naar de Kleine Belties te gaan.
Ja opnieuw twee weken, maar dit keer in een stuk goedkopere stacaravan.
Het voelde de eerste dagen heel raar en verward.

Dus geen uitgebreide dagelijkse verslagen dit keer, maar een paar samenvattingen over diverse dingen.

Week 1:

Stacaravan midden op de foto

Ik kon niet mee doen met bewegen met Gersom en aquafitness, maar ging wel veel zwemmen om m'n rug zo soepel mogelijk te houden.

Ook ging ik kijken naar de knarren die op het sportveld tegenover de caravan wandelvoetbal en ladderbal speelden.

Ik ging geen grote einden fietsen, maar wel naar de Spar en Die Grenze.

In kringlopen had ik helemaal geen zin, dus hield ik het na eentje voor gezien.

Sloeg de meeste crea over, al ging ik er meestal wel met m'n zoomloom bij zitten.

M'n hoofd zat gewoon te vol.

Maar vrijdags ging ik wel met decoupage aan de slag.

Daar zat meer werk in dan verwacht, maar gelukkig konden we smiddags verder.

Ook heb ik geen pannekoeken gebakken of gegeten en vergat me op te geven voor het gezamelijk ontbijt.

Maar ik ging wel naar het chinese en het hollandse buffet.

En de eerste avond natuurlijk patat.

Voor de rest at ik thuis, met wat er voor handen was.

De Spar is erg duur dus ik improviseerde met afprijzingen.

Niet alle avonden aan een fototje gedacht

Sloeg de lezingen, film en het mannekoor over, maar ging wel naar de openingsavond met quiz en naar de Bingo, maar won niks.

Veel gepraat over de verhuizing en er zijn veel gebeden voor me gedaan.

Hoewel ik een ongelovige ben waardeer ik de intentie echt wel.

Ondertussen veel contact met R2A, die de zaak thuis voor me waar nam en de overname regelde.

Gelukkig is dat goed gelukt.

Dat scheelt een hoop werk en geld.

Oa luxaflex, inbetweens, keukenkast en badkamermeubel, beneden een eikenhouten vloer en boven en op de trap koningsblauw projecttapijt.

Ik sliep natuurlijk uitermate slecht.

Kreeg ook met mindfullness oefeningen m'n hoofd niet stil.

En mijn truukje van ondersteboven in bed gaan liggen hielp maar een enkele keer.

De meeste nachten was ik om kwart over drie weer wakker.

Het regende veel en vaak ook hard, maar er was ook zon.

Mijn raam keek uit op het noorden, maar vrijdagavond leek het alsof de zon daar onderging, zo gek.

Prachtig blauw en roze gestreept.

Blog reacties lukken niet

 Ik kan al een paar dagen bij diverse mensen (oa Adriaantje en Joke) niet meer op hun blogs reageren.

Heel vervelend.

Hebben meer mensen hier last van?

Anderhalf jaar later gaat de kogel toch nog door de kerk

Herinneren jullie nog hoe ik 1,5 jaar geleden nee moest zeggen tegen een hartstikke leuk, maar volledig gestripte maisonette waar ik zo snel in moest dat ik niet eens in oplossingen kon denken?

Uiteindelijk hebben zeven mensen er vanaf gezien en nr acht is een half jaar bezig geweest voor ze erin konden.

Vrijdag 21 augustus kwam de andere hoek in de aanbieding.

Ik stond anderhalve dag op 1 toen zakte ik naar 3 en twee dagen later stond ik toch weer op 1.
Op de laatste avond dook er toch nog iemand voor me, die woensdag ook al heel snel het huis accepteerde.
Stress weg en eindelijk weer een redelijke nacht slaap.
Maar donderdagavond keek ik voor het slapen gaan per ongeluk nog even in de app.
En toen stond er opeens iets anders wat ik niet begreep.

Weer een doorwaakte nacht.
Vrijdagochtend al vroeg gebeld hoe of wat, omdat ik smiddags weg moest.
En toen bleek ik toch aan de beurt.
Gelukkig kon ik die ochtend al terecht en de onvolprezen R2A die er bij mijn vorige verhuizing voor zorgde dat alles op een rijtje bleef ging mee.
Ik ging net voor vertrek ook nog even finaal door m'n rug dus het begon al goed.

Natuurlijk wist ik van de vorige keer al hoe het huis ingedeeld was.

Maar dit huis heeft meer voordelen.

Een eigen stukje galerij, dicht bij de lift en trap.

En leuke zijraampjes.

Daar viel ik jaren geleden al voor.

Toch lukt het me nog niet om blij te worden.

Alles is zo dubbel.

Ik heb een hartstikke leuk huis waar ik zo  gelukkig ben geweest.

Maar mijn gezonde verstand weet dat dit een kans uit duizenden is en dat er straks eindelijk ruimte komt voor dingen die ik steeds maar uitstel en hopelijk te zijner tijd ook wat meer rust in m'n hoofd.

Vanmorgen in alle vroegte kreeg ik de eindbevestiging dat het huis definitief van mij is.

En nu moet ik weer wanhopig op zoek naar hulp, want R2A is een kanjer maar  met z'n twee redden we het echt niet.

Weessokken update

 

Ik schreef er hier al vaker over.

Bij mijn recentste sokkenupdate eind vorig jaar ging het eigenlijk best al de goede kant op.

De twee nagenoeg nieuwe groene sokken zou ik  weg doen, maar dat vergat ik.

En laat ik nu een paar weken geleden achterin m'n sokken la toch nog de andere twee vinden.

Verkeerd samengevoegd.

De sneakersokjes heb ik weggedaan.

Die draag ik toch al niet graag.

En alle anderen van toen  heb ik zowaar hereningd.

 En dit is de nieuwe stand.

Van die gestreepte sokken had ik veel paren.

Daarvan zijn er weer een aantal stuk gegaan.

Die zijn dus niet zoek, maar deze kunnen nog gebruikt worden als er van een ander paar wat stuk gaat.

Al zal dat binnen afzienbare tijd wel een keer ophouden.

Van de turquoise en zwarte heb ik ook meerdere paren, dus zinvol om te bewaren.

De tweede gele zit nog in de wasmand.

Rondje Archem Eerde

Ik zet niet elk fietstochtje hier meer op.

Sommige tochtjes heb ik al zo vaak gedaan dat ik er niets nieuws meer over te melden heb.

Maar vandaag ging ik een route die ik grootdeels nog niet eerder gedaan had.

Vorig jaar bezocht ik de Archemerberg en vandaag viel mijn oog op Huis Archem.

Maar helaas kun je daar niet dichtbij komen. 

 

Niet getreurd, want het afwisselende landschap, met bos en glooiende velden, was een genot om door te fietsen. 

Al gauw kwam ik bij de Beneden Regge aan.

En even verderop bij het stuw en de vistrap waar ik jaren geleden al eens met Anne was.

Tot mijn verbazing bruiste het water flink.

Dat had ik nog niet verwacht.

Ik heb er heerlijk gezeten op een picknickbank en natuurlijk raakte ik al gauw in gesprek met andere genieters.

Over het prachtige landschap en natuurlijk over de Easy Rider.

En hoe ontroerd ik nog steeds kan raken als ik door m'n trike dingen kan doen zonder afhankelijk te zijn.

De terugweg nam ik een andere route via Landgoed Eerde.

Google stuurde me over een alweer schitterende route,  deels onverhard, maar goed te doen.

Onderweg kwam ik lang een paar jonge stieren die dolenthousiast luidkeels loeiend naar het hek kwamen rennen toen ze me zagen.

Even verderop stonden een paar jonge dames met hun kindermeisje.

Zij loeiden een stuk rustiger naar me.

Het laatste stuk zandpad was hotseknotsig.

Ik had m'n hoogste ondersteuning nodig om er overheen te komen.

Maar al gauw kwam ik op een bekend fietspad.

Google trakteerde me een stuk verderop nog op een mooie afslag en toen kwam Ommen alweer in zicht.

Thuisgekomen was ik knap moe, want ik had toch maar even 22km op de trappers.

Maar wat was het genieten.

Wat een mooie sprookjesachtige rit.

Er is weer eens een bom ontploft

 

Het kwam weer eens op als poepen.

Al is het moment misschien niet echt slim.

Ik zit nog steeds niet erg best in m'n energie en loop al een maand met een pijnlijk geblesseerde golferselleboog.

Maar als het komt dan komt het en dan moet het.

Zo'n onstuitbare opruimaanval, waarbij je in eerste instantie een grote puinhoop maakt.

Maar ik besloot om maar eens de tijdschriftenbakken bovenop de kast in m'n hobbykamer door te spitten.

Dat kostte me een paar dagen, stukje bij beetje.

Maar zoals je ziet zat er een hoop bij waarvan ik tot de conclusie kwam dat ik er nooit meer wat mee zou gaan doen.

Ik moet nog bepalen wat ik ervan weg geef en wat ik te koop zet.

Maar dat zal nog wel ff duren, want ik wil ook nog de rest van de kast doorspitten.

Ook heb ik vandaag mijn enige abonnement opgezegd.

Ik vond verspreid door het huis 26 onuitgepakte exemplaren van Vezel.

Een fantastisch blad dat ik iedereen die met naald en draad kunst maakt kan aanbevelen.

Ik dacht elk jaar:

"O och ik verleng het toch maar.

Zo kostbaar is het niet.(€22)

Ik ga er vast weer een keer mee aan de slag.".

Maar nu moet ik gewoon eerlijk zijn 

Ik open ze dus al zeseneenhalf jaar niet meer.

Mijn creativiteit is een heel andere kant op gegaan.

Gek genoeg voelde ik me helemaal weemoedig toen ik de mail verstuurde.

Alsof ik afscheid nam van een stukje verleden, van een droom die nooit uit kwam.

 

Blikje op de Savanne en nog wat materiaalaankopen

 

Ik had vanmorgen naar de kofferbakmarkt gewild, maar ik kon me er niet toe zetten.
Achteraf maar goed, want er was nogal wat consternatie.

En het regent.

Eindelijk.

Dus sliep ik uit (hard nodig).

En deed traag wat huishoudelijke taken.

Vorige week kocht ik op de kleedjesmarkt een sleutelhanger met een girafje.

Ik wist dat ik al eens een ander girafje uit een kringloop meegenomen had dus kon ik daar eindelijk wat mee doen.

Het vrolijk gekleurde tonijnblikje nam ik tijdens mijn vakantie bij die Grenze mee.

 Met een restje papier, goudgrit, wat plastic bladertakjes en kerstlint, had ik al snel weer een simpel, maar lief blikje klaar.

Ik heb inmiddels een aardige voorraad materialen en blikjes en een vracht aan ideeën die nog uitgewerkt moeten worden.

Soms mis ik nog het juiste blikje of een passende achtergrond, soms heb ik een perfect blikje waar ik nog geen inhoud voor heb.

Dit Parijse blikje bv is heel plat, daar passen geen 3D objectjes in, dus zoek ik nog naar plaatjes of platte voorwerpjes in de juiste sfeer.

Na maanden zoeken naar Steampunk materiaal ben ik gezwicht voor een grote aankoop.

Echt te veel om allemaal in blikjes te gebruiken, maar ik heb ook een idee voor een wandversiering.

En degene van wie ik het overnam, gebruikte het voor sierraden.

Dat lijkt me ook wel wat.

Voor blikjesvullers is er de facebookgroep: tafereeltjes in blikjes en doosjes