Zaterdag kwam spelletjesbuurvrouw knutselen, maar eerst hielp ze me om de zakken met vuil grid naar de container aan het begin van de straat te sjouwen.
Doordat ik een maand ziek was en het er daarna door alles rondom Lolo ook niet van kwam, had het zich aardig opgestapeld.
Maar met rollator en fietskar was het snel opgelost.
Je wilt dat toch niet als laatste herinnering aan je dierbare beestje hebben staan.
De rest van de middag maakte spelletjesbuurvrouw kaarten en ik prutste wat aan m'n derde blikje, maar veel kwam er niet uit m'n handen.
Vandaag ging ik met Girly naar Dedemsvaart voor een workshop glass fusion.
Daarover vertel ik later, want onze maaksels moeten nog de oven in.
Veel leuker om daar een blogje aan te wijden als het klaar is.
Daarna reden we door naar Balkbrug om de spullen van Lolo af te geven bij Koningen.
Daar werd het dankbaar in ontvangst genomen.
Bij thuiskomst schreeuwt de leegte me opeens toe.
De afgelopen nachten sliep ik of heel slecht, of zo diep dat ik doodmoe wakker werd.
En gisteren had ik zelfs nachtmerries.
Vanmorgen voor vertrek liep er een grote kraai voor mijn huis heen en weer, midden op straat.
Ik heb hier nog nooit een kraai gezien.
Naar men zegt kondigen kraaien de dood aan, maar ook (dat wist ik niet) een nieuw begin.
De dood is al langs geweest, dus houd ik het op een nieuw begin.
