Op vakantie deel 1

Als je dit leest ben ik al weer thuis.

De afgelopen twee weken heb ik een byzondere vakantie gehad.

Natuurlijk heb ik daar dagelijks een verslag over geschreven.

Deze komen de komende weken online.

Kleine Belties, Vrijdag 29 mei 2026:

Vorig jaar kwam ik last minute bij toeval midden in de 55+ weken van de Kleine Belties terecht.

Dat was zo gezellig, dat ik besloot dat ik dat een keer helemaal wilde meemaken.

Maar hoe pak je dat aan?

Vorig jaar was het voor één week al niet mogelijk om voldoende kleding en zo mee te kunnen nemen achterop de trike.

Laat staan dat me dat voor twee weken zou lukken.

Er worden daar dan ook leuke workshops gegeven, maar daar kon ik vorig jaar ook niet bij aansluiten, omdat ik de maaksels niet vervoeren kon.

AutoMaatje bracht uitkomst.

Toen ik een paar maanden geleden iemand van de organisatie over iets heel anders sprak kwam dit zo ter sprake.

"Oh maar dat regelen we toch"; riep ze enthousiast.

Dus werd afgesproken dat mijn bagage gebracht en gehaald zou worden.

En zo kwam het dat ik voor het eerst in meer dan veertig jaar twee hele weken op vakantie kon.

De dag van vertrek zou het 32° worden smiddags.

Om in die hitte 14 km te fietsen vond ik eng.

Zeker omdat ik de eerste 10km nauwelijks schaduw had.

Mijn lijf is daar niet op gebouwd.

Dus besloot ik al vroeg op pad te gaan.

Wel vroeg ik van te voren even na of ik op het park ergens in de schaduw tot 3 uur zou kunnen wachten.

Alle faciliteiten waren gesloten, maar bij de receptie is rechts een ruime overkapping, waar ik zou kunnen gaan zitten.

Daar zijn ook toiletten en ik kon er water tappen schreef de receptioniste.

Handwerkje en krentebollen mee en ik zou me er wel redden dacht ik.

's Ochtends regende het tot mijn verbazing.

Maar al gauw was het droog en ging ik op weg.

Het eerste stuk was het heerlijk fris, maar daarna werd het al een stuk benauwder.

Ik merkte goed dat mijn lichaam de afgelopen negen maanden een flinke knauw heeft gehad.

Maar met een beetje meer ondersteuning had ik er al gauw lol in.

Halfverwege ging ik even uitrusten en water drinken op een bankje bij Rheezerveen.

En daarna kwam ik al gauw bij het Hardenbergse bos aan.

Onder de bomen was het goed uit te houden.

Na aankomst bij de Kleine Belties heb ik uren lang heerlijk op de bank in de schaduw gezeten.

Al had ik op het laatst wel een houten kont.

Het werd steeds warmer en warmer.

Ik weefde het ene lapje na het andere op m'n Zoom Loom.

Ook raakte in gesprek met iemand die ik een jaar geleden in het zwembad sprak.

Ik ben slecht in gezichten onthouden, maar hij stapte zo duidelijk op me af met herkenning op z'n gezicht dat het kwartje al snel viel.

Ik had hem natuurlijk ook nog nooit met kleren aan gezien.😂😂.

Diverse mensen kwamen een praatje maken.

Wilde weten wat ik aan het maken was en natuurlijk ging het ook weer over mijn fiets.

Een medewerkster bracht me alvast het programmaboekje.

Ik had uitzicht op een man die het electronische mededelingenbord aan het repareren was.

Hij had een handige lift op rupsbanden.

En ik weet nu dat zo'n bord uit allemaal losse vierkante elementen bestaat.

Zo leer je nog eens wat.

Toen het personeel in hun pauze op een picknicktafel vlakbij kwam zitten, kreeg ik ook nog koffie aangeboden.

Drink ik niet, maar ik vond het wel heel aardig.

Kortom ik vermaakte me wel, al had ik na een paar uur wel een houten kont.

Om kwart voor drie kwam één van de receptionistes achterom melden dat ik er in mocht.

Toen ik zei dat ik al een blauwe en een paarse tas van ze had, mocht ik kiezen tussen rood en groen. 

Om drie uur reed het Automaatje met mijn bagage voor.

Daarna zette ik alles tegen elkaar open, want het was binnen nog warmer dan buiten.

's Middags bestelde ik bij de Spar een Too Good To Go pakket, dat ik na de verwachtte regenbui zou kunnen ophalen.

Ik wilde al vroeg wat bij de snackbar bestellen, maar de app werkte niet.

Dus ging ik er naar toe.

Maar hij was dicht dus ik moest naar de Plaza.

Bij het achteruit rijden reed ik met m'n  sleuteltje tegen de hoek van een picknickbank.

Sleutel brak af.

(Hoe verzin je het)

In m'n verbouwereerdheid bestelde ik iets dat ik niet lekker vind.

Dat ontdekte ik pas thuis.

Daar bleek de tv niet te werken dus ik zat de hele avond zonder.

Ondertussen ging het me toch stormen en onweren.

En de bui werd veel groter dan verwacht.

Maar ik kon toch nog ruim op tijd mijn pakket ophalen en verdere boodschappen doen.

Het was een mooi pakket en zeker de 5€ waard, maar wel erg veel soepgroente, en brood voor mij.

De makreel en de haringfilets heb ik aan m'n buurvrouwen gegeven.

Ze keken wel even verbaasd, maar ik ben niet zo'n viseter en had ook geen trek meer en het moest diezelfde avond op.

Het vriesvakje zat gelijk vol met het brood en de soepgroente.

Ach soepgroente kun je met veel dingen mee koken, dus dat zou ook wel op komen.

Heb Gemini even gevraagd naar de prijzen bij de Spar.

Dit pakket is ongeveer 18€ waard en wat ik zelf gehouden heb daarvan 11€.

Wordt vervolgt

Nog meer werk in uitvoering

Hoewel er nog een aantal UFOs liggen, kon ik het niet laten om wat met dat mooie garen, dat ik laatst bij de kringloop mee nam, te gaan doen.

Dus haalde ik de Zoom Loom tevoorschijn, want het is echt mooi om mee te weven.

Ik was heel benieuwd of ik voldoende zou hebben voor een luchtig sjaaltje, dus heb ik even alle vierkantjes tot nu toe uitgelegd.

En zo te zien gaat dat lukken.

En hoe is het nu met?

Mij?

Na alle gezondheidsperikelen van de afgelopen 8 maanden voel ik me psychisch wat uit balans, dus heb ik de komende tijd wat leuke dingen ingepland en kijk rond naar wat me evt zou kunnen helpen om weer in balans te komen.

Mijn kaak?

Het gaat de goede kant op, de ontsteking die na de tweede wortelkanaalbehandeling ontstond is nog niet helemaal weg, maar slinkt steeds verder.

Er moet nog eea aan mijn gebit gebeuren.

Ik heb alweer een andere tandarts, die gelukkig vol begrip was dat ik even adempauze wil na alle gezondheids en gebits perikelen.

Dus over een maand heb ik een vijf minuten afspraak om verder te plannen.

Mijn lijf?

Ik heb een nieuw trainingsprogramma en ook oefeningen voor thuis.

Dat gaat gepaard met spierpijn en extreme moeheid.

Ik hoorde van de week dat de naweeën van het vitamine D gebrek wel een jaar kunnen duren.

Mijn tuin?

Ik heb zowaar nu van meerdere kanten hulp.

Een jonge vrouw die tegen een kleine vergoeding af en toe komt onkruid wieden.

Een aardige kennis  die een paar keer komt voor het grote snoeiwerk.

Laatst is na een oproepje op een plaatselijke facebook groep al het snoeihout van oa de vlinderstruiken door een stel dat zelf ook tuinafval ging wegbrengen opgehaald en naar de stort gebracht.

En op de spelletjesavond ontmoette ik een vriendelijke leraar uit Koerdistan, met liefde voor tuinieren, die heel graag wat doen wil voor mensen hier.

Hij komt helpen met de details en ik help hem met Nederlands.

Zijn eerste spontane actie:

Mijn witte druif "redden".

Zijn ouders hebben een druivenplantage, dus hij weet daar alles van.

Ik moest wel even slikken toen hij de akkeleien en andere spontane bloeiers om de stam weg trok, maar gelukkig staan er nog genoeg in de rest van de tuin.

Wist je dat je druivenbladeren kunt eten als sla?

Blikje?

Ik ben met een blikje bezig, maar wacht nog op een bestelling bij Bol, voor de laatste details. 

Ben naarstig op zoek naar blikjes.

Vind soms wat bij de kringloop, maar die zijn vaak weer wat groter.

Nu heb ik ook wat hele leuke wat grotere poppetjes op de kop getikt laatst, dus komt dat ook wel van pas.

En terwijl ik dit stukje in bed schrijf zie ik vanuit mijn ooghoeken iets blauws achter in m'n TV kastje:

Ik kwam bij de kringloop ook nog prachtig garen tegen.

Het weeft niet makkelijk, maar het resultaat is zo mooi.

Archemerberg

Ik wilde zo graag weer eens de heide zien, maar ik dacht dat dat geheel buiten mijn bereik was.

Spelletjesbuurvrouw wees me op een fietspad naar de Archemerberg.

Die is niet zo steil.

Dus trok ik vanmorgen de stoute schoenen maar weer eens aan.

Het eerste gedeelte van de rit was me al bekend, maar voorbij Nieuwebrug kwam ik in voor mij nieuw gebied.

En inderdaad een goed geasfalteerd, maar wel smal fietspad liep dwars door de paarse velden.

Het werd echt een prachtige rit.

Het uitkijkpunt op de Archemerberg was voor mij niet te bereiken.

Zelfs lopend was het, volgens passanten, erg zwaar, maar ik was al blij met alles wat ik wel kon zien.

Iemand wees me erop dat het fietspad nog een paar km doorliep tot onderaan de Lemelerberg en omdat ik nog genoeg puf had fietste ik dat stuk nog door. 

Daar kreeg ik geen spijt van, want het was er nog mooier.

Aan het eind stond een bankje op een kruispunt.

Niet echt een plekje om te gaan zitten handwerken, maar ik had zoals altijd m'n Zoom Loom bij me en verkoos dit boven weer op internet hangen.

Twee lapjes zijn 30 minuten, zo houdt ik goed pauze.

Toen ik er een poosje zat gebeurde er iets leuks.

Ik had al heel wat fietspeletons en motorrijders zien langs komen, maar opeens werd het kruispunt afgezet en kwamen er heel veel verschillende oude brommers langs.

Ik heb nog even getwijfeld of ik niet toch de Lemelerberg op zou gaan, maar m'n gezonde verstand zei dat de extra kilometers en de forse klim nog te veel van het goede zouden zijn.

Dus keerde ik om en nam dezelfde prachtige weg weer terug.

Bij Nieuwebrug (dat al best wel oud is) genoot ik ook nog even van het uitzicht over de Regge.

En op mijn favoriete bank op de brug over de Vecht genoot ik ook nog een poosje van de mooie luchten.

Alles bij elkaar heb ik vandaag ruim 19  prachtige kilometers op de pedalen.

En dan vind ik thuisgekomen tussen de fotos deze spookfoto op m'n telefoon.

Per ongeluk gemaakt.

Toen ik inzoemde werd het wel heel vreemd.

De man lijkt twee gezichten te hebben. 😂😲 

Herinner je je deze nog?

Het begon met een restje garen uit de kringloop, dat een zoom loom lapje werd.

Ik vond de foto met de drie bolletjes zo leuk dat ik daarop in ben gaan haken.

Letterlijk 😉, want ik haakte er cirkeltjes bij.

Ook weefde ik een proefje met heel dun garen.

Glanzend voeringstofje eronder.

En toen werd het opeens een doekje voor m'n Project 75.

Uiteindelijk vond ik  de compositie een slag gekanteld sprekender. 

En dan zie ik opeens op de detailfotos, dat er nog een speld zit 😆.

 

Zelfstandig op vakantie deel 3 van 5

 Ook deze dag begon weer met baantjes zwemmen en vierkantjes weven.

Ik probeer wat af te kikken van internet.

Want dat achter m'n schermpje hangen begint de spuigaten uit te lopen.

Het lukt nog niet erg.

Maar het weven helpt me wel een beetje.

Het is volkomen Zen.

De restjes die ik bij de kringloop mee nam waren al gauw weer op.

Dat hele kleine restje werd al een kunstwerkje op zich.

Daar ga ik iets mee doen in het kader van  Project 75

(Zie voor meer: klik)

Er begon zich eindelijk ook weer een idee te vormen over wat ik met mijn voorraad zou kunnen doen.

Maar dat moet ook al wachten tot er een huis gevonden is.

Het moet daar dan maar net kunnen.

Dus ik zeg er nog niets over.

Ik had wat plannen voor de middag, maar het was erg warm, ik had ook wat last van een oude blessure en ik besloot om lekker thuis te blijven.

Althans dat was de bedoeling.

Ik kwam er te laat achter dat het kampwinkeltje alleen 's ochtends open was.

Dus stapte ik toch maar weer op de fiets richting de Spar.

Waar ik me rot schrok van de prijzen.

2 plakken kaas voor €1,99.

Dat is toch niet normaal meer.

En dat deed ik dus niet.

Tweede huisje rechts zat ik

Later die middag maakte ik nog een rondje over het park.

Ik heb werkelijk nog nooit een park gezien dat zo vol gebouwd was.

Het is een grote mengeling van diverse generaties.

Op zich heeft dat ook wel weer wat.

Op de parken van de grote ketens is het allemaal eenheidsworst.

Maar ooh, je kunt hier in het hoogseizoen vast over de hoofden lopen.

3km op de teller 😁

Zelfstandig op vakantie deel 2 van 5

De volgende ochtend bleek dat het bed zo hoog was dat mijn voeten wel 20cm boven de grond bleven hangen.

Het lukte me om de deurpost te grijpen en me zo uit bed te trekken.

Na het ontbijt met de heerlijke krentenwegge van de regionaal beroemde Bakkerij Slatman, vertrok ik al vroeg richting zwembad.

Het eerste uur is het bad alleen voor volwassenen.

Daarna mogen kinderen er ook in.

Goed gedaan, al is het buiten de schoolvakanties niet erg nodig.

Je krijgt er toegang met gezichtsherkenning.

En zoals zo vaak is het tourniquet niet gebouwd op mijn weelderige vormen.

Dus schuif ik, tas en armen boven het hoofd en buik in, overdwars door het smalle doorgangetje.

De kleedhokjes zijn zelfs voor gewone mensen erg krap vertelde een vaste bewoonster, maar er is een schapenhok.

Zonder slot.

Daar kan ik me goed verkleden.

Tas voor de deur en goed opletten of er wat aankomt.

Eh tja, als je het grootste gedeelte van je leven al kritiek krijgt op je uiterlijk, dan geef je je niet graag onverwacht bloot.

Het zwembad is erg mooi, zo te zien nog erg nieuw.

Er is een vriendelijke trap, met handgrepen langs de muur.

Tussen de baantjes door raakte ik er oa in gesprek met een man die vertelde dat ie, na jaren afhankelijk te zijn geweest van een scootmobiel, opeens besloten had om weer op de fiets te stappen.

En het was hem gelukt.

Op een gewone fiets notabene.

Nu was ie voor de derde keer weer aan het zwemmen.

We hadden het over de blijdschap van dingen weer zelf kunnen en de vrijheid die je dan ervaart.

Over de ontroering.

Het was even een feestje van herkenning.

De rest van de ochtend ging ik maar weer eens aan de slag met de zoomloom.

Links weer een stapeltje angora wat ergens in de toekomst vervilt gaat worden.

Rechts ook angora, maar heel dun, dat geeft een kantachtig effect.

Ik had willen lunchen bij de McDonalds, maar daar had ik op het moment supreme helemaal geen zin in, dus at ik gewoon wat thuis.

Daarna fietste ik richting Kringloop Red een Kind.

Een grote overzichtelijke kringloop met veel goede spullen.

Het was er verschrikkelijk warm en het liep in straaltjes van me af.

Maar ik vond er toch nog een vrolijk zomersjaaltje en wat restjes garen voor de Zoom Loom.

De meubels boven en de kleding sloeg ik over.

Dat kon ik toch niet meenemen.

Vervolgens fietste ik door lelijke en mooie straatjes richting de Spar, voor de nodige fourage en een ijsje.

Hardenberg heeft inmiddels al heel wat omliggende dorpjes opgeslokt, daardoor krijg je die wat vervreemdende twee werelden door elkaar.

Het ene moment stads, vol, druk en lelijk.

Het volgende heel pittoresk.

Al met al maar zo'n 6,5 km op de teller, maar het laatste stuk speelde een paar spieren die ik de vorige vakantie blesseerde opeens weer hevig op.

Experimentje met meebreigaren

Als ik me verveel dan grijp ik nog regelmatig naar de Zoom Loom.

Ik heb al stapels lapjes liggen.

Het is zo heerlijk zen om te doen.

Meestal werk ik met wol of acryl.

Maar deze keer wilde ik eens wat  experimenteren.

Dus pakte ik de rol meebreigaren die ik al eerder gebruikte voor een vest.

Ik wilde zien wat het effect van de gekleurde flosjes in de draad zou zijn.

Het garen is zo dun dat ik toch maar een dubbele draad nam. 

Zo komen er ook net iets meer flosjes in.

Het is erg fragiel, maar ik vind het resultaat wel leuk.

Nr 2 had weer net iets meer flosjes.

Somebody is watching me

 That moment when you are weaving and you get the feeling somebody is watching you.

Het Hema ontbijtje.

 5 jaar geleden deed ik het al eens met Anne.

Voor €3,50 mocht je zelf 5 dingen uitkiezen.

Daar stonden ze bij ons voor in de rij.

Tijdens de pandemie verdween dat natuurlijk.

Maar een paar dagen geleden las ik hier dat ie weer terug is.

Met een nieuwe opzet.

Ietsje duurder, maar genoeg keus.

Dus besloten spelletjesbuurvrouw en ondergetekende vandaag eens samen buiten de deur te ontbijten.

Bij aankomst ontdekten we dat onze Hema welliswaar nog ontbijt serveert, maar nauwelijks keus.

Je kunt kiezen tussen een croissantje met jam of twee complete bordjes waarbij de enige variatie de keus tussen een bruin of een wit broodje met kaas of ham is.

De prijs lag ook een stuk hoger.

Toch smaakte het wel goed hoor en het was gezellig om er even uit te zijn voordat de hitte weer toesloeg.

Er na fietste ik nog even op loopsnelheid, de nog erg stille markt over, om eindelijk een bolletje haakgaren bij te halen om de sjaal af te maken waar ik tijdens de eerste lockdown al aan begonnen ben.

Even wat anders

 

Ik vond nog twee vergeten bollen verloopgaren in de kast.
Mooi excuus om even wat anders tussendoor te doen.
Hoewel de bollen verschillend van kleur zijn passen ze qua kleurstelling wel goed bij elkaar.
Ik haal, schat ik, zo'n 50 lapjes uit een bol.
Daar valt vast iets moois van te maken 

Vanalleswatjetoetoetoetoetoe

Nu het weer steeds mooier wordt is het tijd voor een grondige tuin metamorphose.

Zo na de winter ziet m'n tuin er maar armoedig uit.

Vorige week kortwiekte ik al de struiken langs de schutting.

Bij een uitgestorven tuincentrum haalden we een lading grond om de ernstig verarmde bodem wat op te peppen.

En bij mijn wekelijkse bezoekje aan de supermarkt nam ik een emmer koemestkorrels mee.

Ik kraakte de eierschalen die ik het afgelopen jaar opspaarde fijn om de grond wat extra kalk mee te geven.

De smalle border vulde ik op met verse aarde, en plaatste er wat struikjes uit een ander deel van de tuin.

Achter het raam van m'n hobbykamer staan kweekbakjes uit de supermarkt met verschillende bloemen en bosaardbeitjes die straks de rest van de border gaan vullen.

En er ligt nog veel zaad dat straks uitgestrooid kan worden.

Tussen de borderrand en de bestrating hadden zich vlinderstruiken genesteld.

Het werd nog een zwaar karwei om die er uit te krijgen.

Ik moest zelfs een deel van de bestrating verwijderen.

Dit siergras staat ook aan de verkeerde kant, maar ik vind het wel grappig om ze te laten staan.

Ik heb nl nogal moeite met de strakke rechte lijnen in deze tuin.

Mijn vorige tuin had veel ronde vormen en dat lukt hier niet.

Verder verwijderde ik heel veel klaver, paardenbloemen en ander ongewenst gewas.

Daarmee ben ik nu ongeveer op de helft.

Ik vulde een paar flinke gaten, met aarde.

Van de vorige bewoners erfde ik een wasmolen, maar het ding stond laag in de grond en ik raakte steeds verward in de draden en ook zwiepte ik mijn bril nogal eens af.
Dus gebruikte ik hem na een paar keer niet meer.
Maar vorig najaar kreeg ik van iemand op marktplaats deze dikke voet.
En nu heb ik hem naar volle tevredenheid weer in gebruik genomen.

Ook maakte ik weer een paar dagboektekeningen.

Zo'n 15 jaar geleden vroeg iemand ergens op internet of ze me blij kon maken met wat bollen wol.

Ze had tot zo'n 30 jaar terug een handwerkwinkel gehad en de restanten waren op zolder verdwenen en daar wilde ze toen toch maar eens vanaf.

Toen ze het kwam brengen viel mijn mond open.

Haar stationwagen lag vol dozen en zakken wol.

Ik was weken bezig met uitzoeken.

In een deel hadden de motten huisgehouden, dus ik wond elke bol opnieuw op om te controleren of ze nog goed waren.

Heb heel wat weg moeten gooien, en ook in de loop der jaren veel gebruikt of weggegeven.

Maar onder andere deze doos met zacht garen lag er nog.

Het leek me leuk om er een sprei van te weven en dan te vervilten.

Dus stopte ik een paar proeflapjes in de wasmachine om te zien of dat mooi wordt.

Het vervilt prachtig in de 40° was,verkleurd niet,  maar krimpt tot postzegelformaat.

Dat wordt dus een enorme monnikkenklus.

Morgen ben ik jarig.

Komende zondag zou ik een tuinfeestje geven, waar mensen van uit Brabant tot uit Groningen naar toe zouden komen.

Ik heb jaren geen mogelijkheid gehad om feestjes te bouwen, dus zag er echt naar uit.

Maar ja, net als de koning en vele anderen moest ik het cancelen.

Het is niet anders.