Tekenen

 Was ik het toch even vergeten.

Dus vandaag de draad maar weer eens opgepakt.

Koeland

 

Vanmorgen fietste ik met m'n wandelmaatje naar het Koeland tussen Arriën en Junne.

Daar maakten we een wandeling door een jeneverbesbos.

Ik had van mijn leven nog geen jeneverbessen, laat staan jeneverbesbomen gezien.

Dus door een bos vol lopen was een hele nieuwe ervaring.

Het bos was zo sprookjesachtig mooi, dat ik gewoon vergat fotos te nemen.

Op de terugweg kocht ik bij een kraampje aan de weg homemade  Vlierbloesemsiroop.

Een paar jaar geleden dronk ik dat al eens bij een vlierboerderij in Brabant, het is heerlijk verfrissend.

Maar toen ik het hier een keer bij de AH voor veel geld kocht vond ik het niet te drinken.

Hopelijk smaakt deze beter.

We eindigden ons uitje bij Theeschenkerij RozemArrie.

Dat zo langzamerhand mijn stamcafé aan het worden is.

Daar nam ik ook nog een bakje net geplukte aardbeien mee.

Die inmiddels al op zijn, want oooooooh wat waren ze lekker.

Loving you is a losing game

 

https://youtu.be/51u5fnyrGj4

Ik kon nooit veel verstaan van wat die jongen zong.

Maar met ondertiteling raakt het me opeens heel diep.

Yep

 

Visite

Vandaag kwam één van mijn oude wandelmaatjes uit Brabant langs.

Ze is in de buurt op vakantie, dus planden we een meidendagje in.

We bezochten de twee grote kringlopen in ons stadje.

Daar was ik al zeker een jaar niet meer geweest.

Ik had keurig een wensenlijstje gemaakt.

En kan daar nu een paar dingen weer afstrepen.

Maar natuurlijk vond ik ook weer eea wat niet op mijn lijstje stond.

Zo kon ik de nijntje stempels echt niet laten liggen.

Met dit statief ben ik erg blij.

Het is lichtgewicht en stabiel en ook fijn hoog.

En kostte om duistere redenen maar 2,50€.

We eindigden met thee in de tuin van de theeschenkerij in Arriën.

Al met al was het een hele gezellige dag.

Soms mag iets blijven staan

 Gewoon omdat het mooi is.

Dit grasachtige bosje (of is het riet?) heeft zich tussen de stenen van het terras genesteld.

Je ziet het hier vaak langs de Vecht, dus het zal wel met een vogel mee zijn gekomen.

Ik vind het zo mooi, met dat grappige plukje halfverwege de steel.

Dus het mag blijven.

Mijn 87 jarige buurman heeft vanmiddag dit struikje voor me uitgegraven.

Het wordt in het najaar prachtig oranje.

Hopelijk slaat ze aan in mijn achtertuin, want het is wel een beetje laat in het jaar om haar te verplaatsen, maar ik zal haar vertroetelen zo goed ik kan.

Toen hij hoorde dat mijn schep met het buxus verwijderen gebroken was, kreeg ik ook nog een schep van hem.

Die was door de vorige buren van hun huis achtergelaten.

Ik bof echt met mijn nieuwe buren.

Zulke lieve mensen.

Intussen hangt mijn was te drogen aan de droogmolen die mijn vorige bewoners voor mij achter lieten.

Die zal met windkracht vier wel lekker snel droog zijn.

Steeds mooier

 De pioenroos die door de vorige bewoners achtergelaten werd is nog nooit zo groot geweest.

Wat een cadeautje he?

Slaapmutsjes heten zo omdat ze savonds dicht gaan, maar ook dan zijn ze mooi.

In de achtertuin kom ik tussen vingerhoedskruid en onkruid ook nog wat verborgen juweeltjes tegen.

Het vetplantje is het enige wat ik uit mijn vorige tuin meegenomen heb.

Dat kon omdat ie in een potje staat.

Ik  had me voorgenomen om niet zoveel meer over mijn tuin te bloggen, maar elke keer zie ik toch weer zoveel moois dat ik het wel moet delen.

Komende week maar weer paardenbloemen en gras gaan uittrekken in de voortuin.