Tja die vrijdag dat ik het bericht over het huis kreeg, stond alles al gepakt en gezakt klaar om naar de Kleine Belties te gaan.
Ja opnieuw twee weken, maar dit keer in een stuk goedkopere stacaravan.
Het voelde de eerste dagen heel raar en verward.
Ja opnieuw twee weken, maar dit keer in een stuk goedkopere stacaravan.
Het voelde de eerste dagen heel raar en verward.
Dus geen uitgebreide dagelijkse verslagen dit keer, maar een paar samenvattingen over diverse dingen.
Week 1:
Ik kon niet mee doen met bewegen met Gersom en aquafitness, maar ging wel veel zwemmen om m'n rug zo soepel mogelijk te houden.
Ook ging ik kijken naar de knarren die op het sportveld tegenover de caravan wandelvoetbal en ladderbal speelden.
Ik ging geen grote einden fietsen, maar wel naar de Spar en Die Grenze.
In kringlopen had ik helemaal geen zin, dus hield ik het na eentje voor gezien.
Sloeg de meeste crea over, al ging ik er meestal wel met m'n zoomloom bij zitten.
M'n hoofd zat gewoon te vol.
Maar vrijdags ging ik wel met decoupage aan de slag.
Daar zat meer werk in dan verwacht, maar gelukkig konden we smiddags verder.
Ook heb ik geen pannekoeken gebakken of gegeten en vergat me op te geven voor het gezamelijk ontbijt.
Maar ik ging wel naar het chinese en het hollandse buffet.
En de eerste avond natuurlijk patat.
Voor de rest at ik thuis, met wat er voor handen was.
De Spar is erg duur dus ik improviseerde met afprijzingen.
Sloeg de lezingen, film en het mannekoor over, maar ging wel naar de openingsavond met quiz en naar de Bingo, maar won niks.
Veel gepraat over de verhuizing en er zijn veel gebeden voor me gedaan.
Hoewel ik een ongelovige ben waardeer ik de intentie echt wel.
Ondertussen veel contact met R2A, die de zaak thuis voor me waar nam en de overname regelde.
Gelukkig is dat goed gelukt.
Dat scheelt een hoop werk en geld.
Oa luxaflex, inbetweens, keukenkast en badkamermeubel, beneden een eikenhouten vloer en boven en op de trap koningsblauw projecttapijt.
Ik sliep natuurlijk uitermate slecht.
Kreeg ook met mindfullness oefeningen m'n hoofd niet stil.
En mijn truukje van ondersteboven in bed gaan liggen hielp maar een enkele keer.
De meeste nachten was ik om kwart over drie weer wakker.
Het regende veel en vaak ook hard, maar er was ook zon.
Prachtig blauw en roze gestreept.





Natuurlijk krijg je dat niet helemaal uit je hoofd een komende verhuizing, maar het gaf ook wat afleiding. Fijn dat er wel wat wordt overgenomen, dat scheelt heel wat werk.
BeantwoordenVerwijderenHet bidden zal je niet verder helpen maar is wel lief.