Het lijkt al weken of er een bom ontploft is in mijn huis en toch zit er ondanks de nu al 7 weken aanhoudende grieperigheid echt schot in het uitruimen van mijn atelier.
Mijn eerste opzet was om tafel en vloer leeg te krijgen, maar inmiddels heb ik de euvele moed om ook een kast minder te willen hebben.
Van de verkoop wordt ik niet rijk, maar toch komt er elke week wel weer een paar euro in mijn potje.
Hoe verder ik kom, hoe meer het tot me doordringt dat er veel is wat ik nooit zal doen.
Of wat ik al in het verleden gedaan heb en niet meer doe.
Ik heb vooral veel hobbyboeken over.
Mooie boeken, vaak volkomen nieuwstaat over allemogelijke onderwerpen.
Ben daarvoor op zoek naar een opkoper, want het wordt te veel werk om die stuk voor stuk op internet te zetten.
En dan was het deze week al weer week 9 van het Tunisian adventure.
Alweer een variant op de basissteek.
Avontuurlijk vind ik het nog steeds niet.
Toch wil ik het af maken.
De projecten waar ik nu aan mee doe bieden me structuur.
Dat is iets wat moeilijk te vinden is als je alleenstaand en afgekeurd bent.
Door op vaste dagen hier aan mee te doen, gaan andere dingen, zoals het ruimen ook veel beter en zit ik ondanks de aanhoudende grieperigheid beter in mijn vel.
Daarnaast is het een grotere uitdaging om iets af te maken dat niet zo boeiend is, dan om iets leuks af te maken.
En misschien heb ik zo'n uitdaging ook even nodig.
