woensdag 31 mei 2023

AH overblijvers

 Een paar jaar geleden kocht ik al eens een voedselbox bij de Lidl via to good to go.
Laatst las ik dat AH het ook doet,maar via de eigen app.
Je kunt bij hen uit drie opties kiezen: vegan, verrassing of brood.
Dat wilde ik dus ook een keertje proberen.
Ik kon vandaag een verrassingspakket reserveren á € 4,95 met een normale winkelwaarde van ongeveer € 14,95.
Daarin zat dit:


 
In eerste instantie viel het me een beetje tegen.
Maar toen ik in de app ging kijken naar de prijzen veranderde dat.


Totaalprijs € 15,32.
Totaalprijs afgeprijsd € 9,96
Totaal betaald € 4,95
Waarbij ik er bij de bovenste 2 op gok dat ze ook 35% afgeprijsd waren.

Dit soort dingen koop ik dus zelden.
Veel te duur.
Maar op deze manier is het wel een keertje leuk.

De stoommaaltijd moet in de magnetron, die ik niet heb, dus gaat het maar gewoon in de koekenpan.
De fruitsalade komt vanavond bij de tv vast ook wel op.
De rosbief heeft nog een tht tot 3 juni.
En de sla bewaar ik tot morgen.



Het smaakte prima.

zondag 28 mei 2023

Rondje andersom

 Ik heb eindelijk ontdekt hoe ik op google maps navigatie een rondje kan uitzetten.
Dat maakt de mogenlijkheden weer een klein beetje groter.
Gisteren maakte ik daarmee via een andere kant een 15km tochtje naar mijn plekje bij het stuw.
Dan moet ik dwars door de stad.
Je kunt goed merken dat het toeristenseizoen begonnen is.
Op de smalle weg door het centrum was het razend druk.
Ik had een niet ondersteunde bakfiets voor me, die traag ging, maar niet in te halen viel omdat er geen ruimte was.
Achter me een file autos.
Maar niemand die zich druk maakte.

Bij de enige brug die Ommen-stad rijk is was het echt een gekkenhuis.
Het is daar altijd al een ramp, ondanks de vele (tonnen verslindende) aanpassingen die de gemeente er al gedaan heeft in een poging het op te lossen.
Van zes kanten moet het verkeer zich in elkaar voegen.
En ik was ook even vergeten dat er pinksterfair is op het Laer.
Daardoor was het nog drukker.


Voordeel van op een driewieler rijden is dat je best wel vaak voorrang krijgt, ook als je het niet hebt.
De verkeerschaos kon ik dus al snel achter me laten.


Bij deze foto moet je even sterk inzoomen op het blauw een klein beetje rechts van het midden, dan kun je zien wat ik zag.😄🪂


Via een mooie route kwam ik uiteindelijk bij het stuw terecht.
Waar in het naastgelegen sluisje net bootjes geschut werden.
Altijd leuk om even te bekijken.

Toen ik de brug over het stuw op reed kwam me een stoere motorrijder tegemoet.
Ik boog me even even stoer over mijn stuur.
Ellebogen in de lucht.
Met helm en polaroid overbril lijk ik net zo'n motorrijder van een eeuw geleden.
De man moest er net zo hard om lachen als ik.


Het bankje aan de overkant was inmiddels vrij.
En met een hapje en een drankje genoot ik de rest van de middag van het bruisende water en het mooie uitzicht.
Over niet al te lange tijd kan dat voorlopig niet meer.
Er komt een nieuwe brug 15 m naast het stuw.


De boeren van Junne moeten al meer dan tien jaar een omweg van 15 km maken met hun landbouwwerktuigen, dwars door een wijk van Ommen en over de chaosbrug bij het centrum.
De huidige brug op het stuw is te slecht geworden voor zwaar verkeer.
Er is heel veel heibel over deze nieuwe brug.
Enkele omwonenden (nieuwkomers) strijden er al jaren uit alle macht tegen.
Maar ik snap wel dat het echt noodzakelijk is.
Als de brug er eenmaal ligt, zal het vast wel weer mooi worden en hopelijk krijgt Annes bankje dan een goede vervanger.
( Bankje op de foto is overigens het bankje ernaast)



Nb wat de helm betreft:
Het is nu nog niet verplicht, maar het zit er wel aan te komen voor fietsen die harder dan 20km per uur gaan.
Na wat bijna aanrijdingen en een keer op 2 wielen door de bocht gevlogen te zijn, ben ik toch gaan nadenken.
Een gesprek met een man die na een val met de fiets ernstige hersenschade heeft (of eigenlijk met zijn vrouw, want hij kon niet meer praten) heeft me over de streep getrokken.
Ik wil nog ff langer mee.

En de overbril is een cadeautje voor mezelf.
Ik had wel zo'n opklapbaar ding, maar erg handig is dat niet.
En deze geeft zo'n mooi zicht.

vrijdag 26 mei 2023

Wat gaat het opeens hard

 

In de achtertuin begint de akelei alweer wat uitgebloeid te raken, nu is het vingerhoedskruid aan de beurt.
Ik heb er een nieuwe zachtroze variant bijgekregen.
En tot m'n verbazing een gele.
In de knop zijn ze allemaal geel, maar deze is open nog steeds geel


De voortuin is gewoon niet op foto te vangen, veel paars/roze, natuurlijk mijn favoriete slaapmutsjes en de irissen, waar ik een keer een stek van kreeg, beginnen een flinke bos te worden.
Maar ook een vervelende nieuwe pestkop in de vorm van een grassoort die enorm snel groeit.
Alweer werk aan de winkel dus.

Na 1,5 maand individuele fysio heb ik het (voor mij toch wel moedige) besluit genomen tot een abonnement fysifit.
Vind ik het leuk?
Nog steeds niet echt, of misschien wel echt niet.
Vind mijn lijf het fijn?
Ja, het zijn kleine vooruitgangetjes, maar ze zijn er.
En ik begin ze op te merken.
Alle reden dus om  stug door te gaan.
Alleen zal ik weer moeten leren om vroeg op te staan.
Want ik kan alleen terecht tussen 9 en 10.

zaterdag 20 mei 2023

Vooruitgang

 Heel langzaam merk ik, dat ik een ietsjepietje meer conditie krijg.
Al voelde dat de afgelopen weken, met alle spierpijn, die ik natuurlijk, door het weer opstarten, bij de fysiosport kreeg, wel even anders.
Ik was gewaarschuwd, ik zou eerst achteruit gaan.
Dus hees ik mezelf, de dagen na dat half uurtje bewegen, manmoedig 's avonds de trap op, rolde 's ochtends zo stijf als een plank m'n bed weer uit, en plande m'n fietstochtjes en ommetjes met m'n wandelmaatje zo dat niet alles vlak achter elkaar kwam.
En dan na weken is er opeens een stapje vooruit.
De rare grote stappen die ik moest leren maken om meer balans te krijgen beginnen aan te slaan.
Ik heb nu momenten dat ik niet meer als Pinokkio loop.
Dat het gewoon af en toe eventjes vanzelf gaat.
Elke stap bewust moeten zetten is mega vermoeiend.
Minpuntje van bewust worden van je vooruitgang is dat je je ook stevig bewust wordt van wat er (nog) niet goed is.
Zo speelt mijn linkerbeen, die ik op m'n 22ste al verdraaide, en waar een jaar of 7 geleden een tweede blessure bij kwam, hevig op.
Hij wil niet recht, dan weer niet krom, en doet verrekte zeer.
En ik maak me daar best wel zorgen over.
Want op een geven moment is zo'n been ook een keertje op.


Wandelmaatje heeft vorige week alle klein weegbree uit m'n voortuin getrokken.
Dat vind ik megalief van haar.
Vorig jaar had ik een enorme invasie van weegbree.
Gelukkig was het nu nog flink wat minder, maar voorkomen is beter dan overwoekeren.

Gelukkig komt er steeds meer leuks tevoorschijn en doen de meeste krijgertjes en aanwaaiertjes het ook goed en breiden zich uit.
Het begint steeds meer een "op z'n Marliens" voortuin te worden.
 
En ik ben dapper het gevecht met een grote woekeraar in het grote vak in de achtertuin aangegaan.
Geen idee wat het was, twee jaar geleden stond er een fraai bosje met lange gele bloemen.
Vorig jaar was dat verzesvoudigd en ben ik al hevig aan het wegtrekken geweest voor zover dat lukte toen.
En nu stond werkelijk het hele perk vol.
Niet leuk meer.
Zie de linker twee fotos.
Ik kon het eerst niet wegtrekken omdat de stengels nog te zwak waren.
Aangezien ik niet ver genoeg kan bukken kreeg ik dan de wortels niet mee.
Maar een week later waren ze sterk genoeg.
Dus trok ik elke dag een beetje weg.
En zie je rechts het eindresultaat.
Ben best wel trots dat ik dat weer kan.
Het is nog niet de tuin die ik wil, maar wel weer een kliko vol eruit.


En dan vond ik ook nog iemand die betaalbaar mijn terrassen van onkruid wilde ontdoen.
De man sprak 3 woorden Nederlands en had bij kennismaking een tolk mee.
En met het wonder dat google translate heet konden we ook vandaag goed communiceren.
Vandaag heeft ie echt keihard gewerkt.
En hij heeft enorm goed begrepen wat ik wilde.
Zo mag van mij het mos blijven, en sommige mooie aanwaaiers langs de kant, maar gras en frambozenstruiken en dergelijke horen niet midden op het terras.



Het kleine perkje bij de schuur ben ik echt echt echt helemaal blij mee.
Die is al echt "op z'n Marliens".
Niks meer aan doen.
(Foto is genomen voordat de tuinman kwam, dus nog met onkruid tussen de tegels)

De kliko zit boordevol en er staan nog vier manden met groenafval.
Gelukkig wordt ie maandag geleegd, dan kan ik hem gelijk weer vullen.

vrijdag 19 mei 2023

Het is hier erg druk

Niet alleen de toeristen zijn alweer in grote getalen gearriveerd, ook zo ongeveer de hele Nederlandse Scouting zit hier ter voorbereiding van de Wereld Jamboree.
Neemt niet weg dat er nog genoeg rustige plekjes te vinden zijn.


Ik fietste naar Nieuwebrug (die allang weer oud is).
Bij het restaurant, waar ik alweer dik 1,5 jaar geleden met een vriendin gegeten heb, zou ik volgens Google maps rechtsaf een fietspad langs de Regge kunnen nemen.


Het was een pad dat in zo slechte staat verkeerde, dat ik besloot om maar een stukje verder via Giethmen te gaan.
Dat bleek (natuurlijk) ook een mooie route.


Vandaar ging ik dan toch weer naar het Giethemerkerkbrugje, alwaar ik een pauze inlaste.
 Die uiteindelijk heel wat langer duurde dan gepland, omdat ik in gesprek raakte met een gezellige vakantieganger.


Wij zaten op de tafel, want niet alleen staat de boel zo scheef dat je je benen er niet meer onder krijgt.
Ook zit je dan met je rug naar het fraaie uitzicht en alleen kijk op een bosje.
Het was druk en toch rustig, daar aan de Regge.
Badende koeien, een ooievaar, een eenzame zwaan, scoopers, roeiers, wandelaars en fietsers.
Veel te zien, maar niet storend druk.


Op de terugweg moest ik natuurlijk nog even genieten bij de brug.
Helaas wordt het uitzicht nu toch wel wat verpest door de nieuwe nogal massale camperplaats net voorbij de molen.

Al met al toch weer 14km afgelegd.

zondag 14 mei 2023

Jeugdsentiment

 


Bij mijn geboorte kreeg ik, van de vroegere hospitaas van mijn vader, een geboortebekertje met bruintje beer erop.
Waar zo'n bekertje voor diende weet ik niet.
Om uit te drinken lijkt me voor zo'n kleintje niet erg handig.
Vermoedelijk alleen voor de sier?

Mijn ouders kochten er een bestekje bij.
Een schuifje, vorkje en dwarse lepel
En toen ik op mezelf ging wonen kreeg ik alles mee.
Alleen de lepel was al jaren geleden verdwenen.
M'n moeder zei toen dat ie bij Sola nog wel bij te bestellen was, maar daar maalde ik in die tijd niet zo om.

Het bleef jaren in de kast liggen.
Het bekertje kwam hier uiteindelijk in de pronkkast terecht.
Omdat ik geen kinderen heb en dus ook geen kleinkinderen zal hebben, en zo'n dwarse lepel ook nog eens onbruikbaar is voor een linkshandige, ben ik nooit meer achter de lepel aan gegaan

Zou het m'n leeftijd zijn, dat ik opeens toch het setje weer compleet wilde hebben, toen ik er op marktplaats toevallig een paar langs zag komen?
Nu ligt het bestekje niet meer ergens in een la, maar bij de beker in de pronkkast.

Wat me echter opeens op viel is dat het vorkje een ander plaatje heeft.
Zou die ook al eens zoekgeraakt zijn en vervangen?
Of heeft de lepel die er bij hoorde ook nog een ander plaatje gehad?
Ik zal het nooit weten.