Bee-dag

Vanmiddag was weer de maandelijkse Bee.

Ooit ontstaan uit cursisten van diverse quiltgroepen uit de wijde regio.

Nu wordt er vanalles gedaan.

We beginnen altijd met het bewonderen van elkaars werk.

De een was bezig met leuke kippenpannenlappen haken, de ander breide aan een trui, de derde liet kleine tasjes gemaakt van een rits zien, er waren meerdere quiltwerkjes te bewonderen en ik had mijn laatste doekje voor m'n project 75 bij me.

Laatst zag ik dit lapje op Facebook en ik vond het zo leuk dat ik het wel moest kopen.

Ik wil er een kubus mee maken.

De kartonnetjes die ik ooit voor een vergeten projectje kocht, zijn een slag groter dan de vierkantjes.

Dus moet er nog een randje omheen komen.

Daarna een laagje fiberfil eronder.

En ik kreeg de tip om gedeeltes door te stikken, dan krijg je wat relief.

Vanmiddag knipte ik de lapjes, maar ik moet thuis nog op zoek naar stofjes voor de randjes, want de stroken van Kaffe Fasett die ik meegenomen had deden het er niet bij.

Te druk.

Dus ging ik verder met mijn Sue Spargo lapje.

De rechter is nog niet af.

En daarna heb ik er nog tien te gaan.

Tweede inspiratie uit de microcosmos

Ik had laatst beloofd dat ik een tweede zou maken.

Ik kon nergens meer het oorspronkelijke ontwerp vinden, dus maakte ik een nieuwe.

Ik had een leuk rood ondergrondlapje uitgekozen, maar toen ik de gaten in het vilt geknipt had, bleek dat totaal niet te werken.

Ik spitte mijn hele quiltlapjeskratje door, maar alles wat ik er achter legde gaf gewoon niet het effect waar ik op hoopte.

Bloemetjes, stipjes, het deed het allemaal niet.

Een groen gestreept lapje had ik al een paar keer in handen gehad, maar ik vond die strepen totaal niet bij het idee wat ik van microcosmos had passen.

Tot ik het er toch maar eens achter legde.

En bingo het bleek het juist wel goed te doen tegen het blauw en rood.

Bijna zonder dat ik het kon zien, met m'n blurry oog, naaide ik telkens een klein stukje vast.

En ik ben dik tevreden met het resultaat.

Ook hier vraag ik jullie weer, welke van de vier spreekt je het meeste aan?

Ik twijfel tussen rechtsboven en rechtsonder.

Inspiratie uit de microcosmos

Jaren geleden maakte ik een serie kaartjes op basis van Zentangle, al hield ik me niet altijd aan de strenge regels ervan.

Zo ging ik ook eens uit van foto's van de microcosmos.

Laatst vond ik die kaartjes terug en er bleek leuke inspiratie bij te zitten voor m'n project 75.

Dit kaartje vond ik erg geschikt, maar toen ik naar m'n  nieuwe inspirerende quilt en zo Bee ging, bleek ik het kaartje niet bij me te hebben, dus maakte ik een nieuw ontwerp.

Ik was toch niet zo blij met deze versie.

Dus maakte ik een nieuwe mal.

Sorry wit op wit op wit op wit 😉.

En toen bleef het een maandje liggen om te bezinken..

Ik speldde vervolgens de mallen op het vilt en met een klein puntig schaartje knipte ik de vlakjes open.

Toen ik de lapjes over elkaar legde bleek het nog niet helemaal naar het zin.

Dus maar weer alles aan elkaar gespeld en met een klein schaartje nog wat randjes aangepast.

Vervolgens maakte ik een proefje om te kijken wat het effect zou zijn als de lagen op elkaar genaaid zouden worden.

Ik was nl bang dat dan het diepte effect zou verdwijnen.

Maar ja het moet toch op de eoa manier aan elkaar en ik ben nog heel ouderwets wars van lijmen.

Maar ik vond volgens mij een mooie oplossing door alleen het zwart vast te naaien.

Dan zorgt het losse rood voor diepte.

En toen begon de klus van alle gaten vastnaaien.

Dat was een mooi werkje voor in de vakantie.

Even vier kanten op gedraaid.

Welke vind jij het meest aansprekend?

Achteraf vind ik het eerste ontwerp toch ook wel leuk, dus wie weet ga ik dat nog eens maken.

Werk in uitvoering

Ben aan vanalles bezig, maar nog niets af.

Daarom vandaag maar eens wat fototjes van eea in wording.

Ik heb me weer laten verleiden door een Book Nook.

Twee zelfs.

Ben er al een hele tijd mee bezig, maar mijn creatieve brein vraagt steeds meer om andere activiteiten.

Er liggen ook nog een paar andere bouwpakketjes, maar ik heb het gevoel dat die nog wel een tijdje blijven liggen.

 

's Avonds bij de tv brei ik regelmatig wat pennen aan mijn oranje vest.

Ik vind het resultaat met het verloopgaren erbij erg geslaagd.

Vorige week is de maandelijkse Bee weer begonnen.

Ik ben met een Mola voor m'n Project 75 bezig.

Binnenkort begint ook de brei en haakclub weer.

M'n grannysprei heeft deze zomer stil gelegen.

Ik ben op bijna driekwart met aan elkaar haken. 

Daarna moet er nog een rand om.

Ufo af oh

Ik vond een lapje blauw katoen dat een perfecte ondergrond vormt.

En hoe leuk is het gestreepte tricot bandje, zo over die lelijke rand!

Ik heb het geheel even met spelden om het schildersdoekje gespannen, om te zien hoe het wordt.

Nog even de kreukels uit de stof strijken.

Van UFO naar WIP

Ik hou me nog steeds aan m'n kwartiertjes tuin en creatief afmaken.

Nu laat ik niet alles zien, want een afgezaagde tak is afgezaagd en een gerepareerde bh is ook niet boeiend.

Deze UFO ligt er al jaren.

Toen ik er aan begon was het gewoon een proefje, om er achter te komen of weven op een breiring goed zou gaan.

Het ging niet helemaal goed er bleef te veel ruimte over.

Dus weefde ik de kieren vol in een ander kleurtje.

En toen verdween het in een doos, want ik verhuisde kort erna. 

Ook toen had ik al het idee dat het een scheepje nodig had.

En dat heeft ie vandaag dan eindelijk gekregen.

Ik was heel benieuwd hoe het zou blijven als ik het van de breiring afhaalde.

Ik haalde een draad door elk lusje dat ik eraf haalde.

Het oranje garen is wat stug en daardoor blijft het mooi in vorm.

Nu nog bedenken hoe ik het af wil maken.

Leuk stofje erachter in elk geval.

En een bandje/kantje oid op de rand, want die is niet echt mooi.

Het wordt in elk geval weer een deeltje voor het Project 75 waar ik tien jaar geleden heel enthousiast aan begon en waarvoor ik al heel wat halffabrikaten gemaakt heb.

Er zijn er ook een paar echt af.

Maar of ik er ooit 75 af krijg? 🫣

Ik betwijfel het ten zeerste, maar we zien wel waar het schip strand.

Het is in elk geval leuk om er weer eens mee aan de gang te gaan.

UFO = unfinished project 

         = onafgemaakt projectje

WIP = work in progress 

         = werk in uitvoering

Je (creatieve) weg vinden

 Als je verhuist naar een andere plaats, dan moet je er op rekenen, dat inburgeren een paar jaar kost.

Zeker als je niet werkt, niet kerkelijk bent en geen kinderen hebt.

Al woon ik hier al bijna zeven jaar, ik begin nu pas het gevoel te krijgen dat ik ingeburgerd raak.

Daar zit natuurlijk ook de pandemie en mijn ziekte en daaropvolgende  vele maanden van immobiliteit tussen.

Dus eigenlijk ben ik voor mijn gevoel pas 2½ jaar bezig.

In het begin struin je alles af, en daarvan valt een heleboel weer af.

Maar dan langzaamaan beginnen de plekken waar je je wel thuis voelt te groeien.

Het koor, de Uitbus, Fysifit, die waren er al een tijdje.

En af en toe een leuke workshop elders met Girly.

En natuurlijk spelletjesbuurvrouw.

Daarbij kwam in januari een maandelijkse haak en breiclub, waar ik eindelijk weer eens aan de slag ben met m'n granny sprei.

Ik zocht ook naarstig om weer eens wat te kunnen doen met artquilten/mixed media en dergelijke.

Maar kon dicht bij huis maar niets vinden.

Dus wilde ik zelf iets gaan opzetten.

Tijdens het haken zei iemand: "oh dat is wat voor Z", maar Z zei dat dat nix voor haar was.

"Maar het is vast wat voor Y".

Z en Y ken ik beide van de fysifit.

Dus sprak ik haar daar de volgende keer aan.

"Nee": zei ze heel stellig.

En er volgde een stilte.

"Maar ik heb wel wat voor jou".

Blijkt ze al 25 jaar zo'n groep te hebben.

Nou dan ga ik natuurlijk niet verder zoeken.

Vanmiddag was het dan zo ver.

Y en anderen hadden vanalles mee genomen om te laten zien en ik had ook wat dingen mee.

Er was gelijk een klik.

Zo leuk om eindelijk mensen te spreken die van dit soort dingen houden.

Door alle bezichtigingen en de ideeën die daaruit voort kwamen kwam er niet veel uit onze handen. 

Ik kwam één cirkeltje verder met m'n Sue Spargo projectje.

Maar het borrelt sinds tijden eindelijk weer van ideeën.

Nu ben ik nog op zoek naar een zanglera(a)r(es) om mijn techniek weer wat op te krikken.

Z en Y zijn overigens willekeurige letters.

Het vertelt gewoon wat handiger.

Vakantie deel 4 van 8

Donderdagochtend was mijn been zo stijf dat ik grote moeite had met opstaan en gaan zitten.

Gelukkig niet al te pijnlijk, maar wel onhandig.

Ik ging wel lekker het zwembad in, dat ik grootdeel van de tijd alleen had.

Schoolslag ging niet, maar krabbelend heb ik toch lekker relaxed wat rondjes gezwommen, gebubbeld en gedreven.

In de parkwinkel kocht ik broodjes voor de lunch en trakteerde mezelf op een magneet voor m'n verzameling en een potje zeer aparte Reggevallei abrikozenconfiture met rozemarijn, gember en limoen.

Het rook niet lekker en ik moest even aan de smaak wennen, maar kan het nu toch wel waarderen.

Niet zo mierzoet als gewone jam.

Omdat m'n been nog zo stijf was, bleef ik lekker thuis.

Ik versierde, na een jaar stilstand, eindelijk weer eens 2 rondjes op mijn, op Sue Spargo geinspireerde, doekje.

Nog 13 cirkels te gaan.

En daarna genoot ik van het zonnetje dat mijn terras bereikt had.

Als de zon er eenmaal is, is er op het terras nergens schaduw.

Na een uur in de volle zon hield ik het dus wel weer voor gezien en besloot binnen een poging te doen om de achterstand in m'n tekendagboek in te halen.

Dat was schrikken.

De laatste tekening was van december 2022.

Ik heb dus nog aardig wat in te halen.

Terug naar deel 3 van 8

Naar deel 5 van 8

Een beetje van Sue en steeds meer van mij

Lolo en ik waren een weekje weg.

Het driedelige verslag daarvan komt de komende dagen op mijn blog.

Vakantie is een ideaal moment om iets nieuws te proberen en blokkades te doorbreken.

Op pinterest zie ik al jaren de cirkels van Sue Spargo langs komen.

Ze zijn zo leuk.

Mooi moment om ook een heel oud concept van tig jaar geleden uit de kast te halen: project 75.

Ik heb nog maar 13 jaar om het af te maken 😉.

Dus ging er een tasje vol materiaal mee.

Dag 1:

Was de dag van aankomst en deed ik nog niets.

Dag 2:

De eerste stap was technisch.

Dat is niet zo'n uitdaging.

Eerst tekende ik op de achterkant van de stof een vlakverdeling.

25 vakjes van 5x5cm

Daarna reeg ik de lijnen met een afstekende kleur.

Daarna knipte ik 25 rondjes in verschillende kleuren uit restjes vilt.

Voor de eerste rondjes gebruikte ik een mal die ik nog heb uit de tijd dat ik technisch tekenaar was.

Maar tekenen op vilt ging niet fijn met kleermakerskrijtpotlood of quiltmarker.

Dus na een paar rondjes gebruikte ik het eerste rondje als mal om de rest van de rondjes langs uit te knippen.

Dag 3: Na uitgebreid bestuderen van de rondjes die ik op pinterest verzameld heb, maakte ik mijn eerste rondje "op z'n Marliens".

Dag 4: Rondje 2 tm 4

Tip:

Past je naald niet door het kraaltje?

Gebruik dan een Willemientje om de draad er door te trekken.

Dag 5: Rondje 5 

Dag 6: Rondje 6

Iets uitgeprobeerd dat ik op pinterest zag.

Het is net een spinnenweb waarvan de draden tegen elkaar geschoven zijn.

Dag 7: rondje 7 tm 10

Bij sommige rondjes weet ik gelijk wat ik er mee zal doen, bij anderen wil het niet zo vlot.

Dag 8: tijd om weer naar huis te gaan.

Nog 15 rondjes te gaan.

Inspiratie gezocht

In de tijd dat ik nog inspiratie vond in het maken van tassen, experimenteerde ik nog wel eens met materialen en technieken.

Bij het uitzoeken van alweer een hobbykrat vond ik oa deze proefjes van gebreide en gehaakte wol, wat daarna in de wasmachine vervilt is.

Foto 1 was bedoeld als bodem voor een tas.

Foto 2 is een wijde smalle strook??

Foto 3 een proefje.

Foto 4 een mislukt proefje, maar spontaan kunst.

Foto 5 formaat babymuts, maar daarvoor te stijf.

Foto 6 prachtig resultaat van punniken en vilten.

Zonde om weg te doen toch?

Maar wat maak ik ervan?

Iemand een leuke tip?

Of zal ik gewoon het gevulde mandje zoals het nu is een mooi plekje geven?

Vanalleswatjetoetoetoetoetoe

Nu het weer steeds mooier wordt is het tijd voor een grondige tuin metamorphose.

Zo na de winter ziet m'n tuin er maar armoedig uit.

Vorige week kortwiekte ik al de struiken langs de schutting.

Bij een uitgestorven tuincentrum haalden we een lading grond om de ernstig verarmde bodem wat op te peppen.

En bij mijn wekelijkse bezoekje aan de supermarkt nam ik een emmer koemestkorrels mee.

Ik kraakte de eierschalen die ik het afgelopen jaar opspaarde fijn om de grond wat extra kalk mee te geven.

De smalle border vulde ik op met verse aarde, en plaatste er wat struikjes uit een ander deel van de tuin.

Achter het raam van m'n hobbykamer staan kweekbakjes uit de supermarkt met verschillende bloemen en bosaardbeitjes die straks de rest van de border gaan vullen.

En er ligt nog veel zaad dat straks uitgestrooid kan worden.

Tussen de borderrand en de bestrating hadden zich vlinderstruiken genesteld.

Het werd nog een zwaar karwei om die er uit te krijgen.

Ik moest zelfs een deel van de bestrating verwijderen.

Dit siergras staat ook aan de verkeerde kant, maar ik vind het wel grappig om ze te laten staan.

Ik heb nl nogal moeite met de strakke rechte lijnen in deze tuin.

Mijn vorige tuin had veel ronde vormen en dat lukt hier niet.

Verder verwijderde ik heel veel klaver, paardenbloemen en ander ongewenst gewas.

Daarmee ben ik nu ongeveer op de helft.

Ik vulde een paar flinke gaten, met aarde.

Van de vorige bewoners erfde ik een wasmolen, maar het ding stond laag in de grond en ik raakte steeds verward in de draden en ook zwiepte ik mijn bril nogal eens af.
Dus gebruikte ik hem na een paar keer niet meer.
Maar vorig najaar kreeg ik van iemand op marktplaats deze dikke voet.
En nu heb ik hem naar volle tevredenheid weer in gebruik genomen.

Ook maakte ik weer een paar dagboektekeningen.

Zo'n 15 jaar geleden vroeg iemand ergens op internet of ze me blij kon maken met wat bollen wol.

Ze had tot zo'n 30 jaar terug een handwerkwinkel gehad en de restanten waren op zolder verdwenen en daar wilde ze toen toch maar eens vanaf.

Toen ze het kwam brengen viel mijn mond open.

Haar stationwagen lag vol dozen en zakken wol.

Ik was weken bezig met uitzoeken.

In een deel hadden de motten huisgehouden, dus ik wond elke bol opnieuw op om te controleren of ze nog goed waren.

Heb heel wat weg moeten gooien, en ook in de loop der jaren veel gebruikt of weggegeven.

Maar onder andere deze doos met zacht garen lag er nog.

Het leek me leuk om er een sprei van te weven en dan te vervilten.

Dus stopte ik een paar proeflapjes in de wasmachine om te zien of dat mooi wordt.

Het vervilt prachtig in de 40° was,verkleurd niet,  maar krimpt tot postzegelformaat.

Dat wordt dus een enorme monnikkenklus.

Morgen ben ik jarig.

Komende zondag zou ik een tuinfeestje geven, waar mensen van uit Brabant tot uit Groningen naar toe zouden komen.

Ik heb jaren geen mogelijkheid gehad om feestjes te bouwen, dus zag er echt naar uit.

Maar ja, net als de koning en vele anderen moest ik het cancelen.

Het is niet anders.

Eindeloos proefjesboekje