Krabbelen

 

Van de week nam ik bij de kringloop maar weer eens een zak met potloden mee.

(Op de foto zie je de oogst van deze en de vorige keer.)

Je kunt met zo'n aankoop geen buil vallen, want het kost bijna niks.

Vorige keer had ik een beetje pech want er zaten deels potloden met erg weinig pigment of gebroken kernen bij.

Bij die laatsten blijf je slijpen.

Maar voor die paar dubbeltjes bleef er nog genoeg bruikbaars over.

Deze keer ook potloden van bekende merken zoals Bruynzeel, Castel Faber en Caran D'ache.

En ja dan merk je toch wel verschil.

Maar voor mijn krabbeltjes hoef ik echt geen hele dure potloden.

Goed moment om m'n tekendagboek er weer eens bij te pakken.

Want ik loop nog steeds achter.

Dit keer een update van juni en juli 2020.

Toen we niet naar Duitsland mochten, wel weer even buiten uit eten mochten en met 20m afstand een museum in. (ja heus)

Toen mondkapjes nog als nutteloos gezien werden en de supermarkten en straten volgeplakt waren met lijnen, pijlen en waarschuwingen en verkeersregelaars je bijna hysterisch de les lazen als je te dicht langs de middellijn op straat liep.

Als ik het zo schrijf lijkt het volkomen surrealistisch.

Het zoemt

 Mijn tuintje is gevuld met enorme getalen zoemende beestjes.

Naast vlinders en hommels en allerlei mij onbekende zoemertjes, dit jaar ook opvallend veel honingbijtjes.

Er moet haast wel ergens in de buurt een korf zijn.

Ik kreeg ze helaas niet op de foto, netzomin als de meeste andere zoemertjes.

Ze houden gewoon niet van poseren.

Ik was mijn olifantsblad een beetje uit het oog verloren.

Hij raakte wat verstopt tussen de bloemen.

Nu die uitgebloeid en weggehaald zijn heeft ie weer een ereplaatsje.

Het is verwondelijk hoe goed ie het doet, terwijl ie eigenlijk helemaal op de verkeerde plek staat.

De bladeren zijn dit jaar weer een stuk groter dan vorig jaar en verdubbeld in aantal.

Gelukkig nog geen bladen van twee meter in doorsnee, want dan had ik echt een probleem.

Ik was dit jaar door het slechte voorjaar erg laat met het snoeien van de pluimhortensia.

Hij gaf dan ook in eerste instantie alleen onderaan bloemen.

Tot mijn verbazing begint ie nu bovenin alsnog.

Dat is mazzel, twee keer genieten.

Ik heb in al mijn tuinen nog nooit zo verschrikkelijk veel onkruid gehad als dit jaar hier.

Zelfs nu ik een grotere kliko heb kan ik het niet bijbenen.

Zoek dus naarstig naar een goede oplossing om toch gewoon door te kunnen gaan met wieden, zonder dat de tuin vol uitgerukt onkruid komt te liggen.

Misschien een bigbag aanschaffen of zo?

Soms

 

Katten, tassen, inchies

 Ik kwam nog wat oude fotos tegen van hobbies die ik had voor ik met dit blog begon.

Pointy Kitty was lang geleden razend populair en had fanclubs op oa Flickr.

Ik gebruikte het patroontje natuurlijk  om mijn, toen nog heel jonge, Piep en Lolo te vereeuwigen.

Tassen maakte ik meer dan tien jaar in alle soorten en maten, waarvan ik mijn rugzakjes toch wel het meest geslaagd vind.

Ik gebruik er zelf nog meerdere van.

Inchies heb ik denk ik een jaar volgehouden.

Iedereen om me heen werd er gek van.

Ik zag werkelijk overal inchies in.

Daarna stapte ik over op ATC, en vervolgens ging ik zentanglen, daarvan is op dit blog nog wel eea terug te vinden.

Over dingen die zoek raken

Ik schreef er vrijdag ook al over, maar het verhaal had nog een staartje. 
Diezelfde dag was ik bovenop de Lemelerberg een onderdeeltje van mijn camera kwijt.
Net zoiets wanhopigs, want het kijkt erg lastig door de zoeklens zonder dat dingetje.

Vond het gisteren terug in de plooi van m'n stoel toen ik naar m'n E-dentifier zocht. 😂😂😂
Gelijk maar stevig vastgelijmd.

Werk in uitvoering

 Met heel veel gezucht begint het wat te worden.

Ik liep, naast het gepriegel, toch wel tegen wat dingetjes aan.

Zo zijn alle houten onderdeeltjes krom.

En blijkt het papier niet goed tegen lijm te kunnen.

Dat was vooral bij de vloer het geval, die daardoor hier en daar beschadigd is geraakt.

Maar Marlien zal Marlien niet zijn als ze dat niet zou weten te verdoezelen.

Meeste ging gelukkig goed.

Ik heb zelfs een oortje aan het mokje weten te versieren.

Dit tiny tiny  huisje is ook in een grotere schaal te koop.

Dat merkte ik wel in het handboek, de aangegeven maten klopten niet altijd en ook miste ik onderdeeltjes die wel op de foto's stonden.

Ook laat ik een paar accessoires weg omdat er gewoonweg geen plaats voor is.

Nu nog op zolder op zoek naar stofjes voor de bank, kussens, vloerkleed  en gordijnen.

De schemerlamp in elkaar zetten.

En de stofkap erover plakken.

En dan moet ik maar weer eens op zoek naar een andere hobby.

.

Vrijdag de 13e

Gisteren kreeg ik visite van chatmaatje (al zo'n 20 jaar) Anneke.

De laatste keer dat ik haar zag was al weer 3 jaar geleden tijdens mijn verhuizing toen ze een dagje kwam helpen met inpakken.

Na de lunch reden we naar de Lemelerberg, alwaar wij tot de conclusie kwamen dat we te lui waren voor een wandeling.

Dus genoten we bij het uitkijkpunt van het prachtige uitzicht.

We aten er een softijsje en reden nog een stukje door de mooie omgeving, voor we neerstreken op het terras van "de Nieuwe Brug".

Anneke had wat te vieren dus trakteerde ze me op een schnitzel Hawaï, die bijna net zo groot was als die je in Duitsland krijgt.

Ik ben vergeten om een foto te maken, maar het was erg lekker.

En zeker voor herhaling vatbaar.