Zo'n jas waar je in woont

 

20 jaar geleden kocht ik op Marktplaats voor 25€ een tweedehands wollen winterjas..

Het bleek zo'n jas die je nooit meer uit wilt trekken.

Hij hing wel tot op m'n enkels, maar ik kon er in de trein lekker helemaal in weg kruipen.

In die twintig jaar ben ik inmiddels toch wel een paar centimeter kleiner geworden.

En ik begon er over te struikelen.

Hij liep in de eerste fase van revalidatie nogal eens vast op de rollatorwielen, ik struikelde erover bij het in- en uitstappen in de Uitbus en op de driewieler kan ik hem niet dragen.

Dus bleef ie steeds meer aan de kapstok hangen

Het werd kiezen tussen laten hangen of korter maken.

Vandaag heb ik er dan met enige spijt 25 cm afgehaald.

Met de hand  blind gezoomd.

Dat was nog best een klus.

En toen ik hem aantrok was ik er toch wel blij mee.

Nu valt hij net op de kuit en dat staat eigenlijk best wel heel mooi.

Binnen een paar uur een nieuw leven voor mijn jas gecreëerd.

En ik kan er nog steeds in wegkruipen.

Morgen nog wat kleine reparaties uitvoeren en dan kan ie weer een hele tijd mee.

Als het leven weer opgang komt

Ik begin eindelijk wat minder moe te worden.

Gister kon ik voor het eerst het hele nieuwe schema bij de fysifit afwerken.

Daarna fietste ik nog even door naar de opticien.

Ik zie dichtbij nog steeds niet lekker met mijn linkeroog, maar kreeg het advies om vanwege de naweeën van de Prednison nog een paar weken te wachten met de aanschaf van een nieuwe bril.

Maar voor veraf heb ik al langere tijd het idee dat ik beter zie zonder bril dan met.

De kringloop is al een paar maanden 3x zover fietsen als normaal.

Niet dat ze verhuisd zijn hoor.

Maar de toegangsweg naar mijn woonerf is afgesloten vanwege de aanleg van een fietstunnel en een fietspad en het reconstrueren van op- en afritten en het voetpad.

Dus veranderd de route elke paar weken.

Zo rijdt er opeens veel verkeer door het straatje naast mijn huis dat normaal afgesloten is met een paaltje.

Vanmorgen bracht ik een loodzware doos vol  pannenkoekenborden en plastic bekers naar de kringloop.

Ik had er al aan alle kanten mee lopen leuren, maar raakte ze op 1 na niet kwijt.

Ik kom er niet meer zo vaak, dus maakte ik even een rondje door de zaak.

En vond nog een paar leuke kleinigheidjes. 

De kom is een mooie aanvulling op mijn servies.

Jaren geleden kocht ik op de rommelmarkt een stapel kommen van Jet.

Daar zijn er inmiddels een paar van gesneuveld en de rest ziet er steeds versletener uit.

Ik weet nou niet of het van de vaatwasser komt of van de lepel die elke morgen de musli eruit schraapt, maar er zijn hele kringen ingekrast.

Wel zit er in deze kom toch weer een tekstje op de bodem 😂😂.

Maar met het geel voldoet ie toch wel aan de eis van vrolijk servies.

Het notenkrakertje zit een verhaal achter.

Ik bestelde een paar weken geleden het eea, waaronder een setje wit met zilveren notenkrakertjes.

Maar ze stuurden me per ongeluk gouden.

De volgende dag lagen de zilveren alsnog in de bus en de gouden mocht ik houden.

Ze bleken toch wel erg zwaar voor de kerstboom, dus zette ik ze op het randje van mijn zijraam.

Daarom kon ik dit notenkrakertje niet laten liggen.

Dus nu zijn het er al negen.

De hartjes zijn zeepjes met een lekker luchtje.

Dan een hanger en een tinnen kerststalletje voor in de kerstboom

Waspennen waarmee je op kaarsen kunt tekenen.

En die geurrondjes leg je op een waxinelichtje.

UFO met verhaal

Ik ben nog niet door de stapel UFO's heen, maar ik kwam er nog eentje op zolder tegen.

Een jaar of 20 geleden, schat ik, waren grote leefkussens in de mode.

Ik wilde er 2 maken.

Tegen de tijd dat ik naar Brabant verhuisde waren 2,5 van de 4 lappen af.

Met de hand door de dikke lagen Italiaanse meubelstof naaien was het een hele klus.

Ze bleven na de verhuizing liggen omdat ik eigenlijk gewoon  niet soepel genoeg meer was om op kussens op de grond te hangen en er ook geen plaats voor was.

Maar na nog een verhuizing gebruikte ik de eerste twee om nieuwe zittingen op mijn stoelen te maken.

Waar die gebleven zijn weet ik niet.

Ik weet wel dat ik ze er later, toen de stoelen op waren weer afgehaald heb.

Maar afgelopen weekend vond ik dus deze lap, met een tas vol stofstalen en een bol donkerrood Perle garen.

Zin om verder te gaan had ik echt niet.

Dus knipte ik hem af en maakte er een kussentje van.

(Ik heb ook nog helemaaal geen kussens 😃)

De vulling is afkomstig uit versleten knuffels.

Ooit kreeg ik een zak vol vulling van iemand die overleden knuffels sloopte voor hergebruik.

Ze waste ze eerst en haalde ze dan uit elkaar.

De veiligheidsoogjes, neusjes en eventuele snorharen gingen naar iemand die knuffels voor een goed doel maakte.

En de vulling gebruikte ze zelf of gaf ze weg.

 

Slopen

De dag dat ik besloot dat het huis het niet werd, had ik iets nodig om me op af te reageren.

De stoel die ik een paar jaar geleden kreeg was inmiddels zo aftands dat ie eigenlijk al een tijdje weg had gemoeten.
Maar omdat ik verhuisplannen had vond ik het niet zinvol om voor hier nog op zoek te gaan naar iets anders.
Dus bleef ik er op zitten.
Er kwamen scheuren in het leer en regelmatig kon ik niet meer normaal opstaan omdat het mechaniek in ligstand bleef vastzitten.

Het begin ging lekker.

Lekker scheuren en rukken.

Onder het leer en skai vond ik zakken gevuld met brandschoon fiberfil.

Daar ging mijn creatieve hart sneller van kloppen: gratis vulling!

Met beleid deed ik elke dag een stukje.

Een mens moet ook om dr lijf denken he.

Maar stapje voor stapje kom je er in een paar weken ook wel.

Althans dat hoopte ik.

Maar na twee weken komt er dan toch het punt dat het boven mijn macht blijkt.

Een dolgedraaide schroef en een paar enorme bouten waar ik geen gereedschap voor heb doen het project stranden.

Wat is nou de reden dat ik hem sloop?

Nou ten eerste is dat ding zo groot dat ie niet hanteerbaar is.

In de gemiddelde auto past ie niet.

Op laten halen door de Rova is hardstikke duur.

En die komen hem niet uit je huis halen.

Hij moet naar buiten.

Dat lukt me niet.

En koppige stier die ik ben wil ik dan toch altijd eerst proberen het zelf op te lossen.

Ten tweede is gescheiden inleveren milieubewuster en een stuk goedkoper.

Zo heb ik nu 3 vuilniszakken prachtige vulling.

En ik had het ijzer naar de ijzercontainer van het kamp hier vlakbij willen brengen.

De gesloopte niet herbruikbare stoffering gaat bij het restafval.

En de rest moest ik nog een oplossing voor verzinnen om het een keer bij de stort te krijgen.

Maar het kon in elk geval in voor mij tilbare porties naar buiten gebonjourd, dacht ik.

Nou dat valt dus vies tegen.

De rugleuning is eraf.

Maar het onderstel krijg ik nog steeds niet getild en dus ook niet verder gesloopt.

Dit wordt weer een item op mijn lange lijst met onopgeloste zaken.

😵‍💫😵‍💫😵‍💫

Gewoon even blij

 Zo'n 22 jaar geleden kocht ik een nieuw servies.

Ivoorkleurig want, zo vond ik toen, daar past alles bij.

In de loop der jaren sneuvelde het meeste.

Volgens mij heb ik nu alleen nog een paar eierdopjes van het oorspronkelijke servies, want die gebruik ik nooit.

Dus zocht ik er steeds diezelfde tint bij.

Ander merk of model gaf niet, als het maar ivoorkleurig was

Natuurlijk bijvoorkeur bij de kringloop.

In Brabant kwam daar servies met zwarte teksten bij, als ik niets effens kon vinden.

En ik kocht ooit een hele stapel "Jet" kommen, met een krop sla op de bodem.

Die gebruik ik grotendeels nog steeds voor m'n ontbijt.

M'n ivoorkleurige soepkommen met koeienopdruk kwamen uit de opheffingsverkoop van de Marskramer.

Maar daar zijn er ook alweer een paar van gesneuveld.

Laatst verzuchtte ik tegen iemand, dat ik dat ivoor, met of zonder tekst, na al die jaren toch wel erg saai begon te vinden.

Dus ging ik op zoek naar iets meer kleur, maar wel met dezelfde basiskleur.

Ik vond tot nu toe een paar leuke kommen. 

Maar  voor de rest kwam ik nog steeds heel veel borden met zwarte teksten tegen.

En toen stond dit vandaag op een Weggeefhoek.

Net dat ik even keek.

En ik was op slag verliefd.

En ik was ook nog de eerste die reageerde.

En toen mocht ik het ophalen.

En nu ben ik helemaal vrolijk vanavond. 🥳

En het zijn er heeeeel veel.

10 grote borden.

7 kleine borden.

En wel 12 kleine diepe bordjes, waarvan gever en ontvanger allebei niet weten waar ze nou precies voor zijn. 😂

Te klein voor soep, te ondiep voor ontbijt.

Maar wat zijn ze leuk he!

Soms is het zo simpel

 

Mijn sanseverias, die ik jaren geleden al eens gesplitst had, groeide uit hun potten, dus werd het tijd voor opnieuw splitsen of een grotere pot.

Een paar jaar geleden kreeg ik via de weggeefhoek een paar potten.

Ik had ze voor op het terras willen gebruiken, maar het kwam er niet van.

Eentje had al scheurtjes en brak een paar maanden geleden spontaan in stukken toen ik er wat opgezet had.

De pot die overbleef had gaten in de bodem, zoals het een terraspot betaamd, dus er moest een schaal onder komen.

Onderschalen in dat formaat zijn best prijzig.

Dus zocht ik naar een andere oplossing.

Het enorme pizzabord dat nog in de kast stond leek me toch niet zo geschikt.

Mijn blauwe wasmand was na 15 jaar kapot gegaan en ik had al zo'n zelfde in het geel gekregen ter vervanging, ook via de weggeefhoek.

De bodem  van de oude was nog goed, dus knipte ik die eruit met een allesknipper.

Hij past precies en het staat nog leuk ook.

De twee bossen sanseverias passen  met gemak allebei in de pot en zo kunnen ze weer jaren uitbreiden.

Verrassend hergebruik

Regelmatig zet ik iets overbodigs op de plaatselijke weggeefhoeken op facebook.

Maar tegenwoordig let ik ook wat beter op op wat er gezocht wordt.

Als ik het heb staan vraag ik me af wanneer ik het voor het laatst gebruikt heb, hoe vaak ik het gebruik en of ik alternatieven heb.

Zo vroeg iemand vandaag om een broodrooster.

Die heb ik dus al vele jaren in de kast staan.

Zat ooit in een kerstpakket van iemand die hem ook niet gebruikte.

En hij was ook nog eens te laag voor een normale boterham.

Sinds ik verhuisd ben heb ik hem 1x gebruikt.

En brood kun je ook prima roosteren in mijn snackoventje.

Maar wat ze er mee deed was een volslagen verrassing.

Een aanstaande bruid had steeds geroepen: 

"als ik maar geen broodrooster krijg".

Dus kreeg ze dit fraaie bloemstuk.

😂😂😂

Over mutsjes en andere kleding

Vandaag heb ik m'n laatste mutsjes in elkaar gezet.
Er speelt een oude blessure op, dus het is even gedaan met breien.

Maar ik kan er toch 49 inleveren.
Plus de eerste 3 die ik op de breidag maakte.
Toch een mooi resultaat in een maandje.

Af en toe heb ik zo'n periode dat het ene na het andere kledingstuk de geest geeft.
Zo heb ik dit jaar oa al meerdere spijkerbroeken, en een flinke lading sokken weg kunnen gooien.
Mijn favoriete zomerjas zat al een tijdje geen kleur meer op, maar toen ik hem na een wasbeurt ophing was ie op zithoogte zo  dun dat ik er dwars doorheen kon kijken.
En toen ik mijn comfortabele boven nul* winterjas uit de kast haalde, moest ik na 12 winters toegeven dat ook hij zijn einde met rasse schreden nadert.

Ik ben dan wel een aalmoesrentenier, maar ik hoef er niet als schobberdebonk bij te lopen.
Gelukkig vond ik op marktplaats al snel een leuke jas voor een bescheiden prijsje.
Hij past perfect.
Of ie ook leuk staat weet ik nog niet.
Want ik moet m'n spiegels nog ophangen, hahaha.
Maar hij is in elk geval vrolijk.

* En voor wie zich nu afvraagt wat ik met boven nul bedoel:

Ik heb een loeiwarm winterjack dat ik alleen kan dragen als het echt vriest.

En een jas voor als het nog zo tussen de nul en tien graden is.

Boven tien graden heb ik een stevig spijkerjack.

Vandaag is 't rood

Vorige maand brak mijn kies.
Het werd met het tandartsen te kort nog een hele toer om een tandarts te vinden die mij helpen wilde, maar door bemiddeling van mijn zorgverzekeraar lukte het toch nog vlak bij huis.
Vandaag kreeg ik dan mijn eerste kroon.
Ik hoef niet uit te leggen dat daar ook wat rood bij kwam kijken.

Daarna ging ik geld pinnen bij de supermarkt.
Althans dat was de bedoeling.
Maar het lukte voor de derde keer deze week alweer niet.
Nee ik stond niet rood.
Mijn bank had gewoon weer de zoveelste storing.
Dus fietste ik maar naar de andere kant van de "stad".
En zowaar lukte het bij die pinautomaat wel.

Op de terugweg kon ik het niet laten om nog even bij de kringloop binnen te lopen.
Ik vond er een mooi rood zwart bloesje,

met borduursels

 nog wat freubelwaar

 en een rood metalen kastje met houten laatjes voor in mijn hobbykamer.
(Er moet nog 2,5 doos een plekje krijgen.)

Gelukkig is de kringloop niet zo ver van mijn huis en met het rode kastje op de bagagedrager van mijn rode fiets met grote rode fietstassen en mijn nieuwe knalrode jas aan (die ik vorige week op de kop tikte ter vervanging van mijn niet meer zo knal oranje en totaal versleten oude jas) zal ik vast een opvallende verschijning geweest zijn.

Thuis aangekomen genoot ik nog even van de aanblik van de traktorband die ik vorige week via de weggeefhoek kreeg.
Nee die is niet rood, maar wie weet staat ie volgend jaar vol rode bloemen.

Het rode kastje mistte een knopje, maar ik vond de glazen knopjes toch al niet bij de industriële look passen.
Vorige maand had ik al een zak vol houten knopjes op de kop getikt om een hoop lelijke aftandse knopjes van kasten en laatjes op oa mijn slaapkamer te vervangen.
Daar waren er nog wat van over en zo ziet mijn nieuwe rode kastje er weer keurig uit.

Terwijl ik dit blogje schrijf bezorgt een postbode in een rood busje een paar pakketjes.
Een nieuw Selle Royale zadel, omdat het zadel van mijn rode fiets zo erg doorgezakt is dat met een  paar minuten fietsen al vanalles op niet nader te noemen plaatsen rood uitslaat.

Lapjes ecru, paars en rood linnen om een oh zo leuke tuniek die niet goed zit te veranderen.

En een rode doos vol bestek.
Bij mijn vorige verhuizing raakte er een doos met keukenspullen onverklaarbaar zoek.
Daarin zat ook een deel van m'n bestek.
Dat ook nergens meer te koop was.
Dus vulde ik het tijdelijk aan met vanalles en nog wat van de kringloop in de hoop het ooit weer compleet te krijgen.
In de afgelopen 7,5 jaar vond ik sporadisch wat onderdelen.
Dus toen ik van de week eindelijk op Marktplaats weer wat tegen kwam voor een scheet en drie knikkers heb ik het gelijk besteld.
Het is alleen wel een beetje meer dan wat ik kwijt was.

Veel meer.
Nou ja, dan kan er nog eens wat zoek raken.

Stoer

In mijn slaapkamer staat al jaren een hocker die dankzij Lolo's grijpgrage klauwen niet meer toonbaar is.
Maar het binnenwerk was nog prima.
Ik had hem al eens van een nieuwe rand voorzien, maar dat was niet zo'n succes.

Het werd dus tijd om te kiezen, weggooien of goed opknappen.
Dus toog ik vanmorgen met hamer, spijkers en gehoorbescherming naar boven en plukte een stevige lap stof uit de kast.
Met een uurtje zag mijn hocker er weer uit als nieuw.

Jaaaaa ja

"Je was toch aan het ruimen Marlien?"
Dat klopt en er gaat nog steeds meer uit dan dat er in komt.
Niet alleen heb ik vorige week voor meer dan 80€ verkocht en is er een overvolle vuilniszak met lapjes en wolresten naar het "Brakkenfestival" gegaan.
Ook staat er alweer een hele stapel die ik nog op internet moet zetten.
Dus mag er af en toe ook weer iets in.
Zolang het maar minder is dan dat er uit gaat.


Vandaag was het weer tijd voor mijn jaarlijkse fietstochtje naar een naburig gehucht.
In het dorpshuis aldaar was het weer tijd voor hun rommelmarktje.
Het weer zat niet erg mee, maar ook niet erg tegen.
Ik kwam heen en terug droog over.

Dit geheimzinnige kistje zag ik al gauw na binnenkomst, maar in eerste instantie liet ik het staan.

De markt is er om het buurthuisje wat te spekken, maar ook meer voor de gezelligheid.
Dat merk je aan de sfeer en aan de prijzen, want die zijn super laag.
Het moet die dag op, want wat overblijft gaat linea recta de container in.
Dus neem ik er elk jaar creatieve spulletjes mee.
Dat is dubbeltjeswerk.

zo heb ik mijn verf, glitter en organza weer aangevuld, een paddenstoel voor in de tuin gevonden en weer twee van die lekker grote chocoladebekers op de kop getikt.
En rechts bijna buiten beeld een grote zak papier maché poeder om papierklei mee te maken.
Het kistje kreeg ik er gratis bij.
Kan er weer een kapotte plastic bak uit mijn atelier weg.

En deze kookboekstandaard is ook handig voor mijn tablet.

En dan het pareltje van vandaag

Het bleek een kastje om twee pakjes kaarten  in op te bergen.

Het heeft wel wat aandacht nodig.

Het voorste schuifje (zoals ze hier zeggen) zit los en het walnoothoutfineer kan wel wat olie gebruiken.

Maar dan is het weer een juweeltje.

Metamorphose met grannies

Jaren geleden kocht ik op een rommelmarktje voor €2 dit oerstevige houten voetenbankje met typisch jaren 90 stofje.
Ik was altijd al van plan om er eens een nieuw vrolijker stofje over te zetten, maar het kwam er nooit van.

Inmiddels is het stofje aardig sleets geworden want ik gebruik het echt dagelijks.
Kwam het toch even mooi uit dat ik nu 50 grannies had liggen.
Voor mijn bankje had ik er 45 nodig.
Dus ik heb de mooiste uitgezocht en aan elkaar gezet.

Pinkstergewoonte

Sinds ik in Brabant woon, ga ik elk jaar op tweede Pinksterdag naar Oisterwijk.

De plaatselijke muziekvereniging oganiseert dan een gezellige rommelmarkt.

Ik haal dan altijd eerst even wat te eten en te drinken bij de supermarkt.

En maak een eerste rondje over de markt.

Dit jaar vond ik (gelukkig 😇) niet veel van mijn gading.
Ik gaf 2,50€ uit aan een hoeveelheid keukenhulpmiddelen die ook prima gebruikt kunnen worden voor heel andere dingen zoals bv sjabloneren of bedrukken met de gelli plate.

Achter de rommelmarkt is een parkje, waar ik altijd mijn lunch nuttig.

 Dit keer omringd door een grote hoeveelheid eenden.

Met dit weer zit je daar heerlijk.

Deze hond had gelukkig meer aandacht voor zijn stok, dan voor moeder en dochter eend.

Na de lunch maak ik dan nog een tweede rondje over de markt.

En dan ga ik nog even beelden kijken op de Lind.

Vooral bij deze bol was het opvallend druk.

Pas toen ik dichtbij kwam begreep ik waarom.

Het vloerkleed dat nooit af kwam

Twee berichten binnen 1½ uur, dat overkomt me niet vaak.

Maar ik maakte tussendoor ook nog even een kussen van het vloerkleed wat nooit af kwam.
Nou ja even?
Het was best een rotklus en mijn vingers zijn rauw van het ijzergaren trekken.

Het kussen is gevuld met ouderwetse kapok.
Ooit gekregen van een school waar ik heel lang geleden werkte.
Het overgebleven stramien en de restanten garen heb ik vorige week al op Marktplaats verkocht.
Weer een plank leeg.
En een grappig retro kussen rijker.