zaterdag 3 juni 2017

Goede herinneringen maken

Een aantal jaren geleden was ik al eens in Bruinisse.
Door allerlei omstandigheden werd het een totaal mislukte vakantie.
En ik heb altijd het plan gehad om het nog een keertje over te doen.

Een paar weken geleden kwam er een leuke aanbieding langs.
Mijn vakantiegeld was nog niet binnen, maar er zat nog genoeg geld in mijn potje, dus een mooi moment voor een hernieuwde kennismaking.

Afgelopen maandag was het snoeiheet.
Niet ideaal als je op reis gaat.
Met bagagerollator is het vanaf huis toch wel 22min. sjouwen.
In de oude trein was geen airco, in de bus van Dordrecht naar Zuidplein was het al een stuk aangenamer en de interliner naar Bruinisse was ronduit aangenaam.

Onderweg kon ik een gratis broodje halen bij de Broodzaak.
Als je mee doet met het NSpanel krijg je af en toe een cadeautje en dit was wel een heel lekkere.



In Bruinisse moest ik nog een half uur in de volle zon naar het park sjouwen en ik kwam drijfnat aan.
Maar mijn beganegrond appartementje was heerlijk koel en een droog T-shirt doet wonderen.
En er stond alweer een fles wijn en een zak borrelnootjes voor me klaar.
Dit keer omdat de computer op hol geslagen was en ik maar rekeningen bleef krijgen.
De nootjes waren lekker, maar alcohol drink ik niet, dus daar ga ik iemand anders blij mee maken.

Ik kreeg al gauw visite ( een krentenbol doet wonderen 😉).


Dinsdagochtend ontdekte ik in het zwembad dat mijn badpak het aan het begeven was.
Dat was de tweede al binnen 5 dagen.
Lang leven de lycra 😛.
Gelukkig redde hij het nog de rest van de week omdat er een goede voering in zat.


's Middags liep ik naar het dorp om een bezoekje te brengen aan Brusea.
Een leuk plaatselijk museum, waar ik door een enthousiaste vrijwilliger uitgebreid alles te horen kreeg over de mosselvangst.
Een tweede vrijwilliger toonde mij een film.
En toen volgde een geanimeerd gesprek met een vrijwilligster die me het huisje van een mosselvisser liet zien.
We hadden het over meekrap en klederdracht en nog zo het eea.
Ooit heb ik een blauwe maandag kostuumkunde gestudeerd dus het werd een boeiende uitwisseling van kennis.
Bij mijn vertrek kreeg ik tot mijn grote verbazing een lift naar het park aangeboden.

In het museum kreeg ik te horen dat er woensdag paardenmarkt en braderie in Zierikzee was.
Dus stapte ik de volgende dag op de bus.
Er bleek ook voor het eerst in jaren ringrijderij te zijn.


Je staat zo dicht op de baan dat de kluiten zand je om de oren vliegen.
Één ervan raakte mijn camera en dat was even schrikken, want met inzoemen ging ie raar doen.
Toen ik op een bankje op het kerkplein mijn camera weer op gang probeerde te krijgen, zoemde ik in op een reclamebord.
En zo kwam ik er bij toeval achter dat quiltvereniging "voor 't lapje" er exposeerde.
Natuurlijk kon ik het niet laten om ook daar nog even al het fraais te gaan bewonderen.
Ik kocht er vingerhoedjesstempels en verdwijninkt, deed mee aan de verloting van een prachtige quilt, kreeg een leuk cadeautje (2 visjes) en had ook hier weer leuke gesprekken.

Meer fotos staan, met toestemming, in het fotoalbum.

Uitgeput, met blaren op de poten, maar zeer voldaan reisde ik weer terug naar het park.

En donderdag?
Die werd heerlijk rustig.
Na het zwemmen gooide ik mijn vergane badpak weg.
En smiddags zat ik uren op het bankje van de havenmeester te genieten van het prachtige uitzicht en kon niet stoppen met fotos maken.


Vrijdag trok ik nog de sluiting van mijn oude koffertje kapot, maar met een voldaan gevoel keerde ik met enige tegenzin weer huiswaards.
Het was een enorm leuke geslaagde vakantie.



Nog even een fototje van mijn aankopen en de gekregen visjes.
Zonder zeeuwse knoppen kon ik natuurlijk niet thuiskomen.😉

En hier vind je mijn honderd vakantiefotos.

vrijdag 2 juni 2017

Ik ben weer thuis

Ik was in de gelegenheid om een paar daagjes naar Zeeland te gaan.
En dat leek me een mooi moment om een granny-inhaalslag te maken.
Maar ik vergat een vierkantje mee te nemen voor de maat.
En natuurlijk had ik ook geen centimeter bij me.
Creatief als ik ben liet ik me daar niet door ontmoedigen en dus heb ik alle grannys halfafgemaakt.
Zo ben ik toch een stuk opgeschoten en hoef ik thuis alleen nog door te gaan tot het juiste formaat.


Maar er was iets anders dat me wel ontmoedigde.
Toen ik donderdag naar het blog van Handwerkjuffie ging voor granny 51, zag ik tot mijn stomme verbazing dat ze bij 50 gestopt is.
Zonder enige uitleg.
En dat vind ik toch wel erg teleurstellend.
Ik heb op mijn pinterest genoeg grannies verzameld om verder te kunnen gaan, maar dat is toch minder leuk.

Verslag van mijn zeer geslaagde midweekje volgt binnenkort.

dinsdag 30 mei 2017

Genomineerd

Vorige maand schreef ik over de plaatselijke fotowedstrijd, waar ik namens mijn gymgroep aan mee gedaan heb.
Vandaag kreeg ik dit bericht:

Beste deelnemer,

De selectie van de 25 wedstrijdfoto’s die een plaats krijgen op onze expositie is achter de rug. Jij behoort tot de inzenders van wie één of meer foto’s zijn geselecteerd: proficiat! FA-Rijen zal voor het afdrukken van de foto's zorgen.

Wethouder A.Z. opent op zaterdag 10 juni om 14.00 uur de expositie en maakt dan bekend welke van de geselecteerde foto’s de juryprijs heeft gewonnen. We hopen natuurlijk dat je daarbij kunt zijn. Voor de geëxposeerde foto die door het publiek als beste wordt beoordeeld is ook nog een prijs beschikbaar. Tijdens de expositie kunnen alle bezoekers een stem uitbrengen op de foto van hun keuze.

Met vriendelijke groet en hopelijk tot ziens bij de opening,

M. B.
FAR-tentoonstellingscommissie


Leuk he!
Ik ben benieuwd welke foto het geworden is.

Hier kun je alle inzendingen zien

zaterdag 27 mei 2017

Pittige Latvian


 Het was een hele bevalling deze week.
Want niet alleen was dit volgens mij het aller ingewikkeldste patroontje tot nu toe.
Ook moest alles wat op het patroon wit was, bij mij zwart worden.
En alles wat zwart was moest wit worden.
Dat heeft me heel wat bloed, zweet en gemopper gekost. 😉
Maar het is gelukt!!!!


Een alphabet paste deze week  goed op het kussen.
En ik realiseerde me opeens dat mijn voornaam geen enkele dubbele letter heeft 😂.

Nu ga ik me maar eens extra inzetten om de achterstand van de 100 grannies in te halen.

woensdag 24 mei 2017

Oeps

Vorige maand was ik mijn ouwe trouwe gsm kwijt.
Ik bel maar zelden, mijn contacten verlopen meest via mail of facebook messenger, maar je kan toch ook niet zonder.
Ik doorzocht het hele huis en liet iemand mij bellen in de hoop dat ik hem zou horen, maar nada, niets.
Vervolgens ging ik terug denken naar de laatste keer dat ik hem gebruikt had.
Dat was op de ochtend van mijn verjaardag.
Omdat mijn wekker kuren had, had ik voor de zekerheid de wekker op mijn telefoon ook gezet.

Dus was het een logische gedachte dat ik hem ergens tussen de Efteling en huis verloren was.
Wat tot gevolg had dat ik twee uur vermissingsformulieren heb zitten invullen.
Bij de Efteling, Arriva, de NS, de gemeente, en nog wat vermissingssites.
Maar er was nergens iets gevonden.

Als je bij de NS te laat bent met invullen, duurt het 21 dagen voor je wat van ze hoort.
Maar ook daar bleef het stil.
En vorige week besloot ik toch maar eens uit te kijken naar een tweedehandsje.
Dat lukte gelukkig snel.
Ik vond een zelfde Nokia C3-00 in een ander kleurtje.
voor 12,50€ plus 3,95€ verzendkosten.
Bij een ander kocht ik een nieuw siliconen hoesje voor 1€ plus 1,80 verzend en verpakkingskosten.
Toen had ik nog een nieuw Symkaartje nodig à 5€.
Dat viel dus allemaal erg mee.
En zaterdag was alles weer compleet en kon ik telefoonnummers gaan verzamelen en invoeren.

Vanmorgen pakte ik in de badkamer een huisjurk en daar viel iets uit.





dinsdag 23 mei 2017

Haken, breien, borduren


De laatste rand van de hygge heb ik in plaats van 3 randjes ook weer alle kleuren gebruikt.
Niet alleen omdat ie dan weer wat lengte extra kreeg maar ook omdat ik het veel te iel vond na  het kleurenbombardement erboven.
Hij is nu 2,20m en dat is een lengte die beter bij mij past.
Nu moet ik nog bedenken hoe ik het opspannen het beste aan kan pakken.
Blokken noemen ze dat tegenwoordig. 😉


 De Latvian-sampler​ is weer twee randen rijker.
Gelukkig eindelijk weer een brede rand.
Ik begon me al zorgen te maken.
Met al die smalle randjes van de afgelopen maanden bleef mijn deel 2 wel erg kort.


 Vanmorgen hard gewerkt aan het eerste vakje van de tweede kant van mijn kussen.
Nu kan ik beginnen aan het pittige blackwork vakje van afgelopen zaterdag.




En ja, ik kwam toch weer een ufo tegen.
Ik ben vergeten wat de bedoeling was van deze hand, maar er valt vast nog wel iets van te maken.

zondag 21 mei 2017

Jong talent


Toen ik 17 was maakte ik op school dit hondje.
De school mislukte, maar het hondje bleef.
Ik ga hem inlijven bij project 75, dat heeft ie na 38 jaar in de kast wel verdiend.

Van de week schreef ik al over mijn eerste kennismaking met tye & dye.
Maar ik was vergeten dat er nog eentje was.


En op dezelfde cursus maakte ik kennis met textielkrijt.
Heerlijk primitief.
Het moest een kussentje worden, maar mijn uitermate creatieve moeder nam niet de moeite om het even dicht te stikken en als 12 jarige mocht ik niet aan de naaimachine komen.
En zo verdween het met de rest in de kast.
Zou daar de basis van mijn verdere carrière van onafgemaakte werkjes liggen?

Het pronkstuk van die cursus vind ik nog steeds mijn batik uil.
De lap staat nog steeds stijf van de was, die er zelfs met eindeloos strijken op keukenpapier niet meer uit te krijgen was.

De lichte streep rechtsonder is van het ochtend zonnetje en zit gelukkig niet echt op de lap