Posts tonen met het label box theatre. Alle posts tonen
Posts tonen met het label box theatre. Alle posts tonen

maandag 14 juli 2025

Box theatre: Roam around in winter




Wat doe je als de mussen dood van het dak vallen en je geplande uitbusuitje vanwege de hitte verplaatst wordt naar later datum?
Dan begin je aan een winters tafereeltje. 😄


Met een hobbykamer op het noorden en de gordijnen gesloten, valt het nog wel even vol te houden.


Dus maakte ik de eerste stappen voor m'n zoveelste blikje.
Ik ben de tel kwijt.


En wat doe je als je geplande fietstochtje in het water valt, omdat de hemel naar beneden blijft storten?
Dan ga je weer even verder freubelen tot je vierkante oogjes hebt.


In het midden zie je het balkonnetje, dat weer met onmogelijk kleine stukjes ijzerdraad in elkaar gelijmd moest worden.
Ik heb er maar weer m'n eigen draai aan gegeven.



Nog even een close-up van de haard, die zo groot is als het bovenste vingerkootje van mijn wijsvinger.
Met ongelofelijk klein plankje met bordje en plantje.


Wat doe je als je na je zoveelste nachtmerrie over je tandarts de halve nacht wakker gelegen hebt met hartkloppingen?
Dan zet je een gammel huisje in elkaar en laat je het sneeuwen.



De volgende dag legde ik het besneeuwde afdakje aan.
En maakte de balie, voorzien van een minuscuul vaasje bloemen en een krantje.
Ik kon op dat moment niet ontdekken waar die balie moest komen.
Dus bleef ie nog even los staan.



En wat doe je als de luchtvochtigheidsgraad in huis zo hoog is, dat het zweet je van het lijf gutst?
Dan laat je het bedje onopgemaakt tot later datum.



En wat doe je als het leven je weer eens even niet toe wil lachen?


Dan steven je in één keer door naar de eindstreep.


woensdag 16 april 2025

Box Secret: New Zealand Farm

 Terug naar de blikjes:


Ik kocht dit blikje op marktplaats.
Op marktplaats zo'n bouwpakketje kopen heeft altijd een klein risico, dat het bv niet compleet is.


Maar deze verkoopster meldde  duidelijk bij al haar koopwaar wat er eventueel mee aan de hand was, dus had ik er wel vertrouwen in.
Bij dit blikje is het bedje al gemaakt.
Zo keurig, dat ik er niets over te klagen heb.


Eerst plakte ik de achtergrondjes en de bodem er in.
Het is je bij mijn andere blikjes misschien wel opgevallen dat er linksonder een gaatje zit.
De blikjes hebben ook de mogenlijkheid tot verlichting.
Ik heb dat bij allen weggelaten omdat het voor mij weinig toegevoegde waarde heeft en je veel celbatterijtjes nodig hebt.
Daarnaast zie je de bedrading lelijk zitten.


Dat vind ik zonde.
Dus verzin ik altijd iets dat ik over het gat kan plakken.
Bij één blikje zaten heel veel extra tekstjes die daarvoor goed te gebruiken zijn.


Hoewel het boekje begint met het maken van alle piepkleine onderdeeltjes vind ik het altijd handiger om eerst de grote dingen in elkaar te zetten.
In dit geval het huisje.
Dat kan ook fout gaan.
Ik had het plafond van de huiskamer er te laag ingeplakt, dus paste de trap en de nog te plaatsen kast niet.
Gelukkig kon ik het nog zonder erge beschadiging los krijgen.


Zo maak je van een kraal, een papieren cirkeltje, een rafelig lapje, een lintje en een kloddertje lijm een miniatuur strohoedje.
Dat was zo'n gepriegel, dat het wel weer genoeg voor die dag was.


De volgende dag plaatste ik eerst de deur en het afdakje en daarna begon ik aan de inrichting van de slaapkamer.
Het is soms zo klein dat het gewoon niet meer helemaal scherp te fotograferen is.
Op het nachtkastje ligt naast het lampje ook nog een ongelofelijk klein tijdschriftje.
In de kast opgevouwen beddengoed.


Vergat ik nog bijna dat ik ook nog de kozijnen en het tuinhek geplaatst heb.
Dat was natuurlijk een werkje van niets vergeleken bij de slaapkamer.


Dan is ook de huiskamer al weer klaar.
In de tuin is de eerste struik geplant en een stenen opstapje naar onbekende verten geplaatst.
Bij dit blikje zitten geen bewoners helaas.
 

En dan komt het einde alweer in zicht.


Nog wat laatste details toevoegen.
En nog meer weg laten.
Bij die blikjes zit altijd voldoende beplanting voor een compleet oerwoud.


Helaas zit er bij dit pakketje geen standaardje.
Het staat ook niet in het boekje.
Dus ik zal iets anders moeten verzinnen om hem neer te kunnen zetten.






vrijdag 7 februari 2025

Box Theatre: Countryside Notes


Dit is het vijfde en laatste deel van het pakket blikjes dat ik voor een leuk prijsje van iemand op marktplaats over nam.


Harry en Bella zoeken voor een rustige vakantie het platte land op. 



Dus bouw ik een boerderijtje voor ze.


Met een strodak gemaakt van uitgeplozen touwtjes.
Wat krijg je als je vingers en lijm en pluizen samenvoegd?
Een hele hoop gedoe 😂😂😂.
Op de eerste foto ziet het er nog niet uit.
Maar na een knipbeurt, met een heel fijn schaartje, begint het er al wat op te lijken.
Ik zal de komende dagen nog wel overal pluisjes vinden.


De dag erna ben ik een uur bezig om dit keukenrekje in elkaar te zetten.
Het is zo klein dat het zelfs met loeplamp en pincet een hele klus is.
Als ik klaar ben kom ik er achter dat ik de trap verkeerd in het huisje gezet heb en dat het rekje dus niet op de plek past waar ie zou moeten.
Als alle meubeltjes klaar zijn wordt het puzzelen.
Hopelijk vind ik een ander plekje.


Als ik een paar dagen later het keukenkastje plaats, kom ik tot de conclusie dat de beste oplossing is om het rekje aan de trap te hangen.



Nadat ik de tafel en stoeltjes geplaatst heb zie je dat het rekje er zo  perfect hangt.


Er moet natuurlijk ook geslapen worden.


Dan is het tijd voor de tuin.
Het pad wordt geplaveid met stenen.
Er komt een trap naar de poort.
En de muur hangt nu nog wat raar in de lucht, maar daar zie je straks niets meer van.


En dan is ook deze weer klaar.


Er had nog veel meer groen bij gekund, maar ik hou niet zo van dat hele overdadige.
Harry en Bella houden zo nog wat ruimte over om zich te bewegen.



Ik moet bekennen dat ik inmiddels nog drie blikjes op de kop heb getikt, maar ik ga eerst even terug naar wat groters.

zondag 5 januari 2025

Box Theatre: Sweet dreams among blooms

Drie blogjes op een dag, dat gebeurt niet vaak.
Maar vanmiddag kwam er weer een blikje af.
Dat wil ik natuurlijk ook even showen.


 Harry & Bella blijken in goede doen te zijn, want ook het landhuis in de Provence in blikje 4 is van hen.


En dan, oh schrik, blijkt er een stukje van de zijmuur te ontbreken.
Zie je het rechts op de bovenste 2 fotos?
De punt boven het raam zit er niet aan.
Hopelijk kan ik tzt wat verzinnen zodat het niet opvalt.


Als ik een paar dagel later verder ga, gaat het even helemaal verkeerd.
Ik heb het gras allemaal spiegelbeeldig uitgeknipt.


Heel even grote schrik, maar Marlien zou Marlien niet zijn als ze het niet kan oplossen.
Met kunst en vliegwerk knipte en plakte ik stukjes als een puzzeltje naast elkaar.
De onvolkomenheden werk ik wel weg met extra bloemetjes of zo.


Tja en als je dan nog een keer flink verkouden wordt, dan moet je weer even een paar dagen stoppen, want niezen en proesten met van die piepkleine onderdeeltjes, dat is niet slim.


Linksboven was het balkonnetje een heel gedoe.
Het dak van de toren staat op de foto nog scheef, maar is inmiddels gerestaureerd.

Rechtsboven zie je de kant waar een stukje ontbrak.
Valt niet meer op he.

De minidakkapellen waren ook nog een ware strijd.
Probeer de minimale papieren muurtjes maar eens overeind te houden als je ze er tussen moet plakken.


En zo komt er steeds weer een pieterpeuterdingetje bij.
En soms laat ik ook weer wat weg.
Kussentjes voor op de bank van 2x2mm bv.
Dat lukt me gewoon niet.


Als het nieuwe jaar een paar dagen oud is priegel ik weer wat verder.
Ook nu laat ik soms wat weg, zoals een kroonluchter op zolder die uit allemaal piepkleine metaaldraadjes bestaat, die in nog kleinere bochtjes moeten worden gebogen.
Dat lukt me zelfs met m'n kleinste gereedschap niet.

En soms voeg ik wat toe.
In dit geval wat extra bomen links, omdat ik nog wat materiaal over had.

Op het deksel komt nog een priegelig bosje lavendel, met een nog priegeliger strikje.
Daar werd ik echt even kriegel van, maar hij is toch aardig gelukt.

Het tuinpad plavei ik met grijze platte steentjes die ik uit een vorig pakketje over had.
Die vond ik er mooier bij dan de meegeleverde lichte steentjes.

En de laatste foto is moeilijk te zien.
Maar in de slaapkamer staat een mandje lavendel.
Die zou ik niet in mijn slaapkamer willen hebben, want daar moet ik enorm van niezen.

Op de tafel beneden een schaaltje met onooglijk kleine stukjes watermeloen.
Die moest ik snijden uit een fimoschijfje.
Dan ben ik toch heel blij dat ik een loeplamp heb.


Voor de finishing touch ging ik een beetje mijn eigen gang.
Er kon nog veel meer bij, maar ik vind een beetje ruimte toch ook wel aardig.



dinsdag 10 december 2024

Box Theatre: Island Adventures


Blikje 3 staat voor de verandering op z'n kant.


Het vertelt het verhaal van Harry en Bella, die boven op een rots op een verder onbewoond eiland wonen.


Die rots dat was best een uitdaging.
Die moest ik eerst in model snijden uit een stuk schuim.
En daarna omwikkelen met een stuk stevig crêpepapier, dat zich niet makkelijk liet vormen.
En dan moest het er ook nog aan vast gelijmd worden.
Lijmen van twee verschillende materialen waarvan de één onder druk staat, dat wilde niet, dus zette ik het vast met een speld.
Niemand die het ziet als de boel op z'n plek zit.
Bovenop komt een strandje van echt zand (en heeeeeel veel lijm).


Het duurt een paar weken voor ik eindelijk weer een stapje verder kom.
Op het strand staat nu een huisje.
Als je naar binnen zou kunnen kijken zou je de meubeltjes erin zelfs kunnen zien.
Maar dat kun je zelfs door een vergrootglas niet zien.


Door de omstandigheden wordt dit een meerdere maanden projectje.
En ik kom dingen tegen waarvan ik denk: "hoe verzinnen ze het.
Zo hangt het bootje gewoon in de lucht op een heel dun stukje mica.
Het moet lijken alsof ie op het water drijft natuurlijk.
Maar hoe je het vast moet zetten is een groot raadsel.
Ik frommel er dus maar weer een dikke klodder lijm achter en zet het mica, totdat het droog is, recht tussen twee knijpertjes.
Één twee drie in godsnaam.
Hopelijk tart de lijm de zwaarte kracht en blijft de boel straks hangen.
Ook op de bodem van de zee komt nu zand, met een flinke laag lijm eronder.


Et Voila de volgende dag zit het muurvast op z'n plek.

Vervolgens begin ik met het vullen van de zee.
Daar gaat veel tijd in zitten.
Er moeten ook nog allerlei kleine details bij.
Maar dat komt een volgende keer.
Als je goed kijkt zie je dat Harry een vis aan de haak heeft.



Terwijl de lijm droogde vulde ik vast het deksel in.


En dan is toch echt de dag van de laatste loodjes aangebroken.
In en om de schatkist parels, diamanten en goud.


En op het eiland ligt op tafel de krant, met een glaasje blue lagune.
Even gekiekt zonder en met vergrootglas.
Dat tafeltje is nog geen centimeter groot.



Oke het is een gepriegel, maar dan heb je ook wat.