Stitch meditation

Door alle vierkantjes zou ik bijna vergeten dat ik ook aan meditatief borduren begonnen was.
Ik gebruik hiervoor een stapeltje meubelstofstaaltjes.
Het gaat een boekje worden.
Voor de eerste pagina heb ik onregelmatige steekjes geoefend.
Dat is best lastig voor een Pietje precies.
Halfverwege voelde het zo gedwongen, dat het gewoon bevrijdend werkte om er één rand regelmatige op te zetten.
Ik weet nog niet of ie af is.
Wellicht komt er nog een keer wat bij.

De vierkantjes zijn verschrikkelijk verslavend.
Dat hoor ik ook op de pin loom support group.
Dus ik ben gelukkig niet de enige die hier een beetje in doorslaat.
Elke keer als ik m'n hobbykamer binnenstap zie ik weer ergens een bolletje en dan "moet" ik weer.

Al jaren heb ik een zwak voor verloopgarens en laat dat nou net heel erg leuk zijn om mee te weven.

Inmiddels heb ik al een halve schoenendoos vol.

Het kleinste maat IKEA gripzakje is zeer geschikt om ze motvrij en overzichtelijk op te slaan, tot ik weet wat ik er van ga maken.

Zo zag ik leuke speelkubussen, dat lijkt me wel wat, maar hoe snij of knip je mooie regelmatige kubussen uit schuimrubber?

Eindeloos proefjesboekje

Kliederen met de punchmachine

Vier jaar geleden kocht ik voor mijn verjaardag een punchmachine.

Na een paar proefjes verdween ie in de kast.

Een half jaar later kwam ie er nog een keertje uit, met bovenstaand pover resultaat.

Toen het afgelopen week opeens erg druk op mijn facebookgroep "punchmachine / embellisher" was, begon het eindelijk weer te kriebelen.

 Dus ik pakte de lap, viste wat afvalgaren op, verspreidde het over de lap, spelde er een lap organza overheen om alles op z'n plek te houden en ging aan de slag.

Als het niet mooi hoeft te zijn kan het niet fout gaan, maar eigenlijk werd het best leuk.
En ik brak zelfs geen enkele naald.

En toen kwam het engste.
Ik besloot de lap in stukjes te knippen om er een proefjesboekje van te maken.
Dus ging de schaar er in.

Nu nog hier en daar wat bij borduren, misschien ook wat frummelen met kraaltjes en pailletjes en een kaft verzinnen.

Vakje tekenen

Ik heb een paar vakjes overgeslagen.
De motiefjes waren te groot voor mijn vakjes.
En m'n bandje is bijna vol.
Maar het vakje van deze week past weer goed.

En ik heb nog steeds lol in krabbelen.

Handwerk en quiltbeurs

De kaartjes die ik vorige week won, waren voor de handwerk en quiltbeurs in Nieuwegein.

Ik vroeg H of ze  zin had om mee te gaan en daar had ze wel oren naar.

Vrijdag begon al goed, ik had de wekker weer eens verkeerd gezet, dus werd ik een uur later dan gepland wakker.

Maar ik haalde de trein, die zowaar op tijd deed en stond vroeger dan verwacht bij de tramhalte op H te wachten.

Het motterde een beetje en om mij heen liep een stroom vrouwen al richting de beurs.

H kwam op de fiets aangesteld en met de vrijkaartjes op mijn tablet konden we naar binnen waar een onvoorstelbare hoeveelheid handwerkmaterialen in een eindeloze rij kraampjes voor ons klaar lag.

Natuurlijk gingen we ook even aan bij de quiltwinkel waar ik mijn kaartjes van kreeg.

Na het bewonderen van miljoenen lapjes en iets minder garens liepen we ook nog even aan bij Joke Hardenbol die op de beurs tyvek workshops gaf.
Bij toeval liepen we daar ook nog Hannie de Beer tegen het lijf.

We zijn heel braaf geweest.
H ging met enkele mooie bollen wol naar huis.
En ik vond nog wat lapjes voor mijn Laurel Burch quilt.
De pakjes werden verkocht per 3 en omdat er verder niets bij paste koos ik als derde pakje lapjes met Aboriginal achtig stipwerk, dat weer past bij wat Australische scraplapjes die ik nog in de kast heb liggen.
Ook vond ik nog een tweedehands boekje voor mijn cantecleer verzameling.

Moe (erg moe!) gingen we aan het eind van de middag weer op huis aan.
Bij de garderobe was ik mijn bonnetje kwijt, waarop de jongen achter de balie met zo'n stalen gezicht zei dat ik dan tot 8 uur moest wachten voor ik mijn jas terugkreeg, dat we er allebei in stonken.
Gelukkig meende hij er niets van.

De terugreis verliep minder goed.
Door een storing moesten we er in Tilburg uit.
De volgende trein die reed was zo kort, dat de helft van de mensen op het perron niet mee kon.
Zo zat ik uiteindelijk een uur op het perron.
Ik kreeg van een vriendelijke conducteur wel een tegoedbon voor een versnapering bij de kiosk, maar die was door de drukte niet te bereiken.
Wat was ik blij met het zakje studentenhaver in mijn tas.

Aan de ketting

Een paar weken geleden verloor ik mijn handige kabel, die je zo aan het fietsslot kunt klikken.
Gelukkig had ik nog dit stevige schakelslot liggen, maar zoals je ziet was het hoesje totaal versleten.

Geen idee of die los te koop zijn, maar ik had nog een klos dunne Zpagetti staan dus haakte ik er zelf eentje.

Wat zijn schakels lastig om te tekenen.
Zelfs voor een voormalig technisch tekenaar.

Slaap

Tekenen

Ik was het een beetje vergeten, maar ooit hield ik me bezig met tekenen en schilderen.
De laatste 10 jaar is daar niet veel meer van gekomen.
Mijn verf is hevig aan het verlobben.
(Waarmee je dan wel weer interessante effecten kunt bereiken)
En de potloden?
Ik heb geen idee waar ze liggen.
Met zentangelen heb ik er nog wel één gebruikt.
Maar ook dat is inmiddels al weer een aantal jaren geleden.

Vandaag las ik op facebook iets over: je leven tekenen.
Gewoon in een boekje dingen van de dag tekenen.
En ik bedacht me dat ik daar ook ooit eens aan begonnen was.
En zowaar, 2 verhuizingen verder, vond ik toch binnen 5 minuten dat boekje terug.
12,5 jaar geleden maakte ik er 2 tekeningen in.
Notabene  in de buurt van mijn huidige woonplaats.

Zou ik het nog kunnen?

Misschien moet ik toch maar eens op zoek gaan naar m'n potloden.

Breien en broddelen

Latvian-sampler week hoeveel ook al weer inmiddels?
Leuk patroontje, maar ik maakte in het begin een loei van een fout, die ik natuurlijk pas ontdekte toen ik bijna klaar was.
Te groot om te laten zitten.
Dus heb ik hem twee keer gebreid.
Het zal wel door het "griepje" komen dat maar niet wil wijken.

En in het kader van lelijk mag:
"The dog that went to heaven".
De figuurtjes kwamen vanzelf tevoorschijn uit de print.

Mooi loslaten

"Laat het idee dat het mooi moet zijn los", zei een docente heel lang geleden eens tegen me.
En ik weet niet meer of het één van mijn schilderjuffen was of die van Crejat.
Maar lelijk vind ik moeilijk.

Vanmiddag vond ik wat lapjes terug, waar ik een paar jaar geleden een reliefafdruk van een oude boekenkaft op probeerde te maken.
Dat lukte voor geen meter.
Maar toen ik er vandaag naar zat te kijken zag ik op één lapje opeens een lelijk beest.
En dat was het moment om lelijk uit te gaan proberen.
En terwijl ik het monster borduurde zag ik bloemetjes en bomen verschijnen.
En het lapje werd steeds mooier van lelijkheid.

Aanvulling:

Dit printje kwam toendertijd het dichtst bij de bedoeling.

Proefjesboekje 3

Ik zou vanmorgen in de tuin aan de slag, en vanmiddag verder aan het puinruimen in mijn atelier.
Maar toen ik het nieuwste bericht op Hannies blog las, kreeg ik opeens zo'n zin om ook wat te gaan maken.
En dat gevoel is al zo lang weg geweest, dat ik besloot de boel de boel te laten en eindelijk eens wat te gaan doen met wat ik vorig jaar bij Joke geleerd heb.
En met dit prachtige weer was de tuintafel de perfecte plek om aan de slag te gaan.

Vanmorgen verfde ik een paar stukken tyvek.
En de rest van de dag sloeg ik aan het knutselen.
Vorige week vond ik in de uitverkoopbak van de Hema in Coevorden twee piepkleine sticky notes boekjes.
Ik heb de sticky notes er uit gesloopt.
Het tyvek op de rechterpaginas heb ik eerst bewerkt met de heathgun en versierd met wat bronskleurige ornamentjes.
De andere kant heb ik gestreken tussen bakpapier.

Mijn boekje is primitief, maar ik ben zo blij dat er vandaag eindelijk weer wat uit mijn handen is gekomen.

Hehe!

Ik wilde hem eigenlijk pas laten zien als ie helemaal klaar was, maar ben zo blij dat ik creatief weer op gang begin te komen dat ik het niet kan laten om de eerste twee paginas van mijn tweede proefjesboekje alvast te tonen ( met spelden en hulpdraadjes er nog in).

Mijn oorspronkelijke plan was om iets met huisjes en kruisjes te doen.
Dus ik knipte aftelbare stofjes op maat.
Maar zoals je ziet gaat het een heel andere kant op.

Pagina 1 : Paisley op knalgroene jute.
Pagina 2: Kantha op roze onregelmatig geweven wol.

Verguist en de hemel in geprezen

Fennagaren, je vind het geweldig of je vind het niets.

Ik vind de kleuren prachtig, dus ik heb toch maar eens een bolletje meegenomen.

Met een dunne haaknaald heb ik met de mossteek een proeflapje gehaakt.

Met deze steek krijg je een mooi diffuus effect

Nadeel van dit garen vind ik dat het niet uit te halen is.

Je moet het dus echt in één keer goed doen.

Omdat ik een dunnere haaknaald gebruikt heb is het een stevig lapje geworden, mooi als kaft voor een "proefjesboekje".

Mossteek: 1 losse, 1 vaste, herhalen

In de volgende toer verspringen, de vasten komen dan om de lossen van de vorige toer.

En de magnolia is vandaag op z'n mooist.

Proefjesboekje

Toen ik in september een paar daagjes naar Borger ging nam ik een lapje groene borduurstof en witte splitzijde mee.

Ik begon daar aan dit boekje.

Patroontjes viste ik van Pinterest en voegde ze op mijn eigen manier bij elkaar tot paginas.

Maar thuis gekomen bleef het lang liggen.

Af en toe kwam er weer een bladzijde klaar, maar pas afgelopen week ben ik hard aan het werk gegaan om het af te maken.

Hieronder zie je het eindresultaat.

De kaft is gemaakt van twee meubelstofstalen.

Daar zat aan de achterkant langs de randen al stevig papier geplakt.

Dat heb ik laten zitten.

Het zorgt ervoor dat de kaft  mooi in model blijft.

Ik heb eerst het gele lapje aan de rug vastgenaaid en de bloemen op het blauwe lapje genaaid.

Daarna heb ik de blauwe en de gele samen omgefestoneerd.

Vanavond lig ik weer eens te laat in mijn bed, maar na maanden van worstelen ben ik blij dat er nu toch wat uit mijn handen gekomen is en ik ben gewoon ook gelukkig met het eindresultaat.

Alle fotos van het proces kun je zien op Flickr

------------------------

Speciaal voor Mrs H te B een fototje van het kussen dat ik een eeuwigheid geleden maakte toen ik met een enorm overschot aan kleine restjes borduurwol zat.