Nijntje in een blikje in de sneeuw

Er lag nog een leeg blikje in de kast.
Geen idee waarom ik het bewaard heb.

Maar waarom zou ik het niet eens in een rond blikje proberen.

Jaren geleden, toen ik net in Brabant woonde, kon je bij Bruna Nijntje hangertjes sparen.

Ik heb daar nog veel van liggen, want ik heb nog steeds een zwak voor Nijntje.

In die tijd kocht ik ook een doos met allerlei papier en plaatjes.

Dat kwam nu goed van pas.

Het papier blijkt echter van een flutkwaliteit.

Het kan niet goed tegen lijm en het rekt eerst en krimpt daarna.

Dus ik heb weer eens moeten improviseren om het te repareren.

Gelukkig op de foto niet te zien. 

Uit een restje schuimplastic knipte ik het heuveltje.

En zo kan Nijntje gezellig met Nina in de sneeuw spelen.

Gisteren kreeg ik van iemand dit schattige skieërtje.

Ik heb nog geen geschikt blikje, maar hij krijgt zeker zijn plekje.

Facebookgroep voor blikjesvullers: 

tafereeltjes in blikjes / doosjes

Mamaboe

 

Ik kreeg gisteren een vraag over het beeldje dat ik in het blikje gezet heb.

Toen ik zes was kreeg ik van iemand uit Peru dit zilveren bedeltje.

Ik was er erg blij mee en droeg het veel.

Een onderwijzer op mijn lagere school zei dat het een Mamaboe was en zo bleef ie dan ook mijn hele leven heten.

Toen ik een jaar of tien was gingen we naar het Tropenmuseum in Amsterdam.

Toen ik daar mijn bedel liet zien werd me verteld dat het een medicijnbeeldje was.

Een medicijnman bezat er meerdere voor verschillende kwalen.

Deze is dus duidelijk tegen buikpijn.

Naar mate ik ouder werd twijfelde ik toch wel aan de naam Mamaboe.

Ik dacht dat de onderwijzer het verzonnen had, omdat het zo'n lelijkerd is.

In de loop der jaren kwam ik er af en toe eentje tegen op rommelmarkten.

De eerste twee zijn uit hout gesneden.

De rechter is kunsthars, maar zo mooi van lelijkheid dat ik hem toch wilde hebben.

Deze drie zijn alle drie Polynesisch.

Je vind dit soort beeldjes met de handen op de buik ook in Afrika.

Ik dacht dat ze alleen op het zuidelijk halfrond voorkwamen, maar kwam op mijn zoektocht dergelijke beeldjes ook tegen in Azie  en zelfs bij de Vikingen.

Vanmorgen zocht ik toch maar eens op het woord Mamaboe.

En laat het nou echt bestaan.

Het is Surinaams voor vogelverschrikker.

Blikje met hoogtevrees

 

Jaren geleden kreeg ik van iemand drie doosjes vol piepkleine poppetjes voor modelspoor.
Je moest ze zelf beschilderen.
Nu ik ze dan eindelijk ging gebruiken bleken ze uit elkaar te vallen.
Armpjes die afbreken en zo.

Schilderen begin ik maar niet aan.

Maar zo is het toch ook een leuk blikje geworden.

Dit keer weer in een sardineblikje, dus moest ik de boel weer afplakken.

Dat is nog best lastig omdat het blikje niet vlak is.

Facebookgroep voor blikjesvullers: 

tafereeltjes in blik

KattenblIkje

 Ik kreeg dus laatst een heleboel leuke voorwerpjes uit Groningen toegestuurd.

En toen ik in m'n keukenla dit blikje van de kinderpostzegelpleisters vond, wist ik  al gauw wat ik met die leuke poezenknoopjes en zo wilde doen.

Poesjes, raampje en metalen plaatje uit Groningen.

Lief lila achtergrondje uit m'n papierkrat.

Struikjes uit de modelbouwrestantendoos.

En knalroze Sandy Art op een dikke laag lijm op de bodem.

Mierzoet eindresultaat deze keer.

Ik heb deze week ook een Facebook groep gemaakt voor mensen die blikjes vullen: 

Tafereeltjes in blikjes.

Daar zoeken we nog nieuwe leden voor.

Zo'n week

 Ik bestelde wat leuke spulletjes voor mijn nieuwe hobby op marktplaats.

Toen het doosje in de bus kwam, bleek ie niet goed dicht geplakt.

Er in zat oa een lot van 300  bedels en dergelijke bij, maar die bleken verpakt in een gezellig organzazakje dat niet dichtgeknoopt was.

Het is een wonder dat er nog 64 in de doos rondzwierven.

Nu ben ik niet zo iemand die gelijk boos reageert, maar stuurde een vriendelijk berichtje dat er iets mis gegaan was.

Madam beweerde dat zij alles goed verpakt had en dat ik maar bij PostNL moest klagen.

Er viel niet mee te praten.

Aan de doos was echt te zien dat er met het afplakken iets niet goed gegaan was.

De tape zat alleen op de linkerrand.

Dat ligt net zomin aan de post als dat het zakje niet dichtgebonden was.

Dus baalde echt behoorlijk van het koopje dat nu wel heel erg duurkoop was.

Maar ook van de manier waarop die tante zich er vanaf maakte.

Gelukkig heb ik meestal goeie ervaringen  op MP, ook als er een heel enkel keertje wat mis gaat, maar dit soort mensen heb ik echt een scheithekel aan.

Vanmiddag zat ik te breien in m'n nieuwe stoel, waar ik al drie weken probleemloos met plezier in zat, hing lag.

Ik liet een breinaald vallen, wilde hem opvangen, maakte een rare beweging, hoorde een krak, en de stoel begon vervaarlijk scheef te zakken.

Hoe ik daarbij m'n tenen bezeerde weet ik nu nog niet.

Het wordt dus weer zoeken naar een andere stoel, want de luie stoel die ik ervoor had, heb ik al weggegeven.

Ik weet nu wel dat ik niet geschikt ben voor een stoel op hoge slanke pootjes.

Dat wordt zoeken naar een degelijk model zoals de andere die ik vorig jaar kreeg, maar dan een maatje groter.

Pech komt altijd in drieën, dus ik ben benieuwd wat er nog volgt.

Book Nook: Mechanical rhytm (Steampunk)

 

Toch maar aan de laatste Book Nook begonnen.

Een hele spannende Steampunk versie.

Deze is weer met palletjes en gaatjes.

Door sommigen laatdunkend 3D puzzels genoemd.

Maar ik vind ze best wel pittig af en toe.

Zo moeten de bielzen onder de rails stuk voor stuk vastgeplakt worden, want ze klemmen helaas niet zoals de bedoeling was.

Deze zwiepte ik van de tafel af waardoor de tere deeltje braken.

Gelukkig is er de lijmpot.

En hier ontbreekt op raadselachtige wijze één van de ketelbanden.

Heb me rot gezocht, maar weg is weg.

Nu weet ik ook wel dat weinig mensen het zal opvallen, maar ik zie het.

Tot nu toe had ik geen idee van waar wat zou komen.

Maar nu gaat het grote op zijn plek zetten beginnen:

Toen ik dit af had vond ik natuurlijk toch nog de ketelband terug, maar die kon ik natuurlijk niet meer plaatsen.

En dan begint het grote in elkaar zetten.

Ondergronds moest ik het batterijkastje vastschroeven, zonder bijgeleverde schroefjes.

Ik had ook niets meer in m'n restantendoos, dus maar weer de lijmpot gepakt.

Met de onderste verdieping en de zijmuur op z'n plek te krijgen ben ik zowat een uur bezig geweest.

Zat het ene vast dan schoot het andere weer los.

Ook de zijmuur was krom 😵‍💫.

Uiteindelijk ook hier maar de lijmpot gepakt.

Toen kwam de lift op z'n plek.

Als je goed kijkt dan zie je dat ie zelfs bewegen kan.

Daarna moesten de pijpen er nog achter.

En vervolgens kon de eerste verdieping erop gefriemeld worden.

Ook hier de nodige problemen met de kromme muur, pootjes van de lift die niet paste en onderdelen die los kwamen.

Had je de ene kant vast, was de andere kant weer los.

En dat tig keer in de herhaling.

Maar toen kwam dan toch het einde al weer in zicht.

Verlichting op z'n plek:

Moeilijk te zien met al die donkere tinten, maar het karretje kan heen en weer rijden aan twee pennetjes die je aan de zijkant van de booknook kunt bedienen.

Nu moet er alleen nog een plexiglaasje voor en dan ben ik helemaal klaar.

Ik heb weer eens een paar raadselachtige onderdeeltjes over.

En naast de ergernis over de kromme platen waren er ook nog fouten in de nummering van sommige onderdeeltjes, waardoor het soms goed zoeken was.

Maar het was leuk om te maken.

Aan gewerkt van 11 - 22 januari

Morgenstond heeft goud in de mond

Ik kon het noorderlicht niet bekijken, daar had ik voor door het bos gemoeten in het donker.

Maar de schapenwolkjes gisterochtend en de zonsopgang van vandaag zijn ook geweldig.