Soms lopen dingen anders dan je zou willen.
Gisteren zat er bij m'n buurvrouw een duif in de tuin die wonderlijk mak leek.
Hij tippelde rond onze voeten, verdween af en toe in de bijkeuken.
Maar vloog nooit op.
Toen ik zag dat een vleugel ietwat omlaag hing, heb ik een oproepje op een Facebookgroep voor zoekgeraakte dieren gezet.
Binnen tien minuten kwam er een aardige dame de duif ophalen.
Ze had zelf sierduiven en ving ook wel gestrande wedstrijdduiven op.
Het diertje bleek erg vermagerd en volkomen uitgeput.
Ook had hij vermoedelijk een breuk in z'n vleugel.
Daarom was hij dus zo heel erg mak.
Al gauw kreeg ik bericht dat ze de eigenaar gesproken had.
Die wilde het arme beestje niet meer terug (want waardeloos).
Dus mocht hij bij de vriendelijke dame blijven.
Hij at en dronk goed en die avond zou ze, als ie wat bijgekomen was, zijn vleugel vastzetten.
De kans was er dat ie nooit meer zou kunnen vliegen, maar hij was welkom bij haar andere duiven.
De duif was een paar dagen geleden vertrokken uit België en had 300km verderop in de buurt van Eindhoven terecht moeten komen.
Waarschijnlijk heeft slecht weer hem ver uit de koers gedreven.
En is hij, uitgeput als hij was, hier tegen een openstaand raam gevlogen en zo in de tuin van m'n buurvrouw gekukeld.
Gisteravond leek het er op dat we hem net op tijd gered hadden, maar vanmorgen lag hij dood in zijn hok.
Het heeft helaas niet zo mogen zijn.
