Breirol 0011-0015

Brei de 5 kantsteken zoals eerder beschreven.
En brei in patroon over de middelste 40 steken.

1 pen recht
Averechtse tricotsteek:
1st verdraaid recht 1st averecht herhalen in de heen en teruggaande pen.

2 pennen recht
Ribbelboord:
heen: 2 recht * 4 averecht 4recht * eindigen met 2 averecht
terug: hele pen recht

1 pen recht
Schuine boord:
2 recht 2 averecht
volgende pen 1st opschuiven

1 pen recht 1pen averecht

Diagonale boordsteek:

heen: 2r 2av

terug: zoals de steken komen

elke heengaande naald 1st opschuiven,

2 pennen recht

Piquéboord:

pen 1: 3r 3avr 1r 3avr

pen 2+3: zoals de steken zich voor doen

pen 4: geheel recht

Hoogtevrees overwinnen in de Biesbosch

Vandaag ging ik met Debby en haar zoon wandelen in  de Biesbosch.

Natuurlijk ging het stuiterballetje ook weer mee.

Bij het bezoekerscentrum bij Dordrecht staken we met een pontje over naar een eilandje.

Vandaar begon een tocht over diverse eilandjes.

Debby had me al gewaarschuwd dat we een paar bruggetjes over moesten.

Maar niet hoe die bruggetjes er uit zagen.

Bij het eerste "bruggetje" ging het dus al mis.

Open roosters over een diep gat.

En het lukte me niet om er over te komen in m'n eentje.

Dus dribbelde ik bibberend vlak achter Debby aan naar de overkant.

De tweede brug was angstaanjagend.

Want daar moest ik ook nog eens steil omhoog en weer steil naar beneden.

En hij wiebelde.

Maar manmoedig nam ik deze, in mijn eentje, stapje voor stapje.

Het moeilijkste punt was dat ik me bovenop moest omdraaien, omdat ik er vanwege mijn wiebelknie achteruit weer af moest.

Maar wat was ik trots op mezelf toen ik weer beneden stond.

En daarna lukte me elke enge oversteek.

De Biesbosch is niet te fotograferen.

Alles is groen en groeit dicht op en om en over en door elkaar.

Je loopt er over een smal paadje en af en toe zie je het water, maar de meeste tijd is alles groen.

Maar het is een prachtige wandeling.

Mijn vorige bezoek aan de Biesbosch

Borduren en tuinieren

Het vakje van deze week was zo ijl dat ik er wat kruisjes aan toegevoegd heb.

De afgelopen week heb ik erg veel bramen uit eigen tuin gegeten en dat zal ik de komende week ook nog doen.
Daarna kan ik beginnen met mijn grootste druivenoogst ooit.

Elke dag dat ik thuis ben, het niet regent en de zon niet al te hard blakert, probeer ik een uurtje in mijn tuin te werken, tot mijn arm weer ho zegt.
Elke keer een vierkante meter, waarbij ik hele bossen gras verwijder en vooral veel wortels uitgraaf.
Zittend op een kussentje, schuif ik langzaam door de tuin.
En elk stuk van het middenperk dat af is wordt gemarkeerd met de kiezels die ik van een buurman kreeg.

 Het middengedeelte wordt het lastigste, daar kan ik zittend niet bij.
Maar met kleine plukjes tegelijk zal het ook wel lukken, zonder door mijn rug te gaan.

Tja?

Breirol 0006-0010

Aan beide zijden over 5 st ribbels, zoals eerder beschreven.

Patroon over de middelste 40 st.

Richelsteek: 3 pennen tricotsteek, 3 pennen averechtse tricotsteek

Omdat boordsteken intrekken neem ik een dikkere pen (4)

Voor een mooiere overstap: 1pen recht.

Enkele boordsteek: 1st recht 1st averecht

1 pen recht

Dubbele boordsteek: 2st recht 2st averecht

Terug naar pen 3,5

1 pen recht

Patentsteek: 1pen recht

1pen recht maar elke tweede st 1 rij dieper insteken

Deze twee pennen herhalen

1 pen recht
Groefsteek: 2 st recht 1st averecht

Geertruidenberg

Ik heb een zwak voor vestingstadjes en de laatste jaren probeer ik er elke zomer minstens één te bezoeken.

Gisteren was Geertruidenberg aan de beurt.

Vorige week heb ik een zomerbuskaartje gehaald, daarmee kan ik 3x een hele dag door Brabant reizen, met de bus, voor een tientje.

Daarmee stapte ik hier in het buurtbusje.

Bij het overstappunt moest ik bijna een half uur wachten op de bus naar Geertruidenberg.

Gelukkig was het droog.

Eenmaal aangekomen in Geertruidenberg werd ik luidkeels begroet door wat absoluut een verre nicht van Johns adelijke kater was.

Andere vacht, zelfde stompje staart, en vooral zelfde opvallende stemgeluid en zelfde hoge aaibaarheidsgehalte.

Er zou markt op de markt zijn, maar toen ik het plein op liep was er nog niets, dus dwaalde ik wat door de straatjes, nam fotos, zat even te genieten van de rust op het kerkhof, wenste de drogist die zijn nering moest beëindigen veel sterkte en at mijn brood op een bankje.

Daarna bezocht ik museum de Roos, waar ik met een vriendelijke jonge man een bijna privé rondleiding kreeg van een dame met veel liefde voor en kennis van de plaatselijke historie.

Ik hou van dit soort kleine plaatselijke musea, met begeesterde mensen waarmee het leuk uitwisselen is. 

En met een gevarieerde collectie van de plaatselijke geschiedenis.

Met toestemming mocht ik een paar fotos maken voor mijn blog.

Bodemvondsten

Het nagemaakte werkhoekje van de 18de eeuwse dichteres Juliana de Lannoy.

In het museum hoorde ik dat er in de Geertruidskerk een tentoonstelling van moderne kunst was, dus liep ik daar ook nog even binnen.

Omdat het daar niet duidelijk was of het werk gefotografeerd mocht worden koos ik voor wat kiekjes van de imposante fraai gerestaureerde kerk.

Of het mocht weet ik niet, maar ik liep nog even over een smal paadje om de kerk heen, waar ik tot mijn verbazing tussen de beuken een waar bloemenparadijs aantrof.

En ook hier kwam over de daken een kat aan rennen om me te begroeten.

Geertruidenberg heeft iets vervreemdends

Aan de ene kant, de fraaie historie.

En draai je je om:

De Amercentrale

Op de markt, die maar 6 van de op internet beloofde 50 kramen bevatte, kocht ik wat fruit en toen werd het tijd voor een traktatie.

Mijn uitje eindigde met een wandeling om het bolwerk.

Waarna ik bij de bushalte opnieuw luidkeels begroet werd.

Hier vind je alle fotos.

Wandelen rond de vennen

Af en toe ga ik wandelen met Debby.
Debby wandelt een paar honderd km per maand met haar honden en kan dus wel 10x zo hard lopen als ik.
Maar ze vind het niet erg om mijn tempo aan te houden.

Dit keer gingen we naar de bossen bij Oisterwijk.

Het gebied met de 14 vennen.
Nu is een wandeling om al die vennen wel een beetje erg veel voor me, dus kozen we voor een kortere route met 2 vennen.

Onderweg kwamen we verschillende piepkleine kikkertjes tegen.

Pup Caleigh genoot met volle teugen.

Dat meiske is zoooooooo leuk.

Na de wandeling genoten we   van een heerlijk smolke brood.

En nee dat is niet Scandinavisch maar vlaams.

http://grootspeijck.com/

Katten en muizen

Vandaag heb ik mijn berging maar eens uitgeruimd.
Het is een onhandige kleine aanbouw voor mijn huis, waar niet alleen twee fietsen, een fietskar, een rollator en al mijn huis en tuingereedschap in moet, maar ook nog de vaatwasser en een oven instaan.
Dus af en toe moet de bezem er door.
Het was droog buiten en niet te warm.
Een ideale dag om te ruimen, want alles kon buiten gezet.
Ik kwam ook weer dingen tegen waarvan ik niet snap waarom ik die al jaren bewaar.
Zoals twee deuren van een kast die niet meer bestaat ( zo handig om nog eens kastplanken van te zagen) en 1,5 meter kippengaas dat al twee verhuizingen mee gegaan is, sterk verouderde tv kabels, blikken bedorven textiellijm, en bovenop een kast een vergeten emmer ingedroogd behangplaksel.

In het mandje met tuinspulletjes zat ook een keurig kartonnen doosje met zakjes bloemzaad.
Nou heb ik al jaren twee jaaglustige katten en ik ben nog nooit een levende muis in huis tegengekomen.
Maar toch blijk ik visite te hebben gehad.
Het doosje was nog keurig heel, maar van de zakjes (ook die van plastic) was niet veel meer over, en de inhoud was vrijwel verdwenen.
Gek genoeg heeft onze slimme vriend een paar zakjes, die ik van MrsHteB gekregen heb, in takt gelaten.

Maar nu snap ik wel waarom Piep een paar maanden geleden steeds in de berging zat.
Die heeft iets horen ritselen.